تالار گفتگوی بیداری اندیشه

ميدونيد ؟

• [b] قول داده اند ...

• از آدم (علیه السلام) تا خاتم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ...

• از حضرت علي ع تا امام حسن عسکري ع ... .

• گفتند : افضل اعمال امتي انتظار الفرج ... .

• گفتند :مياد ؛ منتظر باشيد ؛ نلغزيد ...

تو طوفان هاي آخرالزمان گم نشيد ... مهدي ع مياد ... قول علي و آل علي قوله ... نشنيديد مرده و قولش ؟ مرد تر از علي و فرزنداش سراغ داريم ؟ .
نبايد نشست ؛
بايد ما هم دلمون و وجودمون رو منتظر مردي كنيم كه ساعت و زمان نشون ميده ١۱٨١ ساله خدا براي ما نگه داشته ...

• بايد دلمون رو حاضر كنيم ... .

• (( ١۱٨١ )) سال خدا پسر حضرت زهرا س رو فقط واسه ما كنار نذاشته ...[/b]

بايد بقيه رو هم واسه حضورش مهيا كنيم ... مهيا بشيم براي اون لحظه اي كه زل بزنيم تو چشماشون و نگاه مهربون زني رو ببينيم كه از دعاهاي اونه كه الان داريم به پسرش نگاه ميكنيم ... نگاه پر مهر حضرت زهرا س ....

• [b] انتظار، حالت نیست، بلکه عمل است! .

• «بهترین کارها، انتظار فرج است» .

• بنابراین، منتظران واقعی باید اهل‏ عمل باشند.

• منتظران مصلِح باید خود صالح باشند،

• کسی که منتظر مهمان است در خانه آرام نمی ‏نشیند!

اللهم عجل لولیک الفرج[/b]

حضرت در حدیث می‌فرمایند كه به خود نظر كن و آنگاه درجه محبت خویش را نسبت به ما بسنج. پس بدان به همان مقداری كه تو به یاد ما هستی ما هم به یاد تو هستیم

البته محبتی دل پسند است که در مقام عمل هم ثابت شود .

***********
در حدیثی درباره ی رابطه ی قلبی بین امام معصوم و شیعیان با مضامین زیبایی رو به رو هستیم راوی از امام رضا علیه السلام سوال می کند:
« آیا شما برای من دعا می‌نمایید؟
امام رضا علیه السلام می‌فرماید:
آیا تو غیر از این را گمان می‌كنی ؟
راوی جواب می‌گوید : خیر

سپس حضرت می فرمایند :
اگر خواستی كه دریابی كه مقام محبت من با تو و اهتمام داشتن من در امر تو چقدر است ، پس به قلب خود نظر كن و ببین كه در قلبت و در كارهایت چقدر به من محبت داری و به فكر من هستی؟
اصول كافی، ج 2، ص 652



یکی از راه هایی که می توان موجبات قرب و نزدیک شدن به امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را فراهم اورد معرفت و شناخت پیامبر خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و عترتش است .

از خدای یکتا بخواهیم توفیق درك و محبت امامان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و زیارت آن امام همام را به ما عنایت کند
***

[b]

• كافيه منتظر يه دوستي باشيم ؛

• يا اصلا قرار باشه دوستي كه خيلي وقته نديديمش بياد ديدنمون

• قشنگترين لباس ها رو ميپوشيم ؛

• بهترين و خوشبو ترين عطري كه داريم و ميزنيم ...

• سعي ميكنيم خونه و محل پذيرايي از مهمونمون مرتب و تميز باشه ...

• و در كل سعي ميكنيم بهترين باشيم ؛ وقتي تو راهه كلي با خودمون فكر ميكنيم ...

• هيجان داريم واسه ديدنش ...و

حالا اون مهمون عزيز حواسش به تميزي دل و روح ماست ...

