اینجور خبرها رو آدم میخونه احساس میکنه تا 2-3 سال دیگه نهایتا این راز کشف میشه و مردم دنیا فنا ناپذیر میشن
یه زمانی میگفتند که اگه یه نفر تا سال 2030 زنده بمونه میتونه تا ابد زنده بمونه چونکه دیگه تکنولوژی به حدی میرسه که همه ی بیماری ها رو درمان کنه(هنوزم میگن البته)
ولی به نظر من مضخرفه
حتی اگه واقعا یه زمانی بشر بتونه به راز حیات ابدی پی ببره مطمئن باشید ابرقدرت ها نمیذارن هیچکسی از این فرمول استفاده کنه و احتمالا اینو مخفی نگه دارن و تا سال ها ازش نفع ببرن
جالبه بدونید خیلی ها به امید اینکه بشر در آینده بتونه راز حیات ابدی رو کشف کنه بدنشون رو به حالت یخ زده درآوردن تا وقتی این راز کشف شد دوباره به حالت عادی برگردند
و جالبترش اینه که بدونید بشر هنوز راهی برای برگردوندن اون آدم ها از حالت یخ زده به حالت عادی پیدا نکرده،چه برسه به راز حیات ابدی...
و اما در مورد انتقال خاطرات:
اول به طور خلاصه بگم که حجم اطلاعاتی که مغز توی یک ثانیه رد و بدل میکنه فوق العاده زیاد هستش
اول فرض میکنیم که این مسئله ممکن باشه:
خب شما فرض کنید که فیلم دایورجنت 3 رو بخواید با کیفیت 4k دانلود کنید،میدونید حجمش حدودا چقدر میشه؟بله درست حدس زدید،حجم این فیلم با حدود دو ساعت زمان حدود 7-8 گیگ در میاد
حالا فرض کنید بخواید خاطرات دوساعت خودتون رو بریزید روی هارد درایو یا سی دی
خب قطعا چشم های شما کیفیت بهتری دارن از دوربین فیلم برداری،به علاوه ی اینکه ما از حس لامسه و بویایی و شنوایی هم برخورداریم و همین باعث میشه حجم خاطرات ما بالاتر بره
پس اگه بگیریم که برای هر 2 ساعت ما حدود 100 گیگابایت (اگر که 100 ها برابر بیشتر نه) خاطره داشته باشیم،پس یعنی برای 24 ساعت مجوریم حدود 1.2 گیگابایت خاطره داشته باشیم(یعنی روزانه دوتا هارددرایو باید دم دست داشته باشیم)
مگه اینکه مثل سینمایی ها شروع کنیم به فشرده سازی خاطرات که یعنی باید کیفیت خاطره رو بیخیال بشیم و بشینیم خاطره رو مثلا با کیفیت 480 ببینیم و بیخیال حس های دیگه مثل لامسه و بویایی بشیم...
و اما حالا در حد توانم یه ذره راجع به سختی های انتقال خاطره صحبت کنیم:
اولا که بعید میدونم مغز ساختارش کاملا مثل کامپیوتر باشه،آره درسته اینا خیلی شباهت دارن و جفتشون بر مبنای انتقال اطلاعات هستند اما بعید میدونم مغز یک ساختار باینری داشته باشه
دوما که ما حواسی مثل لامسه یا بویایی رو چطور میتونیم منتقل کنیم؟ درمورد حس لامسه یا درد گرفتن اعضای بدن که اگه بخوایم این رو منتقل کنیم باید یه شبیه سازی کامل از بدن انسان داشته باشیم (بماند که چقدر سخته!) و بعدش مثلا بگیم که در فلان ساعت از فلان روز قلب این بیمار به فلان حالت درد گرفته یا مثلا دستش به فلان حالت زخم شده و خون اومده و درد گرفته یا در فلان ساعت از فلان روز مثلا شما سردت شده
درمورد حس بویایی هم به همین قناعت میکنم که تنها راه اینکه شما یه بویی رو کامل حس کنی اینه که از طریق دماغت اون رو حس کنی (الان سعی کن با مغزتون مثلا به بوی آدامس نعنا فکر کنی،میبینی چقدر سخته؟حالا فکر کن بخوای همین بو رو از طریق مغز انتقال بدی)،پس برای اینکه بخوای درون خاطره حس بویایی رو انتقال بدی مجبوری که یه دستگاهی بغل دستت داشته باشی که مدام از خودش بوهای مختلف صادر کنه!برای مثال در فلان ساعت از فلان روز شما رفتی لیموناد خوردی و بوی لیموناد رو حس کردی،بعدش اون دستگاه مثلا از خودش بوی لیموناد رو صادر کنه،در این مورد هم همین رو بگم و تموم کنم که مایکروسافت چندسال پیش میخواست یه همچین کاری رو برای پروژه ی ایکس باکس وان و دسته ش بکنه به این صورت که وقتی بازیکن از بغل فاضلآب مثلا رد میشد،دسته از خودش بوی گند فاضلاب رو ساتع میکرد (جالبه بدونید مایکروسافت حدود 200 میلیون دلار! فقط خرج دسته ی ایکس باکس وان کرده) ولی این پروژه ی ساتع کردن بو از دسته فوق العاده گرون در میومد و مایکروسافت بیخیالش شد
سوما و مهمتر از همه:
شما چطوری میخوای
تفکر یه آدم رو به صورت کامل انتقال بدی؟به نظرم اگه همچین کاری ممکن بود دیگه توی دنیا هیچ جنگی نمیشد
تفکر یه آدم حاصل هستش از تمام فعالیت های مغزی یک آدم(که دو مورد بالا رو هم شامل میشه) که شامل هزاران ترابایت بر ثانیه اطلاعاته و همینطور گذشته و تجربیات و حافظه ی هر شخص(که باز هم شامل هزاران ترابایت اطلاعاته) و در نهایت یه نتیجه گیری ای که منجر میشه به تفکر هر شخص...
پس به طور کلی همچین امری خیلی خیلی بعیده و لازم هستش که تمام اطلاعات مغزی هر شخص رو انتقال بدیم که این یعنی میلیاردها ترابایت اطلاعات که باید برای مثلا یه ساعت از خاطره ی انسان انتقال بدیم،یعنی مثلا باید به یه ساعت خاطره بزرگترین دیتاسنتر گوگل رو اختصاص داد
بعید میدونم همچین تکنولوژی ای تا صدسال آینده عرضه بشه...
با شناختی که از ژاپنی ها دارم به نظرم منظورش از قدم بعدی همین بوده احتمالا این آقا
یعنی مثلا راه و روش رو یاد خواهیم گرفت ولی تکنولوژی رو نداریم
نقل قول:این سریال دقیقا در همین باره هستش
the 100
من این سریال رو یه فصل بیشتر ندیدم
ولی یه بازی هست به اسم remember me که دقیقا در همین مورد هستش و بشر در اون میتونه خاطرات رو انتقال بده و یا حتی تغییرش بده،هرچند که در اونجا این مسئله ملزم به حیات ابدی بشر نمیشه و فقط باعث میشه که ابرقدرت ها از این مسئله برای قدرت گیری خودشون استفاده کنند و شروع کنند به پاک کردن حافظه ی بقیه ی مردم و به فروش گذاشتن آنها