۱۱/شهریور/۹۳, ۰:۳۰
آيت الله حسن زاده فرمودند : شبي در اين موضوع فكر مي كردم كه چرا خداوند ، انسان ها را آفريد ؟
آياتي مانند «و ما خلقت الجنَ و الانس الَا ليعرفون »را كه از نظر مي گذراندم و اين كه در تفسيرش
آياتي مانند «و ما خلقت الجنَ و الانس الَا ليعرفون »را كه از نظر مي گذراندم و اين كه در تفسيرش
فرموده اند : « ليعبدون ،يعني ليعرفون » باز اين اشكال به ذهنم مي آمد كه عبادت ، فرع معرفت است ، و ما كه معرفتي نسبت به خدا نداريم ، پس چه عبادتي ؟
صبح اول وقت ، به حضور استاد علامه طباطبايي رسيده و سوال را با ايشان در ميان گذاشتم كه حضرت استاد ! پس چه كسي بناست خداوند را عبادت كند ؟ !حضرت استاد در بياني كوتاه فرمودند « گر چه يك نفر » !
تا اين جمله را فرمودند ، من آرام شدم ، همان دم به ياد وجود مقدس امام زمان (عج ) افتادم و خاطرم آمد كه زمين و عالم ، هماره چنين شخصي را دارد ، ديگران همگي طفيلي وجود انسان كامل « معصوم » هستند و گويي هدف از خلقت آنان ، به خلقت موجود تام و كامل باز مي گردد .
صبح اول وقت ، به حضور استاد علامه طباطبايي رسيده و سوال را با ايشان در ميان گذاشتم كه حضرت استاد ! پس چه كسي بناست خداوند را عبادت كند ؟ !حضرت استاد در بياني كوتاه فرمودند « گر چه يك نفر » !
تا اين جمله را فرمودند ، من آرام شدم ، همان دم به ياد وجود مقدس امام زمان (عج ) افتادم و خاطرم آمد كه زمين و عالم ، هماره چنين شخصي را دارد ، ديگران همگي طفيلي وجود انسان كامل « معصوم » هستند و گويي هدف از خلقت آنان ، به خلقت موجود تام و كامل باز مي گردد .