تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام.
من که متوجه منظورتون نشدم.میشه واضح تر بفرمائید؟
ممنون.
یا علی.

(۲۴/مرداد/۹۰ ۱۱:۴۷)rajaby نوشته است: [ -> ]راستی فنون تند خوانی رو بیاموزید و فقط با روش صحیح تندخوانی کتاب ها رو بخونید تا هم زمان اتمام کتاب کوتاه بشه و هم انگیزه شما .من کمی با تندخوانی اشنام و به خاطر همین از همسرم هم بیشتر کتاب میخونم و هم انگیزه ام بیشتره .

این تند خوانی رو چطوری باید یاد گرفت دوست عزیز؟

(۲۶/مرداد/۹۰ ۱۲:۱۴)mohammad.d. نوشته است: [ -> ]سلام.
من که متوجه منظورتون نشدم.میشه واضح تر بفرمائید؟
ممنون.
یا علی.

دولت یا خود مردم یه سری کتاب هایی رو تهیه می کنه و در مکان های عمومی مثلا رستوران و کافی شاپ مراکز ورزشی و مترو و ... قرار می ده
معمولا حجم این نوع کتاب ها باید خیلی کم باشه تا بشه زود تمومش کرد
بعد هر کسی که این کتاب ها رو می خونه یه امضا میندازه زیرش و خلاص .
و یه نوع رقابت دوستانه بین مردم.

(۲۶/مرداد/۹۰ ۱۱:۳۰)Sms4815 نوشته است: [ -> ]سلام من یه پیشنهادی می دم که خیلی وقت تو بعضی کشور های خارجی این استفاده میشه.
این که در مکان های عمومی و ... یه دونه کتاب کوچیک ولی پرمحتوا رو قرار می دهند هرکسی که اون کتابو می خونه بعد از اتمام خوندن کتاب یه امضا تو کتاب می زاره که در تاریخ فلان فلان این کتاب توسطش خونده شده.
و این ابعث میشه همیشه این کتاب ها خونده بشن.

این کارو که اتوبوسرانی تهران داره انجام میده
البته امضا نمیکنند.

من نمی دونستم
ولی این عمل باید همه گیر بشه
اگه جوون به جای متر کردن خیابونا بشینه یه دونه از اینا رو بخونه خیلیه.

بدون شرح!
]
رسانه‌های پر سر و صدا
تنوع رسانه آنقدر در اطراف مان زیاد است که انتخاب از میانشان برایمان دشوار شده است. بیشتر نسل سومی‌ها وقت‌شان را صرف گشت و گذار در اینترنت و تماشای تلویزیون ‌می‌کنند. اگر هم خیلی روشنفکر باشند مشتری پر و پا قرص مجله‌ها و روزنامه‌ها ‌می‌شوند. البته اگر رسانه‌ای مانند اینترنت زمینه کتابخوانی را فراهم کند ایرادی نیست، اما متاسفانه بیشتر وقت نسل سومی‌ها در اینترنت صرف تفریح و فعالیت‌های دیگر ‌می‌شود و کتابخوانی در میان این فعالیت‌ها جایی ندارد. این در حالی است که در سراسر دنیا اینترنت و رایانه به صورت ابزاری درآمده‌ است که ‌می‌تواند به بالارفتن سرانه مطالعه کمک کند و تعداد زیاد کتاب‌های الکترونیکی گواه این مدعاست. تلویزیون هم به عنوان رسانه‌ای قدرتمند حجم زیادی از وقت نسل جوان را به خود اختصاص ‌می‌دهد و عادت کتابخوانی را از بین ‌می‌برد.

تنبلی خودمان!
همه اینها را گفتیم و بسیاری از مشکلات را گردن خانواده‌ها و مسوولان فرهنگی و جامعه انداختیم، اما این دلیل نمی‌شود که سهم خودمان را در این ضعف فرهنگی نادیده بگیریم. دست‌کم یک نسل سو‌می ‌بارها شنیده که کتاب خوراک روح و روان است و دیدگاه و بینش فرد را نسبت به جهان دور و برش تغییر ‌می‌دهد. با این حال برای پرورش این عادت در خودمان کمتر تلاشی نکرده‌ایم و همیشه به بهانه‌های مختلف از زیر مطالعه شانه خالی کرده‌ایم. حسن ختام این نوشته شاید این باشد که سوزنی به خودمان بزنیم و در میان وقت‌هایی که در طول روز صرف کارهای غیرضروری ‌می‌کنیم جایی را برای مطالعه خالی کنیم… کار غیرممکنی نیست. امتحان کنید!

این بنده خدا محمد گفت (ف) بعضی ها تا فردوس رفتند اونم ...
یک موردش رو بگم:
وقتی معلم یا استاد به دانش آموز یا دانشجوش یه کتابی به کلفتی 5 سانت میده و میگه اینو بخونید برای امتحان اونم توی این کتاب جملات غلمبه سلمبه توش باشه معلومه دیگه هرکسی باشه از کتاب خوندند زده میشه.
حالا هر کاری بکنی تا کتاب بخونه میگه من توی کتهبهای درسی خودم موندم دیگه حوصله ندارم کتاب متفرقه بخونم.

سلام.
جناب نجف آبادی عزیز،
من خودم هم محصلم.با این مشکلات خیلی سروکار دارم!(چون تیزهوشان درس میخونم.)ولی!
این ها همه اش بهونهس.
اگر اراده کنید که من باید فلان کتاب رو بخونم،هیچ چیزی نمیتونه مانع انسان بشه.
موفق باشید.

جای خالی کتاب
کتاب تصویر آشنایی برای ما نیست. کمتر پیش ‌می‌آید که در یک فضای عمو‌می‌ کتابی ببینیم. در حالی که در بسیاری از کشورها که سرانه مطالعه در آنها بالاست، کتاب در مترو، اتوبوس و دیگر مکان‌های عمو‌می ‌در دست تعداد زیادی از افراد دیده ‌می‌شود، به ندرت پیش ‌می‌آید که ما در چنین فضاهایی مردم را مشغول کتاب خواندن ببینیم. در محله‌ها و خیابان‌ها، کتابفروشی مکان نادری است و ممکن است اصلا وجود نداشته باشد. به همان نسبت، کتابخانه‌ها هم کم هستند و عادت به عضویت در کتابخانه محل در میان ما وجود ندارد. این در حالی است که با توجه به گرانی کتاب و نداشتن فضای کافی در خانه‌های امروزی وجود کتابخانه‌های عمو‌می‌ در هر محله‌ای ضروری به نظر ‌می‌رسد.