(۲۳/آبان/۹۳ ۲۲:۲۰)درست پسند نوشته است: [ -> ]همونطور، وقتی ائمه(علیهمالسلام) مدح میشن، بخاطر کارهاشون مدح میشن.
...
هرگز اینطور نیست که ائمه بخاطر چیزی جز خدایی بودن ِ کارهاشون مدح بشن.
پس چطور میشه کسی که هرگز متولد نشده و هیچ کاری ازش به ثبت نرسیده، مدح بشه؟
برخى از قريشيان به رسول خدا صلوات الله علیه و آله عرض كردند:
به سبب چه عاملى بر پيامبران سبقت گرفتى، در حالى كه بعد از همه آنها مبعوث شدى و آخرينِ آنها هستى؟
فرمودند: من نخستين كسى بودم كه به پروردگارم ايمان آوردم و نخستين كسى بودم كه خدا را اجابت كردم
آنگاه كه خداوند ميثاق پيامبران را مىگرفت و ايشان را بر خودشان گواه قرار مىداد.
أَلَسْتَ بِرَبِّكُمْ قَالُواْ بَلَى {الأعراف/172}
«آيا من پروردگار شما نيستم؟» گفتند: آرى.
پس من نخستين پيامبرى بودم كه گفت: «بلى»،
و به اين ترتيب من در اقرار به خدا بر آنان سبقت گرفتم.
(كافى، ج 1، ص 441 و ج 2، ص 10)
همچنین در زیارت روز یکشنبه حضرت فاطمه سلام الله علیها که در مفاتیح الجنان هم موجود است خطاب به ایشان می گوییم:
السَّلامُ عَلَيْكِ يَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ الَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ وَ كُنْتِ لِمَا امْتَحَنَكِ بِهِ صَابِرَةً
سلام بر تو اى آزموده شده،آزمودت آنكه تو را آفريد پيش از آفريدنت در دنيا،و در آن آزمون شكيبا بودى
این هم نمونه ای دیگر از آزمون پیش از دنیا که از مسببات جایگاه داشتن ایشان در نزد پروردگار است پیش از آنکه به دنیا وارد شوند و عملی انجام دهند!
علاوه بر آن در خصوص ائمه ی معصومین که گفته اند مدح ایشان به علت اعمالشان در دنیا است
این هم مغایر آیات قرآن است هم مغایر روایات معتبر ما
در خصوص تغایر با آیات خداوند اولاً حضرت عیسی مسیح را در بدو تولد در عالم نبی قرار داد آن هم نه به خاطر اعمالی که در دنیا انجام داده باشد و مستحق عنوان نبوت شود و در همان بدو خلقت در دنیا ایشان را بدون آنکه عملی انجام داده باشند مدح کرده است :
آیه مربوط به مقام نبوتش در بدو تولد:
فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ﴿۲۹-مریم﴾
قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿۳۰-مریم﴾
[مريم] به سوى [عيسى] اشاره كرد گفتند چگونه با كسى كه در گهواره [و] كودك استسخن بگوييم (۲۹)
[كودك] گفت منم بنده خدا به من كتاب داده و
مرا پيامبر قرار داده است (۳۰)
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ﴿۳۳-مریم﴾
و درود بر من روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه زنده برانگيخته مىشوم (۳۳)
در مورد باطل بودن این اعتقاد که ائمه معصومین تنها به واسطه ی اعمالشان آن مقام و منزلت را یافته اند نیز نظرتان را جلب می کنم به توصیف امام از قول امام رضا علیه السلام:
الامام واحد دهره، لا یدانیه أحد، و لا یعادله عالم، و لا یوجد منه بدل و لا له مثل و لا نظیر، مخصوص بالفضل کله من غیر طلب منه له و لا اکتساب، بل اختصاص من المفضل الوهاب.
امام یگانه زمان خود است، کسی به هم طرازی او نرسد، دانشمندی با او برابر نباشد، جایگزین ندارد، مانند و نظیر ندارد، به تمام فضیلت مخصوص است بی آنکه خود او در طلبش رفته
و به دست آورده باشد، بلکه امتیازیست که خدا به فضل و بخشش به او عنایت فرموده!
فمن ذا الذی یبلغ معرفة الامام، أو یمکنه اختیاره؟ هیهات هیهات!!!
کیست که امام را تواند شناخت یا انتخاب امام برای او ممکن باشد؟ هیهات!!!
کافی جلد 1 صفحه 201
لازم است برای درک بهتر مطلب دوستان در باب مقام نورانیت معصومین و خلقت نورانی ایشان و معارف بلندی که در این خصوص وجود دارد مطالبی را مطالعه کنند.
ضمن آنکه حضرت محسن علیه السلام شخصیتی هستند که رسول خدا صلوات الله علیه و آله بشارت ولادتشان را داده بودند و نام ایشان را هم خود رسول اکرم بر اساس وحی الهی برگزیده بودند مانند نام امام حسن و امام حسین علیهما السلام و از آن مهمتر در زمان شهادت روح هم در کالبد ایشان در رحم حضرت صدیقه دمیده شده بوده
مطالب در این خصوص بسیار است و مجال اندک
یک نکته ی دیگر برگرفته از آیات قرآن:
مقام حضرت ابراهیم به عنوان سنگی که جای قرار گرفتن پای آن پیامبر عظیم الشأن است جزو آیات خداوند است!
و امثال این مثالهای قرآنی بسیار است که اشیای منتصب به معصومین دارای ارزش و کرامتند
چه برسد به آن دسته از فرزندان بلاواسطه ی منصوب به ایشان که از سوی خود معصومین در خصوص جایگاه داشتن ایشان نیز سخن گفته شده.
باب الحوائج بودن و شأن عظیم حضرت علی اصغر که ائمه ی معصومین و امام زمان علیه السلام در خصوص جایگاه رفیع ایشان سخن گفته اند به واسطه کدام عمل دنیوی ایشان بوده است؟
مسائل بسیار از آنچه ما می پنداریم عمیق تر است دوستان و نیاز است تا ما سطح اطلاعات خود را نسبت به معارف اهل بیت بالا ببریم
ضمن آنکه بیش از آن نیاز به طهارت قلب داریم تا این معارف بر قلبمان بنشیند و تبدیل به ایمان در ما بشود
حضرت محسن هم بنابر روایات از آیات خداوند هستند
در میان بسیاری از روایات به یک نمونه اکتفا می کنم:
امام صادق علیه السلام در باره آیه «وَ إِذَا المَوؤُدَةُ سُئِلَت بِأَی ذَنبٍ قُتِلَت (سوره تکویر، آیه 9) ؛ روز قیامت از كسى كه بخاك سپرده شده سؤال مي شود به چه جرمى كشته شده است؟»
فرمود: اى مفضل
به خدا قسم این «موؤده» (نوزاد) و به خاك سپرده شده، محسن فرزند حضرت فاطمه علیها السلام است.
مهدى موعود، ترجمه جلد 13 بحار، ص: 1175