تالار گفتگوی بیداری اندیشه

به نام الله
سلام
هنر باشه یا نباشه به درد نمیخوره هرچی که یاد خدا ازش دور باشه یا ازش حذف بشه به درد نمیخوره
اونایی هم که این موسیقی رو دوست دارن غافلن ازاینکه ابلیس این چیزا رو براشون قشنگ جلوه میده
اگه چند بار به شیطون و دارودستش لعنت بفرستن دیگه طرف نامجو و امثال نامجو نمیرن

چرا قدر وقتی که خدا بهمون داده رو نمیدونیم، چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟



یا حق..........

متاسفم که هنوز ناظر این بخش برچسب دیوونه رو بر نداشته .

(۳۰/دی/۹۲ ۱۸:۰۹)neyestan23 نوشته است: [ -> ]به نام الله
سلام
هنر باشه یا نباشه به درد نمیخوره هرچی که یاد خدا ازش دور باشه یا ازش حذف بشه به درد نمیخوره
اونایی هم که این موسیقی رو دوست دارن غافلن ازاینکه ابلیس این چیزا رو براشون قشنگ جلوه میده
اگه چند بار به شیطون و دارودستش لعنت بفرستن دیگه طرف نامجو و امثال نامجو نمیرن

چرا قدر وقتی که خدا بهمون داده رو نمیدونیم، چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟



یا حق..........

این نظر شخصی شماست،شما حقی ندارین نظر شخصیتون رو به بقیه افراد دیکته کنید

نقل قول:این نظر شخصی شماست،شما حقی ندارین نظر شخصیتون رو به بقیه افراد دیکته کنید

کلا طرفدارشی ...................

(۱/بهمن/۹۲ ۴:۳۶)neyestan23 نوشته است: [ -> ]کلا طرفدارشی ...................

طرفدارش نیستم،چند تا آهنگ ازش گوش کردم،اما مثل شما نیستم که بیام اینجا بگم:بله نظر من درسته و شما که دارین آهنگاش رو گوش میکنین با ابلیس همدست شدین و گناه کارین و آدم نیستین(این آخری رو غیر مستقیم گقتین البته :دی)

به نام الله
سلام
شما اشتباه متوجه منظور من شدید من منظورم این بود اونایی که وقتشون رو برا گوش دادن به آهنگای محسن نامجو یا اون مرتد دیگه شاهین نجفی ملعون هدر میدن دچار غفلت هستن
من خودم تا چند سال پیش یکی از طرفدارای محسن نامجو بودم و فکر میکردم سبک موسیقیش متفاوت هست اما دچار اغوای ابلیس بودم این گناه رو واسه من قشنگ جلوه داده بود
چرا جبهه میگیرید من نگفتم کسی که نامجو گوش میده با ابلیس دستش تو یه کاسه ست
اصلا من نمیدونم این آقا یعنی م.ن کارنامه اش معلومه چرا شما ازش طرفداری می کنید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
یکی که به قرآن توهین میکنه یا به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) توهین میکنه حتما باید شاخ و دم داشته باشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
به هر حال من قصد توهین به کسی رو نداشتم هرچی هست زیر سر اون ابلیس ملعون شده ست
یه صلوات بفرستین شیطون رو هم لعنت کنید............
یاحق

«اگر سانسور نبود هنر خود را چنان عرضه می کردیم که همه مردم را متحیر کند.» این لب ادعای شبه روشنفکران وطنی است که برای شکوفایی هنر خود به دامن غرب پناهنده شده و آنجا به هنرنمایی مشغول شده‎اند.




