تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: اهمیت تعقیبات نماز و گزیده از تعقیبات مأثور
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4
(۱۸/بهمن/۹۳ ۰:۱۲)سیمرغ نوشته است: [ -> ]بسم الله الرحمن الرحیم

یه دعای بسیار زیبا هم هست تو تعقیبات مشترکه در مفاتیح اومده

اَللّهُمَّ اِنَّ مَغْفِرَتَكَ اَرْجى‏ مِنْ عَمَلى‏،
وَاِنَّ رَحْمَتَكَ اَوْسَعُ مِنْ ذَنْبى‏،
اَللّهُمَّ اِنْ‏ كانَ ذَنْبى‏ عِنْدَكَ عَظيماً،
فَعَفْوُكَ اَعْظَمُ مِنْ ذَنْبى‏،
اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ‏ اَكُنْ اَهْلاً اَنْ اَبْلُغَ رَحْمَتَكَ فَرَحْمَتُكَ اَهْلٌ اَنْ تَبْلُغَنى‏ وَ تَسَعَنى لِأَنَّها وَسِعَتْ كُلَّشَىْ‏ءٍ،
بِرَحْمَتِكَ‏ يااَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

علامه مجلسی (قدس سره) می گوید: کفعمی می گوید به خط شهید (ظاهرا شهید دوم) دیدم که نوشته بود:
أَنَّ النَّبِيَّ ص قَالَ: مَنْ أَرَادَ أَنْ لَا يَقِفَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى قَبِيحِ أَعْمَالِهِ وَ لَا يُنْشَرَ لَهُ دِيوَانٌ فَلْيَقْرَأْ هَذَا الدُّعَاءَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ
بحار، ج 83، ص 37
شیخ بهایی (قدس سره) هم
این دعا را در کشکول، ج1، ص 286 نقل کرده
پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله فرمودند:
هر که می خواهد حق تعالی او را بر اعمال زشتش آگاه نکند و دفتر اعمال او را نگشاید این دعا را بعد هر نماز بخواند...
سید کلینی به سندمعتبر از حضرت باقر(علیه السلام)روایت کرده است که هرکس بع ازنماز فریضه پیش ازآنکه پاهای خود را بگرداند
3 مرتبه این دعا رابخواندخداگناهان اورا بیامرزد حتی به اندازه کف دریا باشد:
استغفرالله الذی لااله الا هو الحی القیوم ذوالجلال والااکرام واتوب الیه
ودرروایات وارد شده که هرکه این استغفار را درهرروز بخواند حق تعالی 40 گناه کبیره بیامرزد
ان شاالله.........
پیشوایان معصوم ما علیهم السلام پیش از فرا رسیدن وقت نماز، خود را مهیّاى آن مى‏ساختند و پس از نماز نیز، مدّت‏ها به تعقیب نماز مى‏پرداختند و دل از یاد خدا نمى‏كندند و لب از ثناى او نمى‏بستند و چهره از قبله برنمى‏تافتند.
[/font]
[تصویر: 157221232122210118156132102211742142323187165.gif]
اهمیت تعقیبات نماز
نماز، حضور در پیشگاه خداوند و شركت در ضیافتى معنوى است كه وى، بندگان را به آن فرا خوانده است.
همچنان كه حضور در یك میهمانى، مقدّمات و آدابى دارد و نسبت به مهمان، استقبال و بدرقه به عمل مى‏آید و مهمان هر چه عزیزتر باشد، مراسم پیشواز و بدرقه، با شكوهتر صورت مى‏پذیرد، اداى فریضه الهى نیز چنین است.
پیشوایان معصوم ما علیهم السلام پیش از فرا رسیدن وقت نماز، خود را مهیّاى آن مى‏ساختند و پس از نماز نیز، مدّت‏ها به تعقیب نماز مى‏پرداختند و دل از یاد خدا نمى‏كندند و لب از ثناى او نمى‏بستند و چهره از قبله برنمى‏تافتند.

