تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام.

شاید عنوان تاپیک یکم براتون گمراه کننده باشه .....

ولی سوالم چیز دیگه ایه.....

و اما سوال:

مگر تمام انسانها از یک مادر و پدر یعنی همان آدم و حوا نبودند؟؟؟به هر حال خلقت اولیه ی انسان ها از اونا شروع شد دیگه...

خب اگر همه ی انسانها از یک ماد و پدر هستند با این حساب همه ی مردم دنیا هم باید با هم خواهر و برادر باشند دیگه..

اصلا فرزندان آدم و حوا یعنی هابیل و قابیل با کی ازدواج کردن؟؟؟؟با خودشون؟

اینا چه جوریه؟؟؟

ببینید من شاید میتونستم برم توی اینترنت سرچ کنم یا از یه جای دیگه جوابش رو پیدا کنم ولی دوست داشتم سوالم رو اینجا

مطرح کنم....قصد ایجاد شک و شبهه هم ندارم.واقعا سوال بود برام.

البته دوستان دیگه توی تالار بیشتر اطلاعات دارن و این سوال منم بود که فکر کن دو سال پیش جوابشو فهمیدم.

درسته در زمان حضرت ادم و حوا فرزندانشون خواهر و برادر حساب میشدن ولی اون موقع هنوز چنین موضوعی حرام نبود.

یعنی بلاخره باید نسل بشر ادامه پیدا میکرد و باید نسلی وجود داشته باشه تا احکام و حلال و حرومی واسش صورت بگیره.

دوستان میان کامل تر میگن و من چیزی که تقریبا یادم مونده بود رو گفتم که یه پیش زمینه ای داشته باشید

سلام و عرض احترام

این بحث یکی از شبهاتیه که به شدت در سالهای اخیر اذهان عمومی رو درگیر خودش کرده و متاسفانه کسی بصورت دقیق پیگیر رسیدن به جواب این سوالات نیست و پس از گذشت مدتی با انباشته ای از شبهات در این مورد مواجه خواهد شد !


برای پاسخ به این سوال باید به چند روایت اشاره و توجه داشت:

1- علامه مجلسی در بحار الانوار آورده است:

امام باقر(علیه السلام) فرمود: «برای حضرت آدم(علیه السلام) چهار فرزند پسر به دنیا آمدند. پس خداوند برای هر یک از این چهار پسر، یک حور العین بهشتی فرستاد. اینان با یکدیگر ازدواج کردند و فرزندانی از این ازدواج به وجود آمد. سپس خداوند این حوریه‌ها را گرفت و این چهار فرزند را با چهار تن از جنّیان تزویج داد و این‌گونه نسلی در میان آنها پدید آمد. پس هر آنچه از حلم و بردباری در میان فرزندان آدم وجود دارد از حضرت آدم(علیه السلام) است، هر آنچه از جمال و زیبایی در میان بشر است، از جانب حور العین‌ها است و آنچه از افعال قبیح و سوء رفتار در میان بشر یافت می‌شود از جنّیان است».

2- روایتی دیگر از بحار نقل است که :

از امام رضا(علیه السلام) پرسیده شد که چگونه نسل مردم از آدم(علیه السلام) به وجود آمد؟

امام(علیه السلام) فرمود: «حوا در یک زایمان هابیل را به همراه دختری زایید. سپس در زایمان دوم قابیل را با یک دختر به دنیا آورد. هابیل با دختری که با قابیل به دنیا آمده بود ازدواج کرد و قابیل نیز با دختری که با هابیل به دنیا آمده بود ازدواج کرد. و بعد از این ازدواج‌ها بود که ازدواج خواهر و برادر تحریم شد».

3 - از شیخ صدوق هم نقلی آمده است طبق کثیری از روایات که فرزندان حضرت آدم(علیه السلام) هرگز با هم ازدواج نکرده ‏اند،
‏بلکه آنها با حوریانی که خداوند از بهشت برایشان فرستاد، ازدواج کردند؛

به این روایت نیز توجه بفرمایید :

از امام صادق(علیه السلام) پرسیدند: پیدایش نسل از فرزندان حضرت آدم(علیه السلام) چگونه بوده است؟ چون بعضى از مردم می‌گویند به حضرت آدم وحى رسید که دختران خود را به پسران خود تزویج نماید و اصل و ریشه تمامى مردم از آن برادرها و خواهران است!

