تالار گفتگوی بیداری اندیشه - کارگاه آموزش عکاسی

صفحه: 1 2

سلام و وقت بخیر به همه عزیزان
مدتی نزدیک به سه ساله مهمون جمع گرم و صمیمی عزیزان این سایت هستم
هر یک از دوستان و بزرگواران بسته به نوع مهارت و صنف فعالیت شون این توانایی ها رو با سایز عزیزان حاضر در سایت به اشتراک میزارن که این خود یه فرهنگ خوب در راستای ارتقای سطح آگاهی جامعه و علی الخصوص جوانان هست .
بنده هم به نوبه خودم با توجه به اندک تجربه ای که تو فن و هنر عکاسی دارم میخوام تا جایی که میتونم این فن و هنر رو برای عزیزان بازگو کنم .
امید که تونسته باشم مطاب مفیدی رو خدمت بزرگوارن عرضه کنم
و ضمنا هر یک از عزیزان که در این هنر علم و تجربه ای دارند میتونند بنده رو تو این تالار همراهی کنند که مطالب هر چه پربار تر بشه

سپاس

یا علی

انسل آدامز

ما از طریق عکسی که با دوربین مان می گیریم، می توانیم به تمام کتاب هایی که خوانده اند، تمام موسیقی هایی که تا امروز شنیده اند و تمام عشق ها و علاقه هایی که بین شان وجود داشته است، دست یابیم.

به زودی مطالب آموزشی جهت استفاده عزیزان به اشتراک گذاشته خواهد شد Wink

توضیح ضروری : بدیهی است مطالب این تالار با بهره گیری از سایت های مختلف گرد آوری شده که در کنار تکمیل مطابل جهت بهره گیری بهتر توسط بنده میباشد . لذا تمامی مطالب مندرج متعلق به ایجاد کننده تالار نمیباشد .

سپاس

سلام و وقت بخیر به همه گی بزرگواران عکاس Big Grin

با عرض پوزش از تاخیر در شروع ، توفیقی بود حدود دو سه روزی مهمون اهالی باصفای روستای گیگاسر شهرستان فومن بودم.

قبل از اینکه مطالب آموزشی رو شروع کنم میخوام تعریفی از عکاسی داشته باشم :
عکاسی هنری هست که با اون میشه برداشت ، حرف و حس خود را از محیط اطراف ثبت و آن را اظهار کرد . ( خودم ! Big Grin

)
.
برای کسی پوشیده نیست وقتی در حال کادر بندی و ثبت یک عکس هستیم در واقع میخواهیم زیبایی ، حس ، و برداشت خود را از دیدن صحنه و کادر مقابل بیان کنیم و در این میان هست که یادگیری عکاسی در حقیقت همان یادگیری طرز بیان همین حس هست و با افزایش سطح اطلاعات خود میتوانیم این بیان را قوی تر نموده و عکس خود را نزدیک تر به حس دریافتی در حال ثبت عکس بکنیم هنر عکاسی نیز همراه و همسطح با سایر علوم و هنر های امروزی دائماً در حال ترقی و پیشرفت روز افزون هست و از همان زمان ثبت اولین عکس تاریخ توسط "لویی داگر" در سال 1837 در حال رشد بوده و هم اکنون نیز شاهد اخبار های متنوع در این حوزه هستیم.
.

هر کسی به نسبت طبع و مزاج هنری خویش و علاقه مندی خاص خویش میتواند در رشته های مختلفی از این هنر فعالیت داشته باشد و در رده های مختلف تفریحی ، هنری ، فرهنگی ، اجتماعی ، اشتغال و سایر عوامل وابسته بکارگیری نماید. البته بنده خودم معتقد هستم یک عکاس نباید خود را محدود به رشته یا ژانری خاص کند و بهتره که در زمینه های مختلف تجربه کنه
اغلب مردم عكاسى را وسيلهٔ ثبت لحظه ها مى دانند؛ اما برخى عكاسان آن را به مثابهٔ يك ابزار هنرى بى نظير يافتند كه مى تواند در خدمت بيان هنرى قرار گيرد. از اين رو عكاسىچيزى وراى ثبت موضوع مى تواند باشد. در آغاز اغلب عكاسان از هنرهاى نقاشى و مجسمه سازى دوران خود تقليد میكردند. بعدها عكاسى به نسبت علایق و استعداد ها گرايش ها و شاخه هاى متعددى پيدا كرد و هنرمندان هر شاخه به طور تخصصى به كار پرداختند؛
- تبليغاتي
- فتوژورناليسم (روزنامه اي ) - هوايي- ورزشي- معماري- اجتماعي- هنري- زير آب- فضايي- نمايشي- مستند- ديجيتالي- طبیعت
- ماکرو ( نمای نزدیک )
- صنعتی
- نجوم و آسمان
- رئالیسم و سورئال
- فاین آرت ( عکاسی گرافیکی )
- مینیمال
- علمی
- کودکان

و بسیاری شاخه های دیگه ای که در حال اضافه ازدیاد هستند

در ذیل توضیحی مختصر از شاخه های فوق رو عرض میکنم .

[/font]

