تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: امام زمان اعمالم را می بیند؟؟!! پس ستار العیوبی خدا کجاست؟!
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
[تصویر: besmelah_new.png]
سلام و عرض احترام خدمت تمامی همسنگران خوبمSmile

مطالبی مفید و ارزشمند پیش روی شما خوبان قرار گرفته ک یکی از اساسی ترین مسائل اعتقادی ماست
و مورد تهاجم شبهات زیادی قرار گرفته
سپاس بابت وقتی که میذارید و این مطالب رو با دقت مطالعه میکنید
(۲۴/اردیبهشت/۹۴ ۸:۰۹) . . . نوشته است: [ -> ]اگه قرار باشه که معصومین از تمام اتفاقات به طور کامل در تمام زمینه ها اطلاع داشته باشن که ستار العیوبی خدا زیر سوال میره.
شاید من گناهی کنم که عمرم رو کوتاه کنه و شاید هم ثوابی بکنم که عمرم رو زیاد کنه.
به نظر میرسه ممکنه که ائمه از بخشی از زندگی ما اطلاع داشته باشن.
اما بعید میدونم معصومین تمام علم خدا رو داشته باشن.

این مسئله قبلا هم در تالار مطرح شده بود و همه‌مان هم می‌دانیم در آیات و روایات بسیاری این را مطرح کردند که اهل بیت علیهم السلام و در زمان ما وجود مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)،ناظر بر همه‌ی اعمال هستند، چه اعمال خوب و چه اعمال بد و حتی گناهان!

به روایات زیر توجه بفرمایید:

امام صادق (علیه السلام) می‌فرمایند: تُعْرَضُ الْأَعْمَالُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ أَعْمَالُ الْعِبَادِ كُلَّ صَبَاحٍ
اعمال نیک و بد همة بندگان هر صبحگاه بر پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) عرضه می شود؛ پس مراقب باشید.

شخصی به نام موسی ابن سیار می‌گوید: من با امام رضا علیه السلام وارد طوس شدیم ،اولین باری بود که حضرت آمده بود در تشییع جنازه‌ای در طوس شرکت میکرد، دیدم حضرت خیلی توجه به فرد فوت شده دارد و خود در کنار جنازه متوفی ایستاده است و وقتی جنازه کنار قبر قرار گرفت و می‌خواستند او را وارد قبر بکنند حضرت دست‌اش را بر سینه‌ی آن شخص متوفی گذاشت و فرمود: بشارت باد بر تو بهشت . .
مدتی بعداز حضرت پرسیدم شما متوفی را می‌شناختید،درحالی اولین بار است که ما چنین جایی آمدیم ؟
حضرت فرمودند:
مگر نمی‌دانی که اعمال بندگان هر روز بر ما عرضه می‌شود؟! مگر نمی‌دانی که ما ائمه اعمال شیعیان‌مان بر ما عرضه می‌شود؟! اگر تقصیر و کوتاهی دیدیم ،از خدا می‌خواهیم که بگذرد و اگر کار خوبی انجام داده می‌گوییم خدا پاداشش را بدهد!

ما از این دست روایات که خوب و بد اعمال ما بر اهلبیت عرضه می‌شود زیاد داریم

روایت است امام صادق (علیه السلام) به یکی از اصحاب فرمود که مبادا پیغمبر را ناراحت کنید!
شخص یکه خورد . . . ما کجا پیغمبر کجا؟! ما چطور پیغمبر را ناراحت می‌کنیم؟؟؟
امام فرمود: أَمَا تَعْلَمُونَ أَنَّ أَعْمَالَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيْهِ ، فَإِذَا رَأَى فِيهَا مَعْصِيَةً سَاءَهُ ذَلِكَ
آیا نمی‌دانید اعمال‌تان عرضه به پیغمبر داده می‌شود؟! معصیت خدا در اعمال شما باعث نارحتی پیغمبر است

