تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

به نظرتان حال و روزتان در قیامت چگونه خواهد بود؟ آیا به محض ملاقات با ملک الموت، یک راست راهی بهشت می شوید یا نه سری هم به جهنم و جهنمیان می زنید؟

همان طور که می دانید رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و اهل بیت ایشان(علیه السلام) صاحبان روز جزا و در قیامت شفیعان امت هستند.

امام علی(علیه السلام) در این باره فرمودند
ما از گلی پاک آفریده شدیم و شیعیان ما از گل ما آفریده شدند، پس چون روز قیامت فرارسد به ما ملحق خواهند شد.(1)

همانا خدای متعال به زمین نگریست، پس ما را برگزید و برای ما شیعیانی انتخاب نمود که ما را یاری می کنند. در شادی ما شاد و در اندوه ما اندوهگین هستند.آنان در راه ما جان و مال خود را فدا می کنند. آنان از مایند و به ما ملحق خواهند شد.(2)

رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - كه به علی بن ابی طالب می فرمود:
كسی كه تو را دوست بدارد مرا دوست داشته و كسی كه مرا دوست بدارد خدا را دوست داشته و كسی كه خدا را دوست بدارد خداوند او را وارد بهشت می كند.(3)

در حديثى پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به جابر در مورد شفاعت حضرت زهرا(سلام الله علیها) از شیعیان فرموده اند:
هنگامى كه روز قيامت فرارسد، دخترم فاطمه سوار بر ناقه ‏اى از ناقه ‏هاى بهشتى وارد عرصه محشر مى ‏شود، ... در مقابل عرش پروردگارش قرار مى‏
گيرد، آنگاه از جانب خدا جل جلاله ندا مى‏شود: اى محبوبه‏ى من، و اى دختر حبيب من، بخواه از من آنچه مى‏ خواهى؛ تا عطايت كنم و شفاعت كن هر كه را مايلى تا قبول فرمايم. در جواب عرضه مى ‏دارد: اى خداى من، و اى مولاى من، درياب ذريه‏ ى مرا، شيعيان مرا، پيروان مرا، و دوستان ذريه‏ ى مرا.

بار ديگر از جانب حق خطاب مى ‏رسد: كجا هستند ذريه فاطمه و پيروان او؟ كجايند دوستدارانش، و دوستداران ذريه‏ى او؟ در آن هنگام جماعتى به پيش مى ‏آيند و فرشتگان رحمت آنان را از هر سوى در ميان مى ‏گيرند. و فاطمه عليهاالسلام در حالى كه پيشگام آنهاست همگى را همراه خود به بهشت وارد مى ‏فرمايد.(4)

در حديث ديگرى از حضرت رسول اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) منقول است كه فرمود:
پس آنگاه جبرئيل عرض مى ‏كند: اى فاطمه، هر چه مى ‏خواهى از خداى خويش طلب كن. فاطمه عرض مى ‏كند: خدايا، شيعيان مرا درياب. خطاب مى‏رسد: همه‏ى شيعيان تو را آمرزيدم. عرضه مى ‏دارد: پروردگارا، شيعه‏ ى فرزندانم را نيز نجات بده.

ندا مى‏ آيد: همه‏ ى آنان را بخشيدم؛ يا فاطمه، اينك در ميان اهل محشر برو و هر كسى كه به تو پناهنده شود، همراه تو به بهشت وارد خواهد شد.
پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سپس به سخنان چنين ادامه داد: در آن هنگام همه‏ ى مردم آرزو مى ‏كنند كه اى كاش ما نيز فاطمى بوديم. يا فاطمه، در چنين روزى است كه شيعيان تو، پيروان اولاد تو، و شيعيان اميرالمؤمنين در پى تو به سلامت وارد بهشت مى ‏شوند.

جناب جابر در يك حديث مفصل از حضرت باقر (علیه السلام)نقل مى‏ كند كه فرمود:
«به خدا قسم يا جابر، اين است همان روزى كه مادرم زهرا شيعيان خود را از ميان اهل محشر جدا مى ‏كند چنان مرغى كه دانه‏ هاى خوب را از بد جدا مى‏ سازد. و چون همراه فاطمه شيعيانش به در بهشت مى ‏رسند، خدا در قلب آنان چنين القاء مى‏ فرمايد كه به پشت سر خويش نگاه كنند؛ آنگاه كه به عقب سر خود نظر افكنند، از جانب خداى تعالى خطاب مى‏ شود: سبب چيست كه شما به پشت سرتان نگاه مى‏ كنيد؟ من كه شفاعت فاطمه دخترحبيبم محمد را درباره ‏ى شما پذيرفتم. عرض مى‏ كنند: پروردگارا دوست مى‏ داريم قدر و منزلت ما شيعيان فاطمه در چنين روزى شناخته شود. پس، از جانب خداى تعالى خطاب مى ‏شود: اى دوستان من برگرديد، برگرديد (به صحنه‏ ى محشر)، نظر افكنيد (در ميان آن جماعت و) هركس را كه براى دوستى فاطمه شما را دوست داشته است هر كس را كه به خاطر زهرا به شما دوستداران فاطمه اطعام كرده؛ نيكى نموده، و با جرعه ‏ى آبى سيرابتان كرده، و يا از غيبت افراد درباره ‏ى شما مانع شده است: دست او را بگيريد و به بهشت واردش كنيد، سپس حضرت ابوجعفر (امام باقر) عليه ‏السلام اضافه فرمود: به خدا سوگند از بركت محبت جده‏ام زهرا كسى بر جاى نمى ‏ماند جز آن كسى كه نسبت به مقام والاى آل‏محمد ترديد داشته و يا كافر و يا منافق باشد. (5)

