تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۷/آذر/۹۳ ۱۸:۴۲)رضوانه نوشته است: [ -> ]قبول باشه ان شاءالله
به سلامتی
پادگان رو چیکار کردید؟
سواله دیگه!

ان شاءالله قسمت خودتون

هیچی
سرمو انداختم پایین رفتم کربلا
روز 4شنبه رو که اصلا متوجه غیبتم نشدن
شنبه هم که تعطیل بود
یکشنبه هم دوستم برام مرخصی گرفت
فرماندمون هم برام مرخصی رد کرد

البته یکمی وجه خوبی نداشت ، بخصوص واسه من که تقریبا آدم موجهی تو پادگان هستم
اما همش فدای حسین

سلام

توی این دو هفته تازه فهمیدم که چقدر حسودم...
هر کی رو میدیدم بعد از سلام و احوالپرسی حلالیت میطلبید و میگفت راهی کربلام... نمیتونستم تحمل کنم... برادرم هم که رفت واقعا بریدم... احساس میکردم که خدا همینجور داره بی لیاقتیمو به رخم میکشه... روز اربعین که خیلی سخت برام گذشت... خیلی... و همین طور الآن که دارم مینویسم... نا امید شدم از خودم... انقدر بد کردم که حتی روی صدا زدن حضرت رو ندارم

فقط میتونم بگم که به همه ی شمایی که خاک کربلا رو لمس کردین قبطه میخورم
قدر خودتون و حال و هوایی که ارمغان کربلاست رو بدونید که خیلی ها حسرت تجربه ی یک ثانیش رو دارن

(۲۷/آذر/۹۳ ۱۸:۱۰)ساجد نوشته است: [ -> ]
یکی از دوستان قرار بود به نیت ما چن قدمی پیاده بره ... امیدوارم حلال کنه چون نمیدونستم که خودم پیاده قدم خواهم برداشت ...

بسم الله الرحمن الرحیم
بنده همان روز که تاپیک زدم وتقاضای خودم رواعلام کردم این نیت روداشتم که ان شاالله روزی امسال یاسال های آتی دیگران باشه
خداروشکر که قسمت شمابرادر گرامی شد
نمیدونم چه حکمتی درکارخدا بود والبته خیلی موارد بهم عنایت شد درسختی هایی که کشیدم وبهترین ولذت بخش ترین سختی زندگیم به حساب اومد
روز اول شروع پیاده روی درتیر اول پام پیچ خورد وروز اول به هرشکلی که بود سپری شد
روز دوم پاهام ورم کرد ودیگه نتونستم کفش بپوشم وبادمپایی تا نصف مسررورفتم ودیگه پام نتونست حتی سنگینی دمپایی روتحمل کنه
همه ی گروه اصرارداشتن که من باماشین برم ولی نرفتم
تااینکه پای برهنه شروع به حرکت کردم وپاهام تاول زد آخ بمیرم برای تاول پاهای خانم رقیه (سلام الله علیها)

باران رحمت الهی شروع به بارین گرفت وسرما خوردم وتب کردم ................خلاصه برای گرم شدن ازسوپ نذری خوردم ومسموم شدم


نمیدونم سختی هاش قشنگ بود حالت عادی توتهران اگه این اتفاقات برام میفتاد زمین وزمان روبهم میدوختم ولی دراون روزا تمام سختی ها برام لذت بخش بود.

حلاصه رسیدیم به شهر عشق
باتمامی شرایط مذکور برای همه دعا کردم که سلامت وعاقبت بخیربشین امیدوارم قابل باشم ومستجاب بشه..............

ودرپایان بنده تلفن همراه خود رادرکربلا گم کردم
خواهران بزرگوار که شماره ی بنده رودارن به بنده پیامک بزنن واسمشون رودرپیام قید کنن
التماس دعا

---

کسی که تو جصان عراق ما رو برد خونش و کلی پذیرایی کرد.


کودکان آواره جنگ های عراق در نزدیکی قبرستان وادی السلام

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از دوستانم امروز یچی گفت من موندم
چند نفر از دوستانشون در حدود یه اتوبوس برا پیاده روی اربعین رفته بودن کربلا
بعد زیارت وقتی به مرز ایران رسیدن یکی از این آقایون که جوون 24ساله ای بود زنگ زد برا پدرش که بهش اطلاع بده از زیارت برگشتن و اینا, همینکه تلفنشو قطع کرد به رحمت خدا رفت..

تو جوونی پاک شد و رفت ان شاء الله..

...

سلام
اقای عبدالرحمن این عکساهمش کارخودتونه؟؟؟؟؟؟