تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام!
امروز داشتم یکی از نقدهای محمود سریع القلم از سبک زندگی ایرانی ها رو میخوندم که یکی از نکات ذکر شده رو خیلی در اطراف خودم صادق دیدم... .
حقیقت اینه که ما بیش از هر ملت و بیش از هر فرهنگی ادعای دین و معنویت داریم!
تمام زندگی ما به دینمون گره خورده و این دین تمام جنبه های زندگی ایرانی ها رو در بر گرفته،با وجود این ما کمتر می بینیم که مردم جامعه ارزش های دینی رو در سطح اجتماعی به نمایش بزارن.
آیا مشکل از عموم مردمه که دین رو تنها در حد حرف قبول دارند؟
یا این که ما سبک زندگی درست دینی رو نفهمیدیم؟؟
و یا اینکه ما دین رو تنها تا حدی که فردیه قبولش داریم؟ چرا این دین در جامعه نمود پیدا نمیکنه؟؟

نقل قول:بخشی از فرهنگ ما تکرار آموزه‌های اخلاقی و دینی است. واژگانی مانند انسانیت، خدا، پیغمبر، پاکی، وجدان، محبت، صداقت، شرافت، راستگویی و وظیفه دائماً مورد استفاده ماست، اما پرسش اینجاست که بازتاب این واژه‌ها در زندگی و عمل ما چیست؟ بازتاب اخلاق و معنویت و انسانیت در زندگی و عمل ما بسیار محدود است. تحقیقاً هیچ ملتی در دنیا به اندازه ایرانی‌ها از اخلاق و معنویت و انسانیت صحبت نمی‌کنند، اما بازتاب این در زندگی و عمل ما بسیار محدود است. این نخستین نقدی است که به زندگی ایرانی وارد است که چرا اینقدر ظاهر اخلاقی و معنوی دارد، ولی باطن مادی.

حالا به نظر شما مصداق های دینی زندگی اجتماعی چیه؟
و خود شما چقدر به ارزش های دینی در سطح اجتماعی توجه میکنید و عملیشون میکنید؟

والا نمیدونم چی بگم
خودم هم شاید تا حدودی گرفتار باشم