تالار گفتگوی بیداری اندیشه

کارگر بدون مزد ....!
امام رضا(علیه السلام)گفت:امشب میهمان ما باش.
سلیمان خجالت کشید وگفت: اگر زحمت...
امام تبسمی کرد و گفت: بیا...امشب برویم به خانه ی ما.
سلیمان با خوشحالی زیادی که دردل داشت،راه افتاد.میهمان پسررسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)بودن بزرگترین آرزوی سلیمان در زندگی اش بود.قند توی دلش آب شد.
آنها به درخانه امام رضا رسیدند.
امام در را باز کرد و یاالله گفت و او رابه درون خانه برد.
حضرت وسط حیاط ایستاد و خیره شد به خدمتکارهای خود ، سلیمان هم به آنها نگریست.
آنها درباغچه خانه مشغول کاشتن گل بودند.
چشم امام به کارگری غریبه افتاد. یکی ازخدمتکارها را صدا زد.
خدمتکار بزرگتر دست از کارکشید ونزد امام آمد.
امام مرد غریبه را نشان داد و پرسید:ا وکیست؟
خدمتکار گفت: کارگری است که اورا برای کاشتن گل درباغچه رابیل می زد.عرق ازسرورویش جاری بود.
امام رضا(علیه السلام)پرسید: مزدش راتعیین کرده اید؟
خدمتکارگفت:نه! ..... خدمتکار که کمی جاخورده بود ،ادامه داد: هرچه به او بدهیم راضی است وچیزی نمی گوید.
صورت امام سرخ شد. ازنگاهش پیدا بود که خشمگین شده است. سلیمان شانه ی اورا گرفت.
آقاجان قربانت بروم،خودتان راناراحت نکنید . چیزی که شده!
امام(علیه السلام)گفت: بارها گفته ام برای کار کسی رانیاورید، مگر آنکه قبلأ مزدش راتعیین کرده باشید.
کسی که بدون قرارداد کارمی کند، اگر چند برابر مزدش هم بگیرد، باز فکر می کند مزدش راکم داده اند.
اما اگرقرارداد داشته باشد، هرگاه به اندازه ی مزدی که تعیین شده پول بگیرد، خشنود می شود.
اگرمبلغ بسیار ناچیزی هم بر مزدش اضافه کنند، خیلی سپاسگزار خواهد شد.

خدمتکار به اشتباه خود پی برد.
امام رضا(علیه السلام) سلیمان را به درون اتاق خود تعارف کرد.
یا امام رضا علیه السلام .

به سوى شهر غربت
راوى: سجستانى

روز عجیبى بود.
فرستاده مأمون ـ خلیفه عباسى ـ آمده بود تا امام رضا (علیه السلام) را از مدینه به سوى خراسان روانه کند.

چهره و حرکات امام ، همه و همه، نشانه‏هاى جدایى بودند .
وقتى خواست با تربت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) وداع کند ، چند بار تا کنار حرم رسول خدا رفت و برگشت . انگار طاقت جدایى را نداشت.

طاقت نیاوردم. جلو رفتم و سلام کردم. به خاطر مسافرت و این که قرار بود امام به جاى مأمون در آینده خلیفه شود، به ایشان تبریک گفتم، اما با دیدن اشک امام، دلم گرفت. سکوت تلخى روى لب‏هایم نشست.

امام فرمودند:

«خوب مرا نگاه کن!… حرکتم به سوى شهر غربت است و مرگم هم در همان جاست… سجستانى! … بدن من در کنار قبر هارون ـ پدر مأمون ـ دفن خواهد شد».

مجله هنر دینى ،شماره ۶