اذان و اقامه، نوعى استقبال از نماز است و تعقیبات، بدرقه آن.
به طور مسلم بى اعتنایى به تعقیبات و دعاهاى پس از نماز، نشان بى علاقگى به خود نماز است، آنگونه كه در روایات، نسبت به زودتر رفتن به مسجد و انتظار شروع نماز را كشیدن، تشویق و سفارش شده و منتظر نماز را، «مهمان خدا» گفته‏اند. (مستدرك الوسائل، ج 1، ص 336) و به‏ انجام مستحبات و دعاهای پس از اتمام نماز نیز سفارش شده است.
اینك به ذكر برخى از مسائل مربوط به تعقیبات مى‏پردازیم:
امام صادق علیه السلام مى‏فرمایند: همین كه از نماز واجب فارغ شدى، به دعا و تعقیب نماز مشغول باش. (مستدرك الوسائل، ج 1، ص 336)
و مى‏فرمایند: دعا پس از نماز صبح و ظهر و مغرب، مستجاب مى‏شود. (مستدرك الوسائل، ج 1، ص 336)
رسولخدا صلى الله علیه و آله مى‏فرمایند:
«التعقیبُ بَعْدَ صَلاةِ الفجرِ ابْلَغُ فىِ طَلَب الرِزّقِ» (مستدرك الوسائل، ج 1، ص 336)
[/b]

[b] دعاى پس از نماز صبح، براى زندگى و جلب رزقِ، مؤثّرتر است.

یكى دیگر از تعقیبات نماز، تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام است. (34 مرتبه الله اكبر، 33 مرتبه الحمدللّه و 33 مرتبه سبحان اللّه پس از هر نماز) این تسبیحات را رسول خدا صلى الله علیه و آله به دخترش فاطمه علیها السلام تعلیم داد و بر گفتن آن، بسیار سفارش شده است و پاداش بسیار دارد
درود و نفرین‏
از جمله كارهاى تعقیباتى، درود و صلوات فرستادن بر نیكان و زبده‏هاى كمال بشَرى، و لعن و نفرین بر مظاهر شرك و پلیدى و سردمدارانِ كفر و ستم است.
در آنچه به عنوان دعاهاى تعقیب آمده، هم به موارد متعدّدى از «صلوات» برمى‏خوریم، همه به مواردى از لعن و این، گوشه‏اى از تولى‏ و تبرى‏ در یك مكتب زنده و جهت دار است.
صلوات‏ها، كه نقل شده به جاى خود، حتى در نمونه‏هاى فراوانى، خود «اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد»، به عنوان یكى از تعقیبات نمازها بیان شده است.
امّا در مورد لعن:
امام باقر علیه السلام مى‏فرماید: «اذِا انْحَرَفْتَ عَنْ صَلاةٍ مَكتوبةٍ فلا تَنْحَرِفْ الا بِانْصرافِ لَعْنِ بَنى امیّةَ» (وافى، ج 2، ص 121)

