تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان

در این تاپیک هرکس هر خاطره ای از محرم داره که برای بقیه جالب میتونه باشه و یه چیزی ازش یاد بگیریم میتونه به اشتراک بذاره.با رنگ سبزبنویسید لطفا Smile

بعضیا تو محرم تصمیم های بزرگی گرفتن.میتونن اینجا بگن.

اولیشم خودم میگم.
من وقتی به سن تکلیف رسیده بودم نمازامو خیلی خوب میخوندم اما بعد از یه مدت نمازام یکی درمیون شده بود.
ظهر عاشورا تو خونه نشسته بودم(هیچ وقت بیرون نمیرم )که صدای الله اکبر از دسته ای به گوشم رسید.حسم رو نمیتونم بگم. اما از اون موقع تا حالا نمازامو خوندم الحمد لله.

نماز برای من ارمغان محرم بود....

یه ضرب المثل هست ما ترکها میگیم راجع به نماز در نکوهش گاه گاه نماز خواندن
گفتنش خالی از لطف نیست

ناماز قیلن بنده دی ، قیلمین شرمنده دی، گاه قیلیپ گاه قیلمین یری جهنم ده دی.

ترجمه با سایر آذری زبان های تالار. Smile

بزرگترین خاطره . . .

نمیدونم چند نفر مثل منن ، اما خیلیا داستانشون با مستند ظهور شروع شده نه؟؟

من مستند ظهور رو ، تمامش رو ، شب های تاسوعا و عاشورا دیدم.

دنیام ، عقایدم ، دیدم و هدفام عوض شد.
هیچوقت یادم نمیره که چطور شروع شد Smile

لطفا یکی از ناظر ها پست منو سبز رنگ کنه، با موبایل مینویسم اخه.تشکر

والا خاطره که خیلی زیاده از محرم و دسته های عزاداری و ...

من کوچیک که بودم همیشه دوست داشتم علمدار بشم، پرچم یا یه علم بدن دست من، از اونجایی که کوچیک بودیم و کسی مارو نمیدید قسمتون نشد تا حدودا 4 یا 5 سال پیش، البته علم نبود.

نزدیکای ساعت 10-11 صبح تاسوعا بود که داشتیم از دم در مسجد حرکت کنیم با هیئت ، معمولا دسته های سینه زنی رو دیدید، بلندگو هارو چند نفر میگیرن دستشون و حمل میکنن، معمولا چرخ زیر بلند گو نمیذارن که روی پای کسی نره. نمیدونم داستان چی بود بلندگوهایی که هر سال همه میرفتن بگیرن اون سال خالی مونده یود، مسئولش توی پیاده رو منو دید و گفت بیا کمک و اینو داشته باش.
خلاصه گذشت و راه افتادیم، حدودا توی شهر ما مسیر اگه ازاد باشه یه 4 ساغت پیاده روی داره هیئت. این ببند گو زمان برگشت واقعا دیگه برام سنگین شده بود. اینقدر سنگین که گاهی نزدیک بود اختیار زانوم رو از دست بدم.

بی اختیار زیر لب زمزمه میکردم یا ابالفضل ، تا برگشتیم مسجد نزدیک یک ساعت طول کشید ولی زمانی که برگشتیم حتی یه ذره پاهام درد نمیکرد یا خسته نشده بودم، حتی پاهام عرق هم نکرذه بود.

تا سه سال این افتخار رو داشتم که یه گوشه خیلی کوچیک از عزاداری اقا رو بگیرم.

هروقت خسته شدی، بگو یا ابالفضل کمکت میکنه

مهسا110

Eve

Mohammad Trust