[font=B Nazanin]- تبليغاتى
شاخه اى است از عكاسىكه در آن عكس هايى براى تبليغ، رونق دادن به فروش، ارائه خدمات و آگاه كردن مردم گرفته میشود
قبل از اختراع چاپ ماشيني، عكس بوسيله هنرمند طراحى میىشد تا آماده چاب در روزنامه ها و مطبوعات شود. پس از اختراع فيلم رنگي، مدت ها طول كشيد تا چاپ مكانيكى عكس هاى رنگى در سطح گسترده امكان پذير شود .
با پيشرفت در زمينهٔ تكنولوژى چاپ عكس، تقاضا براى عكس هاى تبليغاتى افزايش يافت و چاپ در سطح انبوه، موجبكاهش هزينه شد .امروزه شاهد تنوع و كثرت پوسترها، بروشورهاى تبليغاتي، بيل بوردها و عكسهاى تبليغاتى در روزنام هها و مجلات هستيم. اين تبليغات در عرصهٔ تلويزيونى نيز در همين مجموعه قرار دارد .
- هنرى
عكاسى هنرى هنر نشانه سازى يا هنر طراحى نور است كه تاريخ پربارى دارد. خصوصاً در انگلستان كهعكاسىدر واقع ادامهٔ فعاليت پيشگامانى نظير “بليام هنرى فوكس تالبوت”، اچ. پى رابينسون، اسكار گوستاوريجلند، جوليا مارگارت كامرون و ... بوده است و از دوربين براى خلق اثرى هنرى بهره گرفته شده است .
از مهم ترين اصول درك يك اثر هنرى داشتن تجربهٔ شخصى و دريافت محتوا از طريق شكل ظاهرى قوى و جذاب و توجه به اثر است. قدرت انتقال مفاهيم بدون كلام، در عكس يك رويداد هنرى منحصر به فرد را بيان مى كند .
در نيمهٔ دوم قرن بيستم، رو شهاى زيبايى شناسى به شكل هاى گوناگون ادامه يافت كه شامل نمايش دقيق و عيني، عكاسى مستقيم، عكاسى مطبوعات براساس علائق شخصي، پيكتوراليسم نو و ... مى باشد.
- فتوژورناليسم ( روزنامه اى)
عبارت فتوژورناليسم اولين بار در سال 1924 م توسط فرانك لوترمرت، رئيس دانشگاه ميسورى به كار گرفته شد. فتوژورناليسميعنى اتحاد كلامى لغت و تصوير براى ايجاد يك ارتباط قوى و مؤثر. گرچه روزنامه نگاران با استفاده از دوربين عكاسي، تصوير رابراى بيان بيشتر گزارش، ارائه مى دهند. اما امروزه عكس هايى در اين موضوع تهيه م ىشود كه نياز به همراهى بيش از اندازهٔ متن و يا زيرنويس ندارد. بلكه لازم است پنج اصل معروف “چه كسي، چه وقت، كجا، چرا و چگونه “در آنها مراعات شود .
- زير آب
عكاسى زيرآب كليه تلاش هايى است كه در جهت عكسبردارى (حتى فيلمبرداري) در زير آب صورت مى گيرد. از عكسبردارى دراستخر معمولى با كمك دوربين ضد آب گرفته تا عكسهاى حقيقى و علمى كه با دستگاه كنترل از راه دور از اعماق درياها گرفته میشود .
در دههٔ 1900 جك ويليامسون، روزنامه نگار، عكاس و نويسندهٔ امريكايي، وسيله اى اختراع كرد كه سينماتوگرافى از زير آب را عملى ساخت. اين وسيله در ساختن اولين فيلم سينمايى تجارى به نام بيست هزار فرسنگ زير دريا استفاده شد .قبل از اختراع اين دستگاه از دوربين هاى ساده درون جعبه هاى ضد آب و يا در مراحل بعدى از دوربينهاى ضد آب استفاده مى شد .در سال 1927 مجله جغرافياى ملي، اولين عك سهاى رنگى زير آب را منتشر كرد. اين عك سها توسط دكتر ويليام لانگلى و چارلز مارتين تهيه شدند . پيشرفت دستگاه تنفس غواصى در سال 1943 عكاسان را از حمل وسائل سنگين و دست وپاگير رهايى داد و انگيزهٔ عكاسان براى ساخت و طراحى وسايل بهتر عكاسى زيرآب بيشتر شد .
- هوايى
پيش از بكارگيرى گيرنده هاى تصوير ديجيتال، جمع آورى تصاوير هوايى از هواپيماها و سكوهاى فضايي، از مواد و محصولات عكاسى با كيفيت بالا و قدرت تفكيك بسيار عالى استفاده میشد . پيشرفتهاى اخير در تصويرسازى هوايى برپايه انتقال سريع تصاوير استوار شده اند. گيرنده هاى دقيق تصاوير ديجيتال را درلحظهٔ گرفته شدن، به زمين مخابره مى كنند و نحوهٔ عملكرد، كاربردها، استفاده هاى تصويرسازى هوايى را دچار تغييرات فراوانى كرده است. البته هنوز در مواقع ضرورى از دوربين ها و فيلمهاى قابل ظهور و چاپ استفاده میشود.از موارد استفاده و كاربردهاى تجارى تصويرسازى هوايى مى توان ، برنامه ريزى شهرى و ناحيه اي، جنگل داري، مطالعات محيط زيست و طبيعت، بررسى جمعيت ، توليد محصولات كشاورزي، زمين شناسي، كشف منابع طبيعى و ... را نام برد .
- فضايى
اين نوع عكاسى اغلب براى توصيف تمام تصويرهايى بكار میرود كه از طريق قمرهاى مصنوعى به زمين ارسال مى شوند. همينطور اكثر تصاويرى كه با وسايل مختلف در فضا گرفته میشوند و نيز بخشى از طيفهاىالكترومغناطيسى كه به صورت الكترونيكى ضبط مى شود و سپس به ايستگاههاى دريافت تصاوير در زمين انتقال مى يابند ، نيز شامل اين تعريف مى شوند .
- ورزشى
تقريباً همهٔ عكس هايى كه در تمرينهاى پيش از مسابقه و عكسهائى كه پس از مسابقه گرفته مى شود نيز عكس ورزش محسوب مى شوند. عملاً هر فردى در يك مسابقهٔ ورزشى مى تواند عكس هاى ورزشى بگيرد .عكاسى ورزشى موضوعاتى مثل قهرمان پرورى ورزشكاران، تلاش آنها، شكست ها و نظاير اين را به تصوير مى كشد .و يا حتى عكس هايى از واكنشهاى بازيكنان و تماشاگران را ثبت میكند .
عكاسان ورزشى با دوربين خود، صحنه هاى مختلف را در وضعيت هاى ايستاده، نشسته، درازكش و با بالا و پايين كردن ارتفاع دوربين خلق میكنند .
- نمايشى
عكس هاى نمايشى لحظه هاى ثابتى از صحنه بازى در يك نمايش را به ثبت مى رسانند. هدف بازنمايى هيجان صحنهٔ نمايش و فيلم است. اين عكس ها بايد دقيق و واضح و با تمام جزئيات باشند. معمولاً اين عكس ها در حين تمرينات گرفته مى شوند تا در روزنامه ها و يا براى تماشاگران در سالن نمايش، ارائه شود .از عكاسى نمايشى براى تبليغات، روزنامه نگارى و چاپ پوستر بهره گرفته میشود و براى چاپ آنها از نسخهٔ اصلى استفاده مى شود. در اين عكسها، حال وهواى بازى و نمايش نشان داده میشود و اين كه نمايش كمدي، تراژدي ، كلاسيك، عامه پسند و يا گونه هاى ديگر است. اين عكس ها باعث ايجاد علاقه براى تماشاى نمايش مى شود .
- معمارى
عكس هايى را در بر مى گيرد كه از نماى كلى بناها يا ساختمان ها، بخش هاى بيرونى و درونى را ثبت مى كند. همچنين عكاسى از بناهاى تاريخى و پل ها، برج ها، طاق ها، ديوارها و مجسمه ها در اين شاخه از عكاسى مى گنجد .
وظيفهٔ اصلى عكس هايى كه به عكاسى معمارى مى پردازند، اين است كه بناها را همان طور كه هستند، بر سطح دو بعدى نمايش دهند .
- مستند