هر گاه نماز واجب را تمام كردى، جز با لعن بنى امیّه، از جاى خود حركت نكن.
چرا كه آن دودمان ننگین و تبهكار، نمونه طاغوت‏ها و از بارزترین چهره‏هاى مخالفت با خطّ رهبران معصوم و آل پیامبر علیهم السلام بودند و مستحقّ هر گونه نفرت و نفرین!
امام صادق علیه السلام در پى هر نماز، به چهار مرد و چهار زن (كه از دشمنان سرسخت مقام امامت بودند) لعن و نفرین مى‏كرد. (وسائل‏الشیعه، ج 4، ص 1037)
چه زیباست اسلامى كه در كنار برنامه‏هاى عبادى و الهى خویش، بیزارى از ستمگران و مفسدان و طاغوت‏ها را هم جزء برنامه‏هاى خود، ساخته و نماز و عبادات و حجّ آن، همراه با برائت و اعلام تنفّر از كفّار و مشركان و منافقان است. (در اینجا بجاست كه یاد كنیم از 400 شهید مظلوم ایران كه، در ایّام حج، در جمعه‏خونین مكّه، در حالى كه فریاد برائت از كفار و طواغیت و مستكبران جهانى بر لب داشتند و «مرگ بر آمریكا» و «مرگ بر اسرائیل» مى‏گفتند، آماج گلوله‏هاى وهابیان حاكم بر حجاز قرار گرفته و مظلومانه به شهادت رسیدند (در سال 1366). زهى تأسف كه اینگونه شعارها را كه الهام گرفته از آیات قرآن است و دستور قرآن، به اعلام برائت و بیزارى از مشركان در مناسك حج مى‏باشد. برخى كج فهمان، مخالف حال عبادت در حج مى‏دانستند و مخالفت مى‏كردند ...!)
پس تعقیبات نماز، برخوردار از نوعى فریاد لعنت بر دشمنان خدا و مخالفان خط رهبرى الهى است.
[تصویر: 118102167125192037520156140108192141012614.gif]
تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام‏
یكى دیگر از تعقیبات نماز، تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام است. (34 مرتبه الله اكبر، 33 مرتبه الحمدللّه و 33 مرتبه سبحان اللّه پس از هر نماز) این تسبیحات را رسول خدا صلى الله علیه و آله به دخترش فاطمه علیها السلام تعلیم داد و بر گفتن آن، بسیار سفارش شده است و پاداش بسیار دارد.
امام باقر علیه السلام مى‏فرمایند: در میان ستایش‏ها، بهتر از تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام نیست، و اگر بود،
رسول خدا صلى الله علیه و آله به فاطمه علیها السلام تعلیم مى‏داد. (وسائل‏الشیعه، ج 4، ص 1024)
[/b][font=Tahoma]

[b]در روایات متعددى، تأكید شده به همراه داشتن تسبیِح 34 دانه‏اى از خاك مقدّس امام حسین علیه السلام و ذكر گفتن با آن، ثواب زیاد دارد و حتى گرداندن آن، بدون ذكر هم ارزشمند و خوب است. (جواهر، ج 10، ص 405)
و در حدیثى است كه: خود آن دانه‏ها ذكر مى‏گویند. (وسائل‏الشیعه، ج 4، ص 1033)
تربت حسین علیه السلام، یادآور حماسه‏هاى كربلا و احیاگر «فرهنگ شهادت» است و انس انسان را با رهبرى الهى، جهاد، شهادت، ایثار، سیدالشهداء، مبارزه با ستم و انتقام از ظالمان را بیشتر مى‏كند.
تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام به ترتیبى كه گفته شد، حتى در كتب حدیثى اهل سنت نیز آمده، (از جمله در: صحیح مسلم، ج 1، ص 418، صحیح بخارى، ج 1، ص 110، سنن ابن‏ماجه، ج 1، ص 299)
ولى هیچكدام نگفته‏اند كه نام این تسبیحات، تسبیح حضرت زهرا علیها السلام است!!! ...

در سجده شكر، سه مرتبه «شكراً لِلّهِ» كافى است، ولى در حدیث است: اگر انسان به طولِ یك نفس «یا ربّ، یا ربّ» بگوید، خداوند به او خطاب مى‏فرماید: «لبّیك! ماحاجتك؟» حاجت تو چیست تا انجام دهم؟
سجده شكر[/b]
سپاس نعمت‏هاى حقتعالى، نشان معرفت و ادب و بندگى است. در آیات و روایات، به مسئله شكرگزارى از نعمت‏ها، بسیار سفارش شده و اینكه یاد نعمت‏ها، محبت انسان را به خدا زیاد مى‏كند و نعمتهاى الهى را مستدام و افزون مى‏گرداند. («لئن شَكَرتُم لازیدنّكم» ابراهیم، آیه 7)

