تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: این تازیانه ای است که بر خودم میزنم (پست ویژه)
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2
مرگ از نظر مردان خدا
جدا شدن از اين دنيا و وصال به دوست است
ما اگر شيعه امام علي (علیه السلام) باشيم مطمئنا در آن سو امام منتظر ماست
ولي همين شيعه بودن مان شرط است . زيرا در زمان امام رضا (علیه السلام) تني چند از مردم جنوب به طوس آمدند و مي خواستند خدمت امام برسند به درب خانه كه رسيدند به غلامان گفتند كه ما از شيعيانيم ولي امام آنها را به حضور نپذيرفتند و چندين روز به همين منوال گذشت و امام نمي پذيرفتند كه آنها به خدمت امام برسند تا اينكه امام به آنها فرمودند شما نگوييد ما از شيعيان هستيم بگوييد ما از محبين شما هستيم چون شيعيان ما درست به فرمان ما عمل مي كنند و امر ما را در زندگي خود جاري مي سازند
(۳/بهمن/۹۰ ۱:۰۸)تازه مسلمان نوشته است: [ -> ]سلام
چقدر دلبسته دنیایم و غافل از آخرت
به متاع اندک دنیا دلبسته ام و از حقی که نظاره گر ماست چشم پوشیده
من حقیر چقدر باور دارم که آخرتی هست؟؟؟؟؟؟
اگه باور داشتم چنین می کردم؟؟؟
اگر باور داشتم عالم محضر خداست و اوست که همواره نظاره گر ماست، پیش خود نمی اندیشیدم که راهم خطاست؟؟؟
ای کاش حداقل به اندازه دانسته هایم، یقین داشتم
و
به اندازه یقینم ، عمل
و
به اندازه عملم، فروتنی

الهی تو ستاری، اما گناهانم را برای خودم مپوشان....
الهی تو عزیزی، اما مرا پیش خود عزیز مگردان ....
الهی صراط مستقیم را می شناسم که همانا، همان راه علی علیه السلام است و بس.
مرا لیاقتی ده که جز به صراط مستقیم، به صراطی مستقیم نباشم...

الهی
.....
التماس دعا

نقل قول:چگونه مرگ را فراموش مى‏كنيد در حالى كه او شما را فراموش نمى‏كند؟

و چگونه طمع مى‏ورزيد در حالى كه به شما مهلت نمى‏دهد؟
مرگ گذشتگان براى عبرت شما كافى است،
آنها را به گورشان حمل مى‏كردند، بى آن كه بر مركبى سوار باشند،
آنان را در قبر فرود آوردند بى آن كه خود فرود آيند.
چنان از ياد رفتند گويا از آباد كنندگان دنيا نبودند و آخرت همواره خانه‏شان بود!

آنچه را وطن‏ خود مى‏دانستند از آن رميدند،
و در آنجا كه از آن رميدند، آرام گرفتند، ...
از چيزهايى كه با آنها مشغول بودند جدا شدند، و آنجا را كه سرانجامشان بود ضايع كردند.


اكنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دورى كنند، و نه مى‏توانند عمل نيكى بر نيكى‏هاى خود بيفزايند.
خدایا مرا خالص کن فقط برای خودت.....................
خدای بزرگ شما را رحمت کند! خود را آماده ی رفتن کنید که بانگ کوچ را سردادند
علاقه به مناندن در این جهان را کم کنید و با آماده کردن توشه ی اعمال نیک رو به سوی آخرت آورید
زیرا در مقابل شما گردنه های سخت و منزلهای هولناکِ ترس آور وجود دارد که ناچار باید در آنها وارد شوید.

نهج البلاغة-خطبه 204، متن، ص: 239
(۱۵/اردیبهشت/۹۱ ۱۱:۴۲)علی 110 نوشته است: [ -> ]خدای بزرگ شما را رحمت کند! خود را آماده ی رفتن کنید که بانگ کوچ را سردادند
علاقه به مناندن در این جهان را کم کنید و با آماده کردن توشه ی اعمال نیک رو به سوی آخرت آورید
زیرا در مقابل شما گردنه های سخت و منزلهای هولناکِ ترس آور وجود دارد که ناچار باید در آنها وارد شوید.

نهج البلاغة-خطبه 204، متن، ص: 239



بسم الله
سلام
تمام وجود آدم به لرزه میفته با این جملات ..................
(۲۹/تیر/۹۰ ۰:۵۷)علی 110 نوشته است: [ -> ]
فرمود: به تحقیق در دنیا کسانی صبح کردند که نور چشم آنها در نماز بود و کلام و گفتار آنها سبب شفای دردهای درونی و روحی بود

و آنها در حلال بیشتر احتیاط می کردند از شما در حرام
و بر مستحبات بیشتر مواظبت داشتند از شما بر واجبات
و قسم به خدا آنها از عباداتشان بیشتر می ترسیدند که برای تقصیر در انجام عبادات معذّب بشوند و شما بر انجام گناهان چنین نمی ترسید
و آنها از ظاهر شدن کارهای خوبشان بیشتر میترسیدند از مقدار ترس شما بر آشکار شدن کارهای زشتتان
آنها به خدا قسم کارهای خوبشان را پنهان می کردند چناچه شما کارهای بدتان را پنهان میکنید
و آنها نیکوکار بودند و با این حال گریه میکردند و شما کارهای بد میکنید و می خندید {فإنا لله و أنا الیه راجعون}

امام حسن مجتبی علیه السلام:

بدان ای مرد که اگر به آخرت دست یافتی و آن را به دست آوردی آنچه در دنیا از تو فوت شود و آنچه از شدائد و سختی دنیا به تو برسد ضرری متوجه تو نشده!!!!!!

و اگر از مقامات آخرت محروم شدی آنچه از منافع دنیا به تو برسد برای تو فایده ای نخواهد داشت.

إن شاءالله ادامه دارد....
خدایا فقط خودت ...
دستمو بگیر
همه‏ى تعجب از حال كسى است كه
خدا را بشناسد و اطاعت نكند،
و از كسى كه اميد ثواب دارد و كار نمى‏كند،
و از كسى كه از عذاب خدا مى‏ترسد و پرهيز نمى‏كند،
و از آن كه شرف علم را مى‏داند و به جهل مى‏سازد،
و از آن كه همه‏ى همت را صرف دنيا مى‏كند با اين كه بايد از آن جدا شود
و از آن كه آخرت را بر باد مى‏دهد و از آن غفلت مى‏ورزد، با اين كه بايد آنجا منتقل شود،
و از كسى كه در ميدان آرزو مى‏تازد و خبر از مرگ ندارد.
نصايح، ص: 275
(۲۹/تیر/۹۰ ۰:۵۷)علی 110 نوشته است: [ -> ]فرمود: به تحقیق در دنیا کسانی صبح کردند که نور چشم آنها در نماز بود و کلام و گفتار آنها سبب شفای دردهای درونی و روحی بود
...و آنها از ظاهر شدن کارهای خوبشان بیشتر میترسیدند از مقدار ترس شما بر آشکار شدن کارهای زشتتان
آنها به خدا قسم کارهای خوبشان را پنهان می کردند چناچه شما کارهای بدتان را پنهان میکنید
و آنها نیکوکار بودند و با این حال گریه میکردند و شما کارهای بد میکنید و می خندید
صفحه: 1 2
آدرس های مرجع