۲۸/شهریور/۹۶, ۱۳:۱۴
جنگ جهانی دوم، سال1940 ، زمانی که هنوز ابزارهای قدیمی چون گاریها و بلند کننده های دستی در زمینه حمل و نقل استفاده میشد.
صنعت یکپارچه سازی حمل و نقل در طول سالهای 1920تا 1930آغاز شد و اولین کسانی که وارد این ماجرا شدند سربازان ارتش آمریکا بودند که برای انتقال کالاها از انبارها، قطارها، هواپیماها و کشتی ها پالت هایی برای جا به جایی کالاها اختراع کردند. در ابتدا پالت های چوبی و فلزی وجود داشتند اما امروزه از بیشتر از پالت های پلاستیکی استفاه می شود.
پالت یک ساختار چوبی یا پلاستیکی تخت (در موارد کمی نیز فلزی) برای جا به جایی های کلان است که می توان با آن انواع کالاها را حمل کرد. در حالی که به طور ثابت امکان بلند کردن از طریق هر ابزار بلند کننده سیاری برای آن وجود دارد.
امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی های جدید بشر توانسته است در کیفیت و مقاومت بسیاری از مواد پلیمری تغییر ایجاد کند. حوزه پالت پلاستیکی نیز از این امر مستثنی نبوده و پیشرفت های تکنولوژیکی در دستگاه های تزریق باعث انقلابی در این حوژه شده است.
وظیفه پالت پلاستیکی تسهیل در جابجایی و بسته بندی محصولات کارخانجات می باشد. پالت پلاستیکی می تواند زمان جابجایی محصولات را تا تقریبا 4 برابر سریعتر کند.
پالت یک محصول پلیمری سنگین است و باید دستگاه های قدرتمند و عظیمی در تولید آن به کار گرفته شود تا بتوان یک پالت با وزن حداقل 10 کیلو تولید کرداز نظر نوع پالت های پلاستیکی با توجه به جنس و کاربرد به انواع مختلفی تقسیم می شوند، از قبیل: پالت های پشت دار، پالت های توهم خور، پالت های دندانه دار
انبار های بسیار بزرگ در سطح ایران وجود دارند که جابه جایی کالا در آن ها بسیار زیاد است. پالت های چوبی حداکثر سفری که می تواند انجام دهد ۴ تا ۶ بار است درحالی که پالت های پلاستیکی می تواند تا 30 مرتبه سفرهای بلند مدت بین قاره ای بدون مشکل را طی کند.به همین دلیل پالت پلاستیکی می تواند حافظ محیط زیست می باشد و مانع قطع درختانی شود که برای ساخت پالت چوبی به کار می رود.