تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: يك دست در گردن كدخدا، يك دست در گردن امام حسين؟!
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم


لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ ... (مائده - 82)
بدون تردید شدیدترین مردم را از لحاظ دشمنی با مؤمنین، یهود می یابی! (82)

بر طبق آیه بالا که روایات و اسناد غیر قابل خدشه تاریخی هم آن را تأیید می کند یهود که مصداق اتم و اکملش امروز می شود یهود صهیونیسم شدیدترین دشمن مؤمنین و در حال حاضر امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف هست!

و بزرگترین حامی و دوستار اسرائیل و یهود صهیونیسم در جهان کیست؟

این هم بدیهی است پاسخش!

دولت ایالات متحده آمریکا که دستش به خون صدها هزار انسان و مسلمان و شیعه در سرتاسر جهان آغشته است!


از طرف دیگر برخی از بزرگترین حامیان سردمداران فتنه سبز مانند اکبر گنجی وقیحانه اظهارات بی شرمانه ای در خصوص امام زمان علیه السلام مطرح کرده اند و در عین حال اعلام حمایت و طرفداری و دوستداری از سردمداران فتنه سبز داشته اند و آن سردمداران فتنه سبز نیز هیچگاه از داشتن چنین طرفدارانی وقیحی بیزاری نجسته اند!!!


و البته بر طبق آیات قرآن طرفداری و دوستداری از دشمنان خدا و دین خدا از ویژگیهای بارز منافقین است.

تَرَى كَثِيرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ ﴿۸۰- مائده﴾
بسيارى از آنان (منافقین) را مى‏‌بينى كه با كسانى كه كفر ورزيده‏‌اند دوستى مى‏‌كنند راستى چه زشت است آنچه براى خود پيش فرستادند كه [در نتيجه] خدا بر ايشان خشم گرفت و پيوسته در عذاب مى‏‌مانند (۸۰)


و همچنین باز هم بر طبق آیات قرآن استهزای مؤمنان و اعتقاداتشان هم از دیگر ویژگی های بارز کفار و منافقین است.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَكِن لاَّ يَعْلَمُونَ ﴿۱۳-بقره﴾
و چون به آنان (منافقان) گفته شود همان گونه كه مردم ايمان آوردند شما هم ايمان بياوريد مى‏‌گويند آيا همان گونه كه كم‌خردان ايمان آورده‏‌اند ايمان بياوريم هشدار كه آنان خودشان حقيقتاً كم‏‌خردانند ولى نمى‏‌دانند.



خوب کسی که دوستدار داشتن رابطه مسالمت آمیز با دشمن خدا و اولیای خداست!
و کسی که بیزاری نمی جوید از کسی که دین خدا و اولیای خدا را تحقیر و استهزاء می کند!
وضعیت چنین کسانی چه خواهد بود؟!!


پاسخ را از زبان امام صادق علیه السلام می شنویم:

امام صادق علیه السلام:

مَنْ جَالَسَ لَنَا عَائِباً
أَوْ مَدَحَ لَنَا قَالِياً
أَوْ وَاصَلَ لَنَا قَاطِعاً
أَوْ قَطَعَ لَنَا وَاصِلًا
أَوْ وَالَى لَنَا عَدُوّاً
أَوْ عَادَى لَنَا وَلِيّاً
فَقَدْ كَفَرَ بِالَّذِي أَنْزَلَ السَّبْعَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيم‏.


هر كه مجالست کند با کسی که از ما عیبجویی می کند،
يا دشمن ما را مدح كند،
يا با كسی که از ما بریده پیوند كند،
يا از دوستداران ما كناره گيرد،
يا با دشمن ما دوستى كند،
يا با دوست ما دشمنى كند،
به کسی که سبع مثانى و قرآن عظيم را فرو فرستاده (یعنی خداوند) کافر گشته.


امالی شیخ صدوق؛ مجلس 13؛ ح7؛ ص 57



حدیث بالا خیلی روشنگر است و مؤید حقایقی است که اگر ایمانی در دل شخص باقی مانده باشد می تواند تنبه آور باشد، إن شاء الله!




اساساً برائت نداشتن از دشمنان خدا و اولیای خدا آن عاملی است که بسیاری از کسانی را که توهم دارند که دوستدار ولی خدا هستند را به جبهه دشمن ولی خدا می کشاند!

همانطور که بسیاری از کسانی که برای امام حسین علیه السلام نامه فرستادند و اعلام حمایت خود را به ایشان اعلام کرده بودند حاضر شدند بروند پای منبر ابن زیاد و سخنش را بشنوند و بعد هم تحت تأثیر وعده و وعید او کارشان به جایی رسید که بر قتل و غارت حجت خدا و خاندان پیغمبرش بر هم سبقت می گرفتند!
اگر برائتشان از دشمن خدا قوی بود اصلاً حاضر نمی شدند بروند پای منبر دشمن خدا بنشینند تا بعد متأثر از وعده و وعیدش بشوند!
این وضعیت امروز پیچیده تر و سختتر است و اگر شخصی در شناخت ملاکها و ویژگیهای کسانی که باید زا آنها بیزاری بجوید ضعیف باشد و احیاناً بیزاری نجوید از کسانی که وظیفه ایمانی اش هست که از آنها بیزاری بجوید عاقبت کارش را به کفر و ایستادن در مقابل ولی خدا می کشاند به گواه آیات و روایات و شهادت تاریخ!






ِامام صادق علیه السلام فرمودند که رسول خدا فرمود:

مَنْ‏ أَحَبَ‏ كَافِراً فَقَدْ أَبْغَضَ‏ اللَّهَ
وَ مَنْ أَبْغَضَ كَافِراً فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ
ثُمَّ قَالَ علیه السلام: صَدِيقُ عَدُوِّ اللَّهِ عَدُوُّ اللَّهِ.


هر کس کافر را دوست بدارد حقیقتاً خدا را دشمن داشته
و هر کس کافر را دشمن بدارد حقیقتاً خدا را دوست داشته
سپس امام علیه السلام فرمودند:
دوست دشمن خدا دشمن خداست!



امالی صدوق؛ مجلس 88؛ ح8 ص 606
در روایتی از امام صادق عليه السلام سؤال شد که
آیا حبّ و بغض از ایمان است؟
حضرت در پاسخ فرمود:
هل الایمان الّا الحبّ و البغض؛
آيا ايمان جز حب و بغض است؟! (كنايه از اينكه حقيقت ايمان كه در قلب است مربوط مي‌شود به حالات قلب كه مي‌شود حب و بغض، يعني داشتن حب و بغض نسبت به چيزهايي مي‌شود ايمان و بلعكسش مي‌شود كفر!)
(تفسیر نورالثقلین، ج 5، ص 44 .83)


و درحدیث دیگری می خوانیم:
«من اوثق عری الایمان ان تحبّ فی اللّه و تبغض فی اللّه و تعطی فی اللّه و تمنع فی اللّه؛
از محکم ترین دستگیره های ایمان آن است که برای خدا دوست بداری و برای خدا دشمن بداری و برای خدا ببخشی و برای خدا منع کنی.»
اصول کافی، ج 2، ص .125


در آيات و روايات متعددي مصاديق كساني را كه بايد نسبت به آنها دشمن بود و از آنها تبري داشت مشخص شده!
شما در قريب به اتفاق زياراتنامه‌ها مسئله تبري را به شدّت پر رنگ مشاهده مي‌كنيد و اين به علت اهميت آن است!

يكي از گوياترين روايات كم‌نظير در اين خصوص هم روايت زير است:


پاسخ را از زبان امام صادق علیه السلام می شنویم:

امام صادق علیه السلام:

مَنْ جَالَسَ لَنَا عَائِباً
أَوْ مَدَحَ لَنَا قَالِياً
أَوْ وَاصَلَ لَنَا قَاطِعاً
أَوْ قَطَعَ لَنَا وَاصِلًا
أَوْ وَالَى لَنَا عَدُوّاً
أَوْ عَادَى لَنَا وَلِيّاً
فَقَدْ كَفَرَ بِالَّذِي أَنْزَلَ السَّبْعَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيم‏.


هر كه مجالست کند با کسی که از ما عیبجویی می کند،
يا دشمن ما را مدح كند،
يا با كسی که از ما بریده پیوند كند،
يا از دوستداران ما كناره گيرد،
يا با دشمن ما دوستى كند،
يا با دوست ما دشمنى كند،
به کسی که سبع مثانى و قرآن عظيم را فرو فرستاده (یعنی خداوند) کافر گشته.


امالی شیخ صدوق؛ مجلس 13؛ ح7؛ ص 57


متأسفانه در دوراني هستيم كه دلهاي بيمار به گواه قرآن سعي دارند ديني را معرفي كنند كه در آن تبري و دشمني با دشمنان خدا جايگاه خاصي ندارد!
مطالعه‌اش در روز‌هايي كه در پيش رو داريم، مي‌تواند براي كساني كه خود را به خواب نمي‌زنند روشنگر باشد إن شاء الله
آدرس های مرجع