تالار گفتگوی بیداری اندیشه

به نام خداوند بخشنده ی مهربان
سلام خدمت دوستان بیداری اندیشه

از آنجائی كه ازدواج یك امر مسلم و حیاتی برای انسانها می باشد، بنابراین، بدون استثنا معلولین و بیماران نیز حق ازدواج كردن را دارا می باشند. معلولیت و وجود بیماری از جمله عوامل و نقایص مختل كننده است كه می تواند در تمامی ابعاد زندگی انسان اثر گذاشته و در صورت هدایت نشدن، انسان را به پائین ترین مراحل انسانی اش نازل گرداند.

بنابر تعریف سازمان بهداشت جهانی، معلول فردی است كه در اثر ضایعات ارثی، بیماری و یا حوادث(جانبازان جنگ و تصادفات) و یا كهولت قسمتی از امكانات بدنی یا روانی خود را بطور دائم یا موقت از دست داده است و از استقلال فردی او در آموختن و یا كاركردن كاسته شده است.(اسلامی نسب، 1372).

معلولین و بیماران با توجه به محدودیت های زندگی خصوصی، شخصی و خانوادگی از ویژگی های خاص برخوردار بوده و برای موارد مختلف زندگی اعم از آموزش، اشتغال، همسر گزینی به شیوه های خاص متوسل می شوند. نگرش عمیق به پدیدة معلولیت و بیماری روشن می گردد كه این پدیده موجب محرومیت های گوناكونی می گردد و فشارهای مختلفی برای افراد بیمار به وجود می آورد و از آنجائیكه بیماری به عنوان یك پدیدة اجتماعی اجتناب ناپذیر است مسئولیت هایی را برای عموم و بویژه مسئولین به همراه دارد.

این پست می تواند به منظور روشن كردن دیدگاههای افراد سالم در زمینه ازدواج با بیماران باشد و میزان تمایلات و یا عدم تمایل و بی رغبتی در رابطه با ازدواج با افراد بیمار را در میان کسانی که سلامت جسم و روح دارند، منعكس سازد.

1- آیا افراد سالم تمایلی نسبت به ازدواج با افراد بیمار دارند؟


2 –چه عواملی موجب عدم تمابل در زمینه ازدواج افراد سالم با افراد بیمار می باشد؟


3 –آیا بین نگرش زنان و مردان سالم در رابطه با ازدواج با افراد بیمار تفاوتی وجود دارد؟

نقل قول:1- آیا افراد سالم تمایلی نسبت به ازدواج با افراد بیمار دارند؟

بدون ریا راستش رو بخواید خیلی به این موضوع تمایل دارم. همیشه یک سری افکار نوستالژیک در موردش داشتم. که مثلا اگه عشقم این مشکل رو هم داشته باشه من چه عکس العملی نشون میدم؟ جوابم کاملا مثبت بوده حتی بیشتر از زمانی که طرف کامل باشه. چون واقعا بخاطر اون درونیات و زلالیه طرفه که من بهش علاقه مند میشم نه جسمش.