فعلا نگاهی به این بخش که بیان شده بندازیم میبینیم که ایات مربوط به قیامت هستش و نه بحث اومدن موعود.
حال ببنیم قران چی میفرماید : _تعدادی از ایات رو برای نمونه نقل میکنم تا بدونیم موضوع ایات چطور هست و این جناب چگونه استفاده بردن _
- يَوْمَ تُبَدَّلُ الأَرْضُ غَيْرَ الأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ وَبَرَزُواْ للّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ....
- وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُّقَرَّنِينَ فِي الأَصْفَادِ
- سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍ وَتَغْشَى وُجُوهَهُمْ النَّارُ
- لِيَجْزِي اللّهُ كُلَّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
در آن روز که اين زمين به زمين ديگر، و آسمانها (به آسمانهاى ديگرى) مبدل مىشود، و آنان در پيشگاه خداوند واحد قهار
ظاهر مىگردند! و در آن روز، مجرمان را با هم در غل و زنجير مىبينى! (که دستها و گردنهايشان را به هم بسته است!)
لباسهايشان از قطران [= ماده چسبنده بد بوى قابل اشتعال] است؛ و صورتهايشان را آتش مىپوشاند...
تا خداوند هر کس را، هر آنچه انجام داده، جزا دهد! به يقين، خداوند سريع الحساب است!
ابراهیم 48 الی 51
- يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ
در آن روز که آسمان را چون طومارى در هم مىپيچيم، (سپس) همان گونه که آفرينش را آغاز کرديم، آن را بازمىگردانيم؛ اين وعدهاى است بر ما، و قطعاً آن را انجام خواهيم داد.
انبیا 104
- يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ
- يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ
اى مردم! از (عذاب) پروردگارتان بترسيد، که زلزله رستاخيز امر عظيمى است!
روزى که آن را مىبينيد، (آنچنان وحشت سراپاى همه را فرامىگيرد که) هر مادر شيردهى، کودک شيرخوارش را فراموش مىکند؛ و هر باردارى جنين خود را بر زمين مىنهد؛ و مردم را مست مىبينى، در حالى که مست نيستند؛ ولى عذاب خدا شديد است!
حج 1-2
- إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا
- وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا
- فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا
در آن هنگام که زمين بشدّت به لرزه درمىآيد،
و کوهها در هم کوبيده مىشود،
و بصورت غبار پراکنده درمىآيد،
واقعه 456
- يَسْأَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللَّهِ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا
مردم از تو درباره (زمان قيام) قيامت سؤال مىکنند، بگو: «علم آن تنها نزد خداست!» و چه مىدانى شايد قيامت نزديک باشد!
احزاب 63
- اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ
قيامت نزديک شد و ماه از هم شکافت!
قمر 1
- وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً
- فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ
- وَانشَقَّتِ السَّمَاء فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
و زمين و کوهها از جا برداشته شوند و يکباره در هم کوبيده و متلاشى گردند،
در آن روز «واقعه عظيم» روى مىدهد،
و آسمان از هم مىشکافد و سست مىگردد و فرومىريزد!
الحاقه 14-16
- يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاء كَالْمُهْلِ
- وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ
همان روز که آسمان همچون فلز گداخته مىشود،
و کوهها مانند پشم رنگين متلاشى خواهد بود،
معارج 8-9
- فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
- وَخَسَفَ الْقَمَرُ
- وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
- يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
- كَلَّا لَا وَزَرَ
- إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
قیامت 7-12
(بگو) در آن هنگام که چشمها از شدّت وحشت به گردش درآيد،
و ماه بىنور گردد،
و خورشيد و ماه يک جا جمع شوند،
آن روز انسان مىگويد: «راه فرار کجاست؟!»
هرگز چنين نيست، راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد!
آن روز قرارگاه نهايى تنها بسوى پروردگار تو است؛
- فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ
- وَإِذَا السَّمَاء فُرِجَتْ
مرسلات 8-9
در آن هنگام که ستارگان محو و تاريک شوند،
و (کرات) آسمان از هم بشکافند،
- يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
- تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
آن روز که زلزلههاى وحشتناک همه چيز را به لرزه درمىآورد،
و بدنبال آن، حادثه دومين [= صيحه عظيم محشر] رخ مىدهد،
نازعات 6-7
- إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
- وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ
- وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
- وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
- وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
- وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
در آن هنگام که خورشيد در هم پيچيده شود،
و در آن هنگام که ستارگان بىفروغ شوند،
و در آن هنگام که کوهها به حرکت درآيند،
و در آن هنگام که باارزشترين اموال به دست فراموشى سپرده شود،
و در آن هنگام که وحوش جمع شوند،
و در آن هنگام که درياها برافروخته شوند،
تکویر 1-6
- إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ
- وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ
- وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ
آن زمان که آسمان [= کرات آسمانى] از هم شکافته شود،
و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ريزند،
و آن زمان که درياها به هم پيوسته شود،
انفطار 1-3
آیات رو مشاهده فرمودید؟
ربطی به امدن موعود داشت؟
دوباره نگاه کنیم به گفته جناب خاوری
نقل قول:" قرآن مجيد قسمت اعظمش از همين حرفهاست. آسمان شکافته می شود، آسمان پاره پاره می شود، پوست آسمان کنده می شود، آسمانها با دست قدرت حقّ لوله می شود و دور زمين گذاشته میشود. آسمانها مثل قلع گداخته می شود، آسمانها مثل چرم دبّاغی شده می شود. ستاره ها همه تيره می شوند، ماه تاريک می شود. آفتاب و ماه پهلوی هم جمع می شوند، انسان بقدری بيچاره و مضطرب می شود که راه را گم می کند و می گويد من از کجا فرار کنم؟ در مقام ديگر می فرمايد، روزی می آيد که يک مرتبه تمام زمين می لرزد و اين لرزش به اندازهای است که می فرمايد، زنهائی که بچّه شير می دهند، از خوف و ترس بچّه هايشان را می اندازند و ميروند يعنی غفلت می کنند که بچّهای داشته اند و اين هياهوی دنيا به اندازهای شديد خواهد بود که زنهای آبستن همه بچّه هايشان را سقط می کنند و مردم را می بينيد که مثل اشخاص مست نمی دانند، کجا بروند. اما مردم مست نيستند بلکه عذاب الهی به آنها نازل شده است و اينطور اينها را بيچاره کرده است.
اينهمه هياهو برای چه واقع می شود؟برای اينکه موعود اسلام بيايد. امّا اين موعود برای که می آيد؟ وانگهی اين آسمان که شکلهای مختلف بخودش می گيرد، چگونه است؟اگر خدا آنرا لوله می کند پس اينکه می فرمايد، آسمان شکافته می شود چيست ؟ يا مثل قلع گداخته می شود، چيست؟ آخر قلع گداخته را نمی شود لوله کرد و دور و بر زمين گذاشت. اين قبيل آيات را که مطالعه می کنيد، می بينيد خيلی عجيب و غريب است."
سعی کردم همین ایاتی که این جناب ازشون برداشت به امدن موعود رو داشتن ، بیارم تا بدونین
کلامی از اومدن موعود نیست بلکه تنها و تنها وقوع
قیامت و رستاخیز هست.
ایا جا نداره به این مطالب در دیدگاه تورات و انجیل هم نگاهی بندازیم تا اشتباهات و سوء استفاده هایی که شده رو نشون بدیم؟
ادامه دارد...
کلیدواژه :بهاییت ، حسین علی نوری ، اشراق خاوری ، ایقان ، اقدس ،موعود ،قران ، قیامت ، mahdy30na