در مورد ملائک هم روایات زیادی داریم که از اعمال و حتی نیت های ما با خبر هستند! نیت های خوب و بد ما

از امام کاظم (علیه السلام) سوال شد: ملائکه از نیت‌های ما هم آگاه اند؟
امام فرمودند: آیا بوی چاه فاضلاب و بوی عطر یکسان است؟ راوی گفت نه
امام کاظم (علیه السلام) فرمود:
که وقتی که شخصی نیت گناه کند،نفس او برای ملائکه مثل یک بوی متعفن و گندی است که از این می‌فهمند که این نیت، نیت گناه و معصیت است و وقتی نیت عمل صالحی بکند بوی عطری به مشام‌شان می‌رسد !

وقتی ملائکه از نیات آگاه هستند،اولیاء الهی و انسان‌های کامل که ملائکه خادمین آن‌ها هستندنیز قطعا آگاهند

شهید مطهری به نقل از آقای محدث زاده(فرزند مرحوم محدث قمی صاحب مفاتیح) میگوید:ایشان یک زمانی به مشکل مالی برخورد کرده بود،تصمیم گرفت در یکی از اداره جات که درآمدش شبهه ناک بود استخدام شود و در ساعت دیگر به روحانیت و طلبگی نیز بپردازد تا درآمد بیشتری کسب کند
این فقط یک نیتی در ذهن ایشان بود که شب پدرمرحومش را در خواب دید، در عالم برزخ بود و به ایشان گفت علی آقا چی شده؟ شما قدرت درآمد یک اداره‌را از امام حسین (علیه السلام) کار راه انداز‌تر می‌دانی؟ یا دیگر خیلی باور نداری که او کمک و برکت به زندگی ات می‌دهد!!
بعد هم یک چیزی از جیب‌شان در آوردند در عالم رویا به پسرشان دادند. گفت این را بگیر زندگی ات را با آن اداره کن
ایشان باناراحتی از خواب بلند می‌شوند، بعد از نماز در می‌زنند ، می‌بیند یکی از دوستان سابق پدرش آمده می‌گوید این حواله‌ای است که پدرتان فرستاده، می‌گوید پول را گرفتم و این قدر برکت در زندگی‌ام آمد که دیگر احتیاجی نشد سراغ کار اضافه ای بروم!


وقتی که مرحوم محدث قمی، که یک بنده‌ی صالح است و از دنیا رفته، اشرافی پیدا میکند واز نیت فرزند‌ش آگاه است و می‌اید به موقع تذکر می‌دهد و راهنمایی می‌کند و حتی یک کمک مالی هم به گونه‌ای حواله می‌کند، حضرات معصومین جای خود را دارند.
پس در این شکی نیست که اعمال خوب و بد ما به آن‌ها عرضه می‌شود و آن‌ها اشراف دارند و اشراف‌شان هم مثل یک روح که اشراف دارد بر تمام بدن آن‌ها ،روح کلی عالم وجود‌اند که بر تمام عوالم اشراف و اطلاع دارند، منتها نظارت آن‌ها مثل نظارت خود خداوند متعال است

آن‌ها مظهر اسماء خدا هستند، عین الله هستند . . .

در زیارت روز جمعه‌ی امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خطاب به حضرت می‌گوییم : السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْنَ اللَّهِ فِي خَلْقِهِ . . .

چشم خدا در زمین خلیفة الله است

توجه داشته باشید این بزرگواران نظارت‌شان مثل نظارت خدا برای رشد و تربیت است،برای درس است برای دستگیری است، نه برای عیب جویی، نه برای مچ گیری نه برای پرده دری!!!

همان طوری که خود خداوند متعال در عین حال که ناظر بر همه است ستار است ، این بندگان خوب خدا این قدر ظرفیت دارند که اگر هم عیبی را می‌دانند به این خاطر است که درمان کنند


طبیب عشق ، مسیحا دم است و مشفق لیک . . . چو درد در تو نبیند چه را دوا بکند ؟!
.
.

