تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام دوستان

ببخشید نمیدونستم این مبحثی که میخوام بگم در کدوم بخش قرار میگیره.

من یه سوالیه که ذهنمو درگیر خودش کرده.یعنی هر جور فکر میکنم دو طرف ترازو یکی میشه.

داشتم به این فکر میکردم که یه عده افرادی هستن که مثلا تو شهر ها و روستاهایی که دفینه زیاده،اونا رو پیدا میکنند و میفروشند.خیلی هاشون فقیرند،کسی هم نمیتونه انکار کنه که الان با توجه به خشکسالی و واردات بی رویه واقعا دیگه خیلی کم میشه تو روستاها کار پیدا کرد.

حالا از طرفی فکر میکنم که خوب اون دفینه ها بالاخره میراث یه مملکته
از طرفی فکر میکنم که وجود یه ادم مهمتره یا یه سری کاسه بشقاب مال خیلی وقت سال پیش
از طرفی اون دفینه ها مال ابا و اجداد خودشون هستن

چه اشکالی داره دفینه ها رو دولت بخره

نمیدونم،خیلی دلم برای اون ادما میسوزه که ما ارزش یه کاسه رو از اونا بیشتر میدونیم.قبول دارم یه عده شیاد هستن اما خیلی از اینا،خیلی از قاچاقچیای لوازم خانگی جنوب کشور و کردستان و شهر های مرزی از نداری و بیکاری این کارا رو میکنن

دوست داشتم نظر شما رو هم میشنیدم

کار هست کارگر نیست.متاسفانه جوانان دوست دارن پشت میزبشینن .اگه بد میگم بگو بد میگی؟

من فکر میکنم این چیزا زمانی مهمه که همه چیز سر جای خودش باشه، الا این یه مورد.
مثلاً توی جامعه ای که معتاداش شبا توی سطل آشغالا رو نگاه میکنن که یه چیزی بخورن که نمیرن، ولو کپک زده، شان انسانیشون رعایت میشه؟
یا کسی که چند صد میلیارد دلار از پول یه مملکتی میدزده به فکر شان انسانی بقیه هست؟
متاسفانه پولدارای جامعه ما روز به روز پولدارتر و فقراش روز به روز فقیرتر میشن.
این یعنی کسی به شان انسانی کسی اهمیتی نمیده.
اسکناس و حساب بانکیه که شان ها رو تعریف میکنه.
اگه کسی ولو فقیر بخواد سرمایه های مملکتی رو به حتی دولت اون مملکت بفروشه، حق 4 تا فقیر مثل خودش رو خورده.
لذا این کاسه بشقاب باید طوری ازش استفاده بشه که پولش تو جیب همه مردم بره.
من به شخصه بدم نمیاد این عتیقه ها رو خیلی رسمی و شیک بفروشیم به موزه های خوب دنیا.
اونا که به مراتب بهتر از ما ازش نگهداری میکنن.
تو این مسائل هم تحریم ها رو رعایت نمیکنن.
یه مزایده میذاریم برای بعضی از اجناس و به گران ترین قیمت میفروشیم.
پولش هم بره تو بیت المالی که واااقعاً و حضرت عباسی واسه همه مردم مصرف بشه.

به نام خدا

(۲۷/آبان/۹۳ ۱۹:۳۴)میم.حسین.الف نوشته است: [ -> ]فروش اشیا قدمتی که مربوط به گذشته ها می باشد جنبه آثار ملی دارد و فروش آنها قانونا ، عرفا و شرعا درست نیست

این حرف درست هست اما هنوز قانونی برای کسی که معاشش از این راه تامین می شود تصویب نشده، فقط درباره غیرقانونی بودن قاچاق مصوبه موجود هست.

نقل قول:حالا چه کار کرد که مردم مناطق محروم بتوانند معاش خود را تامین کنند نیاز به طرح ریزی و اقدامات اساسی دارد

حدود چند سال پیش قبل از دولت دهم و در دولت دهم قرار بود طرحی برای ایجاد بازار آزاد فروش اشیای تاریخی و عتیقه تصویب بشود.

نقل قول:کمیسیون فرهنگی مجلس مهرماه 90 موضوع «شناسنامه‌دار کردن اشیای عتیقه» را در گام نخست برای آزادسازی خرید و فروش اشیای تاریخی و عتیقه را تصویب کرد.
با شناسنامه دار شدن اشیای عتیقه، مردم می‌توانستند به خرید و فروش این اشیا در داخل کشور بپردازند، مردم می‌توانستند به دولت پیشنهاد بدهند که شیء عتیقه آن‌ها را بخرد اما اگر این اقدام هم صورت نمی‌پذیرفت می‌توانستند در داخل کشور آن را به فروش برسانند. مهم این بود که سازمان میراث فرهنگی بداند این شیء عتیقه در داخل ایران است و خروج آن از کشور ممنوع می‌شد. وظیفه شناسنامه دار کردن اشیای عتیقه هم جزء وظایف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بود.

میراث فرهنگی باید پیگیر باشد تا طرح دوباره به جریان بیفتد اما سازمان میراث فرهنگی دنبال این کارها نیست .
اگر این طرح با موفقیت تصویب بشود،اون روستایی می تواند دفیفه اکتشافیش رو شناسنامه دار بکند و نرخ گذاری بشود ، و داخل بازار به فروش برساند،الان بازار عتیقه و ... دست تعداد محدودی هست که پولدار هستند و با قیمت خیلی نازل از اون روستایی خریداری میکنند و در بازارهای جهانی به قیمت بالا به فروش میرسانند.

بدون این مصوبه حداقل در حوزه میراث فرهنگی میشود حرف زینب خانوم

نقل قول: پولدارای جامعه ما روز به روز پولدارتر و فقراش روز به روز فقیرتر میشن

و در مورد شان انسان هم تعریف چیزی هست که دین بیان میکند نه عرف جامعه، که مثلا اصل قوانینش بر پایه کرامت انسانی هست و در جزییات بر حسب موجودی بانکی، انصافا در بعضی جاها توزیع نابرابر امکانات حرفی برای کرامت و شان انسان باقی نمیگذارد.