۵/مرداد/۹۳, ۱۴:۰۰
بسم الله الرحمن الرحیم
شباهت های قیامت و ظهور: نشانه هاي قبل از وقوع
همه ي روزها و زمان ها متعلق به خداوند بزرگ است اما در بين آيات و روايات ما شاهد کلمات و عباراتي مثل «يوم الله» هستيم. اين واژه که به معني روز خداوند است، معرّف روزهايي است که اتّفاقات بزرگ و خارق العاده اي در آن ها رخ داده و يا خواهد داد.
در احايث از زبان ائمه ي معصومين عليهم السلام تعبير «يوم الله» براي سه روز به کار رفته است؛ امام صادق عليه السلام فرموده اند: «ايام الله در آيه ي شريفه ي "و ذَکِّرهم بايامِ الله(1)" عبارت است از روز ظهور قائم(عجل الله تعالي فرجه الشّريف)، روز مرگ و روز رستاخيز(2).»
البته در روايت ديگري که شيخ صدوق آن را نقل کرده است، روز ظهور حضرت مهدي، روز رجعت و روز قيامت از زبان امام صادق عليه السلام به عنوان يوم الله معرفي شده اند(3).
در سير مقالات «شباهت هاي روز ظهور و روز قيامت»، با توجه به آيات و رواياتمان وجوه مشترک اين دو روز بزرگ خداوند بررسی خواهد شد...
1. يوم الله
در مورد اين ويژگي در مقدمه توضيح داديم.
2. رخ دادن حوادث عجيب و بي سابقه قبل از وقوع هر دو
خداوند در سوره ها و آيات مختلف قرآن کريم، نشانه هاي قيامت را براي اهل ايمان و يقين بيان کرده است؛ نشانه هايي مثل وقوع زلزله هاي بزرگ، جابه جا شدن کوه ها، بي نور شدن ماه و ستاره ها و... که ما در اينجا به ذکر برخي از آيات اکتفا مي کنيم:
ـ إِذَا الشمْس كُوِّرَت وَ إِذَا النُّجُومُ انكَدَرَت وَ إِذَا الجِْبَالُ سيرَت وَ إِذَا الْعِشارُ عُطلَت وَ إِذَا الْوُحُوش حُشِرَت وَ إِذَا الْبِحَارُ سجِّرَت...: زمانى كه آفتاب درهم پيچيده مى شود و آن روز كه ستارگان سقوط مى كنند و وقتى كه كوه ها از شدت زلزله به راه مى افتند و هنگامى كه نفيس ترين اموال بى صاحب مى ماند و روزگارى كه وحشى ها هم مانند انسان ها زنده مى شوند و زمانى كه درياها افروخته گردند...(4)
صاحب تفسير الميزان، علامه طباطبایی به شرح و توصيف معناي اين آيات پرداخته است، با توجه به نظرات ايشان، در زمان وقوع قيامت ممکن است که جرم تاريکي بر خورشيد احاطه پيدا کند، ستارگان بي نور شوند(5)، کوه ها از شدت زلزله به راه افتند، متلاشي شوند و غباري پراکنده شود، همه ي اموال نفيس بدن صاحب رهاشوند و...(6)
در اينجا مي رسيم به رواياتي که به توضيح وقايع قبل از ظهور حضرت حجت عليه السلام مي پردازند؛ نشانه هايي مثل رخ دادن کسوف و خسوف در زمان غير معمول، خروج يماني، سفياني و شعيب بن صالح، بارش باران هاي بي سابقه، صيحه ي آسماني، خسف بيداء و...
کسوف در روزهای ابتدایی و انتهایی ماه و خسوف در اواسط ماه اموری طبیعی هستند که از زمان خلقت آدم علیه السلام تا به امروز بارها و بارها رخ داده اند و وقوع آن ها تعجبی ندارد، اما چیزی که وقوع این دو حادثه ی طبیعی را قبل از ظهور حضرت مهدی علیه السلام عجیب و غیرقابل باور می کند، جابه جا شدن زمان آن هاست؛ کسوف در وسط و خسوف در ابتدا و انتهای ماه، چنانکه امام باقر علیه السلام در مورد آن توضیح داده اند:
« پيش از قيام مهدي عليه السلام دو نشانه پديد خواهد آمد که از زمان هبوط آدم عليه السلام در زمين بي سابقه است؛ گرفتن خورشيد در نيمه ماه رمضان و گرفتن ماه در آخر آن . مردي به امام عرض کرد: اي پسر رسول خدا! کسوف در وسط و خسوف در آخر ماه؟ ! حضرت فرمود: همانا من به آنچه مي گويي داناترم، اين دو از آيت هاي الهي هستند که واقع شدن آن ها از زمان هبوط آدم عليه السلام تاکنون سابقه ندارد(7).»
البته لازم به ذکر است که معصومين عليهم السلام در روايات اين نشانه های ظهور را به دو بخش حتمي و غير حتمي تقسيم کرده اند(8).
پي نوشت:
1) سوره ابراهيم، آيه5؛
2) الزام الناصب، ص23 و 240، بحارالانوار، ج51، ص 45؛ به نقل از روزگار رهايي، ج1، ص503؛
3) شيخ صدوق، خصال، ج1، ص108؛
4) سوره تکوير، آيات 1تا 6؛
5) ترجمه تفسير الميزان، ج20، ص349؛
6) همان، ص350؛
7) شيخ طوسي، الغيبه، ص 251، غيبت نعماني، ص 250؛
8) صادق آل محمد عليه السلام فرمود: «پنج نشانه پيش از ظهور قائم (عجل الله تعالي فرجه الشّريف) هست: نداي آسماني، خروج يماني، خسف سرزمين بيداء، خروج سفياني و قتل نفس زکيه. بحارالانوار، ج52، ص204، 209 و 304، شيخ مفيد، الارشاد، ص336 و... به نقل از روزگار رهايي، ج2، ص682.
منابع:
روزگار رهایی، علی اکبر مهدی پور، ترجمه ی یوم الخلاص، کامل سلیمان، نشر آفاق، 1386؛
مقاله ی شباهت های رستاخیز مهدی علیه السلام با رستاخیز آخرت ، حسین الهی نژاد
مقاله ی شباهت های ظهور با قیامت1 و 2 ، سید مهدی حائری قزوینی
سنا
بنا به فرموده امام صادق عليه السلام روز ظهور امام مهدي عليه السلام و روز قيامت هر دو «يوم الله» هستند. پس با هم شباهت هايي دارند.در اين مقالات با توجه به آيات و روايات به بررسي اين شباهت ها پرداخته شده...