۵/مرداد/۹۰, ۱۹:۵۴
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
یه نفر در میزنه.
میری در رو باز میکنی،بر می گردی.
کی بود؟
یه گدا (بماند بچه یا بزرگ،زن یا مرد)
یه جور ردش میکنی.
توی خیابون تا می بینی متوجه میشی که چیزی میخواد. از قیافه و سن و سال بعضی ها مشخصه که سالمن و بعضی ها چیزی نگم بهتره. کلی داستان تکراری سر هم میکنه بعد میگه این کتاب مال تو یه هزار تومن بده من.(یه جوون هم سن خودم توی تهران به این شکل من و برادرم رو به نوعی تلکه کرد.ماجرای جالبی بود. اومده بودیم نمایشگاه بین المللی کتاب... بماند)
این اتفاق ها خیلی رخ میدن.
باور کنید این موضوع همیشه من رو اذیت میکنه که چرا بعضی افراد از روی ناچاری رو به این کار میارن.
سر حرف من با افراد محتاج نیست. مشکل من با اون جوون 20 ساله است که همه چیز رو کنار گذاشته و این کار رو میکنه.
من فقط گیج شدم. واقعا نمیدونم به کی کمک کنم و به کی کمک نکنم.
شما در برخورد با این افراد چه کار میکنید؟ اگر کسی حدیثی از معصومین یا مطلبی از بزرگان در مورد نحوه برخورد با این افراد میدونه لطف کنه بنویسه تا ما از این سردرگمی بیرون بیاییم.
موفق باشید.
