تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۱۵/بهمن/۹۶ ۲۰:۵۳)صلاح نوشته است: [ -> ]شما سه مورد آوردی کفر بخدا . به پیامبر . به معاد .
به هر یک از اینها کافر باشی جزو خداپرستان نخواهی بود . حداقل از نگاه اسلام

درود برشما
گرچه این تاپیک جای این مباحث نیست اما با اجازه مدیریت ادامه میدهم
ببین برادرم کفر درجاتی دارد مهمترین آنها کفر بخداست که طرف میشود خدا ناباور اما کفر به نبی یا امام یا معاد یا نماز یا قرآن یا یک خکم مثل حجاب وهزاران مورد دیگر همه کفرند اما درجات دارند مثلا کسی نمازرا قبول نداشته باشد ولی خدارا می پرستد این کافر بنماز است وجزای اوهم امر دیگریست . مثال دیگر بزنم فرض کنیم درریاضیات 100 تئوری وجوددارد یک دانشمند همه انهارا قبول دارد برخی برخی ازآنهارا قبول ندارد وبرخی هم کل آنهارا این مورد اخیر دشمن ریاضیات است بقیه درجه ای از ریاضیات را می پذیرند

چرا در ايران حجاب اجباري است با وجود اينكه در زمان معصومين(علیه السلام) اجباري نبوده است؟


از منظر آموزه هاي اصيل اسلامي رعايت حجاب امري لازم بوده و تحقق آن در جامعه يكي از كاركردها و وظايف مهم حكومت اسلامي است . تبيين صحيح اين موضوع نيازمند توجه دقيق به مطالب ذيل مي باشد:

الف . حجاب و پوشش اسلامي از احكام ضروري اسلام است و هيچ مسلماني نمي تواند در آن ترديد كند، زيرا هم قرآن كريم بدان تصريح نموده و هم روايات فراوان بر وجوب آن دلالت دارد. از همين رو فقهاي شيعه و سني به اتفاق به وجوب آن فتوا داده اند، همان گونه كه نماز و روزه و ساير معارف اسلامي، به دوراني خاص اختصاص ندارد دستور پوشش نيز چنين است و ادعاي عصري بودن آن بي دليل و غير كارشناسانه مي نمايد.

ب . در خصوص رعايت حجاب از سوي مسلمانان در زمان پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بايد توجه داشت كه هر چند در زمان پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امام علي(علیه السلام) زنان بدحجاب وجود داشته است اما قرآن با اين پديده برخورد كرده، به دنبال آن ديگر آنها نمي توانستند هر طور دلشان خواست در اجتماع ظاهر شوند، اين مطلب از آيات حجاب كه بر لزوم پوشش و پرهيز از تبرج، خودنمايي، تحرك و بي حجابي زمان جاهليت تأكيد مي نمايد،و همچنين كتابها و منابع معتبر تاريخي به خوبي قابل اثبات است :
يكم . وجوب حجاب از منظر قرآن

از منظر قرآني مسئله حجاب ابتدا به طور اجمال در سوره احزاب مطرح شده و سپس با تفصيل بيشتر در سوره نور آمده است:


1. «وَ قَرْنَ في بُيوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيةِ اْلأُولى‏؛ اي زنان پيامبر! در خانه هاي خود بمانيد و هم چون جاهليت نخستين در ميان مردم ظاهر نشويد. اندام و وسايل زينت خود را در معرض تماشاي ديگران قرار ندهيد.»(سوره احزاب، آيه 33.)

مراد از جاهليت اولي همان جاهليتي است كه مقارن عصر پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بوده و به طوري كه در تاريخ آمده آن موقع زنان حجاب درستي نداشتند و دنباله روسري خود را به پشت سر مي انداختند به گونه اي كه گلو و قسمتي از سينه و گردن بند و گوشواره آنان نمايان بود و به اين ترتيب قرآن همسران پيامبر را از اين گونه اعمال باز مي دارد. البته بدون شك اين حكم عام و تكيه آيات بر زنان پيامبر به عنوان تأكيد بيشتر است.( مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، ج 14.)