عكاسى مستند، نمايش دنياى واقعى است كه به قصد القاء مطلبى مهم به بيننده به وجود آمده است . عكاسى

مستند بر نمايش غيردستكارى شده و واقعى موضوع براى يك قصهٔ از پيش تعيين شده با كادربندي، موضوع مستقيم و صريح و به دور از تعصب و تحريف میباشد. در عكاسى مستند ، عكسبردارى واضح و صادقانه ازموضوع هاى مقابل دوربين با بررسى هاى متعدد و متفاوت از ديدگاه هاى گوناگون و در مواردى نيز همراه با بكار بردن اصول زيبايى شناسى عكسهاى لحظه اى اهميت بسزايى دارد .درك اين نكته كه دوربين ضمن القاء حقيقت توانايى تفسير و نقد آن را نيز دارد، منجر به آغاز دومين مرحله درتكوين تاريخ عكاسى مستند شد ، پى بردن به قابليت هاى دوربين در اينكه مى تواند به مثابهٔ آينه اي، جامع را نشان داد، خود عرصهٔ تازه اى را پيش روى عكاسان نهاد.
- مستند - اجتماعى
عكاسى مستند - اجتماعى سبكى مشابه عكس مستند است؛ اما از ثبت و ضبط سادهٔ رويدادها فراتر رفته و بر نكته اى قابل توجه در عكس تأكيد مى كند. از عكاسان جامعه شناسان معروف مى ةوان كارتيه برسون، ارنست هاس، بروس ديويدسون، لارى لاروس، ادى آدامز، يوجين ريچاردز و ميلتون روگوين را نام برد . امروزه عكاسى مستند با هنر، علوم، جامعه شناسي، مردم شناسى و بسيارى از شاخه هاى ديگر درآميخته است

- ديجيتالى
در دههٔ گذشته، هدف از عكاسى ديجتيال ، رشد و پيشرفت روش هاى نمايشى ثبت و ضبط تصاوير موجود براى رقابت با كيفيت سنتى تصاوير توليد شده با “هالوژن هاى نقره” بوده است. اغلب به اين نكته اشاره مى شود كه عكاسىديجيتال داراى مزايايى است كه مى تواند از شيوه هاى سنتى ممتاز شود .براى عكاسى ديجيتالى سه راه قابل دسترس وجود دارد: يكى استفاده از دوربين هاى الكترونيكى است كه در اين روش، تصاوير به صورت علائم ويدئويى برروى يك ديسك كوچك لغزان دو اينچى ضبط مى شود و هنگام استفاده ازاين علائم، به وضع و ترتيب ديجيتالى تبديل میشود. شيوۀ ديگر استفاده از نوعى دوربين ديجيتالى با قطع متوسط ( 35 ميليمتري) است كه انرژى نورى در لحظهٔ فشردن دگمهٔ شاتر به اطلاعات ديجيتالى تبديل میشود. اين اطلاعات روى يك ديسك سخت قابل حمل و ضبط است تا بعداً توسط كامپيوتر، تغيير اصلاح و بازبينى گردد. آخرين روش با كمك اسكنر فيلم بوجود می آيد. اسكنر، تصوير اسلايدها يا نگاتيو را به تصاوير ديجيتالى با كيفيت عالى تبديل مى كند .
- عكاسي از كودكان
از نظر آماري كودكان محبوب ترين سوژه عكاسي در تمام دنيا هستند. آنها جذاب هستند. به همين دليل عكاس هنگام عكاسي از كودكان احساس راحتي مي كند و خلاصه سوژه فوق العاده اي براي عكاسي هستند. فقط بايد هنگام عكاسي از كودكان صبور بود و البته بايد مهارت هايي را هم كسب كرد. تا بتوان عكس هاي خوبي گرفت .

- عكاسي از طبيعت و حيوانات شايد در همه انواع عكاسي سخت ترين كار عكاسي از حيوانات، حشرات و پرندگان باشد. آنها تقريباً هيچوقت آن كاري را كه شما مي خواهيد انجام نمي دهند .بهترين راه براي عكاسي از حيوانات عكاسي در حيات وحش است. اما در باغ وحش هم مي توان عكس هاي زيبايي گرفت. براي عكاسي در باغ وحش بايد به موقعيت دوربين بسيار توجه كنيد. چون وجود نرده، حصار و قفس معمولاً مزاحم عكاس است .
براي عكاسي از حيوانات بايد بسيار صبور باشيد. حيوانات يا براي مدت طولاني حركت نمي كنند تا در موقعيتي كه ما مي خواهيم از آنها عكس بگيريم و يا آنقدر حركت مي كنند كه نمي توانيد از آنها يك عكس واضح بگيريد. حتي بعضي از عكاسان حرفه اي بر روي رفتار حيوانات مطالعاتي انجام مي دهند تا بتوانند حركت هاي آنها را پيش بيني كنند
- عكاسي مدلينگ
كافي است يك بار با يك عكاس مدلينگ برخورد داشته باشيد تا متوجه شويد چه قدرتي در برقراري روابط اجتماعي دارند. آنها به سرعت ارتباط برقرار مي كنند و از هر حركت و نگاه شما ميتوانند متوجه بخشي از آن چيزي كه در ذهنتان مي گذرد ، بشوند. عكاسان مدلينگ، افراد تيزبيني هستند. آنها در كار خود به نكات زيادي دقت مي كنند؛ از تركيب رنگ لباس مدل با پوست و موي مدل گرفته، تا بهترين زاويه اي كه بيني او مي تواند داشته باشد؛ باز يا بسته بودن لب هاي مدل، سمت و سوي نگاه مدل و غيره. در كنار اين همه دقت، نورپردازي و پوشاندن ايرادات مدل با استفاده از زاويه، ژست و فاصله مناسب دوربين تا مدل، به عكاسان كمك ميكند كه بتوانند عكس هاي خوبي بگيرند .
- طبیعت
در این شاخه عکاس با حضور در طبیعت و ثبت کادر های دل انگیز سعی در اظعار زیبایی های طبیعت را دارد . مهم ترین شاخصه عکس طبیعت این است که در کادر ثبتی نباید هیچگونه آثاری از دخالت بشر در طبیعت وجود داشته باشد و در غیر اینصورت به عکسی که دارای این حالت نبوده و مثلا جاده ای از وسط یک دشت رد شده را عکس منظره میگویند .
- ماکرو ( نمای نزدیک )
شاخه ای از عکاسی که در آن به ثبت زیبایی های ریز و کوچک اطرافمان میپردازد . مثل قطره آب ، زنگ زدن آهن ، حشرات ریز و مانند ان
- صنعتی
با ثبت عکس هایی در کادر بندی های فنی و تخصصی اقدام به بیان مشخصات فنی و بعضا تبلیغاتی مینمایند
- نجوم و آسمان
این شاخه از عکاسان علاقمندان خاص خود را دارد که بسیار هم لذت بخش هست هر چند وقتی ما با چشم غیر مسلح به آسمان نگاه میکنیم چیزی جز ماه و ستاره و سیاهی مشاهد نمیشه ولی از دریچه دوربین و با ثبت عکس های شب و نجوم پی به زیبایی بس عظیم جهان هستی پی میبریم
- رئالیسم و سورئال
شاخه ای نسبتاً جدید که در آن به بیان حرف یا مطلبی خاص از سوی عکاس میشود پی برد و معمولا همانند سبک های نقاشی رئال و سورئال طرفداران خاصی دارد و معمولا با نگاه معمولی نمیتوان مطلب را کامل برداشت کرد و باید با کمی تامل و تعقل پی به بیان عکاس پرداخت .
- فاین آرت ( عکاسی گرافیکی )
در این شاخه عکاس پس از ثبت عکس ، توسط نرم افزار های کامپیوتری همانند فتو شاپ ، لایت روم ، کامرا راو و بسیاری نرم افزار های دیگه اقدام به ایجاد افکت های دیجیتالی برای برجسته نمودن موضوع عکس مینمایند
- مینیمال
سبکی از عکاسی که اخیراً هم شمار طرفداران ش رو به افزایش هستند و در این سبک عکاس باید به صورت تک موضوع و تک سوژه اقدام به کادر بندی و ثبت عکس نماید . به عبارتی میتوان با ذکر مثال آن را بیان کرد : فرض کنید در سطحی کاملا سید و پوشیده شده از برف یک تک برگ بر روی اون سطح افتاده و عکاس در کادر خود زمینه سفید و تنها با یک تک برگ مواجه هست .
- علمی
در این شاخه عکاس با کمک هنر خود سعی در بیان و اظهار و ثبت علائم ، مشخصات ، جزئیات و سایر ابعاد دنیای پیرامون دارد که این شاخه از گستردگی وسیعی برخوردار هست همچون : ستاره شناسی ، پزشکی ، فنی و مهندسی ، زیست شناسی ، بیولوژیکی و آزمایشگاهی و بساری شاخه های دیگر

