تالار گفتگوی بیداری اندیشه

راهکارهایی برای داشتن یک زندگی خوب و خانواده سالممسلما هر فردی خواهان یک زندگی خوب و سالم است، داشتن این زندگی مستلزم داشتن یک خانواده خوب و سالم است ،خانواده ای که تک تک افرادش برای رسیدن به چنین زندگی تلاش کنند تا به مسیر درست برسند.خانواده های بسیاری مشتاق هستند زندگی شاد و پرنشاطی داشته باشند تا بتوانند اوقات خوشی را در کنار یکدیگر سپری کنند،اما متاسفانه نمی دانند برای دستیابی به این اهداف چه باید بکنند.در این مطلب سعی داریم به خانواده ها کمک کنیم و تعدادی از کارهایی را که با انجام دادن آنها می توانند به زندگی شاد وایده آلشان دست یابند به عنوان نمونه معرفی کنیم.امیدوارم با خواندن این مطلب راهکارهای جدید و بهتری هم برای رسیدن به یک زندگی شاد و ایده آل است به ذهنتان برسد .
۱ – باهم آواز بخوانید :نیازی نیست که خواننده باشید و یا با قواعد و اصول خوانندگی آشنا باشید برعکس اگر هیچ گونه تجربه و آموزشی در این زمینه نداشته باشیداوقات بهتر و شادتری را می گذرانید. دسته جمعی آواز خواندن، از کارهایی است که همیشه با شادی و خنده همراه است،بسیاری از زن و شوهرها پس تولد فرزندشان انجام از کارهای پرتحرک و نشاط آور دوری می کنند، در حالیکه شادترین خانواده هانه تنها اینطور فکر نمی کنند بلکه فرزندان را نیز در اینکار سهیم می کنند .معمولا روزهای تعطیل که همه خانواده در کنار هم هستند فرصت خوبی است برای خواندن یک آواز دسته چمعی.جتی اگر دسترسی به مکانی باز و بزرگ دارید می توانید با یکدیگر بدوید و بخندید و بخوانید .۲ – اتاق شادی داشته باشید :برنامه ریزی در زندگی واحب و ضروری است اما اینکه همیشه طبق برنامه پیش رفت ، سخت و کسالت آور است،گاهی نیاز است قوانین را شکست و بدون برنامه ریزی به شادی و تفریح پرداخت.در برنامه ریزی های روزمره تان حتما زمانی را برای استراحت و تفریح بگذارید و در این اوقات به هر کاری که دوست داریدبپردازید حتی کارهایی که هیچ هدفی نداشته و یا بی نتیجه هستند.معمولا حانواده ها مکانی برای مطالعه و درس خواندن در منزلشان دارند اما کمتر خانواده ای هست که قسمتی از خانه را به کارهای نشاط آور اختصاص دهد.حتی باوجود داشتن حانه ای کوچک ، می توانید قسمتی از منزل را برای چند ساعت در هفته به اینکار اختصاص داده و شاد باشید.۳ – عادت های خوب و مفرح بسازید :برای مثال فست فودها از جمله غذاهایی هستند که همه اعضای خانواده بخصوص بچه ها به آن علاقمندند . مطمئنا همه ما از مضراتاین دسته از غذاها آگاه هستیم و باید راهی بیابیم تا فرزندان خود را به خوردن غذاهای مفید و مقوی ترغیب کنیم.یکی از بهترین کارها برای رسیدن به این هدف این است که کودکان را برای پختن غذاهای مفید سهیم کنیم و از آنها در آشپزخانه کمک بگیریمچرا که بچه ها همیشه به غذاهایی که خودشان در پخت آن سهمی داشتند علاقه زیادی دارند.راه دیگری که می توان کودکان را به خوردن غذاهای سالم تشویق کرد طراحی مسابقه در خانواده است.مسابقه ای ترتیب دهید که همه اعضای خانواده در آن شرکت کنند حتی کودکان کم سن و سال و در این مسابقه هرکسی باید بهترین،سالم ترین و خوشمزه ترین غذا را تهیه کند. در این مسابقه سعی کنید غیرمستقیم بهترین مواد غذایی را به کودکتان معرفی کرده وبخواهید از آنها در غذایش استفاده کند و سپس او را در مسابقه برنده اعلام کنید.