تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقل قول: در اين باره آثاری است كه نشان‌گر اين موضوع است كه اين معجزه را تنها در عربستان نديده‌اند بلكه در كشورهای ديگر هم ديده شده است در يكی از نسخه هاي خطی هندی كه در موزه بريتانيا در شهر لندن قرار دارد درباره مشاهده شق‌القمر در 14 قرن پيش سخن گفته شده است و يكی از دانشمندان اسلامی به‌نام دكتر «محمد حميدا» در كتابش كه درباره زندگی پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است آن را نقل كرده است: يكی از پادشاهان منطقه جنوب غربی هند اين انشقاق را در زمان خود مشاهده كرده و مردم اين مشاهده را نقل كردند و بعد كه عده‌ای از تجار مسلمان به هندوستان سفر می‌كنند زمانی كه به اين شهر می‌رسند خبر شق‌القمر را می‌شنوند و می‌گويند ما در هندوستان اين واقعه را مشاهده كرديم اين تجار صحت حرف آن‌ها را تأييد می‌كنند و می‌گويند اين معجزه پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است و پادشاه هند فرزند خود را به عربستان می‌فرستند تا تحقيق كند و زمانی كه متوجه می‌شود اين معجزه پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بود مسلمان می‌شود.

«وَیَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِی أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّ»" آن كسانی كه اهل علم هستند متوجه می‌شوند آن‌چه كه بر تو نازل شده است حق است."


منبع : http://www.helal.ir/helal/modules.php?na...nt&sid=406

فقدان شاهد: تا کنون هیچ سند علمی و تاریخی قابل اعتماد که نشان بدهد 1400 سال قبل ماه شکافته شده است، ارائه نگردیده. در این زمینه تنها شواهد موجود مربوط به روایات و احادیثی است که توسط خود مسلمین بیان شده و یا تواریخی که به دست خود مسلمین و بر اساس همین روایات و داستانها نوشته شده اند. اینگونه روایات و داستانها صرفا ساخته و پرداخته های اذهان خیالپرداز مسلمانانی بوده است که پس از وفات پیامبر، شروع به ترفیع مرتبت پیامبر نمودند و انواع و اقسام معجزات و امور محیر العقول را به ایشان نسبت دادند. در صورتیکه پیامبر هرگز چنین اعمالی را انجام نداده است بلکه خود او نیز در قرآن صراحتا به عجز خود بر معجزه معترف بوده است. هیچ گاه پیامبر اسلام در طول زندگانی خود عمل محیر العقولی را به خویش نسبت نداد و هرگز ادعا ننمود که توانای انجام معجزه دارد. واقعه ی دو نیم شدن ماه نیز مانند معجزات دیگر از قبیل سایه نداشتن پیامبر، سلام سنگ و چوب بر ایشان، حرکت درخت و سنگ در زمان قضای حاجت ایشان و دیدن پشت سر و شفا بخشی بول ایشان و ...، تماما برساخته های تاریخی هستند که به تدریج بدلیل تکرار کتبی و شفاهی فراوان آنها، توسط اکثر مسلمین پذیرفته و جزء عقاید آنان گشته و هیچگونه شکی را در آنها خوش نمیدارند.

مشاهده ی واقعه دو نیم شدن ماه، لااقل توسط نیمی از مردم کره ی زمین قابل مشاهده بوده است، اما از هیچکدام از این ممالک و اقوام، گزارش موثقی مبنی بر مشاهده ی آن وجود ندارد. اگر چنین واقعه ای رخ میداد، نه تنها مردم عرب، بلکه حتما تمام جهان آن روز را بسیار تکان میداد بگونه ای که گزارشات فراوانی از آن نگاشته میشد و تاثیر انفجاری بر عقاید تمام مردمان میگذاشت. در تفاسیر و روایات آمده است که این معجزه نه تنها توسط افراد همراه پیامبر مشاهده شده است، بلکه برخی کاروان هایی که در راه مسافرت بوده اند نیز آنرا مشاهده کرده و بر دیدن آن گواهی داده اند. پس چگونه ممکن است که دو نیم شدن ماه فقط در روایات اسلامی ذکر شده است و هیچ گونه گزارشی در کتب تاریخی و علمی و نجومی دیگر کشورها نیست؟ قابل ذکر است که در همین زمان در یونان، رصدخانه ها و آکادمی نجوم وجود داشته اند که از صدها سال قبل برپا بوده اند.

چگونه میتوان قبول کرد در روزگاری که رصدخانه هایی در کشورهای مختلف وجود داشته، و بطور متوالی منجمان چینی و یونانی و کاهنان مصری چشم به آسمان داشته اند، چنین اتقاق شگرفی را در مقابل چشم خود ندیده وگزارش نکرده باشند؟ همانطور که میدانیم، مصریان بیش از 5000 سال قبل، با نجوم و حرکات سماوی آشنایی کامل داشته اند و بطور مستمر آسمان توسط کاهنین مذهبی با اهداف مذهبی و پیشگویی آینده زیر نظر بوده است. یونانیان و آتـنی ها نیز لااقل از 2500 سال قبل با نجوم آشنایی داشته و مستمرا اجرام سماوی را رصد میکرده اند و هرگز نمیتوان قبول کرد که چنین واقعه ی عظیمی در مقابل چشمان همه ی جهانیان رخ دهد ولی گزارشات مبسوطی از آن باقی نمانده باشد.