اولین عكسهای گرفته شده تـــاریخ
.

[b]Photographکه به معنی عکس یا عکاسیه، از دو لغت یونانی Photo به معنی نور یا رعد و کلمه graph به معنی رسم کردن یا کشیدن گرفته شده و اولین بار توسط دانشمندی به نام جان هرسکل در سال ۱۸۳۹ به معنی ثبت و یا گرفتن عکس توسط نور استفاده شد و حالا ببینیم اولین عکسهای گرفته شده توسط بشر:

اولین عکس- ۱۸۲۶

اولین عکس توسط فردی به نام جوزف نیپک در تابستان سال ۱۸۲۶ در فرانسه و از مزرعه و آسمان مشرف به پنجره اتاقش گرفته شده. این عکس که به عنوان اولین عکس گرفته شده معروفه، گرفتنش حدود ۸ ساعت به طول انجامیده و هیچ کس به درستی نمیدونه که جوزف از چه ماده شیمیایی واسه گرفتن این عکس استفاده کرده بوده.

اولین عکس زیر آب – ۱۸۵۶
.
.

اولین عکسی که زیر آب گرفته شد، توسط فردی به نام ویلیام تامپسون در سال ۱۹۵۶ گرفته شد، ولی اون عکس بعد از مدتی گم شد. عکس فوق اولین عکس منتشره از زیر آبه که در سال ۱۸۹۰ گرفته شده.

اولین عکس هوایی- ۱۸۵۸
.

۱۸۵۸ گسپر فلیکس، که یه نویسنده و کاریکاتوریست بود(با امضای Nader) با دوربین خودش سوار بالنی شد و بر فراز شهر کوچکی در فرانسه اولین عکس هوایی رو گرفت. امااز اونجایی که این عکس هم گم شد (!!!) اولین عکس هوایی مجود توسط فردی به نام جیمز والز بلک در سال ۱۸۶۰ گرفته شده از شهر بوستون

اولین عکس رنگی -۱۸۶۱

اولین عکس رنگی موجود با رنگ پایدار توسط جیمز کلارک ماکسول در سال ۱۹۶۱ گرفته شده. با توجه به کیفیت پایین عکس، معلوم نیست که این عکس چیه،ولی طبق اطلاعات موجود، عکس فوق نشون دهنده یه روبانه.

اولین عکس فضایی – ۱۹۴۶

چند سال بعد از جنگ جهانی دوم و مدتها قبل از پرتاب اسپوتنیک به فضا، دانشمندان و سربازان در صحرایی در مکزیک اولین عکس فضایی رو دیدن، این عکس که از بلندی به ارتفاع ۶۰ مایل و توسط یه دوربین ۳۶ میلیمتری که بر روی یه موشک v-2 سوار بود گرفته شده. موشک همراه با دوربین به فضا پرتاب شد و بعد از طی مسیری مستقیم، بعد از چند دقیقه به زمین بازگشت، خود دوربین بعد از برخورد به زمین شکست ولی فیلمش که در محفظه ای فولادی بود سالم ماند تا حاوی اولین عکس فضایی باشد،

اولین عکس از کره زمین- ۱۹۶۸

در سال ۱۹۶۸، با پرواز آپولو ۸ با ماموریت پرواز رفتو برگشت از زمین به ماه اتفاق افتاد، با این پرواز، خیلی از اولین ها ثبت شدن، از جمله اولین عکس از کره زمین و نیز اولین پرواز انسان به ماه، اولین پرواز انسان با استفاده از فضا نورد Saturn V rocket و …،

اولین عکس از کره ای دیگر- ۱۹۷۵

در سال ۱۹۷۵ فضا پیمای ورنای روسی، بعد از فرود موفقیت آمیز بر روی ونوس، اولین عکس دیجیتالی از کره ای دیگر را گرفت.

سلام

مفاهیم پایه در عکاسی .

