۶/دی/۹۳, ۱۷:۰۵
بنام خدا
میدانیم که گزاره های دینی بردوگونه است باورها واحکام یعنی آنچه که یک متدین بدانها معتقد است وآنچه را که باید بدانها عمل کند. درمورد دومی یعنی احکام یا باید متخصص دراحکام بود ویا باید ازیک متخصص احکام پیروی نمود.این همان مساله اجتهاد وتقلید است که مردم غالبا چون از احکام دینی آگاهی ندارند ازمراجع دینی پیروی میکنند .مراجع دینی خود بعلت داشتن آگاهیهای لازم احکام را ازمنابعی بدست میاورند آن منابع درفقه اهلبیت 4 گونه است کتاب یا قران سنت یا قول فعل وتقریر معصوم اجماع فقها برامری وبالاخره عقل یا خرد مرجع دینی بنابراین فقها با استفاده ازاین منابع احکام را استنباط نموده وفتوای خودرا میدهند .اما درمورد عقاید دینی وباورها تنها منبعی که وجوددارد عقل یا همان خرد آدمی است. یعنی هر انسانی باید براساس درک عقلی خود به حقایق دینی خود برسد .مهم نیست که آدمی تا چه میزان قدرک درک دارد بهرمیزانی که داشته باشد بهمان میزان مسوول باورهای خود است ومقبول حضرت حقتعالی .داستان موسی وشبان را میدانید. بنابراین عقل تنها منبع باورهای دینی است .البته قران وسنت وآراء بزرگان دینی نیز میتوانند به درک انسان کمک کنند اما این انسان است که باید با خرد خویش حقایق را بیابد .بعبارت دیگر در احکام اولین منبع قران وبعد سنت وسپس اجماع وعقل است اما درباورها عقل دردرجه اول وبقیه درمراتب بعدی اند.نکته آخر اینستکه دریافتهای باطنی وکمکهای غیبی هم منبع دیگری است که جنبه شخصی دارد وقابل تسری بدیگران نیست.
میدانیم که گزاره های دینی بردوگونه است باورها واحکام یعنی آنچه که یک متدین بدانها معتقد است وآنچه را که باید بدانها عمل کند. درمورد دومی یعنی احکام یا باید متخصص دراحکام بود ویا باید ازیک متخصص احکام پیروی نمود.این همان مساله اجتهاد وتقلید است که مردم غالبا چون از احکام دینی آگاهی ندارند ازمراجع دینی پیروی میکنند .مراجع دینی خود بعلت داشتن آگاهیهای لازم احکام را ازمنابعی بدست میاورند آن منابع درفقه اهلبیت 4 گونه است کتاب یا قران سنت یا قول فعل وتقریر معصوم اجماع فقها برامری وبالاخره عقل یا خرد مرجع دینی بنابراین فقها با استفاده ازاین منابع احکام را استنباط نموده وفتوای خودرا میدهند .اما درمورد عقاید دینی وباورها تنها منبعی که وجوددارد عقل یا همان خرد آدمی است. یعنی هر انسانی باید براساس درک عقلی خود به حقایق دینی خود برسد .مهم نیست که آدمی تا چه میزان قدرک درک دارد بهرمیزانی که داشته باشد بهمان میزان مسوول باورهای خود است ومقبول حضرت حقتعالی .داستان موسی وشبان را میدانید. بنابراین عقل تنها منبع باورهای دینی است .البته قران وسنت وآراء بزرگان دینی نیز میتوانند به درک انسان کمک کنند اما این انسان است که باید با خرد خویش حقایق را بیابد .بعبارت دیگر در احکام اولین منبع قران وبعد سنت وسپس اجماع وعقل است اما درباورها عقل دردرجه اول وبقیه درمراتب بعدی اند.نکته آخر اینستکه دریافتهای باطنی وکمکهای غیبی هم منبع دیگری است که جنبه شخصی دارد وقابل تسری بدیگران نیست.