• اينكه چقدر منتظرش بوديم ؟

• چقدر حضورش و باور داشتيم كه بخوايم براش خونه دلمون و مرتب كنيم؟

• اينكه وضع باطني دلمون حاضر براي مهمون شدن وارث حسين ( عليه السلام ) هست يا نه ؟[/b]

" اللهم كن لوليك حجت ابن الحسن .... "

ياد كردن از محبوب عادت ديرينه ی عاشقان است
همان هایی كه مدتی هاست منتظر محبوب خويش هستند اما نتوانسته اند پس از مدتها او را ببينند .آنها در فراق هم به یاد محبوبشان هستند و از او یاد می کنند .

به ياد آوردن حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و عنايت او به شيعيان و كراماتش و مقام و منزلتش و احادیث او وظیفه ای است بر عهدی عاشقان و منتظران حقیقی .

وظيفه منتظر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اين است كه مانند يك منتظر واقعي زندگي كند و گرد و غبار از آیینه ی دل برگیرد و با دل کندن از دنیا و تمام زرق و برقش ، گوش به زنگ ، طنین قدم های مبارکش باشد .

دل هایمان را برای آمدنش خانه تکانی کنیم
مبادا او بیاید و گوش دلمان صدای آمدنش را نشنود .....

یادمان باشد میزبان هیچ گاه به میهمان نمی گوید خانه ام رو تو مرتب کن .....

بلکه خانه را قبل آمدن میهمان به زیباترین صورت می آراید و پاکیزه می کند .


مبادا منتظر باشیم امامان بیاید و آنگاه خودش زنگار از دل هایمان بردارد .

پس دست به کار شویم .............


دلها رو شستشو دهیم و پیش از آمدنش خانه ی دل را محیا سازیم .

کسی چه می داند .... شاید این جمعه بیاید شاید ....

پسر ۶ ساله خونه شنیده بود قراره دایی اش از مسافرت برگرده و بیاد خونه شون دیدنش ؛

• مامانش رو میدید که با چه ذوق و شوقی داره خونه رو مرتب میکنه ؛

• برادر بزرگترش رو میدید که داره پرده هایی که تازه از خشکشویی گرفتن و دوباره وصل میکنه ؛

• خواهرش رو میدید که وقتی از دانشگاه برمیگرده با تمام خستگی اش به مامانش کمک میکنه ؛
  

• و آخر سر عصر باباش رو دید که با یه جعبه شیرینی و چند کیسه میوه اومد خونه ....

اونم دست به کار شد کمد اسباب بازی هاش و مرتب کرد ؛

• شاید هیچوقت اصلا دایی اش کمد اسباب بازی های این رو نبینه اما ...

وقتی یه جنب و جوشی تو خونه میفته بزرگ و کوچیک نمیشناسه ؛

• همه با هم کمک میکنن منتظر اون مهمون میمونن ... .

حالا هر روز ؛ هر لحظه ؛ ممکنه یه مسافری از یه راه دور و دراز برسه ...

هر آن ممکنه مهمون مون برسه ؛

• تا حالا شده دور هم جمع شیم کمک کنیم تا گرد یه مسافرت ۱۱۸۱ساله از تن ولی نعمت مون دور بشه ؟

• تا حالا باعث شدیم یکی ما رو ببینه اونم تدارک ظهور رو ببینه ؟

یا گفتیم حالا وقت زياده ... ،
بذار واسه بعد ...

بعضی وقت ها تو هیاهوی روزگار ؛ یادمون میره منتظر چه کسی هستیم ...

• دعاهای فرج میشه ورد زبونمون بدون اینکه فکر کنیم واقعا مخاطب این دعاها چه کسی هستش ...

• یادمون میره کسی که قراره مهمون خونه دل مون بشه پسر کسی هست که سحرگاه ماه رمضان تو محراب نمازش شهید شد ....

• یادمون میره کسی که قراره مهمون همین خونه هامون بشه پسر همون خانمیه که برای دفاع از حریم همین خانواده و همین شخص ؛ بین در و دیوار موند و اشک ریخت ....

