تالار گفتگوی بیداری اندیشه

لحظاتي كه نشستي بغل بستر من

اين قَدَر گريه نكن فاطمه جان در بر من

ديدن اشك تو والله برايم سخت است

پس عذابم نده در اين نفس آخر من

تو اجازه نده تنها بشود پيغمبر

بعد من باش كنار پدرت دختر من

صَرف دين پدرت شد لحظات عمرم

وقف شد دار و ندارم به ره همسر من

همه‌ي زندگي‌ام خرجيِ اسلام شده

جان من نيز فداي سر پيغمبر من

از همه ثروت من كه به هواي دين رفت

يك كفن نيست بپيچند بر اين پيكر من

اين همه سال غمي در دل من راه نيافت

ولي امشب غم فرداي تو آمد سر من

مي‌روم زود ز پيش تو دليلش اين است

كه نبينم چه مي‌آيد به سر كوثر من

مي‌روم تا كه نبينم كه به ضرب سيلي

چه مي‌آرند به روز گل نيلوفر من

پدرت گفته كه پهلوي تو را مي‌شكنند

واي از صدمه‌ي مسمار و گل پرپر من

وسط هجمه‌ي مردم تو صدا خواهي زد:

محسنم كشته شد اي واي بيا مادر من

سالروز وفات اول بانوی ایمان آورنده بر حضرت ختمی مرتبت تسلیت باد

کاش می شد کاری کرد که دوباره نام خدیجه در بینمون رونق بیشتر میگرفت

شهاب مرادی پیشنهاد داده بود سال گذشته که امشب خانواده ها یکی از دختران و یا خواهران خود را بنام خدیجه صدا بزنن تا این نام از یادها فراموش نشه

[/b]

[align=START]
خديجة الكبري (سلام الله علیها)مددي


من آن كنيز خدايم كه يار طاهايم

منم كه مادر امّ الائمه زهرايم


به افتخار كنيزي مصطفي اين بس

كه من شريك نبي در نشاط و غمهايم


خداست شاهد حالم كه من چه‏ها ديدم

اگر چه شاد ز يك عمر امتحانهايم


گهي به شعب ابي طالبم گواه بلا

گهي ستم كش اهل حجاز و بطحايم


اگر بهشت برين جايگاه شأن من است

براي اينكه به دنيا مطيع مولايم


ز نيش طعنه نمام‏هاي آل قريش

هنوز وارث درد و بلاست زهرايم


تمام هستي خود را به عشق بخشيدم

به عشق اينكه به بيت نبي است مأوايم


ولي چه زود شنيدم پس از من و احمد

حريم عشق بسوزد به دست اعدايم


ستم به فاطمه‏ام از قديم عادت داشت

از آن زمان كه به دل بود انيس غمهايم


هميشه فاطمه مي‏گفت از درون با من

كه من يگانه معين تو در بلاهايم


خدا گواه بسوزم از اين كه در غم و درد

نبود سايه من بر سر تو، اي وايم


مرا كفن ز بهشت آيد اي خداي حسين

اگر چه مادر آن بي كفن به صحرايم.

[b]يابن الحسن(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تسليت