۱/اسفند/۹۴, ۱۳:۲۸
برای_زندگی_بهتر
ما خستهایم ولی نمیتوانیم دست برداریم.
برایمان چشم برداشتن از این مانیتور لعنتی سخت است.
محتوای زرد و تکراری در حال بلعیدن ماست.
ساعت ها زمان جاری خود را صرف گروههای بی در و پیگر تلگرام میکنیم.
بی انگیزه و بی حال پستهای اینستاگرام دیگران را میبینیم و حسرت خوشبختیشان را میخوریم.
نهایت تاثیرگذاریمان در جامعه، لایکها و اشتراکگذاری های فیسبوکمان بودند که به لطف تلگرام آن را هم از دست دادهایم.
خواه ناخواه به بردهی اطلاعات تبدیل شدهایم.
اطلاعات؟ نه... نام بهترش هرج و مرج است.
مصرفگرایی با غرق شدن در محتوایی که جز ارضای غریزی ما، دستاورد دیگری ندارد برای همهمان طبیعی شده است.
همه ما به لحظهای سکوت نیاز داریم.
به تنهایی نیاز داریم.
به نفسهای عمیق و بدون دغدغه نیاز داریم.
یک لحظه، این رقابت نفسگیر تکنولوژیک را کنار بگذاریم و چشمبند را از چشمانمان باز کنیم.
ما خستهایم ولی نمیتوانیم دست برداریم.
برایمان چشم برداشتن از این مانیتور لعنتی سخت است.
محتوای زرد و تکراری در حال بلعیدن ماست.
ساعت ها زمان جاری خود را صرف گروههای بی در و پیگر تلگرام میکنیم.
بی انگیزه و بی حال پستهای اینستاگرام دیگران را میبینیم و حسرت خوشبختیشان را میخوریم.
نهایت تاثیرگذاریمان در جامعه، لایکها و اشتراکگذاری های فیسبوکمان بودند که به لطف تلگرام آن را هم از دست دادهایم.
خواه ناخواه به بردهی اطلاعات تبدیل شدهایم.
اطلاعات؟ نه... نام بهترش هرج و مرج است.
مصرفگرایی با غرق شدن در محتوایی که جز ارضای غریزی ما، دستاورد دیگری ندارد برای همهمان طبیعی شده است.
همه ما به لحظهای سکوت نیاز داریم.
به تنهایی نیاز داریم.
به نفسهای عمیق و بدون دغدغه نیاز داریم.
یک لحظه، این رقابت نفسگیر تکنولوژیک را کنار بگذاریم و چشمبند را از چشمانمان باز کنیم.