۱/آذر/۹۴, ۲۳:۲۵
بسم الله الرحمن الرحیم
واقعا چه کسی می تونه تعریف جامعی از "قلب" داشته باشه؟
آیا قلبی که فرمودن حرم خدا هست، همون جسمیه که سمت چپ قفسه سینه قرار داره؟
آیا همون عواطف و احساسات انسانه؟
امام صادق (علیه السلام) فرمودند :
القلب حرم الله فلا تسکن حرم الله غیر الله
" دل حرم خداست و حرم خدا به غیر از با خدا تسکین نمی یابد "
"قلب" معنی زیبایی داره یعنی حقیقتی که دائم در انقلاب هست در حرکت هست در حال شدن هست.
و فرمودن همچین بستری که دائم در حال سیلان و شدن هست، حرم الهی هستش.
وقتی می گیم قلب حقیقتی هست که دائم "در حال شدن" هست، سوال پیش میاد : در حال شدن به چه چیزی؟
این آیه به ذهن میرسه : انی جاعل فی الارض خلیفه.
یعنی قلب ذاتا سکون نداره تا به فنای فی الله و بقای بالله برسه، تا به خدا برسه
قلب ذاتا در حرکته... این ما انسانها هستیم که بهش جهت میدیم.
جالبه که فرمودن سکونت و آرام و تسکین نداره جز با خدا (فلا تسکن حرم الله غیر الله)
یعنی این حرکت ذاتی که ما اسمش رو قلب می ذاریم در هیچ حدی وقوف نمی کنه تا به الله برسه.
اونجا آروم می گیره.
سکینه میشه.
ساکن میشه.
و اون سکونت به معنای راکد شدن نیست
اونوقت فرمودند : الله فی منکسر القلوب...
چرا؟؟!!
چرا خدا در حرکت و شدنی هست که درش انکسار و شکستگی پدید اومده باشه؟
اینطور گفته شده که :
چون خدا ذاتا غنی و مقتدر و بی نیاز هست. اما خلق ذاتا فقیر و ضعیف و محتاج
و تا زمانیکه این انکسار و شکستگی در قلب مخلوق پیش نیاد با ذات فقر و ضعف و محتاج بودن خودش تطبیق نداره.
انگاری هنوز رگه هایی از تکبر و بی نیازی درش وجود داره.
هر چند در فهم خودش اقرار داشته باشه فقیر هست اما این فقیر بودن باید در همه وجودش تجلی داشته باشه
اون فهم مجاز هست اما این دلشکستگی حقیقت.
پس انتظار نداشته باشیم کسی دلمون رو نشکنه.. دلی که نشکنه قرب رو تجربه نمی کنه
اصلا اقتضا خلق بودن شکستگی قلب و مضطر بودن هست
اگه ما دل شکسته نداریم یقین بدونیم هنوز راه داریم تا عبد واقعی بشیم.
اگه واقعا خواهان حق هستیم منتظر دل شکستگی و اضطرار باشیم.
نظام هستی ماموره به دلشکستگی و مضطر کردن اهل الله
.
.
.
بزرگوارانی که روزیتان نشد برید کربلا !
اصلا این همه سال صب کردید و نرفتید و یا اینکه بردنتون کربلا و ازتون دلبری کردن تا یه همچین روزی بتونن با نبردنتون دلتون رو بشکنن و خدا رو در قلبتون اسکان بدن...
الله فی منکسر القلوب...
انسان ها قراره با تمام اعمال حسنه و جهاد اکبری که میکنن به اینجا برسن که مضطر بشن...
شکسته دل بشن...
التماس دعا از تمامی دل شکسته ها
![[تصویر: w535]](http://nmedia.afs-cdn.ir/v1/image/DEe9HJKvVmRUpa0foB4OST-7tEGRvV9CuAs7QsweeXEtX6PNV9jXZQ/s/w535/)
واقعا چه کسی می تونه تعریف جامعی از "قلب" داشته باشه؟
آیا قلبی که فرمودن حرم خدا هست، همون جسمیه که سمت چپ قفسه سینه قرار داره؟
آیا همون عواطف و احساسات انسانه؟
امام صادق (علیه السلام) فرمودند :
القلب حرم الله فلا تسکن حرم الله غیر الله
" دل حرم خداست و حرم خدا به غیر از با خدا تسکین نمی یابد "
"قلب" معنی زیبایی داره یعنی حقیقتی که دائم در انقلاب هست در حرکت هست در حال شدن هست.
و فرمودن همچین بستری که دائم در حال سیلان و شدن هست، حرم الهی هستش.
وقتی می گیم قلب حقیقتی هست که دائم "در حال شدن" هست، سوال پیش میاد : در حال شدن به چه چیزی؟
این آیه به ذهن میرسه : انی جاعل فی الارض خلیفه.
یعنی قلب ذاتا سکون نداره تا به فنای فی الله و بقای بالله برسه، تا به خدا برسه
قلب ذاتا در حرکته... این ما انسانها هستیم که بهش جهت میدیم.
جالبه که فرمودن سکونت و آرام و تسکین نداره جز با خدا (فلا تسکن حرم الله غیر الله)
یعنی این حرکت ذاتی که ما اسمش رو قلب می ذاریم در هیچ حدی وقوف نمی کنه تا به الله برسه.
اونجا آروم می گیره.
سکینه میشه.
ساکن میشه.
و اون سکونت به معنای راکد شدن نیست
اونوقت فرمودند : الله فی منکسر القلوب...
چرا؟؟!!
چرا خدا در حرکت و شدنی هست که درش انکسار و شکستگی پدید اومده باشه؟
اینطور گفته شده که :
چون خدا ذاتا غنی و مقتدر و بی نیاز هست. اما خلق ذاتا فقیر و ضعیف و محتاج
و تا زمانیکه این انکسار و شکستگی در قلب مخلوق پیش نیاد با ذات فقر و ضعف و محتاج بودن خودش تطبیق نداره.
انگاری هنوز رگه هایی از تکبر و بی نیازی درش وجود داره.
هر چند در فهم خودش اقرار داشته باشه فقیر هست اما این فقیر بودن باید در همه وجودش تجلی داشته باشه
اون فهم مجاز هست اما این دلشکستگی حقیقت.
پس انتظار نداشته باشیم کسی دلمون رو نشکنه.. دلی که نشکنه قرب رو تجربه نمی کنه
اصلا اقتضا خلق بودن شکستگی قلب و مضطر بودن هست
اگه ما دل شکسته نداریم یقین بدونیم هنوز راه داریم تا عبد واقعی بشیم.
اگه واقعا خواهان حق هستیم منتظر دل شکستگی و اضطرار باشیم.
نظام هستی ماموره به دلشکستگی و مضطر کردن اهل الله
.
.
.
بزرگوارانی که روزیتان نشد برید کربلا !
اصلا این همه سال صب کردید و نرفتید و یا اینکه بردنتون کربلا و ازتون دلبری کردن تا یه همچین روزی بتونن با نبردنتون دلتون رو بشکنن و خدا رو در قلبتون اسکان بدن...
الله فی منکسر القلوب...
انسان ها قراره با تمام اعمال حسنه و جهاد اکبری که میکنن به اینجا برسن که مضطر بشن...
شکسته دل بشن...
التماس دعا از تمامی دل شکسته ها