امام صادق(علیه السلام) در پاسخ فرمود: «حق تعالى منزّه و برتر از این است که گوینده‌اى در باره حضرتش چنین بگوید، آیا پیامبران، فرستادگان، مؤمنین و مؤمنات و مسلمین و مسلمات را از حرام آفریده و قدرت نداشته آنها را از طریق حلال بیافریند و با این‌که از خود این مردم عهد و پیمان بر حلال و پاک و پاکیزگى گرفته است...

سپس حضرت امام صادق(علیه السلام) به شرح و بیان ابتداى نسل از فرزندان حضرت آدم(علیه السلام) پرداخت تا این‌که فرمود: «وقتی قابیل، هابیل را کشت، حضرت آدم(علیه السلام) از داغ جوانش هابیل فزع و جزع نمود ... و خداوند حضرت شیث(علیه السلام) را به تنهایى بدون توأم با خواهرى به آدم عنایت فرمود، و اسم شیث، هبة اللَّه است و آن‌حضرت اول کسى است که از آدمیان در زمین وصى و جانشین پیغمبر شد و بعد از حضرت شیث(علیه السلام) خداوند یافث را به آدم مرحمت فرمود و یافث هم بدون همزاد متولد گردید، و چون‏ به حد بلوغ و رشد رسیدند، و اراده نمود خداوند که نسل زیاد شود چنان که می‌بینید (زیاد شده‌اند) و تزویج خواهر با برادر حرام بود از این جهت حق تعالى حوریه‌اى به نام نَزلَه از بهشت فرستاد و امر فرمود به آدم که او را تزویج و همسر شیث نماید، سپس در عصر روز بعد حوریه‌ دیگری به نام مَنزِلَه فرستاد و به آدم(علیه السلام) امر فرمود که به یافث تزویج نماید پس از آن‌که حضرت آدم آنها را بدو فرزند خود تزویج نمود براى حضرت شیث پسرى متولد گردید و براى یافث دخترى متولد شد و چون به حد بلوغ و رشد رسیدند خداى تعالى امر فرمود به آدم که دختر یافث را به پسر شیث تزویج کند، و حضرت آدم اطاعت امر کرد و آنها را همسر یکدیگر نمود، و از ایشان، پیامبران و فرستادگان الهی و برگزیدگان و نسل آنها متولد شدند...».

خلاصه این‌که، مسئله ازدواج فرزندان آدم(علیه السلام) از مباحثی است که در جوامع روایی، احادیث متعارض و مختلفی را به خود اختصاص داده است.

عده‌ای از مفسّران با استفاده از آیه 1 سوره نساء «اى مردم! از (مخالفت) پروردگارتان بپرهیزید! همان کسى که همه شما را از یک انسان آفرید و همسر او را (نیز) از جنس او خلق کرد و از آن دو، مردان و زنان فراوانى (در روى زمین) منتشر ساخت...»،معتقدند: که تکثیر نسل فرزندان حضرت آدم(علیه السلام) تنها از طریق آدم و همسرش صورت گرفته و موجود سوّمی در آن دخالت نداشته است

نظریه اوّل مفسّران با ظاهر قرآن سازگارتر است؛
چنان‌که مفسّرانی مانند علامه طباطبائی(رحمة الله علیه) نیز در تفسیر المیزان، این احتمال را تقویت کرده و پذیرفته است.

در كتاب خصال از امام باقر ع روایت كرده كه فرمود:
خداى عز و جل در همین زمین از روزى كه آن را آفریده، هفت عالم خلق كرده (و سپس بر چیده) و هیچیك از آن عوالم از نسل آدم ابو البشر نبودند و خداى تعالى همه آنها را از پوسته روى زمین آفرید و نسلى را بعد از نسل دیگر ایجاد كرد و براى هر یك عالمى بعد از عالم دیگر پدید آورد تا در آخر آدم ابو البشر را بیافرید و ذریه اش را از او منشعب ساخت .

و در نهج البیان شیبانى از عمرو بن ابى المقدام از پدرش ابى المقدام روایت آورده كه گفت: من از امام ابى جعفر ع پرسیدم: خداى عز و جل حوا را از چه آفرید؟ فرمود: این مردم در این باره چه مى گویند؟ عرضه داشتم: مى گویند او را از دنده اى از دنده هاى آدم آفرید، فرمود: دروغ مى گویند، مگر خدا عاجز بود كه او را از غیر دنده آدم خلق كند؟ عرضه داشتم: فدایت شوم پس او را از چه آفرید؟ فرمود: پدرم از پدران بزرگوارش نقل كرده كه گفتند: رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: خداى تبارك و تعالى قبضه اى (مشتى) از گل را قبضه كرد و آن را با دست راست خود مخلوط نمود (كه البته هر دو دست او راست است) و آن گاه آدم را از آن گل آفرید و مقدارى زیاد آمد حوا را از آن زیادى خلق كرد.