به گزارش رجانیوز، اما ظاهرا هنر شبه‌روشنفکران فراری در فضای هنری آزاد غرب و بدون وجود آنچه که آنها تیغ تیز سانسور جمهوری اسلامی می نامند، هر روز دارد شکوفاتر می‌شود و به مرزهای جدید و بدیعی در آفرینش هنری می‌رسد، چنانکه بعد از پیوستن گلشیفته فراهانی به قافله هنر جهانی با ایفای نقش «روسپی افغانی» و «رقاصه عرب»، حالا محسن نامجو هم- که روزگاری در ایران با حمایت حوزه هنری آلبوم منتشر می‌کرد!- با انتشار آهنگ‌ها و برگزاری کنسرت‌هایش در غرب به دستاوردهایی در موسیقی رسیده که اخیرا شبه‌روشنفکران وطنی فعال در سینما، از جمله داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی و کیومرث پوراحمد هم در حوزه های مرتبط به خود، یعنی سینما به آن رسیده‌اند. برای فهمیدن اوج این آفرینش هنری هم تنها کافی‌ست بخش کوچکی از اجراهای اخیر محسن نامجو را ببینید. اما قبل آن مرور نظرات رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران جماعت شبه‌روشنفکر هم خالی از لطف نیست، تا حداقل کمی از اوج هنرشناسی و عمق نظرات تئوریک این رسانه‌ها و کارشناسانشان مشخص شود: «موسیقی محسن نامجو، هنرمند جوان و نوجوی موسیقی ایران ‌ــ‌ که نزدیک است به هنرمندی جهانی بدل شود ‌ــ‌ سهل است و ممتنع. در بسیاری از کارهای آوازی‌اش، با همراهی یک ساز که خود می‌نوازد، در مقام شاعری نوجو و سنت‌شکن و ترانه‌سرایی حتی شالوده‌شکن ظاهر می‌شود و اشعاری را که خود سروده است با همراهی سه‌تار یا گیتار می‌خواند. اشعار این ترانه‌ها به فراخور محتوا و مضمون گاه از اوزان عروضی پیروی می‌کنند و گاه قالب سپید و آزاد به خود می‌گیرند و گاه در پی ایجاد نوعی موسیقی در هجاها و قالب شعری است. در این‌گونه آثار، در پی رعایت یک سنت ترانه‌سرایی به سان هنرمندی ظاهر می‌شود که در پی ایجاد نوعی موسیقی بلوز با قالب ایرانی است و گاه حتی شکل هنرمندی از جنس موسیقی راک معترض را به خود می‌گیرد. موسیقی او در این نوع از آثارش با رعایت فرم‌های ایرانی، موسیقی ردیفی و مقام‌های ایرانی آغاز می‌شود اما نامجو، اغلب این فرم‌های متعارف را می‌شکند و با نوآوری یا بداهه‌نوازی از قالب سنتی و متعارف فراتر می‌رود. اشعارش در این آثار از دانش، مجموعه‌ی خوانده‌های وسیع او حکایت می‌کند و گه‌گاه باری اجتماعی یا معرفتی و فلسفی به خود می‌گیرد.... از آواز به عنوان صدای همراه سازها سود می‌برد و ریتم‌های راک انتخابی‌اش حتی او را به حیطه‌ی جاز راک می‌برد. گاه از اشعار شاعرانی چون حافظ و مولوی سود می‌برد و آن‌ها را در این قالب ترکیبی بازخوانی می‌کند. اشعارش پر از ارجاعاتی به کتاب‌ها، خوانده‌ها و حتی اخبار و حوادث روز است و گاه از دقت و مداقه‌ی او در فرهنگ پاپ و عام ایرانی حکایت دارد.»(امید روحانی- منتقد)






«نامجو مخاطب را قلقلک می‌دهد، گاهی آزارش می‌دهد و برای او سؤال تازه ایجاد می‌کند. نامجو مخاطب را خوشحال نمی‌کند. از «سه راه آذری» و «جبر جغرافیایی» گرفته تا «تهران»، همه و همه از رنجی عمومی می‌گویند؛ از دردی مشترک. مرهم این رنج چیست؟ به قول نامجو «چرا شتر رنج همیشه اینجا خوابیده؟» بی‌شک، دلایل تاریخی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بسیاری وجود دارند که می‌توانند به این سؤال پاسخ دهند.... نامجو پژوهشگر یا نظریه‌پرداز نیست که بکوشد تحلیلی از این مسائل به‌دست دهد. ادعایی هم ندارد. او این غم مشترک، این رنج مشترک، که به طور تاریخی گریبانگیر ماست را بازتاب می‌دهد. آنقدر صادق است که آن را لاپوشانی نمی‌کند. او به شدت خودش است و غم‌ها، دردها، سرخوردگی‌ها و دغدغه‌های خود را در کارهایش منعکس می‌کند......نامجو نیهلیسم را موسیقایی می‌کند، از نیهلیسمی هستی‌شناختی، تا نیهلیسمی که خاستگاهی تاریخی و اجتماعی دارد؛ از خیام تا شوپنهاور.... نامجو، ناامیدی خیابان‌ها و کوچه پس کوچه‌های ایران را روایت می‌کند. خیابان‌هایی که ۱۸ تیرها، ۸ مارس‌ها، اول ماه مه‌ها و خرداد ۸۸‌ها را در خاطر دارند. ولی نامجو نه در خود، و نه در خیابان‌ها، سوبژه‌ای سیاسی نمی‌یابد......او فرزند زمانه‌ی خویش است، زمانه‌ای که فرودستان را از انقلاب ترسانده و ناامید کرده است. اما نامجو غم‌ها و رنج‌ها و ناامیدی‌های یک نسل را جسورانه و دیوانه‌وار موسیقایی می‌کند. او در موسیقایی کردن رنج‌ها انقلابی است. با هنرش سنتزی اجتماعی ایجاد نمی‌کند. او لذت‌جویانه می‌آفریند. او باب دیلن نیست، شجریان نیست، ویکتور خارا نیست، او فقط محسن نامجوست.»(نسیم روشنایی- رادیوزمانه)



