تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم





آیت­الله شیخ محمّد بهاری (وصی مرحوم ملاحسینقلی همدانی و استاد مرحوم آیت الله قاضی) در نجف به بیماری مزمنی دچار شد و پزشکان راه علاج او را تغییر آب و هوا دانستند. وی به ایران بازگشت امّا وضع جسمانی­اش بدتر شد و دیگر نتوانست به نجف بازگردد.
در زمان حیات به او پیشنهاد کردند که بعد از رحلت، جنازه­اش را به نجف منتقل کنند ولی او با قاطعیّت فرمود:
«مرا در گورستان بهار دفن کنید؛ می­خواهم کنار شهیدان باشم».
سال­ها بعد، بیش از ۱۶۰ تن از شهیدان جنگ ایران و عراق، در قبرستان بهار آرمیدند و اکنون مرقد منوّر مرحوم بهاری در این قبرستان، زیارتگاه مردم است!.

مرحوم انصاری همدانی (قدس سره) بارها از همدان پیاده به بهار به جهت زیارت مرقد مطهر وی رفته و از مرحوم بهاری استمداد می نمود، و فرموده بود:

بعد از قبر سلمان فارسی، (در طبقه رعیت) به نورانیت قبر ایشون ندیدم.

علامّه تهرانی می­گوید: «این گونه شنیده­ ام و بدان اعتقاد دارم که آن مرحوم از میهمانان خود پذیرایی میکند»

در چند پست اول، مطالبی که درباره شخصیت ایشون نقل شده، نوشته و بعد از آن پاره از سخنان ایشون را جمع آوری می کنیم



کتاب تذکرة المتقین که مجموعه ایست از وصایا و مطالب ایشون، مورد توصیه بزرگانی همانند آیت الله بهجت و مرحوم خوشوقت بوده که لینک دانلودش در پستهای بعدی قرار داده شده است.
برای معرفی کتاب تذکرة المتقین و توصیه های بزرگان برای مطالعه این کتاب هم یه پست جدید در بخش معرفی کتاب باز شد:
معرفی تذکرة المتقین

مرحوم علامه طهرانی درباره زندگانی ایشون نوشته:

آقاى حاج شيخ محمّد بهارى قدس الله تربته الشريفه از أعاظم تلامذه و شاگردان آخوند مولى حسينقلى همدانى است؛ كه ساليان متمادى درك حضور او را نموده است، و به درجات كمال فائز آمده است. مرقد شريف او در قريه بهار: موطن و زادگاه اصلى او در قرب شهر همدان است و مزارى است مشهور و معروف و مورد توجّه تمام اهالى قريه بلكه اهالى شهر همدان. اين حقير كراراً و مراراً براى زيارت مرقدش به بهار همدان رفته‏ ام. معروف است كه: آن مرحوم از ميهمانان خود پذيرائى مى‏كند. در «الذريعة»، ج 4، ص 46 وفات او را در نهم شهر رمضان (1325، هجرى قمرى ضبط نموده است؛ يعنى بعد از وفات استادش به چهارده سال. زيرا آخوند در 28 شعبان (1311) در كربلاى معلّى كه براى زيارت مشرف شده بود رحلت كرد، و قبرش در صحن مطهّر حسينىّ، در چهارمين بقعه‏اى كه در سمت چپ كسى كه از در زينبيّه وارد مى‏شود، قرار دارد (نقباء البشر، ج 2 ص 677).

بارى در كمال و شرف آقاى حاج شيخ محمّد بهارى همين بس كه:
حضرت استاد: آية الله علّامه طباطبائى قدّس سرّه براى حقير فرمودند:
استاد ما مرحوم آية الله حاج ميرزا على آقا قاضى رضوان الله عليه مى‏ فرمودند:
استاد ما مرحوم آقا حاج سيّد أحمد كربلائى قدس الله نفسه مى‏ فرمود:

ما پيوسته در خدمت مرحوم آية الحقّ آخوند مولى حسينقلى همدانى بوديم و آخوند صد در صد براى ما بود. ولى همينكه آقاى حاج شيخ محمّد بهارى با آخوند روابط آشنائى و ارادت را پيدا نمود؛ و دائماً در خدمت او تردّد داشت؛ آخوند را از ما دزديد.


