۲۷/آبان/۹۳, ۲۰:۳۶
شهادت امام سجاد(علیه السلام) ابلاغگر پیام شهیدان تسلیت باد
امام سجاد محراب را با میدان نبرد، نماز را با شهادت، مناجات نیمه شب را با مناجات حسین(علیه السلام) بر خاک های کربلا، یاد خدا را با یاد راهیان راه حق پیوند می زد.
و این چنین به نماز و عبادتش جهت می بخشید و عبادت های طولانی اش برای مردم پیام بیداری و راهنمایی به سوی عزت و آزادی و دین داری و ظلم ستیزی داشت.
امام سجاد(علیه السلام) چون برای نماز آماده می شد و وضو می گرفت، رنگ رخسارش دگرگون می شد و چون از علت آن می پرسیدند، پاسخ می داد:
«آیا می دانی که می خواهم به آستان چه بزرگی راه یابم و در مقابل چه مقامی قرار بگیرم.»
بارها می دیدند که وقتی امام زین العابدین(علیه السلام) وضو گرفته و به انتظار رسیدن وقت نماز به سر می برد، از شدت خضوع در برابر حق و احساس بندگی به درگاه خدا، آثار نگرانی در اندامش ظاهر می گردد.
هنگامی که امام سیدالساجدین به نماز و راز و نیاز با پروردگار می ایستاد، چنان در جمال حق محو می شد و در یاد خدا غرق می گشت که کمترین توجه به اطراف خود نداشت.
گاه در خانه حضرت مشکلی رخ می داد ولی حضرت چون به نماز ایستاده بود، فارغ از دردها و مشکلات دنیا، توجهی بدان ها نمی یافت.
![[تصویر: w400]](http://nmedia.afs-cdn.ir/v1/image/b7g9Fre3Vz3ednI1wi5lh2qrnuRvnCaqQU0vGFKm21C2tTVc52kvOQ/s/w400/)
امام سجاد محراب را با میدان نبرد، نماز را با شهادت، مناجات نیمه شب را با مناجات حسین(علیه السلام) بر خاک های کربلا، یاد خدا را با یاد راهیان راه حق پیوند می زد.
و این چنین به نماز و عبادتش جهت می بخشید و عبادت های طولانی اش برای مردم پیام بیداری و راهنمایی به سوی عزت و آزادی و دین داری و ظلم ستیزی داشت.
امام سجاد(علیه السلام) چون برای نماز آماده می شد و وضو می گرفت، رنگ رخسارش دگرگون می شد و چون از علت آن می پرسیدند، پاسخ می داد:
«آیا می دانی که می خواهم به آستان چه بزرگی راه یابم و در مقابل چه مقامی قرار بگیرم.»
بارها می دیدند که وقتی امام زین العابدین(علیه السلام) وضو گرفته و به انتظار رسیدن وقت نماز به سر می برد، از شدت خضوع در برابر حق و احساس بندگی به درگاه خدا، آثار نگرانی در اندامش ظاهر می گردد.
هنگامی که امام سیدالساجدین به نماز و راز و نیاز با پروردگار می ایستاد، چنان در جمال حق محو می شد و در یاد خدا غرق می گشت که کمترین توجه به اطراف خود نداشت.
گاه در خانه حضرت مشکلی رخ می داد ولی حضرت چون به نماز ایستاده بود، فارغ از دردها و مشکلات دنیا، توجهی بدان ها نمی یافت.
![[تصویر: w535]](http://nmedia.afs-cdn.ir/v1/image/E-f2sTzdNB_zjJa-M0hJUwkiw0gToe8IZYSA9vccLc6Vc0eKn3vhzQ/s/w535/)