به این تربیت بچه ها از سنین پایین با مواد غذایی مفید آشنا شده و به خوردن آنها عادت می کنند.همچنین از فرزندانتان از همان کودکی بخواهید تا در کار منزل کمکتان کنند ، اتق خوابشان را مرتب کنند ، وسایل شخصی خود را سر حایشان بگذارندو در ازای آن یک پاداش کوچک برایشان در نظر بگیرید ، مثلا : اجازه دهید نیم ساعت بیشتر تلویزیون ببیند یا شب یک ساعت دیرتر بخوابد،به این ترتیب کودک مسئولیت پذیر شده و یاد میگیرد که به بقیه کمک کند.۴ – با هم ورزش کنید :ورزش در هر سن و شرایطی برای حفظ سلامتی بدن مفید و ضروری است و چه بهتر اگر این تمرینات را به همراه اعضای خانواده انجام دهیدتا به این ترتیب سلامتی روحی خود و خانواده تان را بالا ببرید.بعدازظهرها و یا اوایل شب معمولا همه اعضای خانواده در منزل هستند، فرصت خوبی است تا به همراه خانواده به پیاده روی یا دوچرخه سواری بروید.هنگامی که فرزندانتان مشغول بازی با وسایل موجود در پارک هستند شما و همسرتان نیز می توانید علاوه بر پیاده روی و نرمش با یکدیگر صحبت کنید. ۵ – به تمام فرزندانتان توجه کنید :والدینی که بیش از یک فرزند دارند معمولا از کمبود وقت شکایت می کنند و به دلیل مشغله هایشان کمتر با فرزندانشان وقت می گذارنند.اما باید بدانید که تک تک آنها به شما نیاز دارند حتی اگر دیگر دوران کودکی و نوجوانی شان را پشت سر گذاشته باشندگاهی مشکلات فرزند بزرگ تر شما بسیار جدی تر و مهم تر از برآوردن نیازهای ساده و ابتدایی کودک شماست.۶ – به یکدیگر احترام بگذارید :در حضور فرزندتان به همسرتان عشق بورزید و به او محبت کنید تا آنها ببینند و بدانند که والدینشان همدیگ رت دوست دارند و به هم احترام می گذارند.به این ترتیب هم احساس امنیت و آرامش کرده و هم خود نیز این شیوه رفتاری را می آموزند.بسیاری از خانواده ها در حضور فرزندان به یکدیگر ابراز عشق و علاقه نمی کنند و همین مساله به مرور زمان موجبسردشدن روابط و یکنواخت و کسالت آور شدن زندگی می شود.۷ – به رفتارهای خوب جایزه بدهید :یکی از مسایلی که موجب ایجاد اختلاف بین همسران می شود بدرفتاری کودکان است همچنین زمانی که فرزندتان را به دلیل رفتار نادرستشتنبیه می کنید در جو منزل تشنج ایجاد می شود پس بهتر این است که از ابتدا کودک را با رفتارهای پسندیده آشنا کنید.یکی از بهترین راه ها برای آموزش این مسائل به کودکان احترام گذاشتم و داشتن رفتار مناسبو شایسته ی والدین در حضور فرزندان است.هرگاه فرزندتان رفتار خوبی داشت او را تشویق کرده و در مقابل با صحبت کردن به او بیاموزید که کدام رفتارها نادرست و ناشایست هستند.هرگز آنها را با دادن هدایای گرانقیمت تشویق نکنید چون اینکار توقعشان بالا رفته و موجب بوجود آمدن مشکلات دیگری در آینده می شود.معمولا خانواده ها در اواخر هفته و تعطیلات از منزل بیرون می روند می توانید به پارک، سینما یا باغ وحش رفته و به او بگویید که این تفریحات جایزه او هستند.۸ – عذرخواهی کافی نیست :اگر یکی از فرزندانتان به خواهر یا برادرش توهین کرده و او را ناراحت کرد به او بیاموزید که باید از او عذرخواهی کند حتی اگر خواهر یا برادرش از او کوچک تر باشد.همچنین بیاموزید که تنها عذرخواهی کافی نیست بلکه باید رفتار نادرستش را با انجام کاری جبران کند.مثلا وسیله بازی یا خوراکی مورد علاقه اش را با او شریک شود و یا به او در مرتب کردن اتاق و وسایلش کمک کند.


