تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحيم

به یک مادر نیازمندیم!
تمام وقت...

زمانه، زمانه‌ی جنگ است!
اسمش است که جنگ تمام شده...نه! این قصه ادامه دارد...منتهی ظاهرش را عوض کرده!


دیگر خبری از موشک و خمپاره نیست...اما تا دلتان بخواهد شبیخون است که می زنند به ارزش ها...موشک باران تبلیغات است بر پیکره‌ی فرهنگ ها...


کار برای دفاع کرده ایم اما نه آنقدر که باید!
باید، اول سنگرها را محکم کرد...باید مـــــادر بود!


مــــــــــادر می تواند...
پروریدن، کار مادر است...

مادر است که انسان می سازد...

باید مثل فاطمه (سلام الله علیها) مادری کرد...

باید مادر بود و در دامان خود، انسان پرورید...

این روزها، در سرزمین من، کم تر مادری می شود...همان "کاری که غیر از زن کس دیگری نمی تواند انجام دهد..."


به خوردمان داده اند که ارزش زن، به مـــــــادری نیست...

به خوردمان داده اند که باید کار کرد و محتاج مرد نبود!

به خوردمان داده اند که بچه می خواهی چکار؟!!

به خوردمان داده اند که حقمان ضایع شده و باید آن را پس گرفت...

به خوردمان داده اند که برابر نیستیم و باید جنگید برای برابری...


یادمان رفته که از دامن زن، مرد به معراج رود...
حالا در این سرزمین، بیشتر از یک بچه داشتن بی کلاسی ست، اما بغل کردن سگ و گربه افتخار!


صبح تا شب، کار کردن شده است اوج استقلال، اما در خانه ماندن و همسری و مادری کردن، شده است اسباب سرکوفت دیگران...


همان کشورهایی که به بهانه‌ی توسعه تاختند به ارزش هایمان و فرزندآوری برایمان شد یک ننگ و ترس از نداری، حالا نرخ رشد جمعیت شان پیشی گرفته است بر ما...

حالا به جایی رسیده ایم که می گویند :
"از فکر کردن به حمله پیش‌دستانه علیه تأسیسات هسته‌ای ایران اجتناب کنید و گفت‌وگوها با تهران را حفظ کنید. بالاتر از همه، بازی طولانی‌‌مدتی را انجام دهید، چون زمان، آمارهای جمعیتی و تغییر نسل در ایران به نفع رژیم کنونی نیست"...



به شدت به مـــــــادر نیازمندیم...مادر تمام وقت! مادری که انسان بسازد با تربیت زهرایی اش...

مادر پاره وقت، مادری که برایش ننگ باشد پرورش بزرگترین نشانه امید خدا به انسانها، در بطن خود، مــــــــــــــــــادر نیست!

مادری این نیست که تمام مادیات دنیا را به پای تنها فرزندت بریزی، بی آن که ذره ای به فکر پرورش و تربیت یک انسان باشی...

خدا رو شکر کم نیستن مادرانی که فقط مادری رو انتخاب می کنند.

اینم یک نمونه که کار و فعالیت اجتماعی رو به خاطر مادری رها کرده:

http://linkzan.ir/archives/11674/%D9%81%...8%B1%D8%A7

(۵/اردیبهشت/۹۴ ۱۴:۵۵)احیاء نوشته است: [ -> ]خدا رو شکر کم نیستن مادرانی که فقط مادری رو انتخاب می کنند.

اینم یک نمونه که کار و فعالیت اجتماعی رو به خاطر مادری رها کرده:

http://linkzan.ir/archives/11674/%D9%81%...8%B1%D8%A7

این خانم بی نظیره . شاید سه سال باشه که ویلاگشون رو میخونم ... انقدر عاشق بچه هاشونن و روزهای خوبی رو دارن که اگه یه مادر اینارو بخونه هیچ وقت بچه ش رو رها نمیکنه .
خودشون نوشتن سر بچه ی اولشون چقدر وابسته به کارشون بودن ،و افسردگی گرفته بودن ،ولی بعد از رفتن سر کار دیدن چقدر سخت شده دل کندن از بچه شون( اگه درست یادم باشه) ... سر دختر دومشون با جون و دل کنار گذاشتن کارشون و برای دومین بار و دیگه نه تنها سخت نبوده حتی خیلی راضی بودن چون میگفتن دیگه تکرار نمیشه ... و چقدر واقعا تکرار نمیشه اگه یه مادر مادر باشه و مادری کنه .

---

نقل قول از مصاحبه ی خانم مصطفی زاده:

دلیل اینکه بعضی خانم‌های ایرانی به داشتن فرزند علاقه نشان نمی‌دهند را چه چیزی می‌دانید؟
اگر منتظرید من بگویم خانم‌های ایرانی سوسولند و تنبلند و ال و بل، عمرا من چنین چیزهایی نمی‌گویم! چون این طوری نیست. زنان جوان ایرانی همان قدر که بقیه زن‌ها در تاریخ و جغرافی از مادر شدن لذت می‌برند، می‌توانند لذت ببرند. ما الگوسازی‌مان اشتباه است. خودمان (خودشان!) خواسته‌اند این طوری فرهنگ را بسازند. وقتی در کتاب‌های درسی ما، مادر به معنای ظرف شستن و غذا درست کردن است، وقتی در سریال‌های ما مادر فقط عذاب‌کش خانواده است، وقتی مادرهایمان بعد از سه چهار تا بچه به دلیل عدم توجه به تغذیه و مراقبت‌های پزشکی دچار انواع عوارض جسمی می‌شوند، شما بگویید: چرا من باید دلم بخواهد مادر بشوم؟! الان هنوز نسل زنانی که ۱۰ تا بچه داشته‌اند زنده‌اند. اما همان‌ها وقتی من را با دو تا بچه می‌بینند، می‌گویند «آخی… طفلکی!!» چون واقعا از مادری کردن‌شان چیزی جز بدبختی و سختی و درد و رنج نکشیده‌اند. از مادری‌شان لذت نبرده‌اند. یاد نگرفته‌اند که می‌شود از مادری لذت برد. چیزی که من سعی می‌کنم در وبلاگم به بقیه بگویم. چیزی که باعث می‌شود وبلاگ من با حرف‌های دیگران فرق داشته باشد.