۱۸/اسفند/۹۴, ۱۵:۵۶
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُواْ بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿۱۱۰﴾
و دلها و ديدگانشان را زير و رو ميكنيم چنانكه نخستين بار به آن ايمان نياوردند و آنان را رها مىكنيم تا در طغيانشان سرگردان بمانند
وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلآئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ إِلاَّ أَن يَشَاءَ اللّهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ ﴿۱۱۱ - انعام﴾
و اگر ما فرشتگان را بر آنها نازل ميكرديم، و مردگان با آنها سخن ميگفتند، و همه چيز را در برابر آنها جمع مينموديم هرگز ايمان نميآوردند، مگر آنكه خدا بخواهد ولي بيشتر آنها نميدانند.
يك بار ديگر با دقت دو آيه بالا را مطالعه بفرمايد!
آيات بسيار مهم و تهديدآميز است!
خداوند ميفرمايد اگر قلب و بصيرت كسي زير و رو شود ديگر حتي اگر فرشتگان بر ايشان نازل شوند، مردگان با ايشان سخن گويند و همه چيز را براي ايشان محشور كنيم باز هم ايمان نميآورند!
اما علت چيست؟
بر طبق كلام معصومين كه در ادامه تقديم ميشود، قلب آن چيزي است كه قرار است در آن حق قرار گيرد و بصيرت آن "قوهاي است كه به كمك شخص درست را درست ميبيند و غلط را غلط!
اما زماني كه قلب و بصيرت شخص زير و رو شود چه ميشود؟
ديگر هيچ حقي را نميپذيرد و درست را غلط ميپندارد و غلط را درست!
اما تمام اينها مقدمه بود!
سوال اصلي اين است كه در چه شرايطي شخص گرفتار زير و رو شدن قلب ميشود.
بر طبق كلام مولا علي عليه السلام كه در ادامه تقديم ميشود
هنگامي كه شخص امر به معروف و نهي از منكر را در مرحله قلبي ترك كند و از منكر قلباً بيزاري نجويد و نسبت به منكر بيتفاوت باشد و برايش عادي باشد زير رو شدن قلب و بصيرتش آغاز ميشود! و كم كم بديهيات را منكر ميشود و غلط ترين منكر بديهي را معروف ميپندارد و معروف را منكر قلمداد ميكند و حرف حق را قبول نميكند!
و اما روايات:
ابو جارود، از امام باقر عليه السلام روايت ميكند كه ايشان درباره اين سخن خداوند كه "نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ" قلبها و بصيرتهايشان را زير رو ميكنيم" ميفرمايند:
دلهاي آنان را وارونه ميكنيم به طوري كه قسمت پايين دلهايشان بالا باشد و بيناييشان را كور ميكنيم به طوري كه نتوانند هدايت را ببينند.
علي بن ابي طالب عليه السلام فرمودند:
بيگمان اولين جهادي كه به آن مكلف ميشويد جهاد با قلبهايتان است، هر كه قلبش معروفي را معروف نشناسد و منكري را زشت نشمارد قلبش وارونه ميشود به طوري كه پايين ان در بالا و بالاي آن در پايي قرار ميگيرد و هيچ خيري را نميپذيرد.
تفسير قمي، ج1، ص220
حالا اگر در جامعهاي انسان نسبت به منكر بيتفاوت شد و از آن بيزاري نجست و برايش عادي شد!
مانند بد حجابي كه در جامعه ما عادي شده و كسي آن را نهي از منكر نميكند در بين عموم مردم و خيلي عادي با آن برخورد ميكنند! اين بي تفاوتي و عادي شدن اين منكر براي قلب! نتيجه اش ميشود زوال بصيرت و ايمان
در تكميل اين عرايض دو حديث ديگر را تقديم ميكنم:
در حجة الوداع رسول اكرم در بياني بسيار مفصل در خصوص آخرالزمان اين گونه بيان ميكنند:
والذي نفسي بيده يا سلمان ان عندها يكون المنكر معروفاً والمعروف منكراً.
و به آن خدائى كه جانم به دست او است اى سلمان در این موقع منكر، معروف و معروف، منكر میشود.
"مُنتهـَی الآمال"(آخِر باب هفتم علائم ظهور)
همانطور كه مشاهده ميفرماييد از بزرگترين بلاهايي كه نشان از زوال و نابودي عمده افراد در آخرالزمان دارد پنداشتن منكر به معروف و معروف به منكر است كه از عمدهترين دلايل رخدادنش را در بالا ذكر كردم
و به همين خاطر است در كه در روايت ارزشمند ديگري از امام صادق عليه السلام در خصوص آخرالزمان ايشان اين چنين بيان ميفرمايند كه:
إِنَّهُ سَيَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ لَا يَنْجُو فِيهِ مِنْ ذَوِي الدِّينِ إِلَّا مَنْ ظَنُّوا أَنَّهُ أَبْلَهُ وَ صَبَّرَ نَفْسَهُ عَلَى أَنْ يُقَالَ [لَهُ] إِنَّهُ أَبْلَهُ لَا عَقْلَ لَهُ
بدون شک زمانى براى شما پيش آيد كه از دينداران نجات نيابد، جز آنكه را مردم ابلهش دانند و خود او هم آماده باشد و تحمل كند كه باو گويند ابله و بي عقل است.
اصول كافى، ج3، ص ،180، ح5
حديث فوق العاده مهم است و كليدي
حضرت ميفرمايند تازه در بين دينداران! تنها كسي ايمانش باقي ميماند كه مردم او را بي عقل بدانند!
اما چرا؟
جواب با توجه به روايات و آيات و توضيحات بالا مشخص است!
چون اكثر مردم در آخرالزمان درست را غلط ميدانند و غلط را درست، در نتيجه كسي كه دارد حقيقتاً درست عمل ميكند را بي عقل ميپندارند!