۹ – باهم مطالعه کنید :روز زمانی هرچند کوتاه را به مطالعه با فرزندانتان اختصاص دهید ، سعی کنید همه اعضای خانواده در یک زمان مشخص به مطالعه مطالب مورد علاقه شان بپردازند.مطالعه کردن یکی از عادات بسیار خوبی است که از کودکی باید برای کودک نهادینه شود.کودک با دیدن مطالعه والدین تشویق می شود که او هم به مطالعه بپردازد.با فرزندتان به مطالعه کتاب های مخصوص کودکان بپردازید ، اگر به مدرسه می رود کتاب را بین خودتان قسمت کرده و هرکدام یک قسمتاز کتاب را بخوانید. زمانی که نوبت به خواندن شما می رسد با هیجان بخوانید، کودکان عاشق هیجان و شادی هستند و زمانی که نوبتبه کودک رسید او را به این دلیل که توانسته قسمت مربوط به خودش را به خوبی بخواند تشویق کنید.۱۰ – خاطرات خوب را جاودان کنید :[/b]مناسبتهای مهم زندگیان را با گرفتن عکس و فیلم جودانه کنید . مثل : روز ازدواج ، روز تولد فرزند یا همسر و دیگر اتفاقات شیرین زندگی.عکس های روزهای شیرین زندگیتان را به دیوار نصب کنید. هرازگاهی به تماشای آلبوم عکس های قدیمی و فیلم های آن دوران بنشینیددر آخر سعی کنید به نکاتی که در این مطلب ذکر شده توجه کنید و راه های دیگری هم برای بهتر کردن زندگیتان بیابید.

معاشرت آزادانه همسرم با زنان دیگر مرا آزار می دهدبرخی از رفتارهای مردان برای همسرشان حساسیت‌برانگیز و ناراحت‌کننده است، مخصوصا رفتارهایی که آنها در مورد زنان دیگر در پیش می‌گیرند. نوع برخورد آنها با زنان فامیل و آشنایان، میزان صمیمیت، شوخ‌طبعی در مراوده با آنها و نبود برخی چهارچوب‌های مذهبی در معاشرت از جمله مواردی است که زنان را نسبت به ارتباط همسرشان با زنان دیگر آزرده می‌کند و به دنبال خودش تنش و درگیری و مرافعه به همراه می‌آورد.
در موارد متعددی از سوال در این زمینه باعث شد که ما با کمک فائزه دشتی، کارشناس‌ارشد روانشناسی به بازگویی برخی موارد مهم در این ارتباط بپردازیم.
دشتی در ابتدا این موضوع را ریشه‌شناسی می‌کند و می‌گوید: موضوعی که در اینجا مطرح است به دلیل تفاوت فرهنگی و دیدگاه مذهبی متفاوتی است که زوج‌ها با یکدیگر دارند. در حقیقت درست یا غلط بودن برخی از این رفتارها برای افراد، مساله‌ای فرهنگی است که به سبک تربیت خانوادگی و اعتقادات شخصی هر کسی برمی‌گردد. البته ما در اینجا صحبت درستی یا نادرستی را نمی‌کنیم و مهر تایید به این رفتارها نمی‌زنیم بلکه درباره تفاوت دیدگاه و منش افراد در مناسبات اجتماعی صحبت می‌کنیم.
او در ادامه توضیح می‌دهد: درست است که بر طبق اعتقادات مذهبی شما این رفتارها درست نیست اما اعتقادات و باورهای مذهبی هرشخصی باید برای همه قابل احترام باشد، مخصوصا اگر این فرد همسر یا خانواده همسر شما باشند. همان طور که آنها نمی‌توانند شما را مجبور کنند که حجاب نداشته باشید و به شما تحمیل کنند که با نامحرم رابطه صمیمی‌تری برقرار کنید، شما هم نمی‌توانید به صورت مستقیم و با سرزنش به آنها بگویید چرا این رفتار را دارند، مخصوصا در مورد خانواده همسرتان باید کمال دقت را داشته باشید که به واسطه تذکر یا واکنش شما، احساس بی‌احترامی یا شماتت به آنها دست ندهد.

