تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مثل اینکه متوجه نشدید چی گفتم .
شما فکر میکنید که اونی که داره تحقیق میکنه اینو میبینه که مردم تو محرم عزاداری میکنن پس میگه اینا شاد نیستن؟
بعد میبینه خارجیا پارتی میگیرن میگه اینا شادن؟
همون طور که گفتم معیار داره الکی نیست.
این از سایت unsdsn برداشتم که خیلی معتبر تر هست که خود گوگل تاییدش کرده.
اینو از اونجا برداشتم :

اینایی که میگن ایران غمگینه و چه میدونم مردمش فسرده ان یه سر بیان ابادان ببینم بازم از این حرفا میزنن


اما بدون شوخی فک میکنم اینا همش چرنده واقعا هیچ دلیل قانع کننده ای واسه اینکه بگن کشور ایران غمگینه ندارن اگه این شیطان بزرگ( امریکا)و دار ودستش با این غلطاش اوقات مارو تلخ نکنه ایران شاد ترین کشور دنیاس

یه متنی چند وقت پیش به عنوان جوک تو فضای مجازی پخش شد که جالبه اینجا بنویسمش . خدایی خیلی از مسائل رو جواب میده

میگفت امریکا جاییه که بهترین کمدین هاش دارن روز به روز افسرده تر میشن و خود کشی میکنن و ایران هم جاییه که افسرده ترین مردمش با هر اتفاقی شروع میکنن به جوک و جوک ساختن


خدایی هم تو لاین و وایبر و اینامونو نگاه کنیم میبینیم گروه ها کم شده و یه چیز نو ظهوری به نام گروه (JUST JOK - NO CHAT) جای تموم گروهای دیگمونو گرفته . من نمیفهمم ایران چه جور کشور غمگینیه که متوسط هر نفر تو گوشیش 2تا گروه جوک داره و حد اقل روزی 100 تا 200 تا جوک تو کشور منتقل میشه؟


هر اتفاقی تو این مملکت فرداش میشه جوک و هزار مدل جوک از روش میسازن . آیا همچین مملکتی غمگینه؟؟؟

سلام
مثل اینکه واقعا شما دقت نکردید
هر آدمی که دیدم این حرفها رو میزنه دقت کردم که واقعا دقت نظر نداره
یکی از گزینه ها انتخاب آزاد در سبک زندگی هست
که معلوم میشه حرف ما درسته فکر نکنم لازم باشه درباره سبک زندگی غربی توضیح بدم که تو فیلم هاشون معلومه
فرق است بین سبک زندگی یک کافر با یک موحد
خواهش میکنم دقت کنید


با موبایل اومدم فرصت نشد درباره بقیه گزینه ها بحث کنیم

همش تلقین هستش..
ما به خودمون تلقین می کنیم که دپسرده ایم
ماها بنده های نا شکر خداییم که با هر مشکل کوچک ابراز نا امیدی می کنیم

بسم الله الرحمن الرحیم


اقای رحیم پور ازغدی یه حرف جالبی زدن الان ،که حیفم اومد اینجا نگم

میگن گریه(اندوه) بهتره یا خنده(شادی) ؟

باید گفت هیچ کدوم،بستگی داره گریه برای چی باشه و خنده برای چی
مثلا اگه خنده برای مسخره کردن دیگری باشه و گریه ای برای مصیبتی باشه که به دوستمون وارد شده یکی اند؟

یا مثلا گریه ای که یه ادمی که همیشه سر این و کلاه میگذاشته و حالا یه چکش پاس نشده،توی کاخش نشسته داره گریه میکنه با گریه یتیمی که در خیابان به یاد مادرش میفته و گریه میکنه یکیه؟

یا لبخند یه ادم بازاری که داره سر مردم کلاه میزاره با لبخند یه ادمی که برای بچه های فقیر توپ خریده و از شادی کردن اونا لبخند میزنه یکیه؟

بعد میگفتن که گریه برای اباعبدالله یک عمل عبادی سیاسی هست چون تمام حکومت های ظلم از این مراسم هراس داشتند(پس معلومه که در بطنش میتونه تولید شعور کنه)

در اسلام ادم بی حوصله و خمود همیشه مورد سرزنش بوده و ادم مومن همیشه برای انجام کارها انرژی داره.