۱۲/اسفند/۹۶, ۲۳:۱۸
امامت امام جواد (علیه السلام)، بستری مناسب برای امامت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
امامت امام جواد(علیه السلام) با ویژگی های انحصاری خود، بستری مناسب برای امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و امامت وی در سن و سالی کم تر از امام جواد(علیه السلام) را فراهم آورد.
تصویری که امام جواد(علیه السلام) از مقام امامت در تصور شیعی ارائه می دهد، زمینه ای مناسب بوجود می آورد تا به سادگی امامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در شرایطی غیرمعمولی تر نیز
پذیرفته شود؛ زیرا اگرچه امام جواد(علیه السلام) با خردسالی خویش توانست در برابر دانشمندان بزرگ زمان خود قرار بگیرد و علم لدنی و غیبی و مقام امامت را به رخ دشمنان بکشد،
اما چنین فرصتی برای امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فراهم نشد؛ زیرا او از همان زمانی که در بطن مادر بود به خاطر تهدیداتی که از سوی دشمنان وجود داشت در نوعی غیبت از مردم، بسر
می بردند.
و به امر الهی همانند حضرت موسی علیه السلام دور از چشمان مردم، به دنیا آمد و رشد و نمو کرد و با وجود این که در سن ۵ سالگی به مقام امامت نائل شدند. تنها عده ای
انگشت شمار از شیعیان با ایشان ارتباط داشته و توده مردم و حتی خواص از ارتباط مستقیم و دریافت مقام و منزلت علمی و روحی وی محروم بودند.
علاوه بر آمادگی شیعه برای پذیرش ولایت و امامت در سنین کودکی که از امام جواد علیه السلام آغاز گردید، هرچه شیعه به عصر غیبت نزدیک تر میشد، راه ارتباط مستقیم
او با امام زمان خود نیز محدودتر میگشت و در مقابل، نهاد وکالت نیز تقویت میشد؛ تا حدی که در زمان امامین عسکریین علیهما السلام، غالب ارتباطات شیعه با این دو امام
بزرگوار، از راه مکاتبه، وکلا و نمایندگان صورت میگرفت.
سرانجام امام جواد(علیه السلام) آخر ذیالقعده سال ۲۲۰ هجری در شهر بغداد به دستور معتصم عباسی لعنت الله علیه در سن ۲۵ سالگی، مسموم و به شهادت می رسند.
حجتالاسلام مهدوی فر، کارشناس امور فرهنگی اداره تبلیغات اسلامی شمال شرق تهران
امام زمان در خطبه های غدیر
امامت امام جواد(علیه السلام) با ویژگی های انحصاری خود، بستری مناسب برای امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و امامت وی در سن و سالی کم تر از امام جواد(علیه السلام) را فراهم آورد.
تصویری که امام جواد(علیه السلام) از مقام امامت در تصور شیعی ارائه می دهد، زمینه ای مناسب بوجود می آورد تا به سادگی امامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در شرایطی غیرمعمولی تر نیز
پذیرفته شود؛ زیرا اگرچه امام جواد(علیه السلام) با خردسالی خویش توانست در برابر دانشمندان بزرگ زمان خود قرار بگیرد و علم لدنی و غیبی و مقام امامت را به رخ دشمنان بکشد،
اما چنین فرصتی برای امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فراهم نشد؛ زیرا او از همان زمانی که در بطن مادر بود به خاطر تهدیداتی که از سوی دشمنان وجود داشت در نوعی غیبت از مردم، بسر
می بردند.
و به امر الهی همانند حضرت موسی علیه السلام دور از چشمان مردم، به دنیا آمد و رشد و نمو کرد و با وجود این که در سن ۵ سالگی به مقام امامت نائل شدند. تنها عده ای
انگشت شمار از شیعیان با ایشان ارتباط داشته و توده مردم و حتی خواص از ارتباط مستقیم و دریافت مقام و منزلت علمی و روحی وی محروم بودند.
علاوه بر آمادگی شیعه برای پذیرش ولایت و امامت در سنین کودکی که از امام جواد علیه السلام آغاز گردید، هرچه شیعه به عصر غیبت نزدیک تر میشد، راه ارتباط مستقیم
او با امام زمان خود نیز محدودتر میگشت و در مقابل، نهاد وکالت نیز تقویت میشد؛ تا حدی که در زمان امامین عسکریین علیهما السلام، غالب ارتباطات شیعه با این دو امام
بزرگوار، از راه مکاتبه، وکلا و نمایندگان صورت میگرفت.
سرانجام امام جواد(علیه السلام) آخر ذیالقعده سال ۲۲۰ هجری در شهر بغداد به دستور معتصم عباسی لعنت الله علیه در سن ۲۵ سالگی، مسموم و به شهادت می رسند.
حجتالاسلام مهدوی فر، کارشناس امور فرهنگی اداره تبلیغات اسلامی شمال شرق تهران
امام زمان در خطبه های غدیر