در این مطلب میخوام مفاهیم پیاه و مورد نیاز برای شروع عکاسی رو براتون عرض کنم به طور کلی اگه بخوایم طریقه ی ثبت یک عکس توسط دوربین رو خلاصه کنیم میشه گفت یک عکس با محوریت سه شاخصه قابل تنظیم ثبت مبشه که صحیح بودن این تظیمات ارتباط مستقیم با کیفیت و خوب بودن عکس داره که شامل : سرعت شاتر - دیافراگم - ایزو ( حساسیت )

خیلی خلاصه بگم ، میشن :

سرعت شاتر ( Shtter speed ) : مدت زمان ورود نور به دوربین

دیافراگم ( Aperture ) : میزان دریچه ورود نور

ایزو ( حساسیت ) ( sensitivrty ) : مقدار نورگیری دوربین - یا همون ( ISO ( International Standards Organization

ذیلاً توضیح مختصری در این مورد عرض میکنم :

واژه photography (فتوگرافی – عکاسی) فرانسوی است و ریشه ای یونانی دارد و از نظر ادبی به معنای «نقاشی با نور» است. بنای عکاسی بر پایه نور نهاده شده و بدون آن عکاسی معنایی ندارد. اساس هنر عکاسی دیدن و تنظیم نور است. تصویر بالا مسیر نور را از سوژه تا سنسور دوربین را نشان می دهد.

در مرحله اول نور از یک لنز می گذرد که مجموعه ای از قطعات شیشه ای با شکل های مختلف است.

دیافراگم (aperture) درون لنز قرار دارد و اساسا یک دریچه است که میزان نور ورودی به سنسور دوربین را کنترل می کند.

در بیشتر دوربین های جدید شاتر (shutter) در داخل بدنه دوربین قرار دارد. شاتر قطعه مکانیکی است که مدت زمانی را که نور به سنسور می رسد کنترل می کند..

سنسور (sensor) صفحه ای با حساسیت بالاست که نور در آن جذب شده و به پیکسل تبدیل می شود. همانطور که در تصویر مشاهده می کنید، عکسی که روی سنسور ظاهر می شود وارونه است. درست همانطور که چشمان ما دنیا را می بیند، پردازشگر درون دوربین آن را می چرخاند و مستقیم نشان می دهد.

دیافراگم – Aperture.

دیافراگم درون لنز قرار دارد و میزان نور عبوری از لنز که به سنسور می رسد را کنترل می کند. دیافراگم باز مقدار بیشتری از نور را عبور می دهد و برعکس. اینکه دیافراگم چه تاثیری در عکس می گذارد، یکی از مهمترین نکته ها در عکاسی است. اندازه دیافراگم در میزان نور، عمق میدان، سرعت لنز، وضوح عکس و موارد دیگر تاثیر دارد.

ضریب اف ها (f-numbers)، یک سری اعداد ریاضی هستند که بیانگر اندازه گشودگی دیافراگم هستند. این اعداد نقش مهمی در درک اینکه دیافراگم و نوردهی چه ارتباطی دارند، ایفا می کنند. ضریب f ها را اینگونه نمایش می دهند، مانند f/5.6 که برای ضریب اف ۵٫۶ به کار می رود. ضریب f های استاندارد به صورت زیر هستند (با مقیاس full-stop یا پله کامل):

نکته اضافی: برای دوستانی که کنجکاو هستند این اعداد از کجا می آیند: این اعداد قسمتی از یک تصاعد هندسی با قدر نسبت رادیکال ۲ هستند.
اینها به عنوان پله های ضریب اف شناخته می شوند. اگر ضریب اف را یک پله کاهش دهید، مثلا از f/4 به f/2.8 ، مقدار نور عبوری از دیافراگم دو برابر می شود. اگر ضریب اف را یک پله افزایش دهید، مثلا از f/5.6 به f/8 فقط نصف مقدار نور به سنسور می رسد. بله افزایش ضریب اف به معنی روزنه دیافراگم کوچک تر و در نتیجه نور ورودی کمتر است. این یک رابطه بر عکس است که در ادامه توضیح خواهیم داد.
بسته به مقیاس مورد استفاده، تعدادی ضریب اف بین اعداد بالا قرار می گیرد. عمومی تر از همه مقیاس ۱/۳ یا (۱/۳ scale ) است که پله کامل را به قسمت تقسیم می کند، در نتیجه بین هر پله دو تنظیم به شما می دهد. مثلا بین f/8 وf/11 ، ضرایب f/9 و f/10 را خواهیم داشت. در نظر اول این مطلب گیج کننده است ولی کافی است این ها را به خاطر داشته باشید و یاد بگیرید:
ضریب اف بزرگتر (مثل f/22) = گشودگی دیافراگم کم تر = نور کمتر
ضریب اف کوچکتر (مثل f/2.8) = گشودگی دیافراگم بیشتر = نور بیشتر
.

سرعت شاتر – Shutter Speed

[b].

[/b]اینکه چه مدت زمانی نور به سنسور دوربین برسد را شاتر کنترل می کند (شاتر را چون پرده ای کوچک که باز و بسته می شود در نظر بگیرید). هر چقدر شاتر طولانی تر باز باشد، سنسور مقدار نور بیشتری دریافت خواهد کرد. سرعت شاتر بالا موجب می شود سوژه در حال حرکت منجمد و ثابت شود و سرعت پایین شاتر به شما این امکان را می دهد که حرکت یه سوژه متحرک را ثبت کنید.سرعت شاتر هم مانند دیافراگم مقیاس و درجه بندی دارد. در زیر سرعت شاتر های مختلف را با مقیاس پله کامل – full stop می بینیم:

مانند آنچه در مورد دیافراگم گفتیم، سرعت شاتر هم می تواند مقیاس ۱/۳ داشته باشد. برای مثال بین پله های ۱/۶۰ ثانیه و ۱/۱۲۵ ثانیه تنظیمات ۱/۸۰ ثانیه و ۱/۱۰۰ ثانیه را هم خواهید داشت.
دو عامل اولیه که نور را کنترل می کنند دیافراگم و سرعت شاتر هستند.
.
ایزو – ISO
سرعت یا حساسیت ایزو – ISO (گرفته شده از International Standards Organization یا سازمان بین‌المللی استانداردسازی) بیانگیر میزان حساسیت فیلم (در دوربین های آنالوگ) یا میزان حساسیت سنسور (در دوربین های دیجیتال) به نور است. اگر ایزو پایین انتخاب شود باید زمان نوردهی را بیشتر کرد. مقدار ایزوی بالا برای همان نوردهی به زمان کوتاه تر (سرعت شاتر بیشتر) نیاز دارد و بنابراین «سریع» نامیده می شود. هر یک عدد در ایزو برابر یک پله است بنابراین ایزو مقیاس ۱/۳ ندارد . فیلم عکاسی با نرخ ایزو ۱/۳ پیدا می شود ولی در دیجیتال معمول نیست. مقدارهای رایج ایزو به عبارت زیرند:

ISO 50 100 200 400 800 1600 3200

در عکاسی با فیلم ۳۵ میلیمتری، یک فیلم با سرعت ایزوی بالا خیلی بیشتر از فیلم با سرعت پایین، دانه دانه خواهد شد. اما سنسورهای جدید دیجیتال آن دانه ها را در ایزو های بالاتر ندارند و به جای آن نویز تولید می کنند. نویز در دوربین دیجیتال به اندازه دانه ها درفیلم های عکاسی مطلوب نیست و اگر خیلی پیدا باشد عکس را خراب می کند.
وقتی نور کافیست، همیشه از ایزو پایین استفاده کنید، ولی اگر در محیط داخلی با نور کم یا شرایط دیگری باشید که ببینید ترکیب دیافراگم و سرعت شاتر کافی نیستند، ایزو می تواند بسیار تاثیر گذار باشد. سنسور های دیجیتال جدید پیشرفت زیادی داشته اند و در هر نسخه جدید نویز تولید شده بر اثر ایزو های بالا کمتر می شود..ممنون که وقت میزارین
توضیح ضروری : مطالب این پست با جمع بندی اط سایت های مختلف از جمله لنزک صورت گرفته

سلام به عزیزان
در ادامه مباحث مربوط به عکاسی . . .
همونطور که عرض کردم سه شاخصه ی اصلی با تاثیر مستقیم در ثبت تصویر عبارتند از : سرعت شاتر ، دیافراگم ، ایزو
که با قسمت های مکانیکی و الکترونیکی ذیل منجر به ساخت تصویر میشه :
شاتر : تاثیر گذار با سرعت باز و بسته کردن دریچه ی شاتر
دیافراگم : موثر با کم و زیاد کردن مقدار نور گیری سنسور دوربین
سنسور ( مرتبط با شاخصه ایزو ) : موثر با دریافت و ثبت نور ها و تبدیل آنها به داده های دیجیتالی یا همان پیکسل

در این قسمت پیشنهاد میشه برای آشنایی بیشتر و بهتر با این شاخصه ها فیلم های آموزشی ذیل رو مشاهده فرمائید :

شناخت دیافراگم - قسمت اول

شناخت دیافراگم - قسمت دوم

سرعت شاتر - قسمت اول

سرعت شاتر - قسمت دوم

ایزو چیست و چگونه بر عکس شما تاثیر می گذارد

سپاس از علاقه مندی و وقتی که گذاشتین

توضیح ضروری : کلیپ های فوق برگرفته از سایت لنزک میباشد .

سلام و وقت بخیر به همه دوستان گرامی
.

با شناخت کلی که از مولفه های موثر یک دوربین داشتیم میخوام در این مطلب یه شناخت کلی از ساختمان دوربین های عکاسی رو خدمت بزرگواران عرض کنم

دوربین

دوربین یا همان اتاق تاریک اولیه مهمترین عامل عکاسی است که با کمک آن عکسبرداری انجام می شود. امروزه دوربین های عکاسی تنوع چشمگیری از لحاظ سیستم و شکل ظاهری دارند و هر روز به دامنه تنوع آنها افزوده می شود. اما با تمامی این اوصاف همگی آنها مشترکات زیادی دارند که با کسب شناخت کافی از این قسمتها می توان به راحتی با دوربین های گوناگون کار کرد

بهتره که بدونیم ، دوربین عکاسی از ساختمان چشم انسان الهام گرفته شده و ساختاری همانند چشم انسان را دارا میباشد :

بدنه( Body ) :

اصلی ترین جزء هر دوربین بدنه ی آن دوربین هست که همه ی قطعات به اون متصل میشن، بسته به رده ی دوربین ممکنه بدنه بزرگ و یا کوچیک باشه، اما در هر صورت این ساختار کاملا حفظ شده و کمترین تغییر رو داشته .

و میشه گفت تمامی متعلقات مربوط به دوربین عکاسی روی بدنه سوار میشن و به عبارتی بدنه همان شاسی دوربین هست . که به نسبت نوع ، مدل و سطح کیفیت دوربین از مواد پلاستیکی ، پلیمری ، آلومینیومی و منیزیومی ساخته میشود .

در تصویر زیر بدنه ی دوربین canon رو مشاهده میکنین که قبل از ورود به خط تولید و مونتاژ میباشد و از جنس منیزیوم استفاده شده . ( فلز منیزیوم مقاومترین فلز به نسبت کمترین وزنش میباشه )

مهم ترین و شاخص ترین بخش یک دوربین عکاسی که نور رو تبدیل به داده های قابل ثبت و دیجیتالی میکنه سنسور ( Sensor ) هست

و به دلیل حساسیت بسایر زیادش در داخل و قلب بدنه که امن ترین قسمت دوربینه نصب میشه

در دو تصویر ذیل به وضوح سنسور دوربین قابل مشاهده میباشد :

بعد از سنسور شاتر ، دریچه دیافراگم و نهایتا لنز دوربین قرار میگیره که در تصاویر ذیل مشخص میباشند :

شاتر :

عضوی از دوربین هست که بلافاصله بعد از سنسور ( همانند تصویر فوق ) قرار گرفته و وظیفه باز و بسته نمودن منفذ ورود نور به سنسور را بر عهده دارد .دوربین های امروزی دارای سرعت هایی از یک بر هشت هزارم ثانیه ( یعنی یک ثانیه رو تقسیم بر هشت هزار قسمت کنین !!! ) تا در حالت معمولی سی ثانیه ( برای عکس برداری های شبانه و نجوم ) و در حالتی با نام بالب میتوان تا هر مدتی که دلخواه تان باشد شاتر را باز نگه داشت .

در زیر سیستم شاتر دوربین را قبل از نصب مشاهده میفرمائید :

و ذیلا هم تصویری از شاتر های در حال بسته شدن رو مشاهده میفرمائید :

و نهایتا قسمتی که در این مطلب میخوام عرض کنم و آخرین مولفه از سه مولفه تاثیر گذار دوربین ( سنسور ، شاتر و دیافراگم ) هست :

دیافراگم ( Aprature ) : عضوی از دوربین عکاسی میباشد که وظیفه ی تنظیم میزان و شدت نور ورودی به سمت سنسور دوربین را بر عهده دارد و از صفحات بسایر نازک فلزی در کنار هم تشکیل شده :

مقدار دیافراگم به صورت عددی و با اعداد 1.4 الی 32 و بعضا تا 36 در روی دوربین نشان داده میشود

خوبه اینم بدونیم که نسبت قطر سوراخ دیافراگم با مقدار عدد مربوطه رابطه عکس داره و این بدین معنیه که هر قد عدد کوچیکتر باشه قطر سوراخ دیافراگم بزرگتر خواهد بود :

در زیر هم تصویری واقعی از یک دوربین برش داده شده که اعضا و قسمت های داخلی ش مشخصه رو میبینین :

یا علی

آموزش نحوه صحیح در دست گرفتن دوربین

سلام به عزیزان Rose

در این ویدئو حالت های صحیح در دست گرفتن دوربین عکاسی ( نوع DSLR یا همون دوربین های لنز دار )

لازم به توضیح است در این ویدئو حالت های مختلف ایستادن و فرم های بدنی که توضیح داده میشود برای سایر دوربین ها نیز قابل استفاده میباشد .