نظیر این روایت را مرحوم صدوق از عمر و نامبرده نقل كرده و در این میان روایاتى دیگر نیز هست كه دلالت دارد بر اینكه حوا را از پشت آدم یعنى از كوتاهترین ضلع او (كه سمت چپ او است) خلق كرده و همچنین در تورات در فصل دوم از سفر تكوین چنین آمده، لیكن هر چند چنین چیزى فى نفسه مستلزم محال عقلى نیست، اما آیات كریمه قرآن از چیزى كه بر آن دلالت كند خالى است.

و در احتجاج از امام سجاد ع آمده كه در حدیثى و گفتگویى كه با مردى قرشى داشته سخن بدینجا رسانده كه: " هابیل"، با" لوزا" خواهر همزاى" قابیل" ازدواج كرد و" قابیل" با" اقلیما"، همزاى هابیل، راوى مى گوید: مرد قریشى پرسید: دختران آدم از هابیل و قابیل باردار شدند؟ فرمود: آرى،
مرد عرضه داشت: اینكه عمل مجوسیان امروز است،
راوى مى گوید: حضرت فرمود: مجوسیان اگر این كار را مى كنند و ما آن را باطل مى دانیم براى این است كه بعد از تحریم خدا آن را انجام مى دهند،
آن گاه اضافه نمود: منكر این مطلب نباش براى اینكه درستى این عمل در آن روز و نادرستیش در امروز حكم خدا است كه چنین جارى شده، مگر خداى تعالى همسر آدم را از خود او خلق نكرد؟ در عین حال مى بینیم كه او را بر وى حلال نمود، پس این حكم شریعت آن روز فرزندان آدم و خاص آنان بوده و بعدها خداى تعالى حكم حرمتش را نازل فرمود

سلام.

ممنون از همه دوستان که وقت گذاشتن و این جوابای پر و پیمون رو نوشتن
اما من الان گیج شدم!!!
مگر نمیگیم حرام خدا تا ابد حرامه..... و حلال خدا هم همیشه حلال؟؟
خب پس چطور اون موقع مثلا با خواهرشون ازدواج کردن؟؟؟(طبق یکی از فرضیات که مطرح کردید)
مورد بعد اینکه آیات و روایاتی که زحمت کشیدید و نقل کردید کاملا معتبره؟؟؟؟

(۱۹/بهمن/۹۳ ۱۴:۲۵)کوروش بزرگ نوشته است: [ -> ]سلام.

ممنون از همه دوستان که وقت گذاشتن و این جوابای پر و پیمون رو نوشتن
اما من الان گیج شدم!!!
مگر نمیگیم حرام خدا تا ابد حرامه..... و حلال خدا هم همیشه حلال؟؟
خب پس چطور اون موقع مثلا با خواهرشون ازدواج کردن؟؟؟(طبق یکی از فرضیات که مطرح کردید)
مورد بعد اینکه آیات و روایاتی که زحمت کشیدید و نقل کردید کاملا معتبره؟؟؟؟

دوستان که عرض کردند ، بعد از تولد اولین نسل ، حرام شده. طبق روایت از امام رضا (علیه السلام)

و بله تا ابد حرام است

بنده به شخصه متوجه نشدم دوستان چی گفتن.
از یک طرف میفرمایید:

نقل قول:امام باقر(علیه السلام) فرمود: «برای حضرت آدم(علیه السلام) چهار فرزند پسر به دنیا آمدند. پس خداوند برای هر یک از این چهار پسر، یک حور العین بهشتی فرستاد. اینان با یکدیگر ازدواج کردند و فرزندانی از این ازدواج به وجود آمد. سپس خداوند این حوریه‌ها را گرفت و این چهار فرزند را با چهار تن از جنّیان تزویج داد و این‌گونه نسلی در میان آنها پدید آمد. پس هر آنچه از حلم و بردباری در میان فرزندان آدم وجود دارد از حضرت آدم(علیه السلام) است، هر آنچه از جمال و زیبایی در میان بشر است، از جانب حور العین‌ها است و آنچه از افعال قبیح و سوء رفتار در میان بشر یافت می‌شود از جنّیان است».