اهل بیت (علیه السلام) و اولیاء خدا آن طبیبانی هستند که به مصداق اسم طبیب خدا، آن‌ها هم طبیب‌اند

اگر ناظر‌اند، اگر عیب ما را می‌بینند ،برای دستگیری و رفع این عیب و درمان است


ابوبصیر یکی از شاگردان امام صادق و امام باقر (علیه السلام) ،به خانمی قرآن تعلیم میداد و در خلوت با او یک شوخی کرد .وقتی خدمت امام باقر (علیه السلام) رسید حضرت فرمود: ابوبصیر مگر نمی‌دانی اگر کسی در خلوت توجه به خدا نداشته باشد و خدا را مراعات نکند، خدا هم اعتنایی به او نخواهد داشت!
ابوبصیر می‌گوید من از خجالت صورتم را با دست پوشاندم ،بعد حضرت فرمودند این کار را دیگر تکرار نکن .ابوبصیر می‌گوید من آن جا توبه کردم
حضرت یک تذکر به او می‌دهد و مسیرش عوض می‌شود،واقعا خدای نکرده اگر در همین مسیر گناهی پیدا می کرد،ابوبصیر دیگر ابوبصیر نبود،دیگر آن شاگرد اهل بیت نمی‌شد.

نتیجه اینکه اگر اهل بیت نظارت دارند و اگر اعمال ما را می‌بینند و از گناهان ما مطلع هستند از دلسوزی است و جلوه‌ای از ستاریت خدا در اینان است و ظرفیت‌اش را ابتدائا دارند.و این مسیر در همان راستای ستاریت خداست.


دقت داشته باشید؛

آن پرده دری که ما می‌گوییم خدا نمی‌کند و خدا ستار است این است که پیش افراد معمولی گناه کسی را پیش کسی آشکار نمی‌کند. افراد را پیش هم دیگر مفتضح نمی‌کند در عالم دنیا،اما نه پیش اولیاء خدا که چشم‌شان چشم خداست، دست‌شان دست خداست، که نوع نگاه‌شان نوع نگاه خداست ..اصلا بندگان صالح همیشه همین طور‌اند صفت خدا را دارند

صفت خدا این است که اگر عیبی است، این عیب را برملا نمی‌کنند ،بلکه درمان می‌کند

شخصی آمده بود نزد خواجه نصیر الدین طوسی و سوالی داشت،به محض شروع صحبتش خطایی از او سر زد و ناخواسته یک صدایی از دهانش خارج شد

خیلی خجالت کشید،رنگش عوض شدوسرخ شد،عرق شرم بر پیشانی‌اش نشست ... خواجه نصیر دید که این بنده‌ خدا ترس از آبروریزی برایش پیش آمده، خودش را به کَـری زد! طوری که وقتی فرد سوال کرد،خواجه گفت چه می‌گویی؟ من نمی‌شنوم بلند بگو!!!

شخص آن قدر خوشحال شد که عیب من را متوجه نشد

این جا ،جایی است که باید پرده پوشی کند،این جا قرار نیست که این عیب برملا شود ،آبروی مومنی را حفظ کردو تا آخر عمر هر موقع او را می‌دید خودش را به سنگین بودن گوش و ثقل سامعه می‌زد

این صفت بندگان خوب خداست که در اوج و مصداق اعلای معصومین (علیه السلام) هستند
عیب را برملا نمی‌کنند، این قدر ظرفیت دارند که اگر خدا اسرار و اخبار دیگران را به ایشان می‌دهد این‌ها پخش نمی‌ کنند.


در اینجا مسئله ای مهم پیش می آید و باید بدانیم که؛

اگر کسی حیا را کنار گذاشت وگناهان را بدون ترس از خدا انجام داد و هیچ ابایی نداشت از این که آبرویش برود و پرده دری کرد و یا به گناهش افتخار کرده و آن را کاملا ابراز کرد و یا این که آبروی دیگران را می‌برند و در این آبرو بردن عادت دارند و این صفات زشت ملکه‌ ذهن و اعمالشان شده ، که خودشان تحفظی بر آبروی خودشان ندارند یا نسبت به آبروی دیگران هیچ حفاظتی ندارند ....