مرحوم طهرانی در روح مجرد، ص 157 هم نوشته:
حقير اين مطلب را امتحان كرده ‏ام. و در ساليان متمادى چه در حيات مرحوم انصارى و چه در مماتشان كه به همدان زياد تردّد داشته‏ام، هر وقت بر مزار مرحوم شيخ آمده ‏ام به گونه‏اى خاصّ پذيرائى فرموده است. بسيارى از دوستان هم مدّعى اين واقعيّت مى‏ باشند.

بسم الله الرحمن الرحیم


لینک دانلود

با تشکر از سیمرغ محترم که لینک دانلود را قرار دادند.

مرحوم آیت الله حکمت نیا، فرموده بودند:
هنگام زیارت و یا از راه دور با یازده صلوات و هفت بار سوره قدر، به مرحوم بهاری متوسل شوید و حاجات خود را از ایشان بخواهید.

مرحوم نایینی (فقیه بزرگ) فرموده بود:
شهر آنجاست که شیخ محمد بهاری در آنجا آرمیده است

شیخ محمد بهاری فرموده است:
روزی در صفه حجره برای پخش ناهار برنج پاک می کردم. در بین، متذکر و حدانیت باریتعالی شدم، ناگهان استاد برای من وحدت عددی را توضیح داد.
برخاستم و از استاد پرسیدم که چگونه بر اسرار من آگاه شدید، فرمود خداوند قلب مؤمن را آیینه جهان نمام قرار داده. اکنون نیاز تو در قلب من منعکس شد.

چیزی که انسان را آرام می کند از عیبجویی دیگری، آن است که معایب خود را ملتفت باشد و ببیند چقدر سخت است از خودش دور کردن عیبی از عیوب، آن وقت ببیند که دیگری هم مثل این مبتلاست ... (آداب رفاقت، تذکرة المتقین)

گفتم شاید تو پست (معرفی تذکرة المتقین) خونده نشه، نظر به اهمیتش اینجا هم آوردم:

حضرت آقا (مقام معظم رهبری) از کتاب تذکرة المتقین تمجید کردند و فرمودند کتاب بسیار خوبی است.

آقای هادوی هم گفته بودند که آیت الله خوشوقت به ایشون، خواندن این کتاب را توصیه کردند.

آیت الله شوشتری (عبدالقایم) هم گفته:

اولين كتابي كه (آیت الله بهجت) معرفي نموده اند، جامع السعادات سه جلدي به زبان عربي تاليف مرحوم ملامهدي نراقي بود، بنده پس از اتمام اين سه جلد كه حدودا 6 ماه طول كشيد خدمتشان مراجعه كردم.

كتاب بعدي تفسير مرحوم آيت الله شيخ محمدحسين نجفي اصفهاني بود ، يك جلد به زبان عربي در تفسير آيات سوره بقره، خواندن اين كتاب يك ماه به طول انجاميد.

كتاب سوم تذكره المتقين نوشته مرحوم آيت الله حاج شيخ محمد بهاري همداني را سفارش فرمودند . بعد از قرائت اين كتاب روش ايشان با بنده تغيير كرد. من خدمت معظم له بسيار استفاده كردم ولي دوست داشتم بيش از اين خدمتشان باشم لذا به بهانه در درس خارج ايشان به جمع تلامذ ايشان پيوستم وقصدم از حضور در درس ايشان استفاده هاي معنوي بود.

اگر كسى سمّى خورده باشد، اگر طالب صحّت بدنش است، لازم است بر او فورى دست و پائى كند، و آن سم را به قى و غيره خارج نمايد از بدن خود، اگر مسامحه كرد او را هلاك خواهد كرد، دفعة. و سمومات معاصى ايضا چنين است كه اگر مسامحه از توبه شود بسا مى‌شود فورا ميميرد و ختم به شرّ ميگردد.