این کارشناس‌ارشد روانشناسی به اهمیت شناخت تفاوت‌های فرهنگی و اجتماعی پیش از ازدواج تاکید می‌کند و می‌گوید: مساله اینجاست که وقتی رفتارها و اعتقاداتی برای شما در اولویت اهمیت هستند، در هنگام خواستگاری در مورد آنها صحبت کرده و نظر همسر آینده‌تان را جویا شوید تا با چهارچوب‌ها و موازین او آشنا شوید. همچنین دوران آشنایی و نامزدی فرصت خوبی است تا با مشاهده نوع برخورد همسرتان با اطرافیان و آشنایان نسبت به این جنبه از شخصیت و رفتار او شناخت پیدا کرده و بعد با تفکر و مشورت در مورد انتخاب او به عنوان همسر تصمیم‌گیری کنید. باید دقت داشته باشید که وقتی فردی سال‌ها در یک خانواده با فرهنگ مشخص و تربیتی خاص خود پرورش یافته است، نمی‌توان به راحتی تغییری در رفتار او ایجاد کرد و نباید با فرض اینکه بعدا این رفتار همسرتان را تغییر می‌دهید، وارد ازدواج شوید؛ بلکه باید یا این رفتار را بپذیرید یا برای تغییر بخشی از آن و به تدریج تلاش کنید.

فائزه دشتی، کارشناس‌ارشد روانشناسی در نهایت در مورد شیوه مواجهه با چنین وضعیتی و برخورد صحیح زنان با همسران‌شان توضیح می‌دهد: اگر شما قصد داشته باشید که با امر به معروف و نهی از منکر همسرتان را متوجه کار اشتباهی که انجام می‌دهد، کنید باید این کار را با آرامش و احترام و به دور از دعوا، تهدید، توهین یا اعمالی از این دست انجام بدهید. چون در این صورت او واکنش دفاعی در مقابل شما خواهد داشت و حرف شما را نمی‌پذیرد. در اموزه‌های دینی ما نیز تاکید شده که در تبلیغ دین نباید از رفتار انتقادی و پرخاشگرانه استفاده کرد، پس فقط می‌توانید با حفظ ارزش‌های دینی خود و پایبند بودن به آنها از اعتقادات خودتان محافظت کنید و با صحبت پیرامون این موضوع، بدون قضاوت در مورد رفتار کسی، همسرتان را با باورهای خود آشنا کنید.

توصیه های یکی از اساتید محترم رو اینجا میزارم

حتما میتونه مفید باشه



هو المحبوب

ذللوا أنفسکم بترک العادات و قودوها الی فعل الطاعات

با ترک « عادت­ها » ، نفستان را رام کنید و آن را به انجام طاعات بکشانید.(غررالحکم)

با سلام به شما و سلام به مقام والاي زن كه اگر خودش را به درستی بشناسد می­‌تواند مظهر صفاتِ جمالِ الهي و سرشار از عقلانیت و شور و نشاط و امید و زندگی باشد و با « هنر زن بودن » و « هنر هدایت نامحسوس » خود نگاه‌ اطرافیانش را هم آسمانی کند و آنان را به اوج عقلانیت و اراده و امید و شور و نشاط و معنویت و پاکی و انسانیت و صداقت و أحسن الحال و به معراج برساند.

اکنون لازم است بدانید که عوامل موفقیت در ازدواج و زندگی عبارتند از :

1ـ خودشناسی ، زیرا فرد بدون آن حتما گرفتار خیالبافی و « انواع بدحجابی » و « روابط غیر مجاز با نامحرم » و « مرور گذشته­‌ها » می­‌شود و تصور درستی از « مخلوقیت » خود و « خالقیت » خالقش و «در حال آزمایش» بودنِ خود و «مالکیت و ربوبیت» خالقش نخواهد داشت و خود را اشتباها با همسر و والدین و مردم « طرف » می­‌بیند و آنها را در « خوشوقتی یا بدوقتی » خود « موثر » می‌پندارد و در مواجه شدن با هر سختی و مشکل و مسئله و مانعی، نا امید و درمانده و دچار «احساس حقارت» می‌شود و حتما نمی­‌تواند نیازهای جسمی و جنسی و عاطفی و معرفتی و .. و توانایی‌ها فردی و خانوادگی و .. و امکانات مادی و معنوی و نقش و مسئولیتها و خطرات و وظائف خودش را در شرائط مختلف ، درست تشخیص دهد و درست عمل کند و نمی­‌تواند منظورش را با « خدا و خلق » ، روشن بیان و با اطرافیانش « تعامل منطقی » برقرار و همدلی پیدا کند و از زندگی رو به رشدش ، لذت ببرد و به کمال و معبود و محبوب خود برسد.