خداوند پرده ها را از او برای دیگران بالا می‌برد!!!


فرق است بین اینگونه افراد با کسی که از انجام گناه و بروز آن خجالت می‌کشدو پنهان می‌کند و خدا در اینصورت پرده‌ی او را نمی‌درد و این فردی است ک اگر یک گناهی هم کرده سعی می‌کند آن را پنهان نگاه دارد

زبان حال چنین کسی در مناجات شعبانیه به زیبایی آمده است که:

إِلَهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوباً فِي الدُّنْيَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ ، إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ
فَلَا تَفْضَحْنِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ


خدایا گناهانی را در دنیا بر من پوشاندی من محتاج ترم که در آخرت هم بر من پوشانده شود
خدایا این طرف ما را پیش بندگان صالح ات مفتحض نکردی، آن طرف هم جلوی چشم‌ها من را مفتضح نکن!
چنین کسی معلوم است حیایی دارد، چنین کسی اگر هم گناهی مرتکب شده وقتی این طور از خدا می‌خواهد که خدایا من خجالت می‌کشم من را مفتضح نکن، خدا پرده‌ی این شخص را بالا نمی‌زند،و گناهش را می‌پوشاند

در بعضی از موارد چه بسا از اولیائشان هم می‌پوشاندکه این‌ها دیگر موارد خاصی است

در جامعه السعادات مرحوم نراقی نقل کرده که پیغمبر اکرم به خداوند متعال عرض کرد:خدایا حساب امت من را در قیامت جوری بررسی کن که کسی نبیند ،فقط تو ببینی و من
خدای متعال می‌فرماید که حبیب من اگر تو بر بندگان من رئوف و دلسوز هستی، من که رئوف تر‌م،‌ به تنهایی محاسبه می‌کنم به تو هم نشان نمی‌دهم واز تو هم می‌پوشانم

این همان است که حافظ گفت:
هاتفی از گوشه‌ی میخانه دوش ...گفت ببخشند گنه می‌بنوش
عفو خدا بیشتر از جرم ماست ...نکته‌ی سربسته چه گویی خموش

واقعا رحمت پروردگار این چنین است که کسی را مفتضح نمی‌کند، ستار است، اگر اولیاء در این جا می‌دانند، امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خبر دارد، خبر داشتنش مثل خبر داشتن خداست و برای پرده دری نیست، برای عیب جویی نیست،آن‌ها از دیگران عیب پوش‌اند، برای تربیت است و برای رفع عیب و برای رشد است

پیغمبر اکرم است که فرمود اگر کسی می‌خواهد که خداوند متعال گناهانش را روز قیامت به خودش هم نشان نشان ندهد تا خجل نشود، تعقیبات مشترک نماز را بخواند(در مفاتیح الجنان آمده است)

اللَّهُمَّ إِنَّ مَغْفِرَتَكَ أَرْجَى مِنْ عَمَلِي وَ إِنَّ رَحْمَتَكَ أَوْسَعُ مِنْ ذَنْبِي‏
خدايا البته به آمرزش تو بيشتر اميدوارم تا به عمل خود و البته رحمت تو وسيعتر از گناه من است
اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ ذَنْبِي عِنْدَكَ عَظِيماً فَعَفْوُكَ أَعْظَمُ مِنْ ذَنْبِي‏
خدايا اگر چه گناه من نزد تو بزرگ است اما عفو و بخشش تو بزرگتر از گناه من است
اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَهْلاً أَنْ أَبْلُغَ رَحْمَتَكَ فَرَحْمَتُكَ أَهْلٌ أَنْ تَبْلُغَنِي وَ تَسَعَنِي‏
خدايا اگر من لايق آن نيستم كه رحمتت به من برسد رحمت و لطف تو لايق است كه به من رسا باشد و مرا فراگيرد
لِأَنَّهَا وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ‏
زيرا همه چيز عالم را رحمتت فرا گرفته اى خداى ارحم الراحمين.
و نکته ای مهم اینکه؛

