۴/دی/۹۶, ۱۱:۵۷
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم
بسم الله الرحمن الرحيم
... وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا ...(سوره مريم - آيه 21)
... و ما او را نشانهاى براى مردم و رحمتى از جانب خويش قرار میداديم...
بسم الله الرحمن الرحيم
... وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا ...(سوره مريم - آيه 21)
... و ما او را نشانهاى براى مردم و رحمتى از جانب خويش قرار میداديم...
اما چرا حضرت مسيح عليه السلام آيه و نشانه خداوند شد؟!
حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: ✅ لا أقام اللَّه عیسی بن مریم آیة للعالمین إلّا بالخضوع لعلیّ علیه السلام.
⬅️ ای مفضّل! ...
خداوند #عیسی علیه السلام را #نشانه قدرت خود برای جهانیان #قرار_نداد
⭕️مگر⭕️ بهخاطر (شدّت) تواضع و #فروتنی_او ⬅️برای امیرالمؤمنین➡️ علیه السلام (در عالم ميثاق).
اختصاص (شیخ مفید): ص ۲۴۴
اما قصه ظهور و حضرت مسيح عليه السلام:
حضرت مسيح و حضرت حجت عليهما السلام:
مولا اميرالمؤمنين علي عليه السلام:
إنّ المهدی یرجع إلی بیت المقدس فیصلّی بالناس أیّاما فإذا کان یوم الجمعة و قد أقیمت الصلاة فینزل عیسی ابن مریم فی تلک الساعة من السماء علیه ثوبان أحمران و کأنّما یقطر من رأسه الدهن و هو رجل صبیح المنظر و الوجه أشبه الخلق بأبیکم إبراهیم فیأتی إلی المهدی و یصافحه و یبشّره بالنصر فعند ذلک یقول له المهدی: تقدّم یا روح اللّه و صلّ بالناس، فیقول عیسی: بل الصلاة لک یا ابن بنت رسول اللّه، فعند ذلک یؤذن عیسی و یصلّی خلف المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف). (1)
آنگاه مهدي به بيت المقدس بازميگردد و چند روزي با مردم نماز ميخواند. وقتي روز جمعه شود و نماز برپا گردد، عيسي بن مريم در آن ساعت از آسمان فرود ميآيد. هنگام نزول دو جامه سرخ بر تن او خواهد بود و از سر او قطرهةاي عرق چون روغن خواهد ريخت. و مردي زيبا و خوشاندام است و شبيهترين مردم به حضرت ابراهيم عليه السلام ميباشد. آنگاه به سوي مهدي ميآيد و با او مصافحه مي:ند و به او نويد پيروزي ميدهد.
در آن هنگام حضرت مهدي به او ميفرمايد:
اي روحالله! جلو بايست و با مردم نماز بخوان.
حضرت عيسي عليه السلام خطاب به او ميگويد:
اي فرزند رسول خدا! نماز براي تو برپا شده است و «شما اهل بيتي هستيد كه كسي نميتواند بر شما پيشي بگيرد (2)»
آنگاه حضرت عيسي اذان ميگويد و پشت سر مهدي نماز ميخواند.
(1): الزام الناصب: ص 171
(2): امام باقر عليه السلام:ينزل عيسى على ثنيّة (أي عقبة) بالأرض المقدّسة يقال لها: أفيق. فيأتي بيت المقدس و الناس في صلاة الصبح. فيتأخّر الإمام-أي المهديّ عليه السّلام-فيقدّمه عيسى و يصلّي خلفه على شريعة محمّد و يقول: «أنتم أهل بيت لا يتقدّمكم أحد» (يوم الخلاص: ج1، ص 522)
و اما سخني بسيار بسيار عميق از حضرت مسيح عليه السلام:
عيسى بن مريم عليهما السلام:
لَو أَنَّ ابنَ آدَمَ عَمِلَ بِأَعمَالِ البِرِّ كُلِّهَا، وَحُبٌّ فِي اللَّهِ لَيسَ، وَبُغضٌ فِي اللَّهِ لَيسَ، ما أَغنى ذلِكَ عَنهُ شَيئاً؛
اگر آدميزاد همه كارهاى خوب را انجام دهد، اما حبّ و بغضش (و دوستي و دشمنيش) براى خدا نباشد، هيچيك از آن كارها برايش سودى ندارد.
تاريخ دمشق: ج ۴۷ ص ۴۴۵