انسان خودیافته و کمال طلب ، اولا : از اشتباهات خود به موقع عذرخواهی می کند و ثانیا : از موعظه و نصیحت دیگران (هر چند غلط) ، دلخور نمی شود.

آنکه خود را به درستی نمی‌شناسد «والدین نسبی و سببی، بستگان، فرزندان و خصوصا همسرش» را «بهانه‌» و « نردبان » و « مکملی » برای « رشد و شکوفایی خودش » نمی‌بیند لذا به جای آنکه وجود آنها را (با هر خصوصیتی) غنیمت شمارد و با ابراز محبت «مناسب» به آنها لذت ببرد و از «نردبان» آنها خود را بالا بکشد ، دائما خود را با « مقایسه کردن های شیطانی » و « حسادت » و « توقعات » و « ایرادگیری از آنها » رنج می‌دهد و به غفلت می‌کشاند و یا دنبال اینست که آنها با « ترحّم » به او « توجه و محبت » کنند و تصنعی به او « احترام » بگذارند.

2ـ شناخت اصول و مبانی زندگی ، زیرا بدون آن ، « نگاهِ » فرد به زندگی منطقی نخواهد بود و « جهتگیری » عاقلانه‌ای نخواهد داشت و به جای « اصول » ، دنبال « فروع » می‌رود و فرصتهای گرانبهای عمرش را تلف می‌کند و همواره « متزلزل » خواهد بود و خیلی زود از زندگی «خسته، افسرده، زیانکار » می‌شود « مراقبت از خود و ابراز تمام توقعات از خود » با توقع از دیگران (خصوصا همسر) روابطش را (با هر بهانه­‌ای) با والدین ، همسر ، فرزندان و اطرافیان خود تیره می­‌کند و نمی­‌تواند از زندگیش در هر شرائطی « لذّت » ببرد و به تکامل و تعالی و تقرب الهی برسد و در اصلاح و هدایت دیگران مفید و موفق باشد.

3ـ شناخت فرق ازدواجهای رایج (که آلوده به خرافات و رسوم غیرمنطقی و إلقائات دروغ روانشناسانند) با ازدواج «اسلامی». زیرا این دو با هم خیلی فرق دارند. مثلا در ازدواج اسلامی ، زن و مرد باید از خودسریها و خودخواهیهای دوران تجردشان دست بردارند و مسئولیتهای جدید و بیشتری را بپذیرند و هرکدام دنبال خوش­گذرانی یا حل مشکلات فقط خود نباشد و نقش معلم و بازرس و زندانبان را برای دیگری بازی نکند. در ازدواج اسلامی، « زن » باید هنرمندانه « نقش مهمان و شارژر » را ایفا کند و با خواسته های عاقلانه همسرش «هماهنگ» باشد و به او « آرامش » ببخشد و او را برای خودداری از « هوسرانی » و « خواسته های غیرعقلانی و غیرمجاز » و طلب علم ، معرفت ، کار ، تلاش ، عبادت و اطاعت از ولی خدا و جهاد و سربازی، « به طور نامحسوس » ، ارشاد و سرشار از روحیه و أنگیزه کند.

اما در ازدواجهای رایج و آلوده به إلقائات غربی ، زنان در مسائل زناشویی گرفتار « افراط و تفریط » هستند و از تحمیل نظر خود به شوهر افتخار می کنند و برخی با « نان آور » شدنشان، شوهرانشان را ناخودآگاه تحقیر و به « نان خور » خود تبدیل می کنند و از شوهرشان توقع دارند که با تقاضاهای روزافزون آنها هماهنگ باشد و لذا دائما نق می زنند و از هر چیزی ایراد می گیرند و «جهاد همسرداری » را قبول ندارند و خود را مسئول هماهنگ شدن با همسر و آرامش بخشی به او نمی دانند بلکه از شوهرشان توقع دارند که در خدمت خواست هوس آلودشان باشد و بی حوصلگیشان را با هدایا و محبت و احترام خود جبران کند و به اینها آرامش هم ببخشد !؟

مثال دیگر اینکه در ازدواج اسلامی ، « زن » با تمام « نقشی » که در رشد و هدایت فرزند دارد اما هیچ « مسئولیتی » در قبال فرزند ندارد و جهاد او « فقط همسرداری » است.

