۲۴/آذر/۹۳, ۱۰:۳۲
بسم الله الرحمن الرحیم
توجّه فراوان به مجهولات و بزرگنمایی گزاره های متزلزل، اغلب برخاسته از کوتاهی وناتوانی از انجام وظایف مسلّم و مسؤولیتهای قطعی است. کسی که به وظایف خود پایبند نیست، برای توجیه سستی و کوتاهی خود به دنبال بهانه میگردد، و چه بهانه ای بهتر از «نمیدانم»؟
با این بهانه تا مدّتی میتوان در پیشگاه خود و جامعه سرافراز بود!
![[تصویر: %D8%B1%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D9%84%D9%87_%D...%D8%B1.jpg]](http://s5.picofile.com/file/8156853818/%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D9%84%D9%87_%D9%85%D8%AF%D9%88%D8%B1_%D8%B1%D8%A7_%D9%BE%D9%84%D9%87_%DA%AF%D9%84_%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8%B1%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1.jpg)
سید شهدای انقلاب اسلامی آیةاللَّه بهشتی مینویسد:
«تمایل به بیبندوبار زیستن زمینة قبول هر مطلب جدی را - هر قدر هم روشن ومستدل باشد - در ما ضعیف کرده یا از این برده است. گویی دوست داریم همواره در حال شک باقی بمانیم، مبادا گرفتار وظیفه شویم! . . . «
پس استقبال از شک و سؤال بیش از پرداختن به آگاهیها و باورها غالباً برای رهایی از قید تعهّد و فرار از سختی مسؤولیت است. کسی که بنای انجام وظیفه و ادای تکلیف دارد، از مسلّمات آغاز میکند و در میانة امواج سهمگین تردید به «گزاره های یقینی» چنگ میزند.
توجّه فراوان به مجهولات و بزرگنمایی گزاره های متزلزل، اغلب برخاسته از کوتاهی وناتوانی از انجام وظایف مسلّم و مسؤولیتهای قطعی است. کسی که به وظایف خود پایبند نیست، برای توجیه سستی و کوتاهی خود به دنبال بهانه میگردد، و چه بهانه ای بهتر از «نمیدانم»؟
با این بهانه تا مدّتی میتوان در پیشگاه خود و جامعه سرافراز بود!
سید شهدای انقلاب اسلامی آیةاللَّه بهشتی مینویسد:
«تمایل به بیبندوبار زیستن زمینة قبول هر مطلب جدی را - هر قدر هم روشن ومستدل باشد - در ما ضعیف کرده یا از این برده است. گویی دوست داریم همواره در حال شک باقی بمانیم، مبادا گرفتار وظیفه شویم! . . . «
پس استقبال از شک و سؤال بیش از پرداختن به آگاهیها و باورها غالباً برای رهایی از قید تعهّد و فرار از سختی مسؤولیت است. کسی که بنای انجام وظیفه و ادای تکلیف دارد، از مسلّمات آغاز میکند و در میانة امواج سهمگین تردید به «گزاره های یقینی» چنگ میزند.