و از طرف دیگه میفرمایین با خواهران همزاد ازدواج کردند.
بالاخره با حورالعین ازدواج کردند یا خواهران همزاد؟
لطفاً این حقیر رو روشن بفرمایید.

بسم الله الرحمن الرحیم

(۱۹/بهمن/۹۳ ۱۴:۲۵)کوروش بزرگ نوشته است: [ -> ]مگر نمیگیم حرام خدا تا ابد حرامه..... و حلال خدا هم همیشه حلال؟؟
خب پس چطور اون موقع مثلا با خواهرشون ازدواج کردن؟؟؟(طبق یکی از فرضیات که مطرح کردید)

حلال محمد حلال الی یوم القیامة و حرامه حرام الی یوم القیامه

حلال و حرام محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) تا روز قیامت حلال و حرام خواهد بود.

دین و شریعت به مرور زمان و با رشد فهم و شعور و عقول بشریت کامل شده.
پیامبرای مختلف در طول بعثتشون (البته پیامبرای تشریعی) یه چیزی رو به شریعت قبلی اضافه می کردن و به مرور دین کامل می شد.
تا اینکه در زمان پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، این دین به حد کمال خودش رسید و نسخه ی کامل اون به بشریت ارائه شد
به همین دلیله که حرام و حلال محمد تا قیامت حرام و حلال خواهد بود

البته این یه قاعده ی کلیه
وگرنه اصل پویایی اسلام هم هستش که با توجه به زمانه و نیازهای جدیدی که ایجاد می شه قدرت استنباط احکام جدید رو به فقیه می ده.

(۱۹/بهمن/۹۳ ۱۴:۲۵)کوروش بزرگ نوشته است: [ -> ]سلام.

ممنون از همه دوستان که وقت گذاشتن و این جوابای پر و پیمون رو نوشتن
اما من الان گیج شدم!!!
مگر نمیگیم حرام خدا تا ابد حرامه..... و حلال خدا هم همیشه حلال؟؟
خب پس چطور اون موقع مثلا با خواهرشون ازدواج کردن؟؟؟(طبق یکی از فرضیات که مطرح کردید)
مورد بعد اینکه آیات و روایاتی که زحمت کشیدید و نقل کردید کاملا معتبره؟؟؟؟

سپاس فراوان از شما
شاید مطلبی درباره نسخ بتونه شما رو به جواب برسونه .
در خطبه ی اول نهج البلاغه اشاره به نسخ شده است و نسخ یعنی اینکه حکمی موقت از طرف خداوند برای بشر آمده است و بعد از تمام شدن موعد آن حکم، حکم دیگر جایگزین آن می شود و معمولاً احکامی که نسخ می شوند همراه خود قرینه ای دارند که دلالت بر موقت بودن آنان دارد. البته آیات قرآنی که نسخ می شوند این نسخ مربوط به حکم آنان است ولی الفاظ آیات همچنان باقی می مانند. فلسفة این مطلب آن است که یک حکم تا وقت معینی دارای مصلحت می باشد و بعد از آن وقت دیگر مصلحت خود را از دست می دهد و باید حکمی دائمی که دارای مصلحت دائمی است جایگزین آن شود حال این نسخ گاهی شامل آیاتی از قرآن می شود که بوسیله خود قرآن نسخ شده است و گاهی شامل آیاتی از قرآن کریم می باشد که بوسیله "سنت" نسخ شده اند، نمونة آن این آیه از سوره نساء می باشد که در مورد زنان محصنة زانیه فرمود است: *وَ اللاّتی یَأْتینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتّی یَتَوَفّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللّهُ لَهُنَّ سَبیلاً*(1)و کسانی از زنان شما که مرتکب زنا شوند، چهار نفر از مسلمانان را بعنوان شاهد بر آنها بطلبید! اگر گواهی دادند، آنان [= زنان‏] را در خانه ها(ی خود) نگاه دارید تا مرگشان فرارسد؛ یا اینکه خداوند، راهی برای آنها قرار دهد.

