سلام
یکی از دوستان 2 سوال زیر را در رابطه با زبیر مطرح کرد
گفتم این جا هم عنوان بشه، خوبه
نقل قول:17 شرکت در دفن حضرت زهرا(سلام الله علیها)
18 پیامبر: لکل نبی حواری و حواریی الزبیر
دوست عزیز
در منابع شیعیان، جایی ذکر نشده که زبیر در دفن حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) شرکت کرده
در رابطه با حدیث
پیامبر: لکل نبی حواری و حواریی الزبیر
این حدیث را داریم
امام صادق (عليه السلام) فرمودند: به درستي که حواريون عيسي بن مريم(عليه السلام) شيعيان او بودند، و شيعيان ما هم حواريون ما هستند، و حواريون عيسي مطيع تر از حواريون ما نبودند، و همانا عيسي به حواريون خود فرمود: کيانند ياوران من در راه خدا. حواريون گفتند ما هستيم ياوران خدا؛
به خدا قسم او را در برابر يهود ياري نکردند و براي او نجنگيدند وشمشير نزدند.
ولي شيعيان ما به خدا قسم از روزي که پيغمبر از دنيا رفته دائما ما را ياري کرده اند و به خاطر ما جنگ مي کنند و سختي مي کشند و سوزانده مي شوند و آواره مي گردند، خداوند به آنها جزاي خير عنايت فرمايد. (روضه کافي)
ولی حریث مذکور را من ندیدم
ولی باز هم چک می کنم
ابن مسکويه و ابو نعيم و ابن ابي الحديد و غير هم نقل کرده اند که:
چون عايشه و طلحه و
زبير و عبدالله بن زبير لعنه الله عليهم در وقت رفتن به طرف بصره به حواب رسيدند، و عايشه فرياد سگان آن موضع شنيد،
پرسيد که اين موضع چه نام دارد؟ گفتند: حواب، چون لفظ حواب شنيد از رفتن بصره پشيمان شد،
و گفت: از رسول خدا صلي الله عليه و آله شنيدم که فرمودند: يکي از زنان من با علي حرب خواهد کرد به غير حق و چون به حواب رسد سگان آنجا فرياد خواهند آمد جهد کن اي عايشه که آن تو نباشي، و طلحه و عبدالله بن زبير پنجاه نفر به هم رسانيدند و همه گواهي دادند که آن حواب نيست و از برگشتن پشيمانش ساختند.
چنانکه در وقت راهي شدن شتر بزرگ بلند بالا آوردند که بر آن سوار شود شتر عسکر نام داشت،
و چون نام عسکر شنيد پشيمان شده گفت: رسول خدا صلي الله عليه و آله مرا خبر داده بود که يا عايشه خود را نگاه دار از آنکه بر شتر عسکر نام سوار شده به حرب علي (عليه السلام) مي رفته باشي، و طلحه و
زبير نام شتر را برگردانيدند و لباسش تغيير دادند و فريبش دادند
چنانچه شارح بخاري از ابن البر روايت کرده که در روز حرب جمل اميرالمؤمنين (عليه السلام)
زبير را آواز داده به نزد خود طلبيد، چون نزديک رسيد فرمودند:
به ياد داري که فلان روز در فلان موضع رسول خدا صلي الله عليه و آله با توگفت: علي را دوست مي داري؟ و تو گفتي چگونه دوست ندارم و
حال آنکه او برادر من است؛
بعد از آن سيد کائنات صلي الله عليه و آله فرمودند: اما انک سنقاتل عليا و انت ظالم، يعني:
به درستي که زود باشد که تو با علي مقاتله کني و حال آنکه تو ظلم کننده باشي بر او؟
و چون زبير را اين سخن به ياد آمد ترک قتال نموده متوجه مدينه شد و گفت: چيزي به ياد من دادي که روزگار فراموشم کرده بود، و
ابن جرموز از عقبش روان شده در وادي سباع به قتلش آورد و از آن حضرت چشم جايزه داشت.
آن حضرت فرمودند: از رسول خدا صلي الله عليه و آله شنيده ام که گفت: بشر قاتل ابن صفيه بالنار، يعني:
بشارت ده کشنده پسر صفيه را به آتش دوزخ،
پس ابن جرموز از غصه خود را هم کشت.
ابن جرموز در اول با حزب
عايشه بود، و چند نفر از صحابه اميرالمؤمنين (عليه السلام) را کشته بود، و چون روز آخر ديد که فتح از آن جانب است، باز به قتل زبير اقدام نمود که تلاقي و تدارک کند نه آنکه در کشتن زبير گمان ثوابي داشته باشد.
و بعضي گويند در خوارج نهروان داخل شده آن جا به جهنم رفت، و به روايتي آنکه حضرت رسول صلي الله عليه و آله فرمودند که
زبير و قاتل او هر دو در جهنم هستند.
پس با این تفاسیر
نمی توان زبیر را جزء حواریون پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم ) دانست