تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نبض نگاه‏ها تند می‏زد؛ امّا زمان در آستانه ‏ی توقف بود.

تمام چشم‏ها، آسمان را دور می‏زدند؛ تا همای سعادت بر سریرِ صداقت، فرود آید. انتظار دیرینه ‏ی نگاه‏ها، هرگونه تأخیر را قبول نداشت و تاریخ، در انتظار جشنی به وسعت آزادی بود.

او می ‏آمد؛ تا جاده‏ های سبز، آماده ‏ی تماشا شوند؛ تماشای بهار، تماشای روزهای بی ‏غبار.

او می ‏آمد؛ از فراز ابرها، سرشار از نور و لبریز از عشق؛ آمدنش نوید آزادی بود؛ نوید روزهای آفتابی، نوید پنجره ‏های باز باز باز …

وقتی او نبود، خورشید اشتیاق نورافشانی نداشت و پنجره‏ ها از تماشا محروم بودند.

روزگار، روزگارِ تارهای سیاه بود؛ تنیده بر قامت آزادی.

یاران آفتاب، در سیاه‏چال ها به دنبال روزنه ‏ای بودند که نگاه سبز خود را به آن عادت بدهند و مردان حماسه و عشق، در انتظار فرصتی، تا شور حسینی علیه ‏السلام را در قیام خمینی (رحمه‏ الله) تجلّی بخشند.

…انتظارها به سرآمده بود و «فرودگاه مهرآباد»، سرشار از تبسّمِ عشق و ترنّم مِهر، به قدم‏ های آفتاب بوسه می‏زد.

عطر گل‏های سرخ، با سرودهای سبز آمیخته شده بود. چشمه‏ ها، جاری، درختان، بهاری و پرستوها، محو بی‏قراری بودند. آن‏چه از نگاه‏ها می‏تراوید، امید بود و شادی، صداقت و اشتیاق.

دست‏ها بوی گل می‏داد و دل‏ها بوی خدا.

هرکس به آسانی می‏توانست پنجره را باز کند و آزادی را با تمام وجود لمس نماید.

امام رحمه‏ الله به «استقلال» و «آزادی»، عظمت بخشید؛ تا در کنار «جمهوری ‏اسلامی»، نشان دهنده‏ ی آرمانی‏ ترین مکتب انسان باشند. خاطره ‏ی حضورش، مقدس‏ترین تصویر انقلاب در قاب دل‏هاست.

یاد آن گرامی‏ترین، گرامی باد.

✿✿✿مقدمت گل باران✿✿✿

باسمه تعالی

سی وششمین تولد انقلاب عزیزمان مبارک به کوری چشم دشمنان هنوز هستیم پر قدرت تر و محکم تر و با استقامت بیشتر

ما انقلابمان را به تمام جهان صادر کردیم



در بهار آزادی جای امام وشهدا خالی