[b]گرچه شكر نعمت‏ها، از توان و طاقت بشر بیرون است، ولى انسان باید هر قدر كه مى‏تواند، سپاسگزار احسان و نعمت و نیكى پروردگار باشد. یكى از شكلهاى شكر، سجده بر خاك كردن و پیشانى بر خاك نهادن در برابر خداوند و شكر گفتن اوست.
و «سجده شكر» یكى از تعقیبات نماز به حساب آمده است. (بحارالانوار، ج 83، ص 194)
مرحوم علامه مجلسى، تمام جلد 83 بحارالانوار را (جز چند صفحه آخر) به روایات تعقیبات نماز اختصاص داده و 63 حدیث، پیرامون سجده شكر، از ائمه اطهار علیهم السلام نقل كرده است.
سجده بعد از نماز، شكرانه توفیق انجام نماز است.(بحارالانوار، ج 83، ص 200)
در سجده شكر، سه مرتبه «شكراً لِلّهِ» كافى است، ولى در حدیث است: اگر انسان به طولِ یك نفس «یا ربّ، یا ربّ» بگوید، خداوند به او خطاب مى‏فرماید: «لبّیك! ماحاجتك؟» حاجت تو چیست تا انجام دهم؟ (وسائل‏الشیعه، ج 4، ص 1071)
امام صادق علیه السلام فرمود: سجده شكر بعد از نماز، دلیل كامل شدن نماز و رضاى خدا و اعجاب و خوش آمدن فرشتگان است. خداوند بارها از آنان مى‏پرسد، پاداش این بنده شاكر چیست؟ مى‏گویند: رحمت تو، بهشت تو، حلّ مشكل او، و هر خیرى را كه فرشتگان مى‏گویند، جوابى نمى‏شنوند، به خدا عرضه مى‏دارند: ما نمى‏دانیم پاداش این سجده چیست؟ خداوند مى‏فرماید:
همچنانكه او از من تشكر كرد، من هم از او تشكر مى‏كنم، و با این جمله به‏ فرشتگان مى‏فهماند كه رضا و سپاس الهى از انسان، بالاتر از بهشت و رحمت و حلّ مشكلات است. (وسائل‏الشیعه، ج 4، ص 1071، وافى، ج 2، ص 123)
در حدیث است: خداوند به حضرت موسى فرمود: دلیل آنكه تو را به پیامبرى مبعوث كردم، سجده‏هایى بود كه بعد از نماز داشتى. (بحارالانوار، ج 83، ص 200)
چندین روایت در باب گفتن هفت مرتبه ذکر «بسم الله الرحمن الرحیم لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم» بعد از نماز مغرب و نماز صبح داریم که به دوتا اشاره میکنم:

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَ دُبُرِ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ سَبْعَ مَرَّاتٍ‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ*لا حول وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَهْوَنُهَا الرِّيحُ وَ الْبَرَصُ وَ الْجُنُونُ وَ إِنْ كَانَ شَقِيّاً مُحِيَ مِنَ الشَّقَاءِ وَ كُتِبَ فِي السُّعَدَاءِ.

از امام صادق (علیه السلام) روایت شده:
هرکه دنبال نماز فجر و نماز مغرب هفت بار بگويد: بسم اللَّه الرحمن الرحيم لا حول و لا قوة الّا باللَّه العلى العظيم خدا عز و جل هفتاد نوع بلاء از او بگرداند كه آسانتر آنها بادهاى بد (چون استسقاء و غيره يا مقصود عفونت اعضاء است كه بوى بد دهد يا گرفتارى به طوفان كه موجب سقوط و هلاكت باشد- طبق بیان علامه مجلسى و غير ایشان) و پيسى و ديوانگى است، و اگر شقى باشد ازشقاوت بِدر آيد و در سعادتمندان نوشته شود.
الکافی، ج 2، ص 531