عاصمى در كتاب زين الفتى- در بخش «الشراط الساعة»- از سلمان چنين روايت مى ‏كند كه پيامبر اكرم فرمود:
«اى سلمان، قسم به وجود مقدسى كه مرا به پيامبرى مبعوث فرموده است، در روز قيامت، من دامان جبرئيل (نماينده‏ى خداى عز و جل را مى ‏گيرم، و على دامان مرا، و فاطمه دامان على را، و حسن دامان فاطمه را، و حسين دامان حسن را، و شيعيانشان دست به دامان آنها هستند. يا سلمان، آيا گمان مى ‏كنى، خداى تعالى پيامبرش را (پناهنده‏ى خود را) كجا مى ‏برد؟ و پيامبر، برادرش على را؟ و على همسرش زهرا را؟ و فاطمه دو فرزندش را؟ و آنها شيعيانشان را كجا خواهند برد؟ سپس پيامبر اكرم سه بار تكرار فرمودند: اى سلمان قسم به خداى كعبه به سوى بهشت مى ‏برند؛ و اين پيمانى است كه جبرئيل از جانب پروردگار جهانيان وعده داده است.

روزی امام صادق(علیه السلام) به ابوبصیر، در حالى كه نفسهاى عميقى مى‏ كشيد و نزد آن حضرت آمده بود، فرمودند: اى ابا محمّد، چرا اين گونه نفس عميق مى‏ كشى؟

ابو بصير گفت: فدايت شوم اى فرزند رسول خدا، پير و ناتوان شده‏ ام و زمان مرگم نزديك شده، با اين وجود نمی دانم در آخرت چه حالى خواهم داشت! امام عليه السّلام فرمود: اى ابا محمّد، تو هم، چنين مى‏ گويى؟ ابو بصير گفت: قربانت گردم، چرا نگويم؟

امام (علیه السلام) فرمودند: اى ابا محمّد، مگر نمی دانی كه خداوند تعالى،جوانان «شما» (شيعيان) را گرامى داشته از اينكه كيفرشان نمايد و از پيران «شما» شرم مى‏ كند كه از آنها حساب بكشد.

ابو بصير گفت: فدايت شوم، آيا اين مقام، ويژه ما (شيعيان) است يا براى عموم اهل توحيد و يكتاپرستان است؟
حضرت(علیه السلام) فرمودند: به خدا سوگند فقط مخصوص شما [شيعيان‏] است و ساير مردم را شامل نمى ‏شود.(6)



وضعیت شیعیان پس از مرگ

حارث همدانی یکی از دوستان و ارادتمندان مخلص حضرت علی علیه السلام بود و مقام ارجمندی نزد امام داشت. حارث مریض شد و حضرت علی علیه السلام به عیادت او رفت و پس از احوال پرسی فرمود: ای حارث! به تو بشارت می دهم که مرا وقت مرگ و هنگام عبور از پل صراط و کنار حوض کوثر و موقع (مقاسمه) می بینی و می شناسی. حارث عرض کرد: مقاسمه چیست؟

حضرت فرمود: مقاسمه با آتش انجام می گیرد، من در روز قیامت با آتش جهنم مردم را تقسیم می کنم، به آتش می گویم: ای آتش! این دوست من است، او را رها کن و این دشمن من است او را بگیر، آن گاه حضرت دست حارث را گرفت و فرمود: ای حارث! همین طور که دست تو را گرفتم پیامبر صلی الله علیه و اله نیز دست مرا گرفته بود، در آن وقت من از حسد قریش و منافقان به آن حضرت شکایت نمودم، ایشان به من فرمودند: هنگامی که روز قیامت برپا شود من ریسمان محکم خدا را می گیرم و تو ای علی! دامن مرا می گیری و شیعیان، دامن تو را می گیرند.

سپس سه بار فرمود: ای حارث! تو با آن کسی که دوستش داری خواهی بود و همراه کردارت هستی. حارث برخاست و از شدت خوشحالی عبای خود را می کشانید و می گفت: بعد از این باکی ندارم که من به سوی مرگ روم یا مرگ بر سوی من آید.

-----------------------
پی نوشت:
1.بحار الانوار، ج15، ص153
2.الخصال، صدوق، ص635
3.پاورقی كتاب در شرح حال امام علی علیه السلام از تاریخ دمشق، ج 2، ص 388 (شرح محمودی)
4.بحارالانوار ج 7/ ص336
5.تفسير فرات ص 299 ، ح 403، بحارالانوار 8، ص52
6.فضائل الشيعة-ترجمه توحيدى، ص: 61


منبع: سر خدا، سید حسین بن نجیب محمد موسوی عاملی، ترجمه ابوذر یاسری، مجید شمس آبادین، شر موعود عصر

دقیقآ همینطوره که جناب سعید بیان کردن
یه وقت نکنه مثل اون گروهی باشیم که برای دیدار امام رضا رفته بودن و خودشون رو شیعه معرفی کردن و امام اونها رو راه ندادن تا اینکه عرض کردن ما دوستدار شماییم