تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام
البته من آیه دیگری رو در این باره شنیده بودم:


روزی امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) وارد جمعی شد و از آن‌ها سؤال کرد: آیا شما می‌دانید امیدبخش‌ترین آیه قرآن کریم کدام آیه است؟ هرکس به فراخور حالش آیه‌ای را عنوان کرد:

برخی آیه 48 سوره نساء را خواندند: «إِنَّ اللّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ»؛ خداوند هرگز شرک را نمى‌بخشد و پایین‌تر از آن را براى هر کس که بخواهد مى‌بخشد.

امام(علیه السلام) در پاسخ فرمودند: خوب است، ولى آنچه من می‌خواهم نیست.

عده‌ای به قرائت آیه 110 سوره نساء پرداختند: «وَمَنْ یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَحیماً»؛ هرکس خلافکار و ظالم باشد ولی استغفار کند، خداوند را بخشنده و مهربان خواهد یافت.

اما امام(علیه السلام) دوباره در پاسخ فرمودند: خوب است ولى آنچه مى‌خواهم نیست.

تعدادی اظهار داشتند آیه 53 سوره زمر است: «یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً»؛ ای بندگان من که در حقّ خود اسراف کرده‌اید! از رحمت خدا مأیوس نشوید، زیرا او همه گناهان را می‌بخشد.

امام(علیه السلام) مجدداً فرمودند: خوب است، اما آنچه مى‌خواهم نیست.

برخی آیه 135 سوره آل عمران را قرائت کردند: «وَالَّذینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَهً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللّهُ»، کسانی که اگر کار زشتی انجام دادند و به خودشان ظلم کردند، یاد خداوند می‌کنند و برای گناهان خویش استغفار می کنند و کیست جز خداوند که گناهان را ببخشد.

بعد از اینکه حضرت علی(علیه السلام) نظرات آنان را شنید، فرمود: از حبیبم رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شنیدم که فرمودند: امید بخش‌ترین آیه در قرآن این آیه است: «وَأَقِمِ الصَّلاهَ طَرَفِیَ النَّهارِ وَ زُلَفًا مِنَ اللَّیْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ» (سوره هود،114).

سپس پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ادامه دادند: «یا علی! سوگند به خداوندی که مرا بشیر و نذیر به سوی مردم مبعوث کرد، وقتی که یکى از شما براى وضو گرفتن بر می‌خیزد، گناهانش از جوارحش مى‏ریزد و زمانی که به روى خود و به قلب خود متوجه خدا مى‏شود از نمازش کنار نمى‏رود، مگر آنکه از گناهانش چیزى نمى‏ماند و مانند روزى که متولد شده پاک مى‏شود، و اگر بین هر دو نماز گناهى بکند نماز بعدى پاکش می‏کند، آن گاه نمازهاى پنجگانه را شمرد.

بعد فرمودند: یا على! جز این نیست که نمازهاى پنجگانه براى امت من حکم نهر جارى را دارد که در خانه آن‌ها واقع باشد، حال چگونه است وضع کسى که بدنش آلودگى داشته باشد و خود را روزى پنج نوبت در آن آب بشوید؟ نمازهاى پنجگانه هم به خدا سوگند براى امت من همین حکم را دارد.‏( تفاسیر مجمع البیان و کنزالدقائق)
منبع

بسم الله الرّحمن الرّحیم

هم برای آیه اولی و هم برای آیه دومی روایت وارد شده.

---

حدیث اول: تفسیر فرات، ص171

حدیث دوم: تفسیر عیاشی، ج2، ص161