تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: قبول میکنم . قبول نمی کنم :)
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
[تصویر: Besmella.png]
سلام !

فرض کنید یک موقعی یک ذهنیتی در مورد مسئله ای دارید .
یک استدلالی از طرف کسی برای شما آورده میشه که خلاف اون عقیده ای هست که تا حالا داشتید و درست هم هست !
سوال اول اینکه :
  • چه عکس العملی نشون میدهید ؟!
  • سوال دوم اینکه اون مسئله ی جدید باید چه مشخصاتی داشته باشه تا بتونه شما رو راضی کنه .
آخه تجربه نشون داده 99 درصد ذهنیت اشخاص رو نمیشه عوض کرد .Smile
شما بفرمایید چطوری میشود این کار رو انجام داد Smile

اصلا تا حالا موفق شدید به این مسئله ؟!
یا موفق شدند در باره شما راجع به این مسئله . مثلا موردی رو قبول کرده باشید Huh ممکن هست یعنی !؟!
من وقتی یه حرف راستی رو نمی خوام قبول کنم چند دلیل داره:
1- توی جمع هستم و احساس می کنم اگه کوتاه بیام شأنم جلو بقیه پایین می یاد
2- طرف مقابل دست به تمسخر و تخریب {حرف خودش}می زنه و یه اصطلاح صوت و تصویر با هم نمی خونه. یعنی گوینده برحق عمل نمی کنه در حالی برحق اصرار داره
3- طرف مقابل انتظار داره در آن واحد ذهنیت من عوض بشه در حالی که من نیاز دارم با خودم خلوت کنم و روش فکر کنم.
و دلایل مختلف
البته اینها برای من مهم هستن.
اگه برطرف بشن دیگه دلیلی ندارم که ذهنیت خودم رو عوض نکنم
من هم تقریبا خودم رو انتقاد پذیر میدونم و حرف مخالفان رو گوشی میدم.
اگر طرف مقابل با احترام و ادب ایده و نظر خودش رو بیان کنه با دلایل منطقی حرفشو قبول میکنم و خودم رو اصلاح میکنم.

البته اگر شخص مقابل با ادعای برتری و اینکه بیشتر میفهمه حرفشو بزنه حتی اگر درست باشه مقاومت میکنم و حرفشو قبول نمی کنم.(البته بعدا در خودم تاثیرش میدم)
راستش اول عصبانی میشم
نمیدونم چراها ولی به هر نحوی شده سعی میکنم همون ذهنیت خودمو به طرف مقابلم اثبات کنم
اگه مطمئن بودم ذهنیتم درسته و شکی درش نیست، که اصلا امکان نداره کوتاه بیام
ولی اگه یه درصد احتمال دادم حرف طرف مقابلم درست بوده، خیلی شیک صحنه رو ترک میکنم تا بیشتر از این ضایع نشم!Big Grin
جدا از شوخی در اینصورت بیشتر سعی میکنم شنونده باشم و اگه تا آخر بحث موضوع کاملا برام روشن شد و به کل ذهنیتم تغییر کرد، این تغییرو به طرف مقابلم میگم
بگذارید یک کم فانتزی فکر کنیم !

من حرفی میشنوم .
میبینم واقعا درست هست !
اون رو می پذیرم و از فرد مقابل تشکر می کنم .

واقعا این نفس چی هست !!!!!!!!!!!!!! که جلوی آدم رو میگیره که حتی ذهنیت اشتباه رو هم حاضر نیست بهش اعتتراف کنه .

البته من هم فقط یک نفر رو دیدم که با استدلال میشد نظرش رو عوض کرد !Smile

و استدلال و روشش هم خیلی موثر هست . ...
نقل قول:واقعا این نفس چی هست !!!!!!!!!!!!!! که جلوی آدم رو میگیره که حتی ذهنیت اشتباه رو هم حاضر نیست بهش اعتتراف کنه .
مسلما اینجوری دیگه نباید باشیم
مثلا طرف بیاد به من یه چیزی بگه به عقلم درست در اومد نباید در آن واحد قبولش کنم
در فانتزی ترین حالت باید بهش بگیم "می رم بررسی می کنم ببینم درسته یا غلط"
بعدش تحقیق کنیم و به نتیجه برسیم
کسی که در آن واحد نظرش از غلط به درست می شه، در آن واحد تظرش از دست به غلط هم می شه. چون تنها چیزی که در اون لحظه تاثیر گذاره، سخنان طرف مقابله
در آن واحد نمی شه گفت که طلا بدلی هست یا اصل
آدرس های مرجع