2.« يا أَيهَا النَّبِى قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِينَ يدْنِينَ عَلَيهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَن يعْرَفْنَ فَلَا يؤْذَينَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا؛ اى پيامبر به زنان و دخترانت و به زنان مؤمنان بگو پوشش هاى خود را بر خود فروتر گيرند اين براى آن كه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند و خدا آمرزنده مهربان است.( سوره احزاب ، آيه 59 )

3 . « و َقُل لِلْمُؤْمِنَاتِ يغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيوبِهِنَّ وَلَا يبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِى إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِى أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيرِ أُوْلِى الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلَا يضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيعْلَمَ مَا يخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ و به زنان با ايمان بگو ديدگان خود را فرو بندند و پاكدامنى ورزند و زيورهاى خود را آشكار نگردانند مگر آن چه طبعاً از آن پيداست، و بايد روسرى خود را بر گردن خويش اندازند و زيورهايشان را جز براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدران شوهرانشان يا پسرانشان يا پسران شوهرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان خود يا كنيزانشان يا خدمت كاران مرد كه بى نيازند يا كودكانى كه بر عورت هاى زنان وقوف حاصل نكرده اند آشكار نكنند و پاهاى خود را نكوبند تا آنچه از زينت شان نهفته مى دارند معلوم گردد. اى مؤمنان!همگى به درگاه خدا توبه كنيد اميد كه رستگار شويد. وَ الْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاء اللَّاتِى لَا يرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيسَ عَلَيهِنَّ جُنَاحٌ أَن يضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيرَ مُتَبَرِّجَات بِزِينَة وَ أَن يسْتَعْفِفْنَ خَيرٌ لَّهُنَّ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ; و بر زنان از كار افتاده اى كه اميد زناشويى ندارند گناهى نيست كه پوشش خود را كنار نهند زينتى را آشكار نكنند، و عفت ورزيدن براى آن ها بهتر است و خدا شنواى داناست. (سوره نور ، آيه 31.)

همانگونه كه مشاهده مي نماييد اين آيه به صورت تفصيل وجوب حجاب ، كيفيت و حدود پوشش را معرفي مي نمايد و اگر رعايت حجاب از منظر خداوند لازم نبود ، دليلي بر استثنا كردن افراد محرم از نامحرم و كساني كه رعايت حجاب برآنها واجب نيست وجود نداشت .

دوم . وجوب حجاب از منظر روايات
علاوه بر آيات قرآن ، روايات متواتري در اين زمينه وجود دارد كه در كتب معتبر حديث ذكر شده است كه اصل وجوب حجاب را مسأله مسلم و ضروري دانسته، به شرايط، خصوصيات، زمان و استثنائات آن پرداخته است، به طور نمونه به چند مورد از آنها اشاره مي نماييم:

1. در رواياتى از سوى رسول خدا(صلى الله عليه وآله) محدوده حجاب بيان شده است. به عنوان نمونه در روايتى آمده است كه نمايان ساختن تمام بدن براى زوج رواست و سر و گردن را مى توان در برابر پسر و برادر آشكار كرد، اما در برابر نا محرم بايد از چهار پوشش استفاده كرد: پيراهن (درع)، روسرى (خمار)، پوششى وسيع تر از روسرى كه بر روى سينه مى افتد (جلباب) و چادر (ازار). (فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج 7،271.)

2. در حديثي از امام صادق(علیه السلام) مي خوانيم: «كل آيته في القرآن فيها ذكر الفروج فهي من الزنا إلا هذه الآيته فإنها من النظر؛ هر آيه كه در قرآن مجيد سخن از حفظ فروج به ميان مي آورد منظور حفظ كردن از زنا است جز اين آيه كه مراد از آن، حفظ كردن از نگاه ديگران مي باشد.»( بحارالانوار، ج 97، ص 33.)

3. فضيل بن يسار مي گويد: «سألت ابا عبدالله(علیه السلام) عن الذراعين من المرائته، هما من الذينته التي قال الله: «و لا يبدين زينتهن إلا لبعولتهن»؟ قال: نعم و ما دون الخمار من الزينته و ما دون السوارين[/b]؛ از امام صادق(علیه السلام) سؤال كردم آيا دو تا ذراع زن از مارد زينت است كه خداوند مي فرمايد: براي غير شوهر نشان داده نشود؟» فرمود: بلي ونيز سر و موهاي سر و گردن و مقداري از سينه كه با روسري پوشانده مي شود هم از زينت است و نيز آن چه زير دستبند و بالاتر است هم از زينت (مراد محل زينت است) است و براي غير محارم نمي تواند نشان بدهد.»( وسائل الشيعه، حر عاملي، بيروت، دار احياء التراث، ج 14، ب 109، ح 1، ص 145.)

4. محمد بن مسلم از امام محمد باقر(علیه السلام) روايت مي كند: «لا يصلح للجاريته إذا حاضت إلا أن تختمر؛ دختر زماني كه به حد بلوغ شرعي رسيد، بايد روسري داشته باشد.»( وسائل الشيعه، ج 14، باب 126، ح 1، ص 168.)

5. از امام هشتم(علیه السلام) روايت شده است: «لا تفطي المرأئته رأسها من الفلام حتي يبلغ الفلام؛ پسر وقتي به حد بلوغ رسيد زن بايد حجاب را رعايت كرده و سر خود را از وي بپوشاند.»( همان، ح 4.)

سوم. تاريخچه حجاب در صدر اسلام
اصولا پوشش امر غريزي و فطري براي بشر است و كاوش هاي باستان شناسي نشان مي دهد كه از دير زمان بشر در حد امكان نسبت به مسأله پوشش اهتمام ورزيده است و همه صاحبان اديان نيز آن را سرلوحه عمل خويش قرار داده اند. گزارش هاى قطعي تاريخى حاكى از آن است كه مسلمانان بعد از نزول اين آيات حجاب ، به ضرورت ايجاد تغييرات و دگرگونى هايى در چگونگى پوشش زنان پى بردند و به همين دليل بعد از نزول اين آيات، زنان با پوشش هاى متفاوتى از عصر جاهليت در اجتماع حاضر مى شدند. مثلا طبرى در تفسير خود آورده است: « عن عائشه زوج النبى(صلى الله عليه وآله) انّها قالت يرحم الله النساء المهاجرات الاول لما انزل الله«وليضربنّ بخمرهنّ...» شققن اكثف مروطهن فاختمرن به ؛ رحمت خدا بر زنان مهاجر پيشگام باد كه هنگامى كه خداوند فرمان حجاب را نازل فرمود، ضخيم ترين پوشش هاى پشمين خود را برش داده و با آن سر و گردن خود را پوشاندند. »(ابن جرير طبرى، ابن جرير، جامع البيان، ج 9، ص 306 .)

سيوطى نيز به سند خود از ام سلمه نقل مى كند كه بعد از نزول آيه «يدنين عليهن من جلابيبهن» زنان انصار از منازلشان با پوشش هاى مشكى خارج مى شدند به گونه اى كه به نظر مى رسيد بر سر ايشان كلاغى نشسته است. (جلال الدين سيوطى، الدر المنثور، ج 5، ص 221 )

همچنين از تاريخ استفاده مي‏شود كه در صدر اسلام حتي يهودي و نصاري هم نوعي حجاب داشتند. منتها حجاب‏هاي آنان با حجاب‏هاي مسلمين فرق داشته. اين در حالي است كه ما مي‏بينيم بعضي از اهل كتاب هم پوشش سر را رعايت مي‏كردند. بر طبق تورات و انجيل و حتى گفته‏هاى باقى‏مانده از زرتشت، حجاب بر زنان واجب بوده و نگاه به نامحرم حرام بوده است. البته حجاب در اديان الهى گذشته كمى سخت‏تر از حجاب اسلامى بوده است. (براى آگاهى بيشتر ر.ك: حجاب در اديان الهى، على محمدى آشنانى.)

چهارم. برخي فوائد و كاركردهاي حجاب :
1. سلامت رواني زن: حجاب همچون حفاظي است كه زن را از آسيب‌پذيري، ترس و اضطراب رواني مصون نگه مي‌دارد.
2 . آرامش روحي مرد: وجود حريم ميان زن و مرد با پوشش، هيجان‌ها و التهاب‌هاي جنسي مرد را كاهش مي‌دهد.
3 . افزايش امنيت اجتماعي زنان: نياز به امنيت در زنان بيشتر از مردان است. حجاب آنان را از سوء استفاده‌هاي جنسي و ساير مزاحمت ها مصون مي‌دارد.
4 . استحكام پيوند خانوادگي: حجاب زن را به خانواده وفادار نموده از عشق‌هاي آزاد محفوظ مي‌نمايد، نيز زمينه لذت جويي مردان در اجتماع را از بين مي‌برد و لذت‌هاي آنان را به درون‌ خانه مختص مي‌كند.
5 . افزايش بهره‌وري شغلي و مشاركت اجتماعي: برهنگي عامل كشيده شدن تمتعات جنسي از محيط خانه به اجتماع شده و قهراً نيرو و بازدهي كار در اجتماع را ضعيف مي‌كند.
6 . بالا بردن ارزش و احترام زن: زنان وقتي خود را مي‌پوشانند براي مردان روياتي‌تر، پر جاذبه‌تر و گرانبها‌تر و ارزشمند مي‌شوند.
ج. علاوه بر دلايل قطعي قرآني و روايي بر لزوم رعايت حجاب و فوائد و كاركردهاي فردي و اجتماعي آن، دولت اسلامي با توجه به فلسفه وجودي خويش در فراهم نمودن محيطي سالم براي هدايت، رشد و تكامل مادي و معنوي انسان ، موظف به اجراي اين حكم - كه از مهمترين ارزشهاي اسلامي بوده و تاثير مستقيمي برسلامت جامعه و تكامل مادي و معنوي آن دارد - با بهترين و مؤثرترين شيوه و شكل ممكن مي باشد .
د . و بالاخره مهمترين معيار و الگوي ما آموزه هاي اصيل اسلامي و سيره و احاديث بزرگان ديني است نه ساير كشورها و جوامع اسلامي حاضر كه يا فاقد شرايط و امكانات حكومتي لازم براي تحقق آموزه هاي و ارزشهاي اصيل اسلامي بوده و يا اساساً از بينش و ديدگاه صحيح و اراده مستحكمي در اين زمينه برخوردار نيستند .

(۱۵/بهمن/۹۶ ۲۲:۴۲)MohammadSadra نوشته است: [ -> ]چرا در ايران حجاب اجباري است با وجود اينكه در زمان معصومين(علیه السلام) اجباري نبوده است؟
از منظر آموزه هاي اصيل اسلامي رعايت حجاب امري لازم بوده و تحقق آن در جامعه يكي از كاركردها و وظايف مهم حكومت اسلامي است . تبيين صحيح اين موضوع نيازمند توجه دقيق به مطالب ذيل مي باشد:
الف . حجاب و پوشش اسلامي از احكام ضروري اسلام است و هيچ مسلماني نمي تواند در آن ترديد كند، زيرا هم قرآن كريم بدان تصريح نموده و هم روايات فراوان بر وجوب آن دلالت دارد. از همين رو فقهاي شيعه و سني به اتفاق به وجوب آن فتوا داده اند، همان گونه كه نماز و روزه و ساير معارف اسلامي، به دوراني خاص اختصاص ندارد دستور پوشش نيز چنين است و ادعاي عصري بودن آن بي دليل و غير كارشناسانه مي نمايد.
ب . در خصوص رعايت حجاب از سوي مسلمانان در زمان پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بايد توجه داشت كه هر چند در زمان پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امام علي(علیه السلام) زنان بدحجاب وجود داشته است اما قرآن با اين پديده برخورد كرده، به دنبال آن ديگر آنها نمي توانستند هر طور دلشان خواست در اجتماع ظاهر شوند، اين مطلب از آيات حجاب كه بر لزوم پوشش و پرهيز از تبرج، خودنمايي، تحرك و بي حجابي زمان جاهليت تأكيد مي نمايد،و همچنين كتابها و منابع معتبر تاريخي به خوبي قابل اثبات است :
يكم . وجوب حجاب از منظر قرآن
از منظر قرآني مسئله حجاب ابتدا به طور اجمال در سوره احزاب مطرح شده و سپس با تفصيل بيشتر در سوره نور آمده است:
1. «وَ قَرْنَ في بُيوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيةِ اْلأُولى‏؛ اي زنان پيامبر! در خانه هاي خود بمانيد و هم چون جاهليت نخستين در ميان مردم ظاهر نشويد. اندام و وسايل زينت خود را در معرض تماشاي ديگران قرار ندهيد.»(سوره احزاب، آيه 33.)
مراد از جاهليت اولي همان جاهليتي است كه مقارن عصر پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بوده و به طوري كه در تاريخ آمده آن موقع زنان حجاب درستي نداشتند و دنباله روسري خود را به پشت سر مي انداختند به گونه اي كه گلو و قسمتي از سينه و گردن بند و گوشواره آنان نمايان بود و به اين ترتيب قرآن همسران پيامبر را از اين گونه اعمال باز مي دارد. البته بدون شك اين حكم عام و تكيه آيات بر زنان پيامبر به عنوان تأكيد بيشتر است.( مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، ج 14.)
2.« يا أَيهَا النَّبِى قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِينَ يدْنِينَ عَلَيهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَن يعْرَفْنَ فَلَا يؤْذَينَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا؛ اى پيامبر به زنان و دخترانت و به زنان مؤمنان بگو پوشش هاى خود را بر خود فروتر گيرند اين براى آن كه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند و خدا آمرزنده مهربان است.( سوره احزاب ، آيه 59 )
3 . « و َقُل لِلْمُؤْمِنَاتِ يغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيوبِهِنَّ وَلَا يبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِى إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِى أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيرِ أُوْلِى الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلَا يضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيعْلَمَ مَا يخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ و به زنان با ايمان بگو ديدگان خود را فرو بندند و پاكدامنى ورزند و زيورهاى خود را آشكار نگردانند مگر آن چه طبعاً از آن پيداست، و بايد روسرى خود را بر گردن خويش اندازند و زيورهايشان را جز براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدران شوهرانشان يا پسرانشان يا پسران شوهرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان خود يا كنيزانشان يا خدمت كاران مرد كه بى نيازند يا كودكانى كه بر عورت هاى زنان وقوف حاصل نكرده اند آشكار نكنند و پاهاى خود را نكوبند تا آنچه از زينت شان نهفته مى دارند معلوم گردد. اى مؤمنان!همگى به درگاه خدا توبه كنيد اميد كه رستگار شويد. وَ الْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاء اللَّاتِى لَا يرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيسَ عَلَيهِنَّ جُنَاحٌ أَن يضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيرَ مُتَبَرِّجَات بِزِينَة وَ أَن يسْتَعْفِفْنَ خَيرٌ لَّهُنَّ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ; و بر زنان از كار افتاده اى كه اميد زناشويى ندارند گناهى نيست كه پوشش خود را كنار نهند زينتى را آشكار نكنند، و عفت ورزيدن براى آن ها بهتر است و خدا شنواى داناست. (سوره نور ، آيه 31.)
همانگونه كه مشاهده مي نماييد اين آيه به صورت تفصيل وجوب حجاب ، كيفيت و حدود پوشش را معرفي مي نمايد و اگر رعايت حجاب از منظر خداوند لازم نبود ، دليلي بر استثنا كردن افراد محرم از نامحرم و كساني كه رعايت حجاب برآنها واجب نيست وجود نداشت .
دوم . وجوب حجاب از منظر روايات
علاوه بر آيات قرآن ، روايات متواتري در اين زمينه وجود دارد كه در كتب معتبر حديث ذكر شده است كه اصل وجوب حجاب را مسأله مسلم و ضروري دانسته، به شرايط، خصوصيات، زمان و استثنائات آن پرداخته است، به طور نمونه به چند مورد از آنها اشاره مي نماييم:
1. در رواياتى از سوى رسول خدا(صلى الله عليه وآله) محدوده حجاب بيان شده است. به عنوان نمونه در روايتى آمده است كه نمايان ساختن تمام بدن براى زوج رواست و سر و گردن را مى توان در برابر پسر و برادر آشكار كرد، اما در برابر نا محرم بايد از چهار پوشش استفاده كرد: پيراهن (درع)، روسرى (خمار)، پوششى وسيع تر از روسرى كه بر روى سينه مى افتد (جلباب) و چادر (ازار). (فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج 7،271.)
2. در حديثي از امام صادق(علیه السلام) مي خوانيم: «كل آيته في القرآن فيها ذكر الفروج فهي من الزنا إلا هذه الآيته فإنها من النظر؛ هر آيه كه در قرآن مجيد سخن از حفظ فروج به ميان مي آورد منظور حفظ كردن از زنا است جز اين آيه كه مراد از آن، حفظ كردن از نگاه ديگران مي باشد.»( بحارالانوار، ج 97، ص 33.)
3. فضيل بن يسار مي گويد: «سألت ابا عبدالله(علیه السلام) عن الذراعين من المرائته، هما من الذينته التي قال الله: «و لا يبدين زينتهن إلا لبعولتهن»؟ قال: نعم و ما دون الخمار من الزينته و ما دون السوارين[/b]؛ از امام صادق(علیه السلام) سؤال كردم آيا دو تا ذراع زن از مارد زينت است كه خداوند مي فرمايد: براي غير شوهر نشان داده نشود؟» فرمود: بلي ونيز سر و موهاي سر و گردن و مقداري از سينه كه با روسري پوشانده مي شود هم از زينت است و نيز آن چه زير دستبند و بالاتر است هم از زينت (مراد محل زينت است) است و براي غير محارم نمي تواند نشان بدهد.»( وسائل الشيعه، حر عاملي، بيروت، دار احياء التراث، ج 14، ب 109، ح 1، ص 145.)
4. محمد بن مسلم از امام محمد باقر(علیه السلام) روايت مي كند: «لا يصلح للجاريته إذا حاضت إلا أن تختمر؛ دختر زماني كه به حد بلوغ شرعي رسيد، بايد روسري داشته باشد.»( وسائل الشيعه، ج 14، باب 126، ح 1، ص 168.)
5. از امام هشتم(علیه السلام) روايت شده است: «لا تفطي المرأئته رأسها من الفلام حتي يبلغ الفلام؛ پسر وقتي به حد بلوغ رسيد زن بايد حجاب را رعايت كرده و سر خود را از وي بپوشاند.»( همان، ح 4.)
سوم. تاريخچه حجاب در صدر اسلام
اصولا پوشش امر غريزي و فطري براي بشر است و كاوش هاي باستان شناسي نشان مي دهد كه از دير زمان بشر در حد امكان نسبت به مسأله پوشش اهتمام ورزيده است و همه صاحبان اديان نيز آن را سرلوحه عمل خويش قرار داده اند. گزارش هاى قطعي تاريخى حاكى از آن است كه مسلمانان بعد از نزول اين آيات حجاب ، به ضرورت ايجاد تغييرات و دگرگونى هايى در چگونگى پوشش زنان پى بردند و به همين دليل بعد از نزول اين آيات، زنان با پوشش هاى متفاوتى از عصر جاهليت در اجتماع حاضر مى شدند. مثلا طبرى در تفسير خود آورده است: « عن عائشه زوج النبى(صلى الله عليه وآله) انّها قالت يرحم الله النساء المهاجرات الاول لما انزل الله«وليضربنّ بخمرهنّ...» شققن اكثف مروطهن فاختمرن به ؛ رحمت خدا بر زنان مهاجر پيشگام باد كه هنگامى كه خداوند فرمان حجاب را نازل فرمود، ضخيم ترين پوشش هاى پشمين خود را برش داده و با آن سر و گردن خود را پوشاندند. »(ابن جرير طبرى، ابن جرير، جامع البيان، ج 9، ص 306 .)
سيوطى نيز به سند خود از ام سلمه نقل مى كند كه بعد از نزول آيه «يدنين عليهن من جلابيبهن» زنان انصار از منازلشان با پوشش هاى مشكى خارج مى شدند به گونه اى كه به نظر مى رسيد بر سر ايشان كلاغى نشسته است. (جلال الدين سيوطى، الدر المنثور، ج 5، ص 221 )
همچنين از تاريخ استفاده مي‏شود كه در صدر اسلام حتي يهودي و نصاري هم نوعي حجاب داشتند. منتها حجاب‏هاي آنان با حجاب‏هاي مسلمين فرق داشته. اين در حالي است كه ما مي‏بينيم بعضي از اهل كتاب هم پوشش سر را رعايت مي‏كردند. بر طبق تورات و انجيل و حتى گفته‏هاى باقى‏مانده از زرتشت، حجاب بر زنان واجب بوده و نگاه به نامحرم حرام بوده است. البته حجاب در اديان الهى گذشته كمى سخت‏تر از حجاب اسلامى بوده است. (براى آگاهى بيشتر ر.ك: حجاب در اديان الهى، على محمدى آشنانى.)
چهارم. برخي فوائد و كاركردهاي حجاب :
1. سلامت رواني زن: حجاب همچون حفاظي است كه زن را از آسيب‌پذيري، ترس و اضطراب رواني مصون نگه مي‌دارد.
2 . آرامش روحي مرد: وجود حريم ميان زن و مرد با پوشش، هيجان‌ها و التهاب‌هاي جنسي مرد را كاهش مي‌دهد.
3 . افزايش امنيت اجتماعي زنان: نياز به امنيت در زنان بيشتر از مردان است. حجاب آنان را از سوء استفاده‌هاي جنسي و ساير مزاحمت ها مصون مي‌دارد.
4 . استحكام پيوند خانوادگي: حجاب زن را به خانواده وفادار نموده از عشق‌هاي آزاد محفوظ مي‌نمايد، نيز زمينه لذت جويي مردان در اجتماع را از بين مي‌برد و لذت‌هاي آنان را به درون‌ خانه مختص مي‌كند.
5 . افزايش بهره‌وري شغلي و مشاركت اجتماعي: برهنگي عامل كشيده شدن تمتعات جنسي از محيط خانه به اجتماع شده و قهراً نيرو و بازدهي كار در اجتماع را ضعيف مي‌كند.
6 . بالا بردن ارزش و احترام زن: زنان وقتي خود را مي‌پوشانند براي مردان روياتي‌تر، پر جاذبه‌تر و گرانبها‌تر و ارزشمند مي‌شوند.
ج. علاوه بر دلايل قطعي قرآني و روايي بر لزوم رعايت حجاب و فوائد و كاركردهاي فردي و اجتماعي آن، دولت اسلامي با توجه به فلسفه وجودي خويش در فراهم نمودن محيطي سالم براي هدايت، رشد و تكامل مادي و معنوي انسان ، موظف به اجراي اين حكم - كه از مهمترين ارزشهاي اسلامي بوده و تاثير مستقيمي برسلامت جامعه و تكامل مادي و معنوي آن دارد - با بهترين و مؤثرترين شيوه و شكل ممكن مي باشد .
د . و بالاخره مهمترين معيار و الگوي ما آموزه هاي اصيل اسلامي و سيره و احاديث بزرگان ديني است نه ساير كشورها و جوامع اسلامي حاضر كه يا فاقد شرايط و امكانات حكومتي لازم براي تحقق آموزه هاي و ارزشهاي اصيل اسلامي بوده و يا اساساً از بينش و ديدگاه صحيح و اراده مستحكمي در اين زمينه برخوردار نيستند .

درود برصدرای عزیز
با تشکر از زحمتی که کشیدیدبرای استنادات قرآنی روائی تاریخی وفوائد حجاب. آنچه درتاپیک مطرح بود نه وجوب حجاب برای فرد بلکه ایجاب(اجبار) آن برای دیگران بود که آیا مدارکی در مورد این امر هست یانه؟ وتا کنون کسی هم پاسخی نداده است

(۱۵/بهمن/۹۶ ۲۲:۴۲)MohammadSadra نوشته است: [ -> ]چرا در ايران حجاب اجباري است با وجود اينكه در زمان معصومين(علیه السلام) اجباري نبوده است؟

سلام
این متن اصلا به مسئله اجباری بودن نپرداخته.