در روایتی که در فلاح السایل نقل شده، دو تا قید اضافه شده، حضرت ابى الحسن امام رضا عليه السّلام به نقل از امير المؤمنين عليه السّلام فرمود:
«هر كس بعد از نماز مغرب در حالى كه پاهايش را از حالت نشستن در نماز جمع كند، و راحت بنشيند، و پيش از آنكه سخن بگويد، و نيز بعد از نماز صبح پيش از آنكه سخن بگويد، هفت بار بگويد:«بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم، و لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العلىّ العظيم.» خداوند متعال هفتاد نوع از انواع بلا و گرفتارى را از او دور مى ‏سازد، كه كمترين آنها جذام و پيسى و شرّ سلطان و فرمانروا و شيطان است.»
فلاح السائل و نجاح المسائل ؛ ؛ ص230
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: هر كس بخواهد وقتى از دنيا ميرود در حالى بميرد كه از گناهان پاك شده باشد همچون طلا كه از ذرّات ناخالصى پاك و ناب مى‏شود و هيچ كدورتى در آن نمى‏ماند، و هيچ كس از او طلب داد و مظلمه‏اى نكند، پس بايد كه در پى نمازهاى پنجگانه دوازده بار شناسنامه خدا را يعنى سوره قل هو اللَّه را بخواند، سپس دستهايش را بگشايد و اين دعا را بخواند:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْمَكْنُونِ الْمَخْزُونِ الطَّاهِرِ الطُّهْرِ الْمُبَارَكِ وَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ وَ سُلْطَانِكَ الْقَدِيمِ‏ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ يَا وَاهِبَ الْعَطَايَا يَا مُطْلِقَ‏ لْأُسَارَى یا فَكَّاكَ الرِّقَابِ مِنَ النَّارِ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُعْتِقَ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَ أَنْ تُخْرِجَنِي مِنَ الدُّنْيَا آمِناً وَ أَنْ تُدْخِلَنِي الْجَنَّةَ سَالِماً وَ أَنْ تَجْعَلَ دُعَائِي أَوَّلَهُ فَلَاحاً وَ أَوْسَطَهُ نَجَاحاً وَ آخِرَهُ صَلَاحاً إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوب‏


يعنى: بار خدايا از تو مى‏ خواهم به حقّ اسم تو آن اسم مخفى و پوشيده كه پاك و پاكيزه و پر بركت است، و از تو مسألت مى‏كنم بحقّ اسم أعظمت، و بحقّ پادشاهى تو كه قديم است كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى اى بخشنده عطاها، اى آزاد ساز و رها سازنده اسيران، اى آنكه نفوس خلايق را از آتش دوزخ آزاد ميكنى، از تو ميخواهم كه بر محمّد و آل او درود فرستى اى بخشنده عطاها، اى آزاد ساز و رها سازنده اسيران، اى آنكه نفوس خلايق را از آتش دوزخ آزاد ميكنى، از تو ميخواهم كه بر محمّد و آل او درود فرستى، و نفس مرا نيز از آتش دوزخ آزاد سازى، و مرا در حالى از اين دنيا ببرى كه با ايمان باشم، و با سلامتى داخل در بهشت گردانى، و اوّل دعاى مرا فلاح و رستگارى، و وسط آن را پيروزى و سعادت، و آخر دعايم را صلاح قرار دهى، بدرستى كه تو خود بر غيب و پنهان كاملا دانا و آگاهى).

سپس أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود:
اين دعا از جمله ادعيه ‏اى است كه پنهان نگاه داشته شده (مکنون است) و همگان را بدان آگاهى نيست و از جمله چيزهائى است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بمن آموخت و بمن دستور فرمود كه آن را به حسن و حسين عليها السّلام تعليم كنم.
من لا يحضره الفقيه / ترجمه على اكبر غفارى، ج‏1، ص: 506


این تعقیب را مرحوم شیخ عباس قمی در حاشیه مفاتیح آورده
صفحه: 1 2 3 4
آدرس های مرجع