سرّ این که خداوند با ستاریت با افراد برخورد می‌کند،این است که خود افراد ستاریت را می‌خواهند،قابلیت آن ستاریت را دارند و اما آن که پرده دری میکند و هتاک و پر رو و بی حیاست هیچ تضمینی برای او نیست.

جانم به مناجات مولا در دعای کمیل . . .
وَلا تَفْضَحْنى بِخَفِىِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ من سِرّى وَلا تُعاجِلْنى بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ فى خَلَواتى.
خدایا آبرویم را نبر!
تنها تویی که می دانی من در تنهایی هایم چه کرده ام!

ثواب این مبحث و روایات و آیات و احادیث آن،برسد به روح نوکر آستان سیدالشهدا،
حسین فلاحتی عزیز که در روز مبعث(1394/2/26)به لقاء الله پیوست . .

یا علی (علیه السلام) مدد است.
این مطلبی بود که شبهه شد:

نقل قول:اگه قرار باشه که معصومین از تمام اتفاقات به طور کامل در تمام زمینه ها اطلاع داشته باشن که ستار العیوبی خدا زیر سوال میره.
شاید من گناهی کنم که عمرم رو کوتاه کنه و شاید هم ثوابی بکنم که عمرم رو زیاد کنه.
به نظر میرسه ممکنه که ائمه از بخشی از زندگی ما اطلاع داشته باشن.
اما بعید میدونم معصومین تمام علم خدا رو داشته باشن.


چرا شما حاضر هستید خداوند (جل و اعلی) گناه شما را بداند و معصومین(علیه السلام) ندانند؟

اگر قرار به شرمندگی است که ما باید از همه پیش تر و بیش تر از خداوند شرمنده شویم؛ اصلا شرمندگی ما از بندگان زمانی حقیقت دارد که منشاء آن خجل بودن از درگاه الله تعالی باشد زیرا بقیه شرمندگی ها نه فایده ای دارد و نه پایدار است که فرمود لاحول و لاقوه الا بالله و کل شی هالک الا وجهه. اصل شرمندگی ما باید از ذات الهی باشد که همه چیز حتی وجود معصومین(علیه السلام) را برای هدایت به ما عنایت فرمود و ما با این همه لطف دوباره کفران نعمت و گناه می کنیم.
اما اگر به این دلیل اطلاع خداوند را از گناه خود را بدون اشکال می دانید که " او غفور، رئوف، رحیم و ستار العیوب است و ناچاری و نفهمی ما را در ارتکاب به گناه درک می کند وچون هزار بار مهربان تر از مادر است و پس نادیده گرفته و می بخشد و بلکه به حسنه مبدل می کند" باید عرض کنم همه این دلیل که گفته شد درباره ی خیلی از بندگان الهی هم صادق است پس بنا به مرتبه ی گناه شما و درجه ی پشیمانیتان، ستار العیوب بودن خداوند اقتضاء می کند همان اولیائی که ظرفیت دانستن گناه شما را دارند بر آن مطلع شوند. منظور از ظرفیت دانستن گناه شما درباره ی چهارده معصوم(علیه السلام) این است که چون حقیقت نوری ایشان(علیه السلام) عین ظهور اسماء الهی است، دانستن ایشان از نظر حقیقت وجودی هیچ تفاوتی با دانستن خداوند نمی کند زیرا ایشان مخازن علم الهی هستند. یعنی ایشان محل ظهور مشیت الهی می باشند و همان مهربانی و غفاریت و ادراک پشیمانی که از خداوند تقاضا دارید در واقع بوسیله معصومین(علیه السلام) ظهور و بروز می کند. زیرا ایشان عین الله و ید الله و فانی در او هستند. پس از نظر، ازاطلاع ایشان نگران نباشید که چیز جز همان اطلاع خداوند نیست زیرا اسم رئوف و غفور و رحیم خداوند نیز خود معصومین(علیه السلام) هستند.