برخی از مفسرین در جواب این ایراد گفته اند که فقط نیمی از مردم زمین که در آنجا شب بوده، قادر به دیدن این واقعه بوده اند، و گفته اند که در همین نیمکره نیز عده ی زیادی از مردم در خواب بوده اند، در مناطق دیگر نیز هوا ابری بوده و ماه مشهود نبوده است... . و در نهایت با هزار توجیه گیری عبث و مضحک سعی میکنند که توجیهی برای آن بتراشند. جالبتر اینکه در نهایت نیز میگویند آن دسته از مردمان هم که در آن شب بیدار بوده اند، سر به پایین داشته و به بالای سر خود نگاه نکرده اند! بطلان و بی پایگی این گونه دلیل تراشی ها نیز بر خواننده پوشیده نیست و چنین توجیهات پوچی نیاز به رد کردن ندارند. بدون شک عدم مشاهده و عدم وجود گزارشات از واقعه عظیمی چون دو نیم شدن ماه در مقابل چشم جهانیان، را نمیتوان با اینگونه دلیل تراشی ها توجیه نمود.

در برخی دیگر از تفاسیر گفته شده است که تمام گزارشاتی که از این واقعه در کتب تاریخ در دنیا نوشته شده بوده، توسط دشمنان اسلام و پیامبر حذف شده اند تا از اینطریق حقانیت پیامبر بر آیندگان ثابت نشود. بلاهت این توجیه گری نیز روشن است. هرگز پذیرفته نیست که بگوییم در تمام دنیا و در میان اقوام و ممالک مختلف و دور از هم، توطئه ای هماهنگ و گسترده بر علیه پیامبر رخ داده و گزارش این معجزه از تمام کتب تاریخی و علمی همه ی کشورها حذف شده باشد! این اظهار نظر بیشتر نشان دهنده ی «توهم توطئه» ی مفسر (و احیانا نگاه متعصبانه ی او) است تا دلیلی بر فقدان گزارش شکافته شدن ماه!

البته برخی نیز ادعا کرده اند که این واقعه توسط یک پادشاه هندی مشاهده شده است و وی پس از مشاهده ی این واقعه و خبردار شدن از اینکه این عمل توسط پیامبر اسلام انجام شده است، مسلمان شده. و نیز ادعا میکنند که این گزارش در کتابی نیز نگاشته شده است. اما این افراد از خود سوال نکرده اند که چگونه است از میان تمام افرادی که شرایط مشاهده ی ماه را به لحاظ جوی و مکانی داشته اند، فقط همین یک نفر و آن هم مخصوصا یک پادشاه(!) آنرا مشاهده کرده است.

لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ﴿١﴾ وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾ أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿٣﴾ بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ﴿٤﴾ بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿٥﴾ يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ﴿٦﴾ فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿٧﴾ وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿٨﴾ وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿٩﴾ يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ﴿١٠﴾ كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾ إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾ يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾ بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ﴿١٤﴾ وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ ﴿١٥﴾ لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿١٦﴾ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿١٧﴾ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿١٨﴾ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ ﴿١٩﴾
به نام الله بخشنده مهربان
به روز قيامت سوگند مي خورم، ( 1 ) و به نفس سرزنش گر قسم مي خورم. ( 2 ) آيا انسان گمان مي کند که ما هرگز استخوان هايش را جمع نخواهيم کرد؟ ( 3 ) چرا در حالي که تواناييم که [خطوط] سر انگشتانش را درست و نيکو بازسازي کنيم، ( 4 ) [نه اينکه به گمان او قيامتي در کار نباشد] بلکه انسان مي خواهد [با دست و پا زدن در شک و ترديد] فرارويش را [از اعتقاد به قيامت که بازدارنده اي قوي است] باز کند [تا براي ارتکاب هر گناهي آزاد باشد!] ( 5 ) [با حالتي آميخته با ترديد] مي پرسد: روز قيامت چه وقت است؟ ( 6 ) پس هنگامي [است] که چشم [از سختي و هولناکي آن] خيره شود، ( 7 ) و ماه تاريک و بي نور گردد، ( 8 ) و خورشيد و ماه به هم جمع شوند. ( 9 ) آن روز انسان گويد: گريزگاه کجاست؟ ( 10 ) اين چنين نيست، هرگز پناهگاهي وجود ندارد. ( 11 ) آن روزقرارگاه [نهايي] فقط به سوي پروردگار توست. ( 12 ) آن روز است که انسان را به اعمالي که از ديرباز يا پس از آن انجام داده، آگاه مي کنند. ( 13 ) بلکه انسان خود به وضع خويش بيناست. ( 14 ) و هر چند [براي توجيه گناهانش] بهانه ها بتراشد ( 15 ) [پيش از پايان يافتن وحي به وسيله جبرئيل] زبانت را به حرکت در نياور تا در خواندن آن شتاب ورزي. ( 16 ) بي ترديد گردآوردن و [به هم پيوند دادن آيات که بر تو وحي مي شود و چگونگي] قرائتش بر عهده ماست، ( 17 ) پس هنگامي که آن را [به طور کامل] خوانديم، [به همان صورت] خواندنش را دنبال کن. ( 18 ) سپس توضيح و بيانش نيز بر عهده ماست. ( 19 )

نقل قول: 2 - خود پیامبر اذعان دارد که معجزه ای ندارد: پیامبر بارها در جواب افرادی که از ایشان طلب معجزه میکردند، می فرمودند که نمی توانند معجزه بکنند و یا با توجیهات مختلف از انجام معجزه شانه خالی میکردند. بعنوان نمونه میتوان به آیات 181 و 184 سوره ی «آل عمران» و آیه ی 7 سوره ی «رعد» و آیه ی 37 سوره ی «انعام» و آیه ی 59 سوره ی «اسراء» و آیاتی دیگر اشاره نمود.