نحوه صحیح در دست گرفتن دوربین

سلامی دوباره

در ادامه مطالب آموزشی برای عکاسی پس از اینکه کمی در مورد ساختمان دوربین و طرز کار آن آشنایی پیدا کریدم میخوام در مورد نحوه ثبت تصاویر و نمایشآنها براتون عرض کنم و اینکه چرا ما به عکس های امروزی میگیم دیجیتال و چگونه نور و رنگ تبدیل به دیتا شده و سپس به نمایش در میان . . .

همونطوری که میدونین از زمان ابداع دوربین عکاسی این وسیله به نوعی ابزاری برای ثبت نور و رنگ و انتقال حس و زیبایی بصری بوده است و این کار تا زمان به بازار آمدن دوربین های الکترونیکی ، تنها با استفاده از مواد شیمیایی بر روی کاغذ ظاهر میشدند و به دلیل فیزیکی بودن آن مشکلات نگه داری و نشر بساری را داشته که با توجه به کاربرد بسیار کم این حوزه سعی میشود به این حد توضیح اکتفا شود .

اما با پیشرفت تکنولوژی و ورود تکنیک های جدید مکانیزه کردن دوربین های عکاسی و نهایتا ابداع توانایی ثبت نور و رنگ به صورت اطلاعات کامپیوتری این رشته از هنر همسان با سایر رشته های مرتبط وارد تحولی عظیم شده است .

همه ی ما میدانیم که امروزه به عکسی که با دوربین ها الکترونیکی گرفته میشه میگویند عکس دیجیتال و به دوربینی که آن را ثبت کرده نیز عنوان دوربین دیجیتال نهاده اند . اما معنای این کلمه دیجیتال چیست ؟

Digital

Digit در زبان انگلیسی به معنای عدد و تعداد میباشد و داشتن پسوند al آن را به معنای " اعدادی " تبدیل کرده است .

پس معادل فارسی عکس دیجیتال میشود : عکس اعدادی !!! Dodgy

برای درک بهتر این موضوع به عکس زیر توجه فرمائید :

همانطور که در این عکس مشاهده میشود به هر کدام از لکه های سیاه و یا سفیدی که در بزرگنمایی تصویر قابل دیدن هست یک پیکسل میگویند که با توجه به نوع رمز نگاری برای ایجاد تصویر از شاخصه ای برابر یک ( سیاه ) و یا صفر ( سفید ) میباشد .

برای نمایش یک تصویر کاملا سیاه و سفید تنها به دو مولفه سیاه و یا سفید بودن نیاز میباشد که این شاخصه را در دنیای دیجیتال با عنوان بیت ( Bit ) تعریف کرده اند .

به عبارتی هر پیکسل از تصویر فوق یا میتواند سفید باشد و یا سیاه . پس این تصویر را با عنوان تصویر یک بیتی میشناسیم .

اما با پیشرفت دنیای علم و نیاز های روز افزون برای ثبت جزئیات بیشتر دانشمندان توانایی اضافه کردن جزئیات بیشتری را برای هر پیکسل ارائه نمودند .

به عنوان مثالی در تصویر زیر :

که یک عکس 8 بیتی هست ما میتوانیم برای هر یک عدد پیکسل 256 درجه از سفید مطلق تا سیاه مطلق را برای هر پیکسل در نظر بگیریم . به عبارتی از 0 که سفید مطلق میباشد ، تا سیاه مطلق که 256 میباشد .

و بدین طریق هم اکنون تصاویری با عمق رنگ ( عمق بیت ) 8 ، 10 ، 12 ، 14 ، 16 ، 32 و حتی اخیرا 64 بیتی روبرو هستیم .

مثلا یک تصویر با عمق 24 بیتی برابر است با گستره ای به اندازه 16 میلیون رنگ Cool

برای تجسم کامل موضوع لطفاً به توضیحات مندرج در عکس های زیر دقت فرمائید :

در این تصویر تشریح حالت های مختلف برای بیت های مختلف قابل مشاهده است :

برای یک بیت : تنها دو حالت سیاه و سفید

برای دو بیت : چهار حالت از سفید تا سیاه

برای سه بیت : هشت حالت از سفید تا سیاه

برای چهار بیت : شانزده حالت از سفید تا سیاه

برای هشت بیت : دویست و پنجاه و شش حالت از سفید تا سیاه

و همانطور که مشاهده میکنید تناسب عددی بین عدد بیت و تعداد حالت وجود دارد و ان هم بدینگونه است که اگر در به توان رساندن عدد 2 به جایی عدد توان عدد بیت را بگذاریم ، حاصل ان تعداد حالت ها بدست خواهد آمد :

و در تصویر ذیل تعداد حالت های هر بیت و مقادیر مربوط به قابلیت نمایش رنگ ها رو مشاهده میکنین :

برای مشاهده بیت ریت Bit Rate یک تصویر پس از راست کلیک روی ان و انتخاب گزینه Properties و رجوع به سربرگ Ditails عددی که مقابل کلمه Bit Depth نوشته شده ، نشانگر عمق رنگ آن تصویر میباشد . همانند تصویر ذیل :

که در این تصویر مشاهده میشود بیت دپث ( عمق بیت ) این عکس 24 میباشد .

کاملا واضح است که با افزایش عمق رنگ یک تصویر ، ما میتوانیم گستره وسیع تری از رنگ ها و زیبایی بیشتری را شاهد باشیم .

به تصویر ذیل که نشانگر یک عکس با عمق بیت های 1 ، 4 ، 8 و 24 میباشد ، دقت فرمائید :

و توضیح آخر اینکه یک تصویر رنگی 24 بیت عبارت است از سه مقدار 8 بیتی از رنگ های اصلی سبز و آبی و قرمز :

و بدین طریق هم اکنون ما میتوانیم تصاویر رویایی و زیبایی را از دنیای پیرامونی خود مشاهده نماییم :

سپاس از توجه و وقتی که گذاشتین

آرزو میکنم دنیاتون هممممممیشه رنگی 64 بیتی باشه !!!