بقیه هم اگر حتی مطلع شوند یا به درجه ای رسیدند که بین ادراک آن ها و ادراک معصوم(علیه السلام) که همان ادارک خداوند است در رابطه ی با این گناه شما اصلا فرقی نیست (درک این موضوع اندکی اطلاع بر وحدت وجود می خواهد) یا احیانا برای تذکر به ما اطلاع یافته اند و در مسیر ابدیت به فنا سپرده شده و محو می شود.
(۲۶/اردیبهشت/۹۴ ۱۳:۲۹)حسن عزتي نوشته است: [ -> ]در جامعه السعادات مرحوم نراقی نقل کرده که پیغمبر اکرم به خداوند متعال عرض کرد:خدایا حساب امت من را در قیامت جوری بررسی کن که کسی نبیند ،فقط تو ببینی و من
خدای متعال می‌فرماید که حبیب من اگر تو بر بندگان من رئوف و دلسوز هستی، من که رئوف تر‌م،‌ به تنهایی محاسبه می‌کنم به تو هم نشان نمی‌دهم واز تو هم می‌پوشانم

این همان است که حافظ گفت:
هاتفی از گوشه‌ی میخانه دوش ...گفت ببخشند گنه می‌بنوش
عفو خدا بیشتر از جرم ماست ...نکته‌ی سربسته چه گویی خموش



آقای عزتی!
ممنون از این که وقت گذاشتین و پاسخ دادین.
این برای من شبهه نبود و قصد هم نداشتم که برای دیگران شبهه ایجاد کنم.
اما همین حدیث شما موکد حرف منه.
ائمه از تمام اسرار و رفتار انسان ها آگاه نیستند.
عرض کردم که...
ممکنه کسی یه گناهی کنه از همین قشری که شما گفتین خدا به پیغمبر هم نشون نمیده.
اونقدر پشیمون باشه که خدا نخواد آبروش رو پیش حتی امام ببره.
چون خودش متوجه اشتباهش شده و توبه کرده.
لزومی نداره که امام بدونه تا باعث رشدش بشه.
من هم میدونم که جمعه ها پرونده های ما رو میبرن پیش صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف).
اما شاید خدا بخواد بعضی هاشو حتی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هم ندونه.
این بحث هم فقط برای اون تاپیکی بود که درباره صحت احادیث صحبت میشد.
یه بنده خدایی میگفت معصوم حرف بیهوده نمیزنه.
پس بااااید تمام احادیث اون عزیزان که مورد تایید علماست رو نشر داد.
من گفتم حدیث در بالاترین شرایط که حدیث قدسی هم باشه، احتمال تحریف درش وجود داره.
حتی نهج البلاغه و صحیفه سجادیه هم ممکنه تحریف شده باشه.
البته ممکنه ناخواسته بوده باشه.
و بعد هم عرض کردم:
ممکنه در زمان امام باقر (علیه السلام) قرار بوده سیر حوادث آخرالزمان یه جور دیگه بوده باشه که با استناد به همین حرفی که برای بقیه شبهه ایجاد کرد، گفتم که ممکنه کسی کاری کرده باشه که باعث شده سیر حوادث در زمان امام صادق (علیه السلام) طور دیگری بشه.
لذا امام صادق (علیه السلام) یه چیز دیگه ای گفتن.
این یه بحث فیزیکی بود.
و قطعاً احتمال تحریف خیلی خیلی بیشتر از این مورده.
اما این احتمال رو من صفر مطلق نمیدونم.
یعنی هر چند به صفر ممکنه میل کنه، اما این امکان وجود داره.
علی ایها الحال...
من تمام صحبتم این بود که استناد اینقدر قاطع به احادیث کار درستی نیست.
علی الخصوص درباره زمان و اتفاقات ظهور که هنوز اتفاق نیفتاده.

