بسم ا...
سلام دوستان.
بی مقدمه : اگر شما مسئول سینمای ایران بودید،برای بهبود اوضاعش به نفع کشور و دینتون چه راهکاری رو عملی میکردید؟
راهکارهای دفعی و جذبی،نرم و سختتون رو ارائه بدید،
تا بعدا درباره ش صحبت کنیم.
فقط :
- راهکارهاتون عملی باشه،لطفا!
![[تصویر: 20120409180616_15.gif]](http://cinemakhabar.ir/Picture/20120409180616_15.gif)
این یعنی هیچ راهی برای بهبود سینمای ایران به ذهنتون نمیرسه دیگه ؟
البته حق هم دارید
علی جان مهمترین راهکاری که به ذهن بنده می رسه اینه که نفت را از سینمای ملی مان جدا کنم. یعنی سینمای دولتی، سینمای سفارشی باید نسلش منقرض بشه تا سینمای مستقل بتونه نفس راحتی بکشه. این را البته اساتید سینما گفتند و میگویند و بنده فقط دارم در این جا تکرار میکنم.
موضوع خوبیه
هر چی تلاش کردم، نتونستم پاسخ مناسبی بنویسم
اما خلاصه ی پاسخ هام اینه که مشورت می کنم با مراجع تقلید، صاحب نظران، دلواپسان و اندیشمندان، رهبری و ...
در این مورد که چه باید کرد. چون بعضی ها فکر می کنن برای خوراک فرهنگی باید نیازسنجی از مخاطب انجام بشه. در صورتی که این طور نیست و باید ببینیم چه باید ساخت.
سپس چارچوبی ایجاد بشه که فیلم های مجاز و غیرمجاز مشخص بشن و برای تولید فیلم های ارزشی، انگیزه ایجاد کرد.
ضمن این که فرهنگ سوپراستار و ... رو از بین خواهم برد.
فیلم های سینمایی مخصوص رده های سنی مختلف رو خواهیم ساخت. یعنی فیلم هایی که سینماها پر از کودک بشه و یا فیلمی که مخصوصی نوجوانان باشه و ...
این کار خیلی موثره و می شه خیلی گفتمان ها و ایدئولوژی هارو تدریس کرد. می شه تحولی در فرهنگ ایجاد کرد با همین کار.
تاکید دارم که روی ریزترین رفتارها و دیالوگ های فیلم ها دقت بشه توسط کارشناسان خانواده و روان شناسان. مثلا اجترام به بزرگترها، نکات تربیتی والدین و ... حتی شنیدن صدای اذان در فیلم و کنار گذاشتن کارها و شروع نماز. حریم افراد و خانواده ها و سبک زندگی اسلامی و ایرانی. گاهی کلیت فیلم، کلا چیزدیگریه، اما جزییات فیلم هستن که آموزنده و تاثیرگزار هستن بدون این که عموم ما متوجه بشیم.
با این که حزب و گروهی بخوان فیلم تهیه کنن و فیلم ها وابسته به جایی باشن و فیلم سازان، مستقل نباشن، مشکلی ندارم. اما اون قدر باید کار کرد که فیلم های ارزشی تهیه بشه و جایی برای فیلم های پوچ و ضد ارزشی نباشه. و مسلما هر فیلمی باید پروانه نمایش بگیره که در عین آزادی، چارچوبی هم وجود داره.
همین که اسطوره های کودکان ما مرد عنکبوتی و بِن تِن و ... هستن رو می شه با فیلم های سینمایی مخصوص خودشون، تغییر داد. می شه نوجوونی رو نشون داد که آرزو و آرمان داره و براش تلاش می کنه و تغییری در زندگی مردم ایجاد می کنه. می شه ایثار و سازندگی رو به نوجوونا یاد داد با معرفی نوجوون هایی که رفتن و شهید شدن به خاطر انقلاب و کشور و امامشون.