تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام به دوستان خوب بیداری

نزدیک عیده و بازار خرید و خالی شدن جیب آقایون داغ داغ

این وسط بعضی ها توقعاتشون خیلی بالاست و خریدایی می کنن که اصلا به سایز جیبشون نمی خوره
حالا یا به خاطر چشم و هم چشمی، یا مدگرایی، تجمل گرایی و ...

اینه که میان بعضا برای کالاهای غیر ضروری رو به قرض و نسیه کاری میارن.




دیروز رفته بودیم طلا فروشی.
آقای طلا فروش خیلی عصبانی بود و داشت با یه مشتری دعوا می کرد. اینطور که ما از صحبت ها متوجه شدیم، دعوا سر این بود که اون مشتری ضامن یکی شده بود که طلا قسطی!!!! برده بود و الان سه ماه می شد که قسطاشو پرداخت نکرده بود و هرچی باهاش تماس می گیره جواب نمی ده
الان یقه ی ضامن رو گرفته بود و از اون بدهی هاشو می خواست
آقای ضامن هم با خانومش همونجا بحث می کرد که همه ی اینها تقصیر توئه و.....
.
.
.
حالا حرف من اینه : واقعا واجبه آدم طلا قسطی بیاره از خودش آویزون کنه بعد تو قسطاش بمونه؟؟
نون شبه بچه هاشه که حتما باید رو به قرض و نسیه برای این کار و امثال این خریدهای غیر ضروری بیاره؟؟

حالا جالبیش اینجاست که توی دینمون و سنت معصومین (علیهم السلام) هم برای خورد و خوراک هم همچین کارهایی رو نکردن.
به عبارتی اصولا قرض گرفتن و نسیه کردن کار خوبی نیست مگه جایی که اضطرار و اجباری باشه.



به این روایت از حضرت امیر (علیه السلام) توجه کنید :




اینم یه ماجرا از زندگی حضرت علی (علیه السلام) :

امیرالمومنین (علیه السلام) از جلوی قصابی می گذشت و قصاب هم گوشت خوب و تازه ای آورده بود.
گفت: مولای من گوشت تازه آوردم برای خانه ببرید.

حضرت فرمود: الان پول ندارم.
گفت: آقا مگر من پول خواستم، هر وقت داشتید بیاورید.

حضرت فرمود: نه، نمی خرم، به شکمم می گویم صبر کند.


یعنی در عوض اینكه گوشت بخرم و بگویم فردا پول می دهم، به شكم خود می گویم فردا گوشت می خورم. چرا بی دلیل برای هر چیزی خودم را مدیون کنم!؟


برای همینه که می گن شهید در جبهه‌ جنگ اگر شهید شه، همه‌ گناهاهش بخشیده می شه، ولی اگه بدهكار باشه یك تومانش هم بخشیده نمی شه چرا که حق الناسه.



البته این یه طرف ماجراست.
در واقع ائمه می خواهند ما مصرف گرا نشیم (که البته تا حدودی شده ایم!) و برای هر چیزی قرض نکنیم.

ولی اگه کسی نیاز جدی داشت، برای اینجا آیات و روایات فراوانی داریم که از ثواب فوق العاده و بسیار زیاد قرض و وام دادن گفته. اگه سرمایه داران اموال اضافی و کم استفاده شون رو به صندوقای قرض الحسنه و نیازمندای واقعی بدن، با این كار چقد نیروها در جامعه به حركت می افتن.

متاسفانه مشکل خیلی از ماها هستش که به خاطر کم نیوردن از بقیه و فامیل خودشون رو به سختی و عسرت میندازن و زیر بار کلی قرض هم میرن.حالا چه واسه طلا باشه چه وسایل خونه و چه مسافرت و چیزهای دیگه....