۱۷/آذر/۹۳, ۱۲:۲۴
بسم الله الرحمن الرحیم
کسی که عمل نمیکند علاوه بر اینکه از به دست آوردن علم محروم میشود، با یک خطر سهمگین نیز مواجه است: از دست دادن یافته ها. همان طور که با عمل به یقینات امور مشتبه یقینی شود، با عمل به مشتبهات، امور یقینی مشتبه میگردد. آن که به حقیقتی دست یافته باید - با عمل - شکرگزار این نعمت باشد و الاّ آن را از دست خواهد داد.
![[تصویر: suppress_memory.jpg]](http://s5.picofile.com/file/8154981076/suppress_memory.jpg)
بر پایه روایات پیروی از خواهش های نفس و عمل نکردن به حق، ابزار ادراکی و قدرت تشخیص آدمی را از کار میاندازد. همین هشدار - گویا و صریح - در نهج البلاغه چنین آمده است: «لاتَجعَلوا عِلمَکم جَهلاً وَ یقینَکم شَکا، إِذا عَلِمتُم فَاعمَلوا، وَ إِذا تَیقَّنتُم فَأَقدِموا «
علم خود را به جهل، و یقین خود را به شک تبدیل نکنید، هرگاه دانستید، عمل کنید و هرگاه یقین کردید، اقدام نمایید.
دانستن و عمل نکردن گونهای از نفاق است که به از دست دادن باور میانجامد.دانستن و عمل نکردن گونه ای از نفاق است که به از دست دادن باور میانجامد. با از دست دادن باور و فراهم آمدن تردید، استحکام و اطمینان زندگی از بین میرود و انسان در صحنهای سراسر حیرت و سؤال و ابهام و ظلمت قرار میگیرد. . .
«ذَهَبَ اللَّهُ بِنورِهِم وَ تَرَکهُم فی ظُلُماتٍ لایبصِرون «
خداوند نور منافقان را میزداید و آنها را در تاریکیها چنان رها میکند که هیچ نمیبینند:
«یخرِجونَهُم مِنَ النّورِ إلی الظُّلُمات «.
منبع: کتاب به کجا ؟ چگونه ؟ (اثر استاد محمد عالم زاده نوری)
کسی که عمل نمیکند علاوه بر اینکه از به دست آوردن علم محروم میشود، با یک خطر سهمگین نیز مواجه است: از دست دادن یافته ها. همان طور که با عمل به یقینات امور مشتبه یقینی شود، با عمل به مشتبهات، امور یقینی مشتبه میگردد. آن که به حقیقتی دست یافته باید - با عمل - شکرگزار این نعمت باشد و الاّ آن را از دست خواهد داد.
بر پایه روایات پیروی از خواهش های نفس و عمل نکردن به حق، ابزار ادراکی و قدرت تشخیص آدمی را از کار میاندازد. همین هشدار - گویا و صریح - در نهج البلاغه چنین آمده است: «لاتَجعَلوا عِلمَکم جَهلاً وَ یقینَکم شَکا، إِذا عَلِمتُم فَاعمَلوا، وَ إِذا تَیقَّنتُم فَأَقدِموا «
علم خود را به جهل، و یقین خود را به شک تبدیل نکنید، هرگاه دانستید، عمل کنید و هرگاه یقین کردید، اقدام نمایید.
دانستن و عمل نکردن گونهای از نفاق است که به از دست دادن باور میانجامد.دانستن و عمل نکردن گونه ای از نفاق است که به از دست دادن باور میانجامد. با از دست دادن باور و فراهم آمدن تردید، استحکام و اطمینان زندگی از بین میرود و انسان در صحنهای سراسر حیرت و سؤال و ابهام و ظلمت قرار میگیرد. . .
«ذَهَبَ اللَّهُ بِنورِهِم وَ تَرَکهُم فی ظُلُماتٍ لایبصِرون «
خداوند نور منافقان را میزداید و آنها را در تاریکیها چنان رها میکند که هیچ نمیبینند:
«یخرِجونَهُم مِنَ النّورِ إلی الظُّلُمات «.
منبع: کتاب به کجا ؟ چگونه ؟ (اثر استاد محمد عالم زاده نوری)
این کتاب را نویسنده به صورت رایگان در اینترنت قرار داده میتونید از لینک زیر دانلود کنید