بازم ممنون از آقایان عزتی و س.
اگه قرار باشه که معصومین از تمام اتفاقات به طور کامل در تمام زمینه ها اطلاع داشته باشن که ستار العیوبی خدا زیر سوال میره.
شاید من گناهی کنم که عمرم رو کوتاه کنه و شاید هم ثوابی بکنم که عمرم رو زیاد کنه.
به نظر میرسه ممکنه که ائمه از بخشی از زندگی ما اطلاع داشته باشن.
اما بعید میدونم معصومین تمام علم خدا رو داشته باشن.


باسلام
واقعا این پست باید ایجاد میشد. البته من به شخصه تابحال در این مورد اصلا فکر نکرده بودم و الان روش حساس شدم. دستتون درد نکنه.
البته با این موضوع منم موافقم البته با استفاده از عقل ناقص خودم و نه با استفاده از حدیث و قرآن چون در این مورد تا حالا به موردی بر نخوردم. یه سری علوم هستن که مختص خود خداست که حتی معصومین(علیه السلام) که عنوان خلیفه الهی رو دارن از اون خبر ندارن ومیتونه به مورد بحثمون هم مربوط بشه. همونطور که میگیم واسطه فیض الهی دلیل نمیشه که خدا فیضش رو مستقیم نرسونه. یه مورد دیگه هم هست که: مگه نمیگن انسانها تا به یه کار خیری حتی فکر هم کنه واسش ثواب مینویسن و هر موقع گناهی مرتکب میشه خدا به فرشته هاش میگه اونو ثبت نکنید شاید توبه کنه.
(۲۷/اردیبهشت/۹۴ ۱۱:۲۳)مرتضی اقبالی نوشته است: [ -> ]یه سری علوم هستن که مختص خود خداست که حتی معصومین(علیه السلام) که عنوان خلیفه الهی رو دارن از اون خبر ندارن ومیتونه به مورد بحثمون هم مربوط بشه.


کاملا درسته

درجه بندی و مراتب داره این مشاهدات و نظارات

در برخی روایات نیز اینطور آمده ک ذات اقدس اله،حضرت باری تعالی، نسبت به بنده خودش آنقدر عطوفت و لطف نشان خواهد داد که فرشتگان نگارنده اعمال زشت،گناه شخص را مکتوب میکنند ولی از گناه فرد اطلاعی پیدا نمیکنند

همونطور ک در بالا نیز اشاره نمودم:

نقل قول:در بعضی از موارد چه بسا از اولیائشان هم می‌پوشاندکه این‌ها دیگر موارد خاصی است

در جامعه السعادات مرحوم نراقی نقل کرده که پیغمبر اکرم به خداوند متعال عرض کرد:خدایا حساب امت من را در قیامت جوری بررسی کن که کسی نبیند ،فقط تو ببینی و من
خدای متعال می‌فرماید که حبیب من اگر تو بر بندگان من رئوف و دلسوز هستی، من که رئوف تر‌م،‌ به تنهایی محاسبه می‌کنم به تو هم نشان نمی‌دهم واز تو هم می‌پوشانم
بنظرم ستارالعیوبی معصوم با خداوند یکیست و در عین حال تفاوتم داره چون وقتی واسطه فیض نام دارند یعنی رنج و صبری از امثال من میبرند و میکشند که خداوند متعال از اون گناهان انذار و هشدار داده و مقام عصمت این بزرگواران مارو شرمنده و گناهان رو خنثی میکنه و این هم دوگانگی با وعده حق نداره بزرگواری این حضرات معجزه ساز و کارگشاست یا علی مددCoolHeartAngelAngryConfused
الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍوَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ
آدرس های مرجع