یا علی

هیجان انگیز ترین بارش شهابی سال

هر سال حوالی شب‌های ۲۲ و ۲۳ آذر، بارش شهابی جوزایی به اوج می‌رسد. جوزایی یکی از بهترین بارش‌های سال و پر از شهاب‌های بسیار پر نور رنگارنگ است. برای تماشای بارش شهابی، نیاز به تلسکوپ یا هیچ ابزار خاص دیگری ندارید. کافیست دو چشم سالم داشته باشید و از شهرهای بزرگ دور شوید تا به جایی برسید که آسمان تاریک‌، تمیز و پرستاره‌ای دارد. مثلا روستاهای دور از شهرهای بزرگ یا کویرهای گردشگری ایران، مکان‌های مناسبی هستند. برای تماشای بارش شهابی جوزایی، بعد از غروب آفتاب و زمانی که آسمان کاملا تاریک شده، روی یک زمین امن و مطمئن، درون کیسه خواب فرو روید و فقط به آسمان بنگرید. هرچه به نیمه‌های شب نزدیک‌تر می‌شوید، می‌توانید شهاب‌های بیشتری ببینید.

جریان بارش شهابی جوزایی از این قرار است که تقریبا هر ۱٫۴ سال یک بار، سیارکی (شاید هم دنباله‌داری که یخ‌هایش را از دست داده) به نام «۳۲۰۰ فیتون» (3200 Phaethon) در مدار خود یک دور حول خورشید می‌چرخد. گاهی اوقات مدار آن، حدودا مسیر گردش زمین به دور خورشید را قطع می‌کند. از آن‌جا که این سیارک در حضیض خود (نزدیک‌ترین فاصله به خورشید) خیلی به خورشید نزدیک می‌شود، سطحش داغ و ناپایدار است و موادش را از دست می‌دهد. بنابراین همواره در فضا از خود ذرات گرد و غبار و گاهی اوقات ریگ‌های کوچکی بر جای می‌گذارد.

وقتی کره‌ی زمین از رد گرد و غبار و سنگ‌های برجای مانده از این سیارک عبور می‌کند، ذرات بر اثر برخورد با لایه‌های بالایی اتمسفر، یونیزه می‌شوند و از خود نور ساطع می‌کنند. از آن‌جا که همیشه در این موقع سال، جهت گذر زمین از ذرات غبار با خط دید شب هنگام ناظر زمینی به صورت فلکی جوزا (دوپیکر) همسو است، در نتیجه به نظر می‌رسد که همه‌ی شهاب‌ها از صورت فلکی جوزا منشاء می‌گیرند. بارش شهابی جوزایی تنها بارش شهابی مشهور با منشاء سیارکی است. منشاء دیگر بارش‌های شهابی مشهور، دنباله‌دارها هستند. این بارش شهابی دارای آذرگوی‌های (شهاب‌های خیلی پرنور) فراوان است و امسال با توجه به عدم حضور ماه، اگر زیر آسمانی تاریک و صاف باشید، می‌توانید در هر ساعت حدود ۱۰۰ شهاب ببینید. جالب این‌جاست که این بارش شهابی از اوایل قرن نوزدهم ثبت شده بود ولی آن زمان تعداد شهاب‌ها بین ۱۰ تا ۲۰ عدد در هر ساعت بود؛ تعداد شهاب‌ها از آن زمان افزایش یافته است.

بیشتر اوقات وقتی صحبت از تماشای بارش شهابی می‌شود، مردم روی بام خانه می‌روند، برای ۱۰ دقیقه آسمان را نگاه می‌کنند و نا امیدانه به داخل برمی‌گردند. همان‌طور که اشاره کردیم، برای تماشای بارش شهابی باید از شهرها دور شوید. با این حال اگر در شهر خیلی آلوده‌ای زندگی نمی‌کنید، از آن‌جا که عمده‌ی شهاب‌های جوزایی خیلی پرنور هستند، ممکن است بتوانید از پشت بام خانه‌ی خود هم در طول شب چند شهاب ببینید. در ضمن از دو-سه شب قبل تا دو-سه شب بعد از تاریخ‌ اوج بارش، معمولا می‌توان شهاب‌باران را هرچند با تعداد شهاب‌های کمتر، مشاهده کرد. صبور بودن را از یاد نبرید؛ تماشای بارش شهابی تمرین صبر کردن است و بس. بعضی شهاب‌ها فقط کسری از ثانیه دیده می‌شوند و بعضی از انواع خیلی پر نور آن‌ها، ممکن است برای یکی-دو ثانیه قوسی بزرگ را در آسمان بپیمایند.

صورت فلکی دوپیکر از حوالی ساعت ۷ بعد از ظهر طلوع می‌کند و در حدود ساعت ۳ بامداد به بیشترین ارتفاع خود در آسمان می‌رسد. بیشترین شهاب‌ها را می‌توانید در ساعت‌هایی که ارتفاع صورت فلکی خیلی زیاد شده، ببینید. با این حال توجه داشته باشید که در شب‌های سرد و طولانی آخر پاییز هستیم. احتمال اینکه در یک شب سرد و طولانی وقتی در کیسه خواب گرم و نرم هستید، خوابتان ببرد زیاد است. بنابراین در عین حال که سعی می‌کنید با پوشیدن لباس‌های گرم و رفتن درون یک کیسه خواب مناسب گرم بمانید،‌ می‌توانید برای بیدار ماندن قهوه بنوشید. بگذارید خوب چشمتان به تاریکی عادت کند و سعی کنید چراغ‌های پر نور سفید را روشن نکنید.

سعی کنید شهاب‌هایی که می‌بینید را بشمارید. اگر این شمارش را دقیق انجام دهید و ثبت کنید، می‌توانید اطلاعات آن را برای«سازمان بین‌المللی شهاب» (IMO)ارسال کنید. امکان عکاسی از شهاب‌ها هم وجود دارد. کافیست که یک دوربین DSLR با لنز خیلی واید داشته باشید و به کمک ریموت کنترل (بعضی دوربین‌های DSLR جدید نیاز به ریموت کنترل ندارند)، آن را روی حالت عکاسی تایم‌لپس بگذارید. دوربین را روی سه‌پایه بگذارید و جهت آن را به سویی از آسمان نشانه بروید. بگذارید دوربین پشت سر هم و تا جایی که یا باتری‌اش خالی شود و یا کارت حافظه پر شود، با نوردهی‌های ۳۰ ثانیه، آی‌سوی خیلی زیاد (مثلا آی‌سوی ۳۲۰۰ زیر آسمانی تاریک) و پایین‌ترین نسبت کانونی عکاسی کند. حتما تا صبح می‌توانید تعداد زیادی شهاب ثبت کنید.

درود بر تو ای زمستان

خوش آمدی ای سپید پوش فصل ها

ای آزمون سرد انتظار

شلاق بادت را دوام می آوریم…

سوز سرمایت را تحمل میکنیم…

و از کولاکت هراسی نداریم

زیرا که دل مان به عشق،گرم است

به مهر و دوستی

و به همراهی و همدلی

بارش برف ات را به تماشا می نشینیم

و دانه هایش را چون قاصدکی خوش خبر می پنداریم

امیدوارم که بخت دوستانم با سپیدی برف گره بخورد