• یادمون میره اون کسی که نگاهمون میکنه پسر همون امام حسین (علیه السلام ) هست که هر محرم سر سفره مهر و محبتش مهمونیم ....

• یادمون میره پسر همون امام رضا ( علیه السلام ) ای میخواد توی چشمامون نگاه کنه که برای هر مشکلی ؛ بزرگ و کوچیک وقتی که از همه جا درمونده میشیم ....آخرین جایی که به ذهنمون میرسه بریم مشهده ....

• یه خورده فکر کنیم واقعا در شان چنین مهمونی ؛ چنین فردی ؛

سحرگاه يك روز گرم ؛ پيرمرد نحيف و آفتاب سوخته كشاورز ؛ با دست هاي پينه بسته داشت جلوي خانه اش را آب و جارو ميكرد ... بوي نم خاك كل كوچه را پركرده بود ...
نفس نفس زنان يا زهرايي گفت جلوي خانه اش نشست ؛
كتاب دعاي قديمي خود را باز كرد و با دستي لرزان شروع به خواندن كرد :
اللهم رب النور العظيم ...
و رب الكرسي الرفيع ...
سرك كشيد و انتهاي كوچه را نگاه كرد ...

• منتظر كسي بود ...

آخر ٤٠ سحرگاه بود جلوي خانه اش را آب و جارو ميكرد.
شنيده بود و يقين داشت بعد ٤٠ روز حضرت ع به ديدنش مي آيد ...
خواسته بود اين آخر عمري تشكر كند ... بابت اينكه در جواني با توسل به حضرتش به محبوب دلش رسيده بود ؛ بابت اينكه رزق و روزي زمين كشاورزي اش را حضرتش ساليان سال بود كه بيمه كرده بودند ؛ بابت فرزندان صالحي كه بعد از نماز صبح به
جاي او سر زمين كشاورزي بودند ... بابت معتقد ماندن به ناله هاي پشت در خانم پهلو شكسته غريب ...
آخر شنيده بود كه حضرت در نامه اي به شيخ مفيد نوشته اند :



او ما را فراموش نكرده آيا ما هم حضورش را باور داريم ؟

این جمعه‌ ها، گاهی می ‌نشینم و گوشه ی سجاده کز می ‌کنم و درست مثل بچه‌ های سه چهار ساله بغض می‌ کنم و لب ور می ‌چینم.
وسط این فکر ها گاه ‌گاهی نگرانی هایي مثل خوره به جانم می ‌افتد، که نکند اصلا شما حواستان به من نیست، نکند اصلا به من فکر نمی ‌کنید، اصلا شاید من را نمی‌ شناسید، از کجا معلوم توی آن زاویه‌ های پنهان یادتان، ذهنتان، جایی هم برای من باشد؟!

• یکی مثل من به چه کارتان می‌ آیم که هوایم را داشته باشید؟!

• گاهی فکر می‌کنم نکند اصلا برنگردید و من را همین ‌طوری توی این شلوغ ‌بازار رها کنید.

• نکند از دست من خسته شده باشید.

وسط این تردید ها که جانم را ذره ذره آب می ‌کند، یک جمله هست که با همه ی اما و اگرش مثل آبی می ماند که روی آتش این دلهره ‌ها بریزند؛ «انّا غیرُ مُهملین لِمراعاتِکم وَ لا ناسینَ لِذکرکُم». شما را به خدا راستش را بگویید، از این «کُم»، قدری،‌ سهمی،‌ بهره‌ ای، جرعه ‌ای به من هم می‌ رسد آیا؟!

• کوچه‌ مان هزارتا ریسه به خودش آویخته.

• مهیا شده و بی‌ تاب دیدار...

• شب‌ ها بی ‌قراری ‌هایش دیدنیست.

• آه اگر روز پانزدهم به مرادش نرسد....