۲۵/آبان/۹۳, ۱۶:۵۶
سلام به همگی
به بهانه اکران (شیار 143) ، یک یادداشت کوتاه نوشتم...
![[تصویر: 74182354939834793639.jpg]](http://www.shiaupload.ir/images/74182354939834793639.jpg)
خیلی وقته که شاهد فیلم هایی با مضمون جنگ تحمیلی هستیم. فیلم هایی که دغدغه هاشون در کلیشه هایی نظیر چفیه ، سید ، سیم خاردار، حاجی نخود ها رو بفرست و ... خلاصه میشد!!! نا امید کننده بود...
خانومه آبیار بعد از کار مستند وارِ اولشون، دست به یک پروژه ی سفارشی به نام شیار143 زدند، تا به همه ثابت بشه ، میتونیم کارِ سفارشی خوب هم داشته باشیم. به دور از کلیشه های رایج ، به دور از توپ و تانک و خاکریز و ...
حتی با حد اقل استفاده از اِلِمان ها و نشانه های مذهبی !!!! که این هم از زیرکیه کارگردان بود...
یک نگاه جدید به جبهه و جنگ...
فیلم دارای یک داستان خطی و سر راست بود ؛ قصه ی صبر و انتظار مادر برای بازگشت پسرش یونس از جنگ ...
داستان با کمک مصاحبه هایی از اطرافیان اُلفت(مادر داستان) جلو میره و مسیرش رو طی میکنه. سبک روایی متفاوت و خوبی رو در این فیلم داریم.
![[تصویر: 50602834920185081477.jpg]](http://www.shiaupload.ir/images/50602834920185081477.jpg)
کارگردان بسیار عالی از خانومه زارعی بازی گرفته و به جرات میشه گفت، این نقش بهترین اجرای مریلا زارعی تا به امروز بوده.
کُنش و واکنش های ایشون ، هر بیننده ای رو متاثر میکرد و مخاطب چاره ای جز همذات پنداری با شخصیت مادر داستان نداره.
ضمن اینکه شخصیت اُلفت ، دارای پیچیدگی ها و دشواری های فراوانی بود...
در جایی از فیلم اُلفت ، دیالوگی داره با این مضمون:
((من میترسم گناه کنم، دروغی بگم ، غیبتی بکنم، اونوقت خبر بدی از یونس برام بیارن))
با توجه به این جهان بینی، شخصیت مادرِ داستان دو پرده داره و در بین راه دستخوش تغییر میشه...
این سیر از یک مادر معمولی شروع میشه و شخصیت رو در یک فضای عرفانی و به دور از دلبستگی های مادی وارد میکنه.
و در فیلم با مهارته تمام ، به این شخصیت پرداخته شده ...
![[تصویر: 91150987821255920398.jpg]](http://www.shiaupload.ir/images/91150987821255920398.jpg)
باید به کارگردان این فیلم تبریک گفت ، ایشون مزدش رو از دست مردم گرفت ، و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران جشنواره سی و دوم شد
اما....
باید تاسف خورد به حال متصدیان فرهنگ و مسئولین جشنواره که نمیخواستن این فیلم رو به قسمت مسابقه راه بدن!!!
و اگر رایزنی های آقای حاتمی کیا نبود، این فیلم به جشنواره راه پیدا نمیکرد!!!!
جداً ، هدفشون از برگزاری این مراسم چیه؟؟؟؟؟
جشنواره سی و دوم ، به غیر از (چ) و (شیار143) چه دست آوردی داشت؟
به بهانه اکران (شیار 143) ، یک یادداشت کوتاه نوشتم...
![[تصویر: 74182354939834793639.jpg]](http://www.shiaupload.ir/images/74182354939834793639.jpg)
خیلی وقته که شاهد فیلم هایی با مضمون جنگ تحمیلی هستیم. فیلم هایی که دغدغه هاشون در کلیشه هایی نظیر چفیه ، سید ، سیم خاردار، حاجی نخود ها رو بفرست و ... خلاصه میشد!!! نا امید کننده بود...
خانومه آبیار بعد از کار مستند وارِ اولشون، دست به یک پروژه ی سفارشی به نام شیار143 زدند، تا به همه ثابت بشه ، میتونیم کارِ سفارشی خوب هم داشته باشیم. به دور از کلیشه های رایج ، به دور از توپ و تانک و خاکریز و ...
حتی با حد اقل استفاده از اِلِمان ها و نشانه های مذهبی !!!! که این هم از زیرکیه کارگردان بود...
یک نگاه جدید به جبهه و جنگ...
فیلم دارای یک داستان خطی و سر راست بود ؛ قصه ی صبر و انتظار مادر برای بازگشت پسرش یونس از جنگ ...
داستان با کمک مصاحبه هایی از اطرافیان اُلفت(مادر داستان) جلو میره و مسیرش رو طی میکنه. سبک روایی متفاوت و خوبی رو در این فیلم داریم.
![[تصویر: 50602834920185081477.jpg]](http://www.shiaupload.ir/images/50602834920185081477.jpg)
کارگردان بسیار عالی از خانومه زارعی بازی گرفته و به جرات میشه گفت، این نقش بهترین اجرای مریلا زارعی تا به امروز بوده.
کُنش و واکنش های ایشون ، هر بیننده ای رو متاثر میکرد و مخاطب چاره ای جز همذات پنداری با شخصیت مادر داستان نداره.
ضمن اینکه شخصیت اُلفت ، دارای پیچیدگی ها و دشواری های فراوانی بود...
در جایی از فیلم اُلفت ، دیالوگی داره با این مضمون:
((من میترسم گناه کنم، دروغی بگم ، غیبتی بکنم، اونوقت خبر بدی از یونس برام بیارن))
با توجه به این جهان بینی، شخصیت مادرِ داستان دو پرده داره و در بین راه دستخوش تغییر میشه...
این سیر از یک مادر معمولی شروع میشه و شخصیت رو در یک فضای عرفانی و به دور از دلبستگی های مادی وارد میکنه.
و در فیلم با مهارته تمام ، به این شخصیت پرداخته شده ...
![[تصویر: 91150987821255920398.jpg]](http://www.shiaupload.ir/images/91150987821255920398.jpg)
باید به کارگردان این فیلم تبریک گفت ، ایشون مزدش رو از دست مردم گرفت ، و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران جشنواره سی و دوم شد
اما....
باید تاسف خورد به حال متصدیان فرهنگ و مسئولین جشنواره که نمیخواستن این فیلم رو به قسمت مسابقه راه بدن!!!
و اگر رایزنی های آقای حاتمی کیا نبود، این فیلم به جشنواره راه پیدا نمیکرد!!!!
جداً ، هدفشون از برگزاری این مراسم چیه؟؟؟؟؟

جشنواره سی و دوم ، به غیر از (چ) و (شیار143) چه دست آوردی داشت؟