4ـ شناخت ویژگی­های زن و مرد ، زیرا بدون آن در انتخاب همسر گرفتار « ظاهربینی و سطحی نگری» شده و « زیبایی » و « اهمیت هنر همسرداری » فهمیده نمی‌شود و تنظیم روابط با همسر ، شکل طبیعی، منطقی، دلنشین، جذاب، صادقانه و مخلصانه پیدا نمی­‌کند و روابط زناشویی که از نیازهای اساسی آنهاست و باید شیرین‌ترین لحظات با هم بودن زوج باشد، (با توهم سوء استفاده) به سردی می‌گراید و خیلی زود میان زوج به بهانه های مختلف کدورت و فاصله ایجاد می‌شود و آنها را به بداخلاقی یا انحراف اخلاقی یا افسردگی و « انزواگزینی » و قهر و طلاق می‌کشاند.

5ـ شناخت و تمرین « هنر زن بودن » و « کشف و تشویق نکات مثبت » و « هنر هدایت نامحسوس » که « توجه » فرد را از والدین به « همسر» معطوف و دخالت ناخواسته‌ی آنها و دیگران را کاهش و « روابط زناشویی­ » را گرم و شیرین‌ می‌کند و « اصطکاک » با همسر و اطرافیان را کاهش و عامل شادکامی در ارتباط با دیگران است.

متأسفانه این موارد را نظام آموزشی در مدرسه و دانشگاه برای جوانان هرگز مطرح نمی کند و آنها را غافل نگه می دارد در نتیجه آمار افسردگی و بی حوصلگی و بداخلاقی و طلاق هر روز بیشتر می شود و کمتر دختر و پسر و والدینی هم از آن عبرت می گیرند.

امیدوارم شما خانم عزیز با استعانت از بارگاه الهی و استمداد از مادرمان حضرت زهرای أطهر سلام الله علیها و اُنس روزانه با قرآن و تأمل و دقت در مفاهیم واژه ها و آیاتش بتوانید به اوج چنان خودشناسی و بلوغ و اراده و امید و ایمان و ادب و حیاء و شور و نشاطی برسید که دو روزتان با هم برابر نباشد و سرشار از « عقلانیت » شوید و « مأموریت الهی و نقش و تکالیف عقلی و شرعی » خود را دُرست و روشن و به موقع بفهمید و باجذابیتهای پایان ناپذیری که خداوند به شما «امانت» داده و با « احترام و تشویق‌ نکات مثبتِ » همسر و خانوادة او آنها را « مجذوب » خود کنید و« تدریجا » همسرتان را هم به اوج اراده ، ایمان ، امید ، نشاط ، احساس مسئولیت و گفتار و رفتار و اخلاق منطقی برسانید و از غفلت ، جهالت ، حقارت ، تکبر ، کسالت ، تنبلی ، خشونت ، وابستگی ، افسردگی ، دهن بینی و بی حیایی و گناه و انحرافات احتمالی دیگر نیز حفظ کنید و بتوانید مومنانه و هنرمندانه و صبورانه « خانوادة » خود را مدیریت و عاشقانه خالقت را « بندگی » کنی و زمینه­‌ساز ظهور آخرین حجت الهی هم باشی و به أحسن الحال و سعادت اخروی و جوار الهی نائل شوید. إن شاء الله تعالی

انسان ، هرقدر بالغ­‌تر و عاقل­‌تر و مومن­‌تر می­‌شود ،

رفتارش متعادل‌تر و زیباتر و توقعاتش «کمتر» و مسئولیت‌پذیری و انجام وظیفه­ و خلاقیت و نفوذش « بیشتر» می­‌شود.

ازدواج و همسرداري ، مسابقة عقل‌آزمايي است نه بخت‌آزمايي.

دنیا ، محل « آزمایش » است نه « آسایش ».

« لایق ستایش » ، « محتاج ستایش » نیست.

حُر ثابت کرد که می توان سرنوشت را از سرنوشت.