۲۸/فروردین/۹۴, ۱۲:۰۵
بسم الله الرحمن الرحیم
عدالت در تقسیم هدایا
ابوالشیخ انصاری (م369) می گوید:
امام (علی (علیه السلام))، عمرو بن سلمه را به حکومت اصفهان گماشت. زمانی که عمرو عازم (کوفه) شد، در راه خوارج بر سر راه او قرار گرفتند. او در شهر حُلوان تحصن کرد در حالی که همراه و خراج و هدایا بود. وقتی خوارج از آنجا دور شدند، خراج را در حلوان گذاشت، و هدایا را به کوفه آورد. امام دستور داد تا ان ها را در رحبه ی مسجد کوفه (رحبه،سکویی در جلوی مسجد کوفه است که امام علی(علیه السلام) قبل از نماز یا زمان های دیگر بر آن می نشسته و سؤال های مردم را پاسخ می داده اند) و عمرو را بر آن گمارد تا آن را بعداً بین مسلمانان تقسیم کند.
ام کلثوم کسی را نزد عمرو فرستاد و گفت: قدری از عسلی که آورده ای برای من بفرست. او نیز دو حلب از آن ها را نزد دختر امام فرستاد.
زمانی که امام برای نماز به مسجد آمد، مشاهده کرد که دو حلب آن ها کم شده است. عمرو را صدا زد و درباره ی آن دو حلب پرسید. او گفت: نپرس که چه شده است، آنگاه رفت و دو حلب عسل در انجا گذاشت.
امام فرمود: می خواستم بدانم که قضیه این دو حلب چیست؟
او گفت: ام کلثوم نزد من فرستاد و من هم دو حلب به او دادم.
امام فرمود: آیا من به تو گفته بودم تا این هدایا را بین مردم تقسیم کنی؟ آنگاه در پی ام کلثوم فرستاد تا دو حلب را بیاورد.
وقتی آورد قدری از سر آن ها کم شده بود. امام در پی تجار فرستاد تا قیمت قسمت کم شده را معین کنند، چیزی حدود سه درهم و خورده ای شد.
امام در پی ام کلثوم فرستاد تا این پول را بدهد.پس عسل ها را بین مسلمانان تقسیم کرد.
برگرفته از: کتاب حیات فکری و سیاسی امام شیعه (علیهم السلام)،نوشته رسول جعفریان،انتشارات انصاریان،ص115
عدالت در تقسیم هدایا
ابوالشیخ انصاری (م369) می گوید:
امام (علی (علیه السلام))، عمرو بن سلمه را به حکومت اصفهان گماشت. زمانی که عمرو عازم (کوفه) شد، در راه خوارج بر سر راه او قرار گرفتند. او در شهر حُلوان تحصن کرد در حالی که همراه و خراج و هدایا بود. وقتی خوارج از آنجا دور شدند، خراج را در حلوان گذاشت، و هدایا را به کوفه آورد. امام دستور داد تا ان ها را در رحبه ی مسجد کوفه (رحبه،سکویی در جلوی مسجد کوفه است که امام علی(علیه السلام) قبل از نماز یا زمان های دیگر بر آن می نشسته و سؤال های مردم را پاسخ می داده اند) و عمرو را بر آن گمارد تا آن را بعداً بین مسلمانان تقسیم کند.
ام کلثوم کسی را نزد عمرو فرستاد و گفت: قدری از عسلی که آورده ای برای من بفرست. او نیز دو حلب از آن ها را نزد دختر امام فرستاد.
زمانی که امام برای نماز به مسجد آمد، مشاهده کرد که دو حلب آن ها کم شده است. عمرو را صدا زد و درباره ی آن دو حلب پرسید. او گفت: نپرس که چه شده است، آنگاه رفت و دو حلب عسل در انجا گذاشت.
امام فرمود: می خواستم بدانم که قضیه این دو حلب چیست؟
او گفت: ام کلثوم نزد من فرستاد و من هم دو حلب به او دادم.
امام فرمود: آیا من به تو گفته بودم تا این هدایا را بین مردم تقسیم کنی؟ آنگاه در پی ام کلثوم فرستاد تا دو حلب را بیاورد.
وقتی آورد قدری از سر آن ها کم شده بود. امام در پی تجار فرستاد تا قیمت قسمت کم شده را معین کنند، چیزی حدود سه درهم و خورده ای شد.
امام در پی ام کلثوم فرستاد تا این پول را بدهد.پس عسل ها را بین مسلمانان تقسیم کرد.
برگرفته از: کتاب حیات فکری و سیاسی امام شیعه (علیهم السلام)،نوشته رسول جعفریان،انتشارات انصاریان،ص115