که قسمت دوم آیه دلالت دارد که این حکم موقت است بعد حکم این آیه بوسیله سنت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نسخ شد و به جای زندانی ابدی حکم سنگسار زانی و زانیه محصنه آمد. گاهی سنت حکمی را فرض می کند و به وسیله قرآن نسخ می شود مانند روزه روز عاشورا که در زمان پیامبر واجب بود و با آیه صوم شهر رمضان نسخ شد (2) یا نماز خواندن رو به بیت المقدس سنت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بود که با آیه فَوَلّ‏ِ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ (3) شد یا مباشرت با زنان در شبهای ماه مبارک رمضان ممنوع بود که بوسیله آیه شریفه فَاْلآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَ ابْتَغُوا ما کَتَبَ اللّهُ لَکُم (4) نسخ شد و نمونه های آن بسیار است. (5)

(1)سوره نساء آیه 15.

(2) سوره بقره آیه 185.

(3) سوره بقره آیه 144.

(4) سوره بقره آیه 187.

(5) با استفاده ازشرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 1، ص 122 وشرح نهج البلاغه میرزا حبیب الله خوئی، ج 2، ص 185 ـ 188وشرح نهج البلاغه محمد تقی جعفری، ج 2، ص 218 ـ 224وتفسیر المیزان علامه طباطبائی، ج 4، ص 234 ـ 236

به نام خدا

نقل قول:این نسخ گاهی شامل آیاتی از قرآن می شود که بوسیله خود قرآن نسخ شده است و گاهی شامل آیاتی از قرآن کریم می باشد که بوسیله "سنت" نسخ شده اند،
نسخ بوسیله سنت را تمام علماء اسلام (جز شافعی) جایز می دانند

از دیدگاه تشیع، نسخ قرآن با سنت شرایطی دارد و نمی توان با قطعیت گفت که قرآن با سنت نسخ می شود و با شرایطی که برایش ذکر شده در واقع قرآن با سنت نسخ نشده.


قرآن با قرآن نسخ می شه
سنت با قرآن نسخ می شه
سنت هم با سنت می تونه نسخ شه
ولی قرآن با سنت؟؟؟!!!!

در مورد این نسخ 3 نظر وجود داره:

1. نسخ به وسیله سنّت متواتر

2. نسخ به وسیله اجماع قطعی که کاشف از صدور نسخ از سوی معصوم (علیه السلام) باشد؛

3. نسخ به وسیله خبر واحد؛



درباره صورت اول و دوم از نسخ، سه نظریه وجود دارد:

یک. به هیچ وجه آیات قرآن به وسیله سنّت نسخ نمی شود؛ افرادی مانند شیخ مفید (رحمة الله علیه)، علمای شافعی و علمای دیگر این نظریه را پذیرفته اند.



دو. قرآن به وسیله سنّت متواتر و اجماع قطعی نسخ می شود. و اگر چنین نسخی واقع و ثابت شده باشد، پذیرفته می شود و گرنه مورد پذیرش نیست،برخی گفته اند اما چنین نسخی اصلاً واقع نشده است.



سه. سخن سوم قول به تفصیل است که می گوید نسخ قرآن به وسیله روایاتی که از ائمه اطهار (علیه السلام) وارد شده، جایز نیست و اصلاً این نسخ معنا ندارد؛

ولی نسخ قرآن به وسیله سنّت نبوی به جهت، آیه شریفه «آن چه را رسول خدا براى شما آورده بگیرید (و اجرا کنید)، و از آنچه نهى کرده خوددارى نمایید و از (مخالفت) خدا بپرهیزید که خداوند کیفرش شدید است»، جایز است.

این نظریه مورد پذیرش نیست؛ زیرا روایات متعددی که از پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل شده بیانگر «نفی صدور ما یخالف الکتاب عنه» است؛ یعنی وقتی رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) معیار تشخیص گفته‏هاى راستین خود را مطابقت آن با قرآن کریم دانسته، نمى‏توان پذیرفت حدیثى که علی رغم ناسخیّت و مخالفتش با قرآن کریم صحیح باشد. و علمای شیعه و اهل سنت بر نقل این روایات اتّفاق نظر دارند.

پس، این روایات دلالت می کنند که قرآن به وسیله سنت نبوی هم نسخ نمی شود.




اما نسخ در صورت سوم (نسخ به وسیله خبر واحد) نظر مشهور از شیعه و اهل سنت بر این بوده که چنین نسخی ممکن نیست.



دلیل اینکه گفته شده نسخ قرآن به سنت غیرممکن است، این آیه را آورده اند :
ما نَنْسَخُ مِنْ آیَة أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَیْر مِنْها أَوْ مِثْلِها (آیه 106 سوره ی بقره)

که به حکم این آیه هیچ نسخی مثل قرآن و بهتر از قرآن نخواهد بود.