تالار گفتگوی بیداری اندیشه

با نام ویاد خدا
درود بردوستان

مگه زنگ انشاست؟
آنهم انشاي تخيلي

شاد باشي پسرم

با نام خدا وتشکر
چشم پدرم
ضمنا بد نیست بخشی از خاطرات گذشته را مرور کنیم تا آثار جنگ های بی دروپیکررا ببینیم
«آن زمان كه صدام كشور ایران را اشغال كرد، ما نظرمان مثل همه این بود كه باید جنگید و آنها را از كشور بیرون كرد؛ ولى وقتى كه خرمشهر را فتح كردیم و این‌ها را بیرون راندیم، احساس كردیم كه نیروها به‌خصوص ارتش انگیزه داخل شدن در خاك عراق را ندارند؛ خودشان مى‌گفتند: ما تا حالا جنگ كردیم كه دشمن را از كشورمان بیرون كنیم ولى حالا اگر بخواهیم در خاك عراق برویم این كشورگشایى است؛ و انگیزه نداشتند.
روى همین اصل هم من همان وقت پیغام دادم كه هر كارى مى خواهید بكنید حالا وقتش است و حمله كردن به عراق درست نیست. آن روز حسابى براى غرامت به كشور ما پول مى دادند و منّت ما را هم مى كشیدند و شرایط آماده بود؛ ولى آقایان فكر مى كردند كه الان مى رویم عراق را مى گیریم، صدام را نابود مى كنیم.
بالاخره من از همان وقت نظرم این بود كه جنگ را به یك شكلى خاتمه دهیم، ولى خوب رهبرى با امام بود و نظر ایشان مقدم بود... شنیدم بعضى گفته بودند: «فلانى بوى دلار به مشامش خورده است».
بعد عراقی‌ها رفتند یك مثلثى هایى درست كردند و آقایان هم به این عنوان كه ما مى خواهیم برویم به بصره، از امام(رحمة الله علیه) یك پیام گرفتند براى مردم بصره كه اى مردم بصره از نیروهاى ما استقبال كنید و... من بعداً به امام گفتم آخر این پیام چه بود كه شما دادید، آنها به ما مى خندند؛ و امام پذیرفتند كه پیام اشتباه بوده است.
بالاخره ما بعد از فتح خرمشهر مرتب شهید دادیم، مرتب از طرفین كشته شد، كارى هم از پیش برده نشد.
... بعد از فتح خرمشهر هشت نفر از سران كشورها آمدند پشت سر امام در تهران نماز خواندند، یاسر عرفات بود، احمد سكوتوره بود، ضیاءالحق بود، این‌ها اصرار داشتند كه امام جنگ را پایان بدهند، ولى امام قبول نكردند. همان وقت اگر وساطت آنها قبول شده بود، ما در موضع بالا بودیم و مى توانستیم خسارت بگیریم و عراق را محكوم كنیم؛ ولى متأسفانه آن فرصت را از دست دادیم تا آن وقتى كه به امام گفتند ما دیگر هیچ امكانات و نیرویى نداریم، و ایشان مجبور شدند آن قطعنامه را بپذیرند؛ البته قولى هم هست كه خود امام مایل به ختم جنگ بودند ولى طرفداران ادامه جنگ نظر خودشان را به ایشان تحمیل كرده بودند.»
خاطرات آیت الله العظمی منتظری» جلد اول، صفحه ۵۸۹

(۳/خرداد/۹۶ ۱۱:۳۷)Mforootaghe نوشته است: [ -> ]خاطرات آیت الله العظمی منتظری» جلد اول، صفحه ۵۸۹

به روباه گفتن شاهدت كيه گفت دمم
سگ زرد برادر شغال
شاد باشي پسرم

با نام ویاد خدا
درود بردوستان
یادم آمد روزی رهبری برای مثال از کتاب خاطرات داستایوسکی استفاده کردند وچند بار هم از کتاب جنگ وصلح روسی عجیب است که شما از خواندن خاطرات یک فقیه پرهیز میکنید کمی تعقل داشته باشید موفق باشید( البته ادب مرد به زدولت او)

ببين پسرم يا طرف مقابلت را احمق فرض كردي
يا خودت را به حماقت مي‌زني
منتظري آدمي معلوم الحال است

(۳/خرداد/۹۶ ۱۲:۴۲)Mforootaghe نوشته است: [ -> ]عجیب است که شما از خواندن خاطرات یک فقیه پرهیز میکنید کمی تعقل داشته باشید موفق باشید( البته ادب مرد به زدولت او)

فقيه؟
ابوموسي اشعري
شريح قاضي
ابوحنيفه
فقيه زياد داشتيم برادر
اندكي هواي نفست اجازه مي داد از عقلت استفاده كني مشخص بود كاملاً‌كه منظور من چيست!

به عنوان نمونه بديهي است كه احمقانه‌ترين روش براي اينكه يك اهل سنت ادعايش را اثبات كند از كتب ابوحنيفه سند بياورد
اندكي از اين عقل خدادادي استفاده كن پسرم
البته بهت حق مي‌دم شدّت غلبه هواي نفست اجازه استقاده حداقلي از عقل و منطقت رو گرفته و تو رو گرفتار سفسطه‌هاي احقمانه كرده است

با نام ویاد خدا
درود برشما
بنده که فلان صفت را انشاء الله ندارم در مورد شما خودتان میدانید اما در مورد کتب خاطرات عرض کنم که همه مسوولان دنیا کتاب خاطرات دارند ومیتواند درست باشد یا نباشد تا کنون کسی نظر آن فقیه را ردنکرده است شما هم انشاء الله خردمندید مطالعه کنید وتنها مقلد نباشید موفق باشید ضمنا بد نیست بجای اتهام بدیگران کمی هم راجع به مطلب نظر خودرا بنویسید .تخریب کارساز نیست کمی هم بسازید

امام رضا عليه السلام:
لا تُمارِيَنَّ السُّفَهاءَ فيَجهَلوا علَيكَ .

با اشخاص سفيه هرگز مجادله مكن؛ زيرا با تو نادانى مى كنند.

میزان الحکمه ج10

حضرت عيسي عليه السلام:

من بيماران را معالجه كردم و آنان را شفا دادم كور مادرزاد و مرض پيسى را به اذن خدا مداوا نموده و مردگان را زنده كردم ولى آدم احمق را نتوانستم اصلاح و معالجه كنم.

پرسيدند: يا روح الله ! احمق كيست؟

فرمود: شخصى خودپسند و خودخواه است كه هر فضيلت و امتيازى را از آن خود مى داند و هر گونه حق را در همه جا به خود نسبت مى دهد.

بحارالانوار، ج 72، ص 320





قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا
﴿۱۰۳ - كهف﴾


بگو آيا شما را از زيانكارترين مردم آگاه گردانم (۱۰۳)



الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا
﴿۱۰۴﴾


[آنان] كسانى‏ اند كه كوشش‏شان در زندگى دنيا به هدر رفته و خود مى ‏پندارند كه كار خوب انجام مى‏ دهند (۱۰۴)

با نام ویاد خدا
درود برشما
در اینکه شما آیات وروایات را بهتر ازبنده حفظ کرده اید تردیدی ندارم ولی تردید دراینستکه در مفاهیم آنها تعقل نکرده اید کمی خردورزی شمارا به حقیقت نزدیک میکند ضمنا بنده هم مایل بجدل نیستم واگر تکرار شود پاسخ نمیدهم مگر انکه وارد اصل مطلب بشوید ممنونم

(۳/خرداد/۹۶ ۱۳:۰۱)III I III نوشته است: [ -> ]امام رضا عليه السلام:
لا تُمارِيَنَّ السُّفَهاءَ فيَجهَلوا علَيكَ .

با اشخاص سفيه هرگز مجادله مكن؛ زيرا با تو نادانى مى كنند.

میزان الحکمه ج10