تالار گفتگوی بیداری اندیشه

• خداوند- جلّ جلاله- مى‏فرماید: قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی، لَوْ لا دُعاؤُکُمْ. فَقَدْ کَذَّبْتُمْ، فَسَوْفَ یَکُونُ لِزاماً [۴].(بگو اگر دعایتان نبود، پروردگارتان چه اعتنایى به شما داشت، زیرا مسلّما شما تکذیب نمودید، و لذا تکذیبتان همواره ملازم شما خواهد بود).

• بنابراین، از این کلام فهمیده می‏شود که جایگاه و منزلت انسان در نزد خداوند- جلّ جلاله- به اندازه دعا کردن او، و ارزش او به قدر اهتمام به مناجات و خواندن اوست.

• خداوند- جلّ جلاله- می‏فرماید: فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا، تَضَرَّعُوا، وَ لکِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ‏ [۵].(پس اى کاش هنگامى که سختى و ناگوارى‏اى از سوى ما به آنان مى‏رسید، تضرّع و زارى مى‏نمودند، لیکن دلهایشان قساوت پیدا نموده و سنگدل گردیده بودند).

• باز از جمله آیات، وعده پاکیزه خداوند- جلّ جلاله- است به اینکه دعا، کلید رسیدن به آمال و آرزوهاست. آنجا که مى‏ فرماید: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی، فَإِنِّی قَرِیبٌ، أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ[۶]‏. (و هر گاه که بندگانم در باره من از تو بپرسند، بگو: من نزدیکم، و دعاى هر دعاکننده را هنگامى که مرا بخواند، اجابت مى‏کنم).

• خداوند- جلّ جلاله- با این آیه شریفه توجّه می‏دهد که ترک کردن دعا، استکبار و گردنکشى از پرستش و عبادت او، و نیز موجب داخل شدن در آتش جهنّم و عذاب خوارکننده آن است.

• تنها بخشى از آیاتى که ذکر شد، براى عارفان کفایت مى ‏کند، و اگر نبود در فضیلت دعا، جز فرمایش خداوند- جلّ جلاله- به سرور پیامبران- صلوات اللَّه علیه و آله- آنجا که مى ‏فرماید: وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِیِّ، یُرِیدُونَ وَجْهَهُ، وَ لا تَعْدُ عَیْناکَ عَنْهُمْ‏[۸].(و خویشتن را با کسانى که صبح و شام پروردگارشان را مى‏خوانند، در حالى که تنها خشنودى او را اراده نموده‏اند، به صبر و شکیبایى وادار کن، و مبادا چشمانت را از آنان بردارى) کفایت می‏کرد، و این امر بزرگى است؛

زیرا این خطاب در مقام ستایش و مدح کسانى است که صبح و شام به درگاه پروردگار دعا مى‏کنند، و خداوند- جلّ جلاله- به خاطر دعاى آنان در صبح و شام، به رسولش صلّى اللَّه علیه و آله دستور داده که پیوسته ملازم آنان بوده، و چشم و توجّه شریفش را از مصاحبت و همنشینى با ایشان بر ندارد.
منبع : گروه فرهنگی امیدواران

ادامه دارد...

• فوائد مواظبت بر مناجات از راه نقل‏: از جمله فوائد محافظت بر مناجات با پروردگار از راه روايات كه من يافته‏ام، چندين فائده بزرگ و آرزو كردنى است:

• - روايات گرانسنگ ديگرى را پيرامون دعا در غياب برادران دينى در قنوت نماز وتر از نماز شب ذكر خواهيم كرد، زيرا ديده‏ام اصحاب ما اماميّه، وقتى مى‏خواهند براى كسى دعا كنند، بيشتر در قنوت نماز وتر از نماز شب دعا مى‏كنند.

• فضيلت دعا براى حضرت حجّت (عجل الله تعالی فرجه الشریف): اينك مى‏گويم: اگر دعا براى برادران دينى اين همه فضيلت دارد، پس فضيلت دعا براى سلطان و فرمانروايى كه سبب هستى و وجود توست، و تو معتقدى كه اگر او نمى‏بود، خداوند نه تو و نه هيچ كس از مكلّفين زمان او و تو را نمى‏آفريد، و اينكه لطف الهى به وجود او-صلوات اللَّه عليه- سبب تمام امورى است كه تو و ديگران داراى آن هستيد، و وسيله تمامى خيراتى است كه بدان نايل مى‏گرديد، چگونه خواهد بود؟