«....پاييز امسال آهنگهای بيشتری از او بدستم رسيد. همانها كافی بود برای اينكه مدتی نياز به شنيدن موسيقی ديگری را حس نكنم. تاثير موسيقی نامجو برای من قابل توصيف نيست و اين تجربه را به خودتان می‌سپارم.»(موسیقی به سبک محسن نامجو-بی‌بی‌سی فارسی)



«اگر به موسیقی کشور‌های دیگر نگاه کنیم نمونه‌هایی مثل نامجو را گه‌گاه می‌بینیم که اغلب هم در ابتدا مورد تمسخر و کج اندیشی‌های به اصطلاح حامیان هنر قرار گرفته‌اند. اما بعد از مدتی درک شده‌اند و مورد توجه قرار گرفته‌اند اما افسوس که وقتی هم که در ایران چنین ستاره‌ای می‌درخشد باید طبق رسم چندین سال آخر این مرز و بوم برود و جای دیگر تنهاتر شود. اما آنهایی که مسبب رفتن این گونه افراد هستند نمی‌دانند که تنهایی همان چیزی‌ست که نامجو و امسال او نیاز دارند تا به دور از هیاهو شاهکار بیافرینند. باز هم می‌گویم نمی دانم آیا سبکی برای موسیقی نامجو قائل می‌شوند یا نه ولی به نظر من وقتش رسیده است تا اسمی برای اصوات دل انگیز این مرد قائل شوند تا با نام او جاودانه شود.»(هادی علی‌پناه- نشریه فرهنگی هنری آدم‌برفی‌ها)



تعاریفی که در بندهای بالا خواندید، درباره‌ی کسی‌ست که بخشی از یکی از اجراهای اخیرش را در فیلم بالا دیدید. این اوج هنر شبه‌روشنفکری ایران در فضایی کاملا ازاد است. حالا آن را بگذارید کنار دستاوردهای سینمایی اخیر اساتید بزرگ همین جریان که این روزها در سینماهای کشور در حال نمایش عمومی‌ست و همه‌ی این‌ها را مقایسه کنید با فلسفه‌بافی‌ها و تئوری‌پردازی‌هایی که در نشریات و رسانه‌های شبه‌روشنفکران وطنی در مورد همین آثار صورت می گیرد تا شاید لختی پادشاه را از یادها ببرد. این، وضعیت روشنفکران امروز ایران است.


نظر شما چيست دوستان؟

(۲/مرداد/۹۰ ۱۲:۳۳)Reza2035 نوشته است: [ -> ]محسن نامجو یک هنرمند است و صحبت هایی که میکند با ادم های کوچه و بازار فرق دارد ...یک خواننده میتواند به راحتی نگاه طرفداران خود را به یک مسئله تغییر دهد ... از کارهای عجیب نامجو خواندن قران با موسیقی بود که تعجب همگان را بر انگیخت !!!

آقا رضای گلم این یارو یه روان پریشه.

خیلی دلم می خواد تحلیل آقای دکتر سفیدچیان رو درباره شخصیت این فرد بشنوم.

مطالب رو که می خوندم
لطفا نامجو رو به فیلم نامه نویسان و کارگردان های بزرگ تاریخ ایران ربط ندین.
این حرکتی که جدیداً مد شده بین اقشار مذهبی سبب می شه که یه ریزش شدیدی تو انقلاب رخ بده.
ما نباید بگذاریم این ریزش رخ بده.
اونا باید خودشون بریزن.
همین کار رو با بزرگان مختلف انجام دادین که جبهه دشمن روی هوا زد و بردش و مال خودش کرد اونو.
حالا باید به خاطر این حرکات نسنجیده جان بدیم و این شخصیت ها رو دوباره به انقلاب برگردونیم.

(۱۶/تیر/۹۲ ۱۵:۰۸)AnooshArian نوشته است: [ -> ]متاسفانه،این فرد حدود ادب رو رد کرده،اما لازم به ذکره که محسن نامجو یکی از موسیقیدانان بزرگ ایرانیه،که قدر خودش رو نمیدونه
نمونه ی این قدرنشناسی،آهنگ «پریود» که با شاهین نجفی خونده شد بود.

به گفته شجریان این آقا کرم موسیقی سنتیه (حدود حرف شجریان)... و من اضافه می کنم که این آقا کرم سبک های موسیقی دنیاست...

---

(۲۳/شهریور/۹۱ ۱۴:۳۱)سید هادی نوشته است: [ -> ]

السّلام علي من التّبع الهدي

اون اشتباهت رو میگذاریم رو حساب ندونم کاریت ، توهین به قرآن

اما آدم شدن همت می خواد و خواستن که نشد و زده تو ردیف ش.ن . ملعون

توهین جدید محسن نامجو به امام زمان (علیه السلام)

این لینک رو حتما ببینید!!

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-20351.html

این غیر قابل چشم پوشیه و غیر قابل بخشش و انکار و حکم ارتداد کمترین حکم برای این عمل قبیح این به اصطلاح شخصه