شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
از نظر قرآن انبيا،شهدا،صدّيقان(راستگويان در عمل و گفتار) و صالحان از بهترين دوستان به شمار مى روند . (نساء/69)
ساير ويژگى هايى که بايد در دوستى مراعات شود،عبارتند از :
1- از دوستى با دشمنان خداو رسول(صلى الله عليه وآله) پرهيز کنيم . (مجادله /22 ; ممتحنه /9 ،.. .)
2- کسانى که دين ما را مورد تمسخر قرار مى دهند ، براى دوستى انتخاب نکنيم . (مائده /57)
3- دوستانى انتخاب نکنيم که باعث انحراف و جهنمى شدن ما مى شوند . (فرقان /28)
4- کسى را براى دوستى انتخاب کنيم ، که در قيامت و بهشت با ما باشد ; افراد پرهيزگار را انتخاب کنيم . (زخرف /67)
خلاصه:
با دوستان خدا که:
نيکوکاران (آل عمران /134)
پرهيزگاران (آل عمران /76)
شکيبايان (آل عمران /146)
توکّل کنندگان به خدا (آل عمران /159)
پاکان (بقره /222)
عدالت پيشگان (مائده /42)
.. . هستند ، دوست شويم
و کسانى که خدا آنها را دوست ندارد :
ستمکاران (بقره /57)
فسادکنندگان (مائده /64)
خيانتکاران (انفال /58)
گردن کشان (نحل /23)
اسراف کنندگان (اعراف /31)
.. . هستند ، براى دوستى انتخاب نکنيم .
ویژگی های دوست خوب و بد در روایات
دوست خوب از نظر روایات معصومین كسی است كه ویژگیهای ذیل را دارا باشد:
1- عقل و خرد:
در روایات بر همنشینی با دوستان خردمند تأكید شده است.
امام علی علیه السلام میفرماید:
"هم نشینی با دوست خردمند، زندگی بخش جان و روح است".
این موضوع به حدی مهم است كه دشمن خردمند بر دولت نادان ترجیح داده شده است.
امام علی علیه السلام در اینباره میفرماید:
"دشمن با خرد برای تو از دوست نادان مطمئن تر است".
دوستی با مردم دانا نكوست
دشمن دانا به از نادان دوست
دشمن دانا بلندت میكند
بر زمینت میزند نادان دوست
2 - صلاحیت اخلاقی:
دوست خوب كسی است كه از رذایل اخلاقی و شرارت باطنی به دور باشد. در روایات معصومین از دوستی با اشرار و اهل فسق و فجور به شدت منع شده است.
امام علی علیه السلام میفرماید:
"هم نشینی با تباه كاران مایه تباهی است همانند باد كه وقتی بر مردار می وزد، با خود بوی بد به همراه دارد".
افرادی كه با دوستان نااهل رفت و آمد میكنند، هر چند بتوانند مراقب خویش باشند، اما هرگز نخواهند توانست خود را از رسوایی و ننگ و بدنامی اجتماعی محفوظ بدارند.
پیامبر اكرم صلی الله وعلیه وآله میفرماید:
"شایسته ترین مردم برای بدنامی كسی است كه با بدنام ها همنشین باشد".
تا توانی میگریز از یار بد
یار بد بدتر بود از مار بد
مار بد تنها تو را بر جان زند
یار بد بر جان و هم ایمان زند
3 - پای بندی به تعهدات:
دوست خوب كسی است كه به آداب دوستی متعهد باشد.
امام صادق علیه السلام میفرماید:
"دوستی حد و مرزی دارد. هر كس آنها را مراعات كرد، دوست حقیقی است و گرنه نسبت دوستی به او نده.
حدود دوستی عبارتند از:
1 - آن كه نهان و آشكارش برای تو یكسان باشد.
2 - زینت تو را زینت خود و عیب تو را عیب خویش شمارد.
3 - اگر به ریاست و ثروت و پست و مقام برسد، رفتارش عوض نشود.
4 - اگر تمكن پیدا كرد، از آن چه دارد، نسبت به تو دریغ نورزد.
5 - تو را در گرفتاری ها رها نكند و تنها نگذارد".
منابع:
تصنیف غرر الحكم
غرر الحكم
تصنیف غرر الحكم
اصول كافی
استادِ استاد ما میگن
البته بر مبنای آیات و روایات
دوست اون کسی هست که تو رو از معصیت خدا نجات بده!!
امام علی عليه السلام : اَلصَّـديقُ الصَّدُوقِ مَنْ نَصَحَكَ فى عَيْبِكَ، وَ حَفِظَكَ فى غَيْبِكَ وَ آثَرَكَ عَلى نَفْسِهِ؛ دوست راستين كسى است كه نسبت به عيبهايت نصيحت و خيرخواهى كند و پشت سرت، آبرويت را حفظ كند و تو را بر خويش مقدّم بدارد و ايثار كند.
ميزان الحكمة: ج ۵، ص ۳۱۱
سلام.
تاپیک بسیار به جایی است.با تشکر.
امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:
بهترین دوست من،آن است که عیب هایم را به من بگوید.
آینه چون عیب تو بنمود راست / خود شکن آینه شکستن خطاست
سلام مجدد.
از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)نیز حدیث داریم که اگر می خواهی دوست خودت را خوب خوب بشناسی،او را در سفر بشناس.
التماس دعا.
یه حکمت تو حکمتهای نهج البلاغه خوندم گفتم براتون بزارم دوست و دشمن تو هر کدان سه دسته اند : دوستان تو: دوست تو ،دوست دوست تو ، دشمن دشمن تو، دشمنان تو: دشمن تو ، دشمن دوست تو، دوست دشمن تو. یاحق
بـــــه نــــام خــــالــــق یـــکـــتـــا
[b]امام على علیه السلام فرمود:
وَحْدَةُ الْمَرْءِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ قَرينِ السُّوءِ.
تنهايى انسان، براى او بهتر از همنشين بد است.
غررالحكم ج6 ص243
× × ×
وزيدن نسيم بر مرداب، هواى عفونت بار با خود مى پراكند،
و... عبور باد ازبوستان، فضا را معطر مى سازد.
اين عطرافشانى يا عفونت پراكنى، نتيجه مصاحبت آن نسيم با گلزار يا مرداب است.
روحيّه انسانها نيز، در اثر مجالست و همنشينى با خوبان و بدان، تغيير مى يابد و تأثير مى پذيرد.
دوست بد، بدترين اثر را در فكر و اخلاق مى گذارد.
بسيارى از آلودگان، معتادان، منحرفان، بزهكاران و اهل گناه، به خاطر معاشرت و دمسازى با دوستان بد و رفقاى ناصالح، به اين واديها كشيده شده اند.
پس چه بايد كرد؟
آيا بايد تنها و منزوى شد و از اجتماع گريخت، يا بايد با همگان بود و با همه محشور و مأنوس شد و گرم گرفت؟
با آنكه منطق دين ما، انس و الفت است و به دوستى و مودت و معاشرت سفارش كرده است، اما بر سر دوراهى تنهايى يا دوست بد، سفارش حضرت امير علیه السلام به تنهايى است، چرا كه عوارض آن بسيار كمتر است.
نه آنكه حضرت، مشوق انزوا و روحيّه تنهايى و دورى از مردم باشد، بلكه به بيان زشتى و زيان و خطرات قرين سوء و همنشين ناصالح پرداخته است.
يار بد، بدتر بود از مار بد، چرا كه دوست نامناسب، هم آسيب اخلاقى مى رساند، هم زيان اجتماعى و آبرويى، هم ضربه اقتصادى و مالى.
پس، همنشين بد، بدتر از تنهايى است.
...............................................................................
حكمتهاى علوى عليه السلام
ترجمه و شرح ۱۱۰ حكمت از سخنان حضرت على علیه السلام
جواد محدّثى
سلام دوستان
اتفاقا من یه جا خوندم توآخرالزمون باید از مردم دوری کرد از ترس اینکه آلوده معصیت های دنیا(به واسطه مردم) نشیم بهتره به صحراها جاهای پرت پناه برد
یه حدیث از امام باقر(علیه السلام) هست می گن:اگه روزی تمام مردم دنیا مرده بودن کسی نباشه بازم من با قرآن که هستم دیگه تنها نیستم!!!
تنهایی بهتره تا با همنشین بد بودن!
(۹/اسفند/۹۰ ۱۶:۳۰)N.Mahdavian نوشته است: [ -> ]بـــــه نــــام خــــالــــق یـــکـــتـــا
امام على علیه السلام فرمود:
[b]وَحْدَةُ الْمَرْءِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ قَرينِ السُّوءِ.
تنهايى انسان، براى او بهتر از همنشين بد است.
غررالحكم ج6 ص243
× × ×
...
با سلام
این حدیث مولا خیلی بهم دلگرمی داد.

الان یک سالی میشه که توی محل کارم به همچین روزی افتادم.
تقریبا غیر از سلام و احوال پرسی های روزانه و موارد کاری با همکارانم رابطه دیگه ای ندارم.
دیگه نمی گم چرا چون دلیلش با توجه به حدیث بالا